Cubaanse pers: meer kleur, minder zwart-wit?

De Cubaanse media melden vol trots dat de overheid meer gaat investeren in de landelijke staatsmedia zoals Granma, Trabajadores en Juventud Rebelde. Ze verschijnen binnenkort in kleur. Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba vraagt zich af of er nu ook een einde komt aan de zwart-wit beelden waarmee deze kranten de werkelijkheid in Cuba beschrijven. Hier volgt zijn reactie.

kranten-juventud-granmaCubaanse kranten zouden liever de ‘nuances’ van die werkelijkheid in de samenleving en daarbuiten moeten weerspiegelen, dan nu in kleur te verschijnen. Het kan dan ook nuttig zijn om te investeren in de verbetering van de kwaliteit van de inhoud, die deze kranten publiceren. Wat heeft het voor zin om in kleur te verschijnen als de voorpagina’s van de drie landelijke dagbladen er alle drie exact hetzelfde blijven uitzien? Wat wordt er opgelost met kleur als censuur de inhoud blijft beheersen? Zullen de kleuren de salarissen van de collega’s verbeteren?

Gewone Cubanen
De uitdaging voor de officiële media is een veel getrouwer beeld te schetsen van de nationale werkelijkheid. Beelden die ook de tekortkomingen tonen en het leven van de gewone Cubanen weerspiegelen. Als dat lukt, maakt het niet uit of dat in zwart-wit of in kleur gebeurt.

Bron
* Fernando Ravsberg, website Cartas desde Cuba, 8 juni 2018

Link
De website Cubadebate publiceerde op 7 juni 2018 een reportage over de veranderingen bij de drie officiele kranten.

Cubaanse media onmachtig de crisis in Venezuela te verklaren

De Cubaanse regering is in groeiende mate bezorgd over het toenemende isolement waar de Venezolaanse regering van Nicolás Maduro in terecht is gekomen. Eind maart nam het Venezolaanse Hooggerechtshof alle grondwettelijke bevoegdheden van de Nationale Assamblee, het parlement, over. De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) vergeleek de stap met een coup tegen zichzelf. Peru riep zijn ambassadeur in Caracas terug uit protest tegen wat het land omschreef ‘een schaamteloze breuk met de democratische orde’. Ook Chili, dat in tegenstelling tot de meeste Zuid-Amerikaanse landen een linkse president heeft die terughoudend is met kritiek op Maduro, heeft zijn ambassadeur terug geroepen voor overleg. Mexico riep Venezuela op ‘de democratische orde te herstellen’. Ook Brazilië, Argentinië, Colombia, Panama, Guatemala en Canada spraken hun bezorgdheid uit. Een dag later draaide het hooggerechtshof in Venezuela het besluit om het parlement buiten spel te zetten, weer terug. Ook president Maduro drong daar toen op aan. Het onheil was toen echter al geschied.

maduro-raul-castro-havana

Maduro en Castro in Havana

De gecontroleerde media in Cuba kunnen met moeite het dreigende isolement van Venezuela in Latijns-Amerika uitleggen. Het land was immers, zeker onder Maduro’s voorganger Hugo Chávez samen met Cuba, de fakkeldrager van de revolutie in dit continent. Het dagblad Juventud Rebelde, publiceerde op 6 april een ooggetuigeverslag van een medewerker in Caracas. Zij beschrijft zich te bevinden in een land zo rijk aan natuurlijke grondstoffen dat nu lijdt onder de consequenties van ‘een economische oorlogvoering en zijn trouwe bondgenoot de media.’ En de journaliste stelt zich de vraag hoe het mogelijk is dat Venezuela schietschijf is geworden in een oorlog op leven en dood.

