Einde VS-embargo verviervoudigt landbouwtransacties tot 1 miljard dollar

De landbouwsector in de VS wil dat dit land een einde maakt aan het al bijna 60 jaar bestaande embargo tegen Cuba. De National Association of State Departments of Agriculture of the United States (NASDA) zei dit afgelopen donderdag in Havana nadat een delegatie een week lang in Cuba verbleef om te overleggen met de autoriteiten en zij landbouwprojecten bezocht. Steven Reviczky, voorzitter van NASDA, pleitte tijdens een persconferentie voor normalisering van de bilaterale handelsbetrekkingen tussen Cuba en de VS.

landbouw-vervoer-voedsel-maarktHet beleid van Washington ten aanzien van Cuba ‘is inconsistent met het beleid tegenover andere landen’, zei Steven Reviczky, wiens organisatie de landbouwsector in de vijftig staten van de V.S. vertegenwoordigt. ‘Open je geest en je hart om vrijhandel mogelijk te maken’, eiste de president van de NASDA in een boodschap aan de regering, het Congres en de Senaat van zijn land, op een moment dat de Verenigde Staten hun bilaterale banden met een andere historische vijand, Noord-Korea, herstellen. Het eind van het embargo zou de jaarlijkse handel in landbouwproducten tussen de twee landen verviervoudigen, van de huidige $250 miljoen naar $1 miljard dollar, aldus de vertegenwoordigers van NASDA.

Landbouwlobby
De minister van Landbouw van de staat Delaware, Michael Scuse, gaf aan dat normalisering van de handelsbetrekkingen een ‘wederzijds voordeel’ zou opleveren, aangezien niet alleen de Verenigde Staten graan, maïs of peulvruchten aan Cuba zouden kunnen verkopen, maar het eiland in de Verenigde Staten een brede markt aantreft voor tropisch fruit en biologische producten. Vertegenwoordigers van de Amerikaanse agrarische sector beloofden in het Congres en de Senaat te zullen blijven lobbyen voor het opheffen van het embargo dat voormalig president Dwight D. Eisenhower in 1960 tegen Cuba had ingesteld naar aanleiding van de gedwongen nationalisatie van Amerikaanse bedrijven door Fidel Castro.

landbouw-vs-delegatie-landbouw-Steven Reviczky-in-havana14062018

Persconferentie van de landbouwdelegatie uit de VS in Havana

Relikwie
‘Bezoekers komen naar Cuba, zien de klassieke auto’s in Havana en geloven dat het een land is waar de tijd heeft stilgestaan, maar ironisch genoeg is het juist het Amerikaanse beleid ten opzichte van Cuba dat een relikwie van het verleden is’, aldus de afgevaardigde van Virginia voor landbouwzaken, Charles Green tijdens de persconferentie woensdag jl. Ook vertegenwoordigers van Delaware, Noord-Dakota, Minnesota en Washington namen aan de persconferentie deel. In 2014 begonnen de voormalige president van de VS, Barack Obama, en zijn Cubaanse tegenhanger Raúl Castro een proces van normalisering van de bilaterale betrekkingen, maar dit beleid werd door Donald Trump bij zijn aantreden in januari 2017 teruggedraaid.

Bron
* Persbureau EFE, 15 juni 2018

Stagnerende voedselproductie in 2017

De voedselproductie in Cuba stagneerde in de eerste helft van 2017, aldus een mededeling van de regering deze week. De productie kan dit jaar nog verder dalen vanwege de schade veroorzaakt door de orkaan Irma.

landbouw-bananen-irmaDe niet-suikerproducerende landbouwsector, die al tien jaar stagneert, heeft in juni ook te lijden gehad onder een ernstige droogte. Ook ontving deze sector die nauw verbonden is aan de staat, minder overheidssteun. De staat bezit 80 procent van de grond en verhuurt het grootste deel ervan aan landbouwers en coöperaties. De rest is eigendom van particuliere boerenfamilies en hun coöperaties. De teelt van groente daalde tot 1 juni van dit jaar met 1,1 procent hoewel het de meest productieve fase van het jaar betreft, aldus een rapport dat deze week werd gepubliceerd door het Nationaal Bureau voor de Statistiek (www.one.cu). De groei van de diverse graansoorten, met uitzondering van rijst daalde, evenals de fruitproductie met uitzondering van de citrusvruchten. De productie van eieren en melk daalde. Het rapport gaf enkel globale cijfers over de sector.

Import voedsel
Cuba importeert tussen de 60 en 70 procent van het voedsel voor een waarde van 2 miljard dollar per jaar. Voornamelijk granen, rijst, maïs, sojabonen en bonen worden ingevoerd maar ook poedermelk en kip. De Cubaanse regering zegt dat 80% van het voedsel dat het importeert, wordt gebruikt om de Cubaanse bevolking te voorzien van de producten die men via het rantsoeneringboekje of libreta ontvangt, voornamelijk rijst, bonen, suiker, kip en bak- en braadolie.  ‘Ik denk dat er dit jaar geen sprake van groei zal zijn, zelfs eerder van enige daling’, zegt een lokale expert in de sector, die anoniem wil blijven.

Staat
President Raúl Castro verhoogde de voedselproductie na zijn aantreden in 2008 toen hij zijn broer Fidel opvolgde. Hij begon met het verpachten van braakliggende gronden en introduceerde decentrale besluitvorming en marktmechanismes in de landbouwsector zijn ingevoerd. De staat heeft enkele ontwikkelingen op dit  terrein weer teruggedraaid, oefent een grotere controle uit op de geldstromen in de landbouw, versterkte haar rol bij het vaststellen van prijzen in de landbouw en de controle van de distributie.

Bron
* Marc Frank op de website Progreso Semanal, 20 oktober 2017

Frank is freelance journalist, woont in Cuba en werkt o.a. voor Reuters en de Financial Times. Hij schreef: Cuban Revelations.

Alabama wil Cuba pluimveeproducten blijven verkopen

Landbouwofficials en industriële leiders in Alabama hebben jaren achtereen gelobbyd voor de uitbreiding van de export naar Cuba. Cuba werd als een veelbelovende markt gezien voor o.a. pluimveeproducten uit deze staat. Nu vraagt men zich af wat de nieuwe beperkende maatregelen van Trump kunnen betekenen voor de honderdduizenden kippen en ander pluimvee die maandelijks vanuit Alabama richting Havana gaan.

kiptekoop-dood-levend

Kip te koop. Dood of levend.

De eerste verantwoordelijke in Alabama voor de landbouw is John McMillan. Hij zegt dat de export naar Cuba beïnvloed kan worden door het nieuwe beleid van Trump en de reactie van de Cubaanse overheid erop. ‘Zeker met het terugtreden in 2018 van Raúl Castro. Wij zijn heel benieuwd naar het beleid van de Cubanen als reactie hierop.’ Hij denkt dat als er al problemen zullen ontstaan, dat aan de Cubaanse kant gebeurt, maar ‘wij hopen dat dit niet gebeurt.’ De Cubaanse Minister van Buitenlandse Zaken verwierp de verandering van beleid onder Trump en zei dat ‘Cuba nooit onder druk of onder dreigementen zou onderhandelen.’

Zeven miljoen ton per maand
Tussen 2012 en 2016 ging 0,2% van de Amerikaanse landbouwexport naar Cuba. In Alabama ging het om 4,6%. 3 procent van alle Amerikaanse pluimveeproducten ging naar Cuba. In Alabama was dit 12%. Elke maand wordt 7 miljoen ton aan pluimveeproducten vanuit de haven van Mobile in Alabama naar Cuba geëxporteerd. Maar Cuba heeft andere opties om landbouwproducten te importeren en McMillan wijst op Mexico, Zuid-Amerika en Canada.

landbouwproducten-john-mcmillan

Commissaris voor Landbouw in Alabama, John Mc Millan

Keuzes
Volgens McMillan kunnen de Cubanen kiezen: ‘Sommige van die keuzes zijn duurder. Dat kan in ons voordeel werken,’ aldus McMillan die enkele reizen maakte naar Cuba en een pleitbezorger is geworden van uitbreiding van de landbouwexport naar dit land. Over de mensenrechten, merkt hij op: ‘Er zijn mensenrechtenschendingen in China, maar niemand zegt de handel met dit land stop te zetten. De beste manier om veranderingen te stimuleren is het voortzetten van de handel met hen’.

Tegenstander
Armando de Quesada, een Cubaanse-Amerikaan in Alabama, is het niet met hem eens. Hij steunt Trump. ‘Elke dollar gaat automatisch naar het Castroregime. Het is niet als bij ons, de overheid is eigenaar van alles.’ Hij was 10 jaar toen hij in 1962 Cuba ontvluchtte. De groei van de particuliere ondernemingen is beperkt en Quesada denk niet dat het openen van de relaties tussen de landen effect zal hebben voor de veranderingen. ‘Ik geloof niet dat de machtigen verrijken, zal leiden tot vrijheid. Het helpt de mensen niet.’

kip-filet-rijst

Gegrilde kipfilet met rijst

Omslachtig
Landbouwexporten maakten geen deel uit van het Obamabeleid van versoepelingen met Cuba. In 2000 gaf het Congres al toestemming voor de export van landbouwproducten naar Cuba. Handel drijven met Cuba is echter steeds een omslachtig proces geweest. Volgens de wetten van het Amerikaans embargo mag men Cuba geen krediet geven. De Cubanen moeten daarom via een tussenpersoon de producten contant te betalen. Een zakenman uit Alabama die ook al enige keren in Cuba was, zegt dan ook dat ‘normalisering van de handel het allemaal veel gemakkelijker zou maken. We hebben de hoogste kwaliteit, aantrekkelijke prijzen voor pluimvee en liggen maar 100 kilometer verwijderd van Cuba.’ Hij hoopt dat men de goede relaties met de Cubanen kan voortzetten.

Bronnen
* Mary Sell Montgomery Bureau, 26 juni 2017
* American Farm Bureau Federation

Hoogste eierproductie sinds 24 jaar

De Cubaanse media melden dat de eierproductie in Cuba in jaren niet zo succesvol was; in 2016 werden de meeste eieren sinds 24 jaar geproduceerd.

eieren-bodega.nl

Eieren in de staatswinkel, verkrijgbaar op basis van bonnenboekje

Vicevoorzitter Carlos Vladimir Ortiz Mursulí, van de staatsinstelling voor de veeteelt, deelde mee dat sinds 2012 de eiersector er niet in geslaagd was de gestelde doelen te behalen. Maar in 2016 werden 2.020.700.000 eieren geproduceerd. Dat zijn er 42.300.000 meer dan in 2015, een stijging van 2,14%. Hij constateert dat een kip in Cuba gemiddeld 236 eieren legt waarmee de afzet van eieren o.a. op basis van het bonnenboekje dat in Cuba wordt gebruikt, gegarandeerd is. Van de 19 kippenbedrijven behaalden die in Guantánamo, Santiago de Cuba, Artemisa en Mayabeque de beoogde doelstellingen niet. De sterk gestegen productie van eieren hangt samen met de uitvoering van Operatie Victoria waarbij de gebouwen in de pluimveesector werden vernieuwd en de arbeidsomstandigheden verbeterd. In 2017 wordt gestreefd naar een productiestijging van 2,24% oftewel 45.300.000 eieren.

Lage productie
De voedselvoorziening is al jaren achtereen een zwak punt in Cuba omdat de productie in de landbouw laag blijft. Begin dit jaar riep de tweede secretaris van de partij, José Ramón Machado Ventura, de Cubaanse boeren opnieuw op de productie te vergroten ‘om te kunnen voldoen aan de interne productie en de groeiende vraag van het toerisme’.

Bron
* Diario de Cuba, 30 maart 2017

Interne tegenstellingen belemmeren hervorming Raúl Castro (2)

Op de vraag of Cuba opteert voor een hervorming in de stijl van China, antwoordt Mesa Lago ontkennend: ‘Ook wil men de Vietnamese weg niet bewandelen die, gezien de gelijkenis qua oppervlakte, nog het meest weg heeft van de situatie in Cuba.

Carmelo Mesa Lago (tweede van links) tijdens een debat dat de katholieke kerk in 2010 organiseerde

Kern van de zaak is de hervorming van de landbouw. China geeft geen land in eigendom, maar verstrekt contracten voor onbepaalde tijd (in Cuba geldt 10 jaar), met maximale autonomie voor de landbouwer die zelf de prijs bepaalt voor degene aan wie hij verkoopt en wat hij produceert. ‘In Cuba moet men de opbrengsten aan de staat verkopen voor een vastgestelde prijs die lager is dan de marktprijs. Bovendien moeten de Cubaanse landbouwers tot nu toe hoge belastingen betalen, waardoor stimulansen om meer te produceren ontbreken.’
(…)
‘In zijn boek schrijft Mesa-Lago, dat de Cubaanse economie de afgelopen 20 jaar een enorme transformatie heeft doorgemaakt en niet langer afhankelijk is van een product, zoals de suiker in de koloniale tijd en in de periode van de relaties met de Sovjet Unie. De econoom benadrukt dat ‘de successen in sleutelsectoren zoals de olie, het toerisme, de nikkel te danken zijn aan buitenlandse investeringen, ondanks de belemmeringen die bestaan.’

Dank zij buitenlandse investeringen
‘De Cubaanse economie heeft overleefd dankzij deze investeringen, de commercie, de kredieten en de subsidies van Venezuela, buitenlandse particuliere investeringen in strategische sectoren als de olie, gas, nikkel en toerisme en dankzij kredieten en investeringen uit China.’ Over de huidige sociale situatie op het eiland, zegt Mesa-Lago dat ‘ondanks het feit dat er op enkele terreinen na de crisis in de jaren negentig verbeteringen zijn bereikt, velen (….) toch nog leven beneden het niveau van voor deze crisis.’
(…)
‘De volledige werkgelegenheid werd bereikt door de zichtbare werkloosheid te verbergen, maar de verborgen werkloosheid te vergroten. De eerste was in 2009 1,6%, behorend tot de laagste ter wereld, maar in 2010 werd het ontslag van 500.000 tot 1,3 miljoen mensen in de staatssector aangekondigd, 12 tot 28% van de werkenden bevolking,’ legt hij uit.
(…)
‘Daarnaast was er nominale salarisverbetering, maar de koopkracht daalde tussen 1989 en 2010 met 73% en – dat wordt officieel bevestigd – is te weinig om de basisbehoeften te bevredigen.’

Drievoudige ongelijkheid
‘Cuba heeft te maken met een drievoudige ongelijkheid; de sociale, de raciale en de provinciale,‘ vervolgt Mesa-Lago. ‘De grootste vormen van ongelijkheid zijn het resultaat van de hervormingen in de jaren negentig en daar komen de huidige structurele hervormingen nog eens bij. Het gemiddelde inkopen van een cuentapropista (ondernemer voor eigen rekening) is 2,3 maal het gemiddelde salaris bij de overheid; de geldovermakingen van familieleden uit het buitenland vergroten nog eens de kloof,’ legt hij uit.
(…)
‘En verder‘ is de raciale ongelijkheid gegroeid doordat Afro Cubanen minder toegang hebben tot deviezen, werk in het toerisme, multinationale bedrijven en de particuliere sector dan de blanke Cubaan. En daar zijn de salarissen veel hoger.’ 83% van de zwarte Cubanen krijgt een overheidssalaris en hij voegt er aan toe ‘dat men hierbij ook nog eens de kosten van de sociale uitkeringen moet tellen en die zijn onhoudbaar; 53% van de begroting van de staat en maken 34% van het bruto nationaal inkomen uit.’

Raúl Castro exit?
Op de vraag wat er zal gebeuren wanneer Raúl Castro van het politieke toneel verdwijnt, antwoordt Mesa-Lago: ‘Raúl is succesvol geweest in de consolidatie van de overname van de macht van zijn broer en hij heeft een ambitieus hervormingsproject in gang gezet. Er zijn deskundigen zoals Mujal León, die geloven dat de sleutel voor het postcastrisme ligt in het handhaven van de coalitie van militairen, de communistische partij en de opkomende klasse van technocraten. Het leger wordt steeds sterker en dat leidt tot spanningen in het partijapparaat.’ Volgens Mesa Lago is generaal Raúl  Castro ‘volledig toegewijd’ aan zijn aanpassingsplannen. maar ‘heeft hij onvoldoende tijd vanwege zijn eigen leeftijd en de urgentie van de situatie, om deze uit te voeren te realiseren.’

Bron
* Latam, Argentinie

Interne tegenstellingen belemmeren hervorming Raúl Castro (1)

Volgens de econoom en Cuba-expert Carmelo Mesa-Lago is generaal Raúl Castro ‘volledig toegewijd’ aan zijn aanpassingsplannen, maar ‘heeft hij onvoldoende tijd vanwege zijn eigen leeftijd en de urgentie van de situatie, om deze te realiseren.’ De belangrijkste barrière bij de invoering van nieuw beleid is de apathie, veroorzaakt door het gebrek aan eenheid tussen de leden van de regering, aldus Mesa-Lago, emeritus-hoogleraar aan de Universiteit van Pittsburgh. Hij sprak met de Argentijnse website Infolatam.com

Carmelo Mesa Lago voert het woord tijdens een bijeenkomst van de Internationale Arbeidsorganisatie in Genève

‘Ondanks de uitspraken van Raúl Castro over de eenheid onder de leiders, wijst alles erop dat er in de top van de Cubaanse machthebbers onenigheid bestaat, net als bij het middenkader. Enkelen steunen de hervormingen om de economische en sociale ontwikkelingen een kans te geven en daardoor de revolutie te redden, anderen verwerpen die veranderingen uit angst krachten op te wekken die niet meer gecontroleerd worden door het regime,’ aldus Mesa–Lago. ‘Als deze onenigheid tussen de leiders niet wordt opgelost, zullen de economische en sociale problemen van Cuba niet kunnen worden opgelost.’

Tegenstrijdigheden
De econoom zegt dat ‘de efficientie van de hervormingen’ wordt belemmerd onder meer door objectieve tegenstrijdigheden. ‘Men wil bijvoorbeeld de productie vergroten zodat de importen kunnen worden teruggebracht en de exporten vergroot, maar tegelijkertijd legt men de nadruk op centrale planning, de controle door de staat en de hoge belastingen voor de particuliere sector die deze ontwikkeling in de weg staan,’ aldus Mesa-Lago, die recent een nieuw boek publiceerde met de titel Cuba en la era de Raúl Castro. Reformas económico-sociales y sus efectos (Editorial Colibrí). Hij is van mening dat de structurele, de niet-structurele en administratieve aanpassingen van Raúl Castro ‘de meest vergaande en uitgebreide hervorming is, die tijdens deze revolutie werd ingevoerd’.

Eethuisje of paladar in Cienfuegos

Drie veranderingen ontbreken
Maar ‘hoe dan ook, drie veranderingen zijn niet ingevoerd namelijk de beëindiging van het duale monetaire systeem, de rantsoenering en de verhoging van het reële salaris om de basisbehoeften te bevredigen.’ Over de veranderingen die tot nu toe door de regering zijn ingevoerd, zegt Mesa-Lago dat de ‘administratieve en de niet-structurele, die ook het minst complex en belangrijk zijn, positieve gevolgen hebben gehad.’ (…) Mesa-Lago: ‘Neem de fusie van verschillende ministeries of de voortgang in de bestrijding van de corruptie en de aanhouding en gevangenname van honderden functionarissen, evenals de grotere mogelijkheid om kritiek te uiten binnen de socialistische kaders, zijn een vorm van glasnost. Omdat er geen informatie over beschikbaar is, kunnen de resultaten van de strijd tegen ongedisciplineerd gedrag op de werkvloer alsmede de vier maatregelen om het salaris te verbeteren, niet worden geëvalueerd, ’ zegt hij.

Ontslagen
Wat betreft de structurele hervormingen die het ‘meest complex en beslissend zijn’, onderstreept Mesa-Lago dat het effect beperkt is, vanwege de beperkingen, het ontbreken van stimulansen en beleidsfouten’. (…) ‘De actualisering van het economisch model, binnen een systeem dat 52 jaar is gekenmerkt door centrale planning en staatsbedrijven, leidt ook tot fouten en misgrepen over een totaal van 52 jaar.’ (…)  ‘Ondanks het in bruikleen geven van stukken grond en andere hervormingen van de landbouw, daalde de productie in 2010 en steeg deze in 2011 alleen maar in de sector, die niet tot de staat behoorde. Maar het is onbekend of dit komt door de verstrekking van grond of door het werk van boeren die niet behoorden tot de coöperaties.’
‘De doelstelling van het ontslaan van werknemers in de overheidssector werd in 2011 niet gerealiseerd, maar het aantal arbeidsplaatsen in de particuliere sector of bij coöperaties was ook niet voldoende om de  werknemers die wel werden ontslagen, aan nieuw werk te helpen.’

Particulier ondernemerschap in Cuba groeit langzaam (2)

Tabaksboer Antolin Pérez Diaz

Belastingen
Een van de klachten is het deel dat de overheid pakt van hun nu legale winst – iets dat bekend zal voorkomen bij belastingaanslagen. Hidalgo betaalt elke maand belasting aan de overheid en is ongelukkig dat aan het einde van het jaar een regeringsaccountant haar inkomsten navlooit en haar dan een extra belastingaanslag geeft.‘Je betaalt al het hele jaar. Waarom moeten we het dan [weer] doen aan het eind van het jaar?’, klaagt ze. Maar haar grootste uitdaging is het ontbreken van een groothandel die aan restaurants levert. Om ervoor te zorgen dat ze eten kan serveren, moet ze in de rij staan met de gewone Cubanen die hun boodschappen doen, vaak in de hele stad op zoek naar ingrediënten die steevast op zijn. ‘Je moet de hele stad door op zoek naar dat ene dat je nodig hebt,’ zei Hidalgo.

Landbouw
Nadat de Sovjet-Unie instortte, ging Cuba open voor joint ventures in het toerisme, een aktie die aanzienlijke hoeveelheden vreemde valuta bracht. Maar het deed niets voor de landbouwsector, en behalve tabak en zijn beroemde sigaren, is Cuba, ooit een belangrijke leverancier van suiker in de wereld, niet langer een grote exporteur van agrarische goederen. Een aantal boeren klaagt dat er nog steeds geen geld is voor moderne machines of kunstmest, nodig voor de groei van de oogst. Yaime, een boer uit de buurt van Bayamo in het oosten van Cuba, klaagde dat de staat hem opgedragen had om varkens te fokken, als onderdeel van een poging om de voedselproductie te stimuleren, maar na het slachten hem al maanden niet heeft betaald, zodat hij geen nieuwe varkens kan fokken. De zaken worden er niet beter op, zei hij. Sommige Amerikaanse functionarissen geloven dat wat er gebeurt zorgvuldig wordt gestuurd om de innerlijke tegenstrijdigheid te verbergen: hoe meer de overheid de economie opent, hoe meer het omhelst waar het vijftig jaar lang tegen was.

Raúl: ‘Dit is allemaal voor jou.’ Cartoonist Garrincha over het verschijnsel van cuentapropistas of eigen bazen.

Leger bepaalt grenzen
Wat aan de onzekerheid bijdraagt is het feit dat de initiator van de hervormingen Raul Castro is, 80, die leiding gaf aan de Cubaanse strijdkrachten tientallen jaren voordat hij president werd. Als legerleider bekeerde hij zich tot de vrijmarktconcepten om de militairen zelfvoorzienend te maken in gewassen en onderdelen van de productie. Hij heeft ook militaire handlangers op hoge plaatsen gezet, wat suggereert dat de openingen worden opgezet met een oog op hoeveel liberalisering toegestaan kan worden. ‘Het leger is echt de economische motor van het land, dus het wordt gedaan binnen de grenzen van wat  het leger denkt te kunnen hanteren’, zegt Vicki Huddleston, een gepensioneerde Amerikaanse ambassadeur, die de US Interests Section in Havana leidde van 1999 tot 2002. ‘Waar het op neerkomt is dat je geen maatschappelijk middenveld [in Cuba] hebt.”

Gerommel in de marge
Een andere Amerikaanse functionaris, momenteel betrokken bij het Amerikaanse beleid met betrekking tot het eiland, noemde de hervormingen ‘gerommel in de marge.’ Maar voor de Cubanen zoals kapper Suárez, is het allemaal de moeite waard, zelfs als hij $12 tot $15 per maand voor zijn licentie moet betalen aan de overheid. ‘Ik hoef me niet meer te verbergen,’ zei hij. ‘Ik kan reclame maken voor mezelf.’

Bron
* Miami Herald, 18 april 2012