Kunnen centristen en revolutionairen samengaan?

Gisteren maakten we kennis met de stroming van het centrisme of derde weg in Cuba, door orthodoxe tegenstanders ook wel de nieuwe contrarevolutie genoemd. In de publicatie Het Centrisme in Cuba: een nieuwe weg naar het kapitalisme. (zie voor pdf onder aan deze pagina) vraagt een van de auteurs, Javier Gómez Sánchez, zich af of de centristen en de revolutionairen zullen kunnen samengaan. Hij hoeft er niet lang over na te denken. Al op de eerste pagina roept hij: Ni en la pelota / Van zijn leven niet.
Javier Gómez Sánchez vraagt zich o.a. af of het nieuwe beleid van president Trump van invloed zal zijn op de meer diplomatieke aanpak van Hillary Clinton en Obama en hoe het afloopt met de neo -contrarevolutionaire aanpak met steun aan journalisten, kunstenaars, cursussen in het buitenland, alternatieve magazines en websites. Hij wil geen onderscheid maken tussen de liberale Amerikaanse zakenman Saladrigas en de conservatieve senator Marco Rubio want ‘beiden willen de Revolutie vermorzelen’.  Hier volgt het betoog van Javier Gómez Sánchez, die ook voorspelt dat de orthodoxe oppositie alsmede de neo-contrarevolutionairen steun uit de VS zullen blijven ontvangen: ‘De pseudorevolutie blijft ingezet worden ten dienste van de neo-contrarevolutie. Alles wat verdeelt, blijft maximaal benut worden.’ En hij roept op de rijen van de revolutionairen te sluiten en een tegenoffensief te beginnen met de opbouw van ‘een revolutionair communicatiefront.’

centrismo

Centrisme ‘Steek je hand naar links uit” ‘Ja, en ik rij naar rechts…’ Cartoon uit de publicatie Het  centrisme in Cuba.

Zelden heeft zich in de geschiedenis zo’n verhitte strijd voorgedaan tussen belangengroepen in de Cubaans-Amerikaanse politiek jegens Cuba. Met de aanwezigheid van meer agressieve politieke krachten in de regering Trump vormde de brief van hoge gepensioneerde militairen aan de president waarin ze hem voorstelden de politiek van de vorige regering voort te zetten, een belangrijke aanwijzing. Op het moment dat hij de in de brief voorgestelde optie voor elkaar kreeg, zou dat kunnen leiden tot ‘een gemeenschappelijk factor die het bewijs vormt dat er geen verschil is in politiek van Democraten en Republikeinen, maar eerder een voortzetting, die als zij zich ontwikkelt, de Obama-Trump doctrine genoemd kon worden, waarin de president van dienst de ‘good cop’ speelt voor een bepaald land (Cuba) en ‘bad cop’ voor andere landen (Venezuela, Syrië).’

Traditionele contrarevolutionairen
De rede die Trump op 16 juni in Miami uitsprak, toont het onvermogen van de regering van Donald Trump om deze buitenlandpolitiek afzonderlijk te ontwikkelen, zelfs niet ten gunste van de imperialistische eigenbelangen van de Verenigde Staten. Het Obama-spel vereiste ontegenzeggelijk politieke en diplomatieke vaardigheden waaraan het Trump en zijn kabinet ontbreekt. Maar bovenal betekent de bruuske wijziging het openbreken van een tijdens de regering van Barack Obama ontstane overeenkomst of ‘contrarevolutionaire consensus’ tussen de traditionele contrarevolutie, vertegenwoordigd door senator Marco Rubio, en de neo-contrarevolutie van de Cubaans-Amerikaanse zakenman Carlos Saladrigas. Op een bijeenkomst onder auspiciën van de Heritage Foundation en Google Ideas 1 maart 2012 in Washington, bereikten beide vertegenwoordigers een akkoord voor een wijziging van strategie jegens Cuba met het idee om internet in te zetten ‘om een in de tijd bevroren eiland te ontdooien’. Het is bekend dat de Amerikaanse regering ieder jaar een post van twintig miljoen dollar voorziet voor gezagsondermijnende projecten in Cuba. Het is ook zeer waarschijnlijk dat er een hoeveelheid geld is die heimelijk wordt besteed aan deze doelen. Deze fondsen worden door de CIA en de fondsorganisatie USAID gebruikt ten gunste van verschillend georiënteerde politieke groeperingen van Cubaanse afkomst. Van oudsher was het grootste deel van deze fondsen in handen van de traditionele contrarevolutie, die daarmee de industrie van het anti-castristen in Miami onderhield door aan de gevestigde politieke maffia economische steun te bieden, electorale voordelen en lobbycapaciteit.

miamiheraldmercenarios

De orthodoxe Cubaanse oppositie, gevoed met dollars en gezien door de bril van het Cubaans regime.