venezuela-jeugd-bolivariana

Steun voor Maduro van de Bolivariaanse jeugdbeweging in Venezuela

Verdeling van machten
Eerst moet worden uitgelegd dat deze ‘oorlog op leven en dood’ niet gericht is tegen Venezuela maar tegen het regime. Vervolgens moeten de arrestaties van politieke tegenstanders verklaard worden en de weigering om de kalender van de verkiezingen te accepteren, die de meerderheid van de Venezolanen wilde. Daarmee stuitte president Maduro op een van de fundamenten van de rechtstaat: de verdeling van de machten. De chavistische autoriteiten hebben door het onmogelijk maken van wetgevende arbeid van de Nationale Assemblee, een genadeslag toegebracht aan de scheiding der machten zoals die bestaat in elke staat die zich democratisch noemt. En zulk gedrag leidt onherroepelijk tot de vijandschap van een overgroot deel van de naties in Latijns Amerika, verbonden in de Organisatie van Amerikaanse Staten / Organización de Estados Americanos (OEA).

assambleanacional

Nationale Assemblee in Cuba

Geen scheiding der machten
Voor het regime in Cuba heeft de scheiding van de machten geen enkele betekenis. Daar lopen de wetgevende activiteiten en uitvoerende taken door elkaar heen en worden in dezelfde ruimte van de Asamblea Nacional del Poder Popular even gemakkelijk door de regering als door de volksvertegenwoordigers uitgeoefend. En wat de rechterlijke macht betreft, bezit in elk geval de allergrootste meerderheid een lidmaatschapskaart van de regerende communistische partij, de enige partij die is toegestaan.

grondwet-Guaimaro-10 april 1869

De grondwet van Guáimaro was een wettekst opgesteld door jonge stedelijke rebellen uit het Cubaans verzet tegen de Spaanse machthebbers tijdens de Tienjaren Oorlog tussen 1869 tot 1878. De wet was een reactie op de alleenmacht van Carlos Manuel de Céspedes, eigenaar van suikerrietplantages die op 10 oktober 1868 in de provincie Oriente de onafhankelijkheid van Cuba had uitgeroepen. Hij zou, aldus zijn jonge rivalen in de strijd om de onafhankelijkheid, zijn grondgebied leiden als ‘een Spaanse koloniale gouverneur’. De jonge rebellen vormden hun eigen Revolutionair Comité en verwierpen het conservatisme van Céspedes en zijn claim op het leiderschap. Zij kwamen bijeen in Guáimaro, provincie Camagüey. Een van hun leiders was de jonge radicale advocaat Ignacio Agramonte. Hij zei: ‘Wij, Camagüeyanen zijn vastbesloten niet afhankelijk te willen zijn van welk type dictatorschap dan ook, noch het voetspoor te willen volgen van de eerste autoriteit van het departement Oriente’. (bedoeld wordt De Céspedes, redactie). Het Revolutionair Comité kondigde ook aan dat in de gebieden die zij controleerde ‘de militaire macht onderworpen is aan de burgerlijke macht en dat de autoriteit van de laatste ingeperkt wordt door de Rechten van de Mens.’

Grondwet van Guáimaro
Juist deze maand op 10 april 1869 is het 148 jaar geleden dat de strijders voor de Cubaanse onafhankelijkheid bijeenkwamen in het plaatsje Guáimaro (provincie Camagüey) om de eerste grondwet van de Republiek op te stellen. Een Magna Charta waarin de scheiding der machten werd vastgelegd als basis voor de regering. En in 1873 bleek dat dit functioneerde met het terugtreden van president Carlos Manuel de Céspedes op instigatie van het Huis van Afgevaardigden. (zie ook kader) De officiële media hebben de gewoonte bij de herdenking van deze gebeurtenis te wijzen op het feit dat Carlos Manuel de Céspedes slachtoffer werd van verraad of een staatsgreep. Men verzwijgt echter te melden dat het handelen van de Kamer van Afgevaardigden een reactie was op zeker dictatoriale trekken van de president. Het optreden van de Kamer van Afgevaardigden was in overeenstemming met de geest van de liberaal-democratische opvattingen van de mannen die in 1868 de jungle introkken. Die geest lag ten grondslag aan onze nationaliteit. Deze houding karakteriseerde ons lang voordat de ideeën van socialisten of marxisten ontstonden.

luis-almagro-oas

Luis Almagro

Verzwijgen
Het gezichtspunt van de naar Caracas gestuurde journaliste van Juventud Rebelde past precies in het frame dat het Cubaans regime rond de situatie in Venezuela maakte. Volgens die invalshoek is alles niet meer dan een obsessie van de secretaris-generaal van de OAS, Luis Almagro die de orders van Washington uitvoert om de Bolivariaanse revolutie te vernietigen. Die aanpak om alles weer te geven in zwart-witte tinten en niet de nuances te zien, vernietigt de geloofwaardigheid van de officiële pers. Deze media verwijzen bijvoorbeeld naar ‘een groep van landen die een minderheidspositie innemen’ in een verwijzing naar de landen in de regio die de bijna-staatsgreep in het vaderland van Simon Bolívar durfden te bekritiseren. Tevergeefs moeten de lezers van de partijkant Granma of Juventud Rebelde zoeken naar de namen van die landen die deel uitmaken van ‘die groep van landen met een minderheidspositie.’ Hoe zouden zij anders de Cubaanse lezers moeten uitleggen dat ook een linkse regering, zoals de democratisch linkse regering van Chili en in niets onderworpen aan Washington, zich aansloot bij de eisen van de OAS tegen de regering van Maduro?.

Bron
* Orlando Freire Santana op de website Diario de Cuba, 10 april 2017

Link
* In De Wereld Morgen van 7 april verscheen een analyse van de ‘Diplomatieke oorlog in Latijns-Amerika’. De auteur Guido De Schrijver schaart zich volledig aan de zijde van president Maduro en verdedigt de harde vervolging van leden van de oppositie in Venezuela. Hij spreekt niet over de scheiding der machten, maar over ‘de clash der machten’.

Voor of tegen arbeiders uit India in Cuba?

Na weken wachten hebben we eindelijk uitleg gekregen over het feit waarom er werknemers uit India zijn aangetrokken om te werken aan de renovatie van het luxe hotel La Manzana de Gómez. Volgens de officiële krant Juventud Rebelde leveren die beter werk en zijn ze veel productiever dan de Cubanen. Aldus Fernando Ravsberg op zijn website. Hij vervolgt:

india-bouwvakkers

Bouwvakkers uit India

‘Het rendement van arbeiders uit India bij dit soort projecten is drie tot vier keer hoger dan gemiddeld in de rest van het land. Het resultaat van hun werk is van hoge kwaliteit. Zij maken door hun aanwezigheid tot het uiterste gebruik van de werkdag, wat leidt tot een hogere productie,’ aldus Juventud Rebelde.

 

hotel-manzana-gomez

Hotel Manzana de Gómez

De krant van de communistische  jeugdbeweging merkt ook op dat Cubanen minder productief zijn, maar vermeldt niet dat Cubanen ook 20 maal minder verdienen dan deze gastarbeiders uit India. Men zou eens moeten uitproberen wat er  gebeurt als een Cubaanse arbeider 1.500 euro per maand krijgt. Dan zou men ook veel meer van hem kunnen eisen dan nu.

Bron
* Fernando Ravsberg op de website Cartas desde Cuba, 17 oktober 2016
Deze tekst telt bijna 130 reacties.

Linken
* De officiële reactie in Juventud Rebelde, 15 oktober 2016 met meer dan 80, vooral boze reacties over de lage lonen die Cubanen ontvangen.
* Website Havana Times, 3 september 2016: Foreign Construction Workers in Cuba. Why is the Cuban government importing skilled workers for jobs that Cuban residents could do?

Tweede man partij Cuba waarschuwt jeugd voor consumentisme

De tweede man van de Cubaanse Communistische Partij, José R. Machado Ventura (85), heeft de jongere generatie opgeroepen zich beter voor te bereiden op de toekomst zodat ‘de consumptiesamenleving niet zal overwinnen.’ Ventura waarschuwt voor het feit dat ‘het imperialisme’ internet manipuleert met de intentie een einde te maken aan het regime en de sociale netwerken gebruikt moeten worden om de regering te verdedigen. Op diverse websites buiten Cuba verschenen reacties met een verwijzing naar de luxe vakantie die Fidel Castro’s zoon onlangs doorbracht in Turkije en Griekenland. Ventura wordt geadviseerd eerste Tony Castro en zijn familie de les te lezen.

Machado Ventura

Machado Ventura

Ventura roept de jongeren op zich niet blind te staren op ‘het consumentisme’ en ‘de mooie dingen’ waarmee zij worden verleid. Volgens Ventura zouden de jongeren beter achter de schermen moeten kijken om te weten wat er gebeurt en zich niet ‘door de consumptiemaatschappij laten veroveren.’ Hij wijst o.a. op een ‘nieuw tijdperk dat aanbreekt, nu het proces van het herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen Cuba en de VS plaatsvindt. Machado Ventura werd geïnterviewd door de zondagseditie van Juventud Rebelde vanwege het tiende congres van de Unie van Jonge Communisten (UJC) dat volgende week plaatsvindt.

Historische wortels
Ook vroeg Ventura, een van Cuba’s vicepresidenten, de jongeren ‘niet hun wortels, de geschiedenis te vergeten en het type confrontatie dat wij gekend hebben met het Noordamerikaans imperialisme’ en ‘een welvarend en duurzaam socialisme dat wij realiseren’ te verdedigen. ’Dat vraagt vastberadenheid en wij moeten voorkomen in verwarring te raken want de ideeën van het imperialisme zijn dezelfde gebleven. Wij moeten meer kennis verwerven en ons sterker voorbereiden; we moeten weten dat, zoals de autoriteiten van de VS ook zelf hebben gesteld, zij voor dit moment enkel de methoden veranderen, bedoeld om op andere manieren, het politieke systeem van Cuba te vernietigen.’ De partijveteraan zei dat we de jeugd moeten voorhouden dat ‘zij (de VS) ons willen terugbrengen naar het kapitalisme en dat we daar niet naar terug willen keren.’

Machado Ventura tijdens een bijeenkomst van de UJC in het Paleis van de Pioniers

Machado Ventura tijdens een bijeenkomst van de UJC in het Paleis van de Pioniers in 1974

Internet
Machado Ventura erkent dat het gebruik van nieuwe technologieën en de toegankelijkheid van internet ‘een grote mogelijkheid biedt’ vanwege ‘de vitaliteit en de vernieuwing’, niet enkel voor de communicatie tussen mensen, maar ook voor de ontwikkeling. ‘Heel de wereld weet waarom er in Cuba niet meer internet is, omdat dat hoge kosten met zich meebrengt. Sommigen willen ons het gratis aanbieden, maar dat doen ze niet omdat het Cubaanse volk communiceert, maar met de bedoeling bij ons binnen te dringen en om ideologische activiteiten te ontplooien die tot nieuwe veroveringen leiden.’ Ventura verwijst hiermee naar aanbiedingen vanuit de VS om het internet te verbeteren en te versnellen. Zo zullen zij, aldus Ventura, ‘de jeugd ideologisch verzwakken’ want we moeten beseffen dat deze technologische platforms vaak ‘mechanismen van subversie zijn, opgezet door het grootkapitaal en zijn communicatiemedia’. Hij adviseert de technologieën te gebruiken om jongeren ‘meer te beïnvloeden’ en deze te gebruiken om ‘te verdedigen wat wij in jaren van Revolutie hebben opgebouwd’ en te voorkomen dat ze ‘vervreemd raken van de wereld van nu’.

Bron
* Juventud Rebelde, 11 juli 2015

Castro’s zoon Alejandro over ‘de essentie van het imperialisme’

Sinds de aankondiging op 17 december vorig jaar door de presidenten Raúl Castro en Barack Obama over de verbetering van de relaties tussen Cuba en de VS, is in Cuba zelf de aandacht voor de ideologische strijd met de noorderbuur oftewel het Imperium, aangescherpt. Vorige maand waarschuwde Raúl Castro voor de steun van de VS om ‘via economische, politieke en communicatie’ een kunstmatige oppositie in Cuba te creëren. Het officiële dagblad Juventud Rebelde stelde begin februari een ‘ideologisch offensief tegen de politiek van de VS voor’ om zo ‘de ware civil-society in Cuba te mobiliseren en een antwoord te vinden op de nieuwe confrontaties vanuit de VS’.

Bilboard met aankondiging negende congres communistische jeugsbeweging

Bilboard met aankondiging negende congres communistische jeugdbeweging UJC

Het komende congres van de communistische jeugdbeweging UJC moet ook bijdragen aan dit ideologische offensief, maar zelfs de staatsmedia kunnen niet verhullen dat de meeste Cubaanse jongeren niet warm of koud worden van deze gebeurtenis en vooraanstaande communistische leiders klagen over het ‘verlies van het historisch bewustzijn’ onder de jeugd. Die spreekt met weinig waardering over de militanten van de UJC en  spreekt onder elkaar over de militontos (tonto = dwaas).

Abel Prieto (links) en de zoon van Raúl Castro, Alejandro Castro Espín)

Abel Prieto (links) en de zoon van Raúl Castro, Alejandro Castro Espín)

De presentatie van het nieuwe boek van de zoon van Raúl Castro past in deze ideologische strijd. Kolonel Alejandro Castro Espin schreef Estados Unidos: El precio del poder? VS: de prijs van de macht. De ex-minister van Cultuur, Abel Prieto en tegenwoordig adviseur van Raúl Castro, voerde het woord. Hij hield zijn gehoor voor dat Espín’s boek een ‘zeer compleet en indrukwekkend onderzoek bevatte’, vanuit een ‘analytische en niet propagandistische visie’ dat ‘onmisbaar is voor de gehele Cubaanse volk.’ Hij voegde er nog aan toe dat het hier ging om ‘een essentiële tekst, van onschatbare waarde.’ Bij de presentatie waren de vijf Cubaanse spionnen die door de VS werden vrijgelaten, aanwezig. Abel Prieto: ‘Wie dit materiaal leest zal meer argumenten hebben om radicaal anti-imperialistisch te zijn.‘ De auteur beschrijft ‘de wreedheid zonder grens die ten grondslag ligt aan het Yankee-expansionisme, het gebrek aan ethiek, en het systematische gebruik zonder enige gêne van de leugen.’

Nieuwe generaties
Castro Espín voegde er nog aan toe dat zijn boek, uitgegeven door Editorial Capitán San Luis, ‘een historische continuïteit laat zien die is geactualiseerd tot op wat erop dit moment gebeurt’. Hij wees er op dat het Imperium weliswaar ‘dodelijk gewond is’ maar op zoek is naar ‘nieuwe meer geraffineerde vormen van subversie’, speciaal toegespitst op ‘het misbruik’ van nieuwe technologieën. Hij zei te hopen dat zijn boek bijdraagt aan begrip ‘bij jongere generaties voor de essentie van de imperialistische macht.’

Linken
* Deze Cubaweblog over de presentatie van Alejandro’s eerste boek, 27 oktober 2012
* Meer over de inhoud van de presentatie van Alejandro Castro Espin

Staatsmedia willen ideologisch offensief tegen politiek VS

Het officiële dagblad Juventud Rebelde deed zondag een oproep om ‘het dagelijks leven in Cuba in spiritueel en materieel opzicht te veranderen’ om weerstand te kunnen bieden aan de nieuwe politiek van de VS tegenover het eiland. De krant zegt dat ‘de ware civil-society in Cuba gemobiliseerd moet worden om een antwoord te vinden op de nieuwe confrontaties vanuit de VS.’ De krant doelt impliciet op de contacten van de VS met de dissidente beweging en de civil society die het regime een doorn in het oog zijn en de opvatting van de Obama-administratie dat er geen verandering in beleid is opgetreden in de wens tot democratisering van het communistische eiland.

auto-kind-obama‘De nieuwe strijd doet zich niet alleen voor op het niveau van de discussie en de reflectie, niet minder belangrijk is de confrontatie bij de werkelijke en concrete veranderingen van het leven van de Cubaanse bevolking, zowel op het niveau van de geest als de materie.’ (…) ‘Wij hebben in Cuba voldoende talent, intelligentie en vastberadenheid om ons sterker te verenigen. Om ons aan te passen aan de nieuwe uitdagingen en gebruik te maken van enkele mogelijkheden, die het nieuwe beleid ons kan bieden,’ aldus een artikel van Elier Ramírez in de krant van de communistische jeugdbeweging.

Nieuw offensief
‘Wij kunnen tevreden zijn over wat tot nu toe bereikt is zonder een stap terug te hebben gedaan op het terrein van de principes, maar niemand moet zich laten beetnemen en denken dat het oude conflict VS en Cuba ten einde is’. Elier Ramírez wijst erop dat de VS de aandacht heeft verschoven naar de interne werkelijkheid van Cuba: ’Wij moeten de transformatie van ons land organisch tegemoet te treden, zowel economisch, ideologisch als cultureel.’ Hij roept op tot een ‘offensief op leven en dood tegen de bureaucratie, de inefficiëntie, de ongevoeligheid, de ontkenning en de dubbele moraal.’ De officiële partijkrant Granma riep vrijdag ook op niet ‘naïef’ te zijn tegenover de VS en de ‘ideologische standvastigheid’ te handhaven.
De Cubaanse dissidenten en opposanten van het regime beschouwen zich als de civil society van het land terwijl de regering van Cuba de diverse massa-organisaties van de Cubaanse Communistische Partij zien als de civil society.

Bron
* Juventud Rebelde, 8 februari 2015

Díaz-Canel waarschuwt jeugd voor ‘valse consumptiebehoeften’

De Cubaanse vicepresident Miguel Díaz-Canel heeft tijdens een bijeenkomst van de officiële studentenbond Federación Estudiantil Universitaria (FEU) een oproep gedaan om ‘heersende culturele patronen die er bestaan’ ter discussie te stellen. Díaz-Canel benadrukte ook het belang van het ‘stimuleren van plekken van recreatie’ voor de jeugd. De officiële partij- en staatsinstanties hebben steeds meer moeite Cubaanse jongeren te betrekken bij hun activiteiten en het ‘revolutionair bewustzijn’ onder nieuwe generaties levendig te houden.

De vice-president spreekt de studenten toe

De vice-president spreekt de studenten toe

Ook riep Díaz-Canel op de rol van Cubaanse studenten ‘te heroverwegen en te identificeren’ tegen de achtergrond van een proces van globalisering dat vooral wordt gekenmerkt door ‘de toename van banale inhouden en de promotie van valse consumptiebehoeften,’ aldus het staatspersbureau Agencia de Información Nacional (AIN). Volgens dit verslag ‘spraken de studenten uitvoerig over hun eigen rol om dit inadequate consumptiegedrag te wijzigen evenals te zoeken naar alternatieve vormen van recreatie.’ De voorzitter van de FEU, Antonio Darias, riep op ‘de Cubaanse identiteit te verdedigen elk vanuit zijn eigen opleidingsinstituut.’ Ook waarschuwde hij voor culturele breuken tussen de generaties die ‘negatieve gevolgen kunnen voeden’. Alberto Periche van de Universiteit van Holguín, vroeg de wijze van vrijetijdsbesteding te herzien ‘zonder studenten bepaalde vormen van recreatie op te leggen of hen te verplichten bepaalde artistieke manifestaties bij te wonen.’ Tijdens de discussie werd erop gewezen dat andere manieren van recreatie niet slaapverwekkend en vol verboden mogen zijn en dat zaken dienen te worden uitgelegd omdat men anders de betekenis van bepaalde projecten niet begrijpt.

Jongeren in Havana hebben hun eigen hanglekken zoals de befaamde Calle G in de wijk Vedado

Jongeren in Havana hebben hun eigen hangplekken zoals de befaamde Calle G in de wijk Vedado

Liever een hangplek
De Cubaanse autoriteiten maken zich al langer zorgen over het gedrag van de jongere generatie. Hun betrokkenheid bij de officiële jongerenorganisaties van staat en partij wordt openlijk bediscussieerd. Veel jongeren geven de voorkeur aan hun eigen hangplekken en verzamelen zich zoals in Havana in de weekends aan de Calle G. Anderen brengen een groot deel van hun tijd door met het weliswaar illegale maar wijdverspreide El Paquete, het film- en muziekaanbod via usbsticks met vooral buitenlandse tijdschriften, muziekclips, films en clips. De vorige minister van Cultuur, Abel Prieto – adviseur van Raúl Castro – heeft al enige malen tegen El Paquete gewaarschuwd, maar ook laten weten dat een verbod ervan contraproductief is. Maar door de staat gecreeërde alternatieven worden door de meeste jongeren genegeerd. Abel Prieto was tijdens de bijeenkomst van de FEU een van de sprekers evenals de eerste secretaris van de jonge communisten Yuniasky Crespo en de huidige Minister van Cultuur, Julián González.

Bronnen
* Diario de Cuba en Juventud Rebelde
Link
Juventud Rebelde over de FEU-bijeenkomst
*  In dezelfde krant Juventud Rebelde staat een verslag van een ontmoeting van de leiders van de FEU met vertegenwoordigers van ministeries die met onderwijs te maken hebben.

Cuba heeft geen haast met internet voor Cubanen

Granma, de krant van de Cubaanse Communistische Partij, wijdde 12 december een commentaar aan de verspreiding van internet in Cuba. Slechts 3,4% van de Cubaanse gezinnen beschikt over een internetaansluiting thuis. De partijkrant kondigt aan internet te willen verspreiden, maar ‘niet gehaast maar wel ononderbroken’ of in het Spaans sin prisa, pero sin pausa. Op deze wijze karakteriseert Raúl Castro ook zijn economische hervormingen.

joven-club-internetHet commentaar zegt verder: ‘Het tijdperk van internet en de nieuwe technologieën is een terrein van vorming, ontwikkeling en veiligheid om de onkwetsbaarheid van de Revolutie, de verdediging van de cultuur en het duurzame socialisme dat ons volk opbouwt, te kunnen garanderen.’ Cubanen kunnen in de kantoren van de telecommunicatiemaatschappij (ETECSA) sinds 2013 tegen een hoge prijs (meer dan 4 dollar per uur) gebruik maken van een gecontroleerd internet. De meeste Cubanen geven de voorkeur aan de goedkopere versie van het eveneens gecontroleerde intranet o.a. beschikbaar via de 600 kantoren van Joven Club, een afdeling van de communistische partij. Enkel journalisten (niet allen), bijzonder kader van de partij, buitenlanders en bepaalde vertegenwoordigers van de vrije beroepen, kunnen gebruik maken van een particulier internetaansluiting thuis.

facebook-la_TendederaCubaanse versie Facebook niet populair
De ontwikkeling rond de Cubaanse versie van Facebook toont aan hoe weinig succesvol de Cubaanse overheden omgaan met nieuwe sociale media. De Cubaanse televisie kan niet op tegen het ‘illegale pakket’ (Paquete: usb sticks met elk week nieuw aanbod aan films en muziek), de Cubaanse twitter komt niet van de grond en nu lijkt ook de Cubaanse versie van Facebook oftewel La Tendedera de handdoek in de ring te gooien. Een jaar na invoering van La Tendedera of De Waslijn, hebben nog geen 4.500 Cubanen er een account. De krant Juventud Rebelde laat Kirenia Fagundo, leider van het project Cuba Va, waar La Tendedera onder valt, aan het woord over de uitdagingen en obstakels waarmee dit Cubaanse sociale netwerk te kampen heeft.

Enkel via jongerenclubs
Aanvankelijk was La Tendedera bedoeld voor mensen die thuis geen internet hadden, nu kan men alleen nog via de zogeheten Joven Club (Clubs van de partij voor Jongeren) op het Cubaanse Facebook terecht. En dat betekent geen of zeer trage verbindingen en rijen wachtenden voor de kantoren van Joven Club. De hardste kritiek van Cubaanse jongeren is echter het ontbreken van de mogelijkheid voor gebruikers om contacten te leggen buiten Cuba. En Cubanen die in het buitenland reizen kunnen hun account in Cuba onderweg niet updaten. Die kritiek komt in het interview met Fagundo echter niet aan bod.

Meer informatie:
* Interview uit Juventud Rebelde (Spaanstalig)
* Het commentaar uit de partijkrant Granma van 12 december 2014; De informatisering van Cuba is een prioriteit

Journalist Juventud Rebelde wil politiek asiel in Engeland

Jorge Luis Rodríguez, journalist gespecialiseerd in internationale kwesties, heeft politiek asiel aangevraagd in Engeland. Rodriguez was werkzaam bij Juventud Rebelde, de krant van de communistische jeugdbeweging. Ook was hij regelmatige gast van het televisieprogramma Mesa Redonda. Rodriguez deed een cursus journalistiek in Londen en besloot niet terug te keren.

Jorge Luis Rodríguez. (Facebook)

Jorge Luis Rodríguez. (Facebook)

Rodríguez: ‘Het is mijn grote wens journalistiek te beoefenen en het werk te doen waarvoor de regering van Cuba geen toestemming geeft.’ Verdere details gaf Rodriguez niet. Hij moet nu de asielprocedure afwachten bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Rodríguez studeerde in 2007 af bij de faculteit voor communicatie van de universiteit in Havana. Hij was gespecialiseerd in zaken rond Afrika en het Midden Oosten en een regelmatige gast van het discussieprogramma Mesa Redonda van de Cubaanse televisie.

Meer
De zaak Rodríguez voegt zich bij een forse lijst van vooral jonge journalisten bij de officiële media die de banden met het regime doorsneden. Onder hen zijn Aida Calviac en Mairelys Cuevas, ex-medewerkers van de partijkrant Granma en op dit moment woonachtig in Miami. Een collega van Rodriguez, Luis López Viera, hoofd van de sportsectie, deserteerde toen hij deel uitmaakte van de Cubaanse ploeg bij de Olympische Spelen in Londen in 20120.

Bron
* Café Fuerte

Cubaanse ‘parel van het ballet’ verdedigt uittocht ballerina’s

Loipa Araújo, een van de zogeheten ‘vier parels van het Cubaanse ballet’, heeft de uittocht van balletdansers om in dienst te treden bij buitenlandse gezelschappen verdedigd. Loipa (73) zei in een interview met het blad van de communistische jeugdbeweging Juventud Rebelde, dat dit behoort bij een generatie die de dagen voorbij ziet gaan ‘zonder te doen wat men wil.’ Araújo is op dit moment op vakantie in Cuba.

Loipa Araujo (2009)

Loipa Araujo (2009)

In Cuba is ‘een jeugd die de noodzaak voelt zich te haasten en misschien voelt dat de dagen passeren zonder dat men doet wat men zou willen,’aldus de 73-jarige artistiek directeur van het Engels Nationaal Ballet.’ (…) ‘Persoonlijk ontzeg ik niemand de mogelijkheid om een volledig andere realiteit te leren kennen en er mee geconfronteerd te worden’ omdat het ‘velen van hen zal helpen zich bewust te worden hoe men zich tegenover de eigen carrière moet opstellen.’ Ook benadrukte de ballerina dat de overloop naar ‘meer dynamische’ gezelschappen niet een ‘exclusief’ fenomeen is waar het Cubaans Nationaal Ballet mee wordt geconfronteerd, sinds de oprichting in 1949 geleid door de nu 93-jarige balletlegende Alicia Alonso. ‘Dat gebeurt niet enkel in onze sector en is ook niet alleen voorbehouden aan Cuba; kijk naar de Japanners die in Engeland willen dansen of Hongaren die hun toevlucht zoeken in meer dynamische gezelschappen.’

De danseres Lopia Araujo

De danseres Lopia Araujo

Bron
* Persbureau AFP
Link
* Het interview met Araújo in Juventud Rebelde van 20 september 2014
Noot
* Op 17 juni 1967 schreef de bekende Engelse balletcriticus Arnold Haskell in de bijlage van partijkrant Granma een artikel over het Cubaanse ballet. Hij sprak daar  voor de eerste maal over de ‘vier parels van het Cubaanse ballet’, namelijk Loipa Araújo, Aurora Bosch, Josefina Méndez en Mirta Plá. Fragment ( 7 minuten) van de Cuatro Joyas van het Ballet Nacional de Cuba.