De traditionele dissidentengroeperingen op het eiland, verguisd en geminacht door de Amerikanen, maar desondanks nog aanwezig, profiteerden op vergelijkbare wijze van deze stroom. Het alarmerend verlies van verkiezingsterrein door de Republikeinen in Florida, de welwillende houding tegen de toenadering onder de meerderheid van de Cubaanse emigranten en de druk van de nieuwe richting van de ‘derde weg’ in de Cubaanse zaak dwongen Marco Rubio het akkoord te accepteren. De strategie van het diplomatiek offensief in het Cubaanse socialisme, uitgedacht voor de regering van Obama door Arturo Lopez-Levy en anderen, begint zich te ontwikkelen. Het geld wordt omgeleid van zijn oude naar nieuwe bestemmingen. De voorheen belangrijkste richtingen worden ondergeschikt, want de nieuwe strategie geeft er de voorkeur aan meer in te zetten op de ontwikkeling van de ‘alternatieve’ media op internet, de kweek van ‘opinieleiders’, de ontginning van een politiek middenveld onder de Cubaanse intellectuelen en de vestiging van een niet-communistisch links, dan op voortzetting van de sponsoring van de niet functionerende Cubaanse dissidentengroepen in Miami. Ofschoon deze laatste steun blijven ontvangen, gaan ze een ondergeschikte rol spelen.

De neo-contrarevolutionairen

marco-rubio

Marco Rubio

Men begint het geld aan te wenden voor bijeenkomsten in Europa en de Verenigde Staten, waar de nieuwe spelers van de centrisme-strategie elkaar treffen. Met financiering verschijnen er diverse webpagina’s, terwijl andere bestaande projecten de nieuwe strategie omarmen en er zo een neo-contrarevolutionair communicatienetwerk ontstaat. De oude krachten van Miami hebben het maar te slikken, Maar dan komen er presidentsverkiezingen en de onvrede van de Amerikanen met het bestuur van de Democraten zorgt ervoor dat de Republikeinen, met Trump als president, terugkeren in het Witte Huis. De rode loper strekt zich weer uit voor de politieke fauna van Miami. Met de machtsrelaties uit balans is de noodzaak er nog niet om te zwichten voor enig akkoord. Veelzeggend genoeg publiceerde José Daniel Ferrer, met zijn politieke oppositiegroepering UNPACU deel uitmakend van de aan lager wal geraakte traditionele dissidenten, in de dagen voorafgaand aan de toespraak heel opportunistisch een open brief aan de president waarin hij hem vraagt om een beleidswijziging. Ten slotte lachte en applaudisseerde Marco Rubio mee met de rest achter de tribune van het Teatro Manuel Artime in Miami.

trump-cuba-beleid

Mijn Cuba-beleid

De ‘contrarevolutionaire consensus’ stort in
Laten we eens kijken naar enkele reacties in de mediakringen van de centristen. Elaine Díaz, tijdens de regering van Obama begiftigd met een beurs voor Harvard en met financiering van haar digitale publicatie Periodismo de Barrio: ‘De maatregelen die president Trump vandaag afkondigde zijn pathetisch. (…) De maatregelen die hij vandaag afkondigde zijn niet respectloos jegens de Cubaanse regering, maar jegens de Cubaanse burgers. Ze zijn respectloos tegenover mij’ en ze besloot met: ‘Het kan dat het akkoord met Obama wordt verpest; maar onze waardigheid blijft intact. ‘ Hugo Cancio, eigenaar van het tijdschrift On Cuba die tegenover andere panelleden op de televisie van Miami de diplomatieke en commerciële toenadering tot Cuba verdedigde, evenals de culturele uitwisseling tussen Cuba en de VS waaraan hij met zijn bedrijf Fuego Entertainment deelnam, publiceerde een redactioneel artikel met de titel Un mejor acuerdo ¿Para quién?/Een beter verdrag – Voor wie? Citaat: ‘Toen Donald Trump afgelopen november de verkiezingen won, voelden we allemaal dat daarmee al het werk van vier jaar verraden werd. De spaarzame uitspraken over Cuba van de toenmalige presidentskandidaat waren niet bepaald bemoedigend. Hoe dan ook is de variabele factor Obama beslissend geweest in het proces van normalisering. En deze variabele zou vanaf dat moment buiten de vergelijking blijven.’ Het redactioneel artikel besloot met: ‘Voor wie zal een terugval met Cuba beter zijn? De enige die er baat bij heeft zou het verleden kunnen zijn. En we leven allemaal, Cubanen en Amerikanen, in het heden. Sta ons toe aan de toekomst te werken.’

Cuba Posible

lenier gonzalez-roberto veiga- cuba-posible

Lenier González en Roberto Veiga, oprichters van Cuba Posible, een ‘laboratorium voor ideeën’.

Cuba Posible is een project  voortgekomen uit de stichting Open Society van de Amerikaanse magnaat George Soros, dezelfde stichting die de oprichting van dissidentengroepen in het oude communistische kamp financierde. Cuba Posible werd opgezet door voormalige medewerkers van het tijdschrift Espacio Laical, dezelfde mensen die in 2012, slechts twee weken na het sluiten van het akkoord met Marco Rubio, in Havana een ontmoeting hebben met Carlos Saladrigas, en hetzelfde project dat aan de vooravond van 16 juni haar reorganisatie presenteerde op de bijeenkomst van de Washington Office on Latin America (WOLA), nadat het in de voorgaande dagen als speerpunten had genoemd: ‘Het bewaken van de erfenis van Barack Obama. Ondersteunen van hen die opbouwen’. Verder was te lezen: ‘De president kan zich verplicht voelen om concessies te doen onder druk van het Cubaans-Amerikaanse rechtse kamp uit erkentelijkheid voor de stem van mensen uit deze groep ten gunste van zijn nieuwe wetgeving op het gebied van de gezondheidszorg (…) Trump weet dat hij bondgenoten nodig heeft in het overheersende perspectief van impopulariteit waarbinnen hij zich in eigen kring beweegt.’

Einde bestand?
Meteen na de toespraak publiceerde Cuba Posible een openbare brief gericht tegen de wijziging van politieke strategie. De website Cartas desde Cuba/Brieven uit Cuba van Fernando Ravsberg, dezelfde die ruchtbaarheid gaf aan de grote leugen van de militaire oefening Bastión 2016 als antwoord van de Cubaanse regering op de verkiezing van Donald Trump. (Deze militaire oefening was, aldus de staatsmedia, geen reactie op de uitverkiezing van Trump maar al veel eerder gepland. Redactie)  Ravsberg liet dit artikel kort voor de speech van Trump verschijnen: ‘Betekent dit het einde van het bestand tussen Cuba en de VS?’, waarin hij het volgende zei:  ‘Het is erg cynisch om te herhalen dat er een economische blokkade tegen Cuba kan worden ingesteld die alleen de heersende klasse raakt zonder de gewone Cubaan pijn te doen. De dissidente beweging, die nu feestviert, lijkt niet te begrijpen dat haar isolement juist voortkomt uit haar steun aan Washington tegen haar eigen mensen. Albert Einstein gaf ons het advies ‘Als je andere resultaten wilt, doe dan niet steeds hetzelfde’… Het is begrijpelijk dat de neo-contrarevolutionairen redenen hebben om hun afwijzing van de verandering door Trump duidelijk te maken.

Retrato_de_Fidel_Castro_con_la+inscripcin_Socialismo_o_muerte

‘Socialisme of de dood’

Financiële steun blijft
Maar als het aankomt op uitvoering in de praktijk betekent een verschuiving van centrisme als primaire naar secundaire beleidsstrategie niet dat de steun en financiering ervoor verdwijnt. De sponsoring is vervat in programmatische strategieplannen die niet afhankelijk zijn van de president van dienst, maar van het soort operaties dat de CIA en andere instituten van het geostrategische informatie- en interventieapparaat van de Verenigde Staten besluit te ontwikkelen. De regering van Obama formuleerde haar beleid publiekelijk nadat de CIA jarenlang de mogelijkheden had onderzocht om het gebruik van culturele infiltratie en psychologische oorlogsvoering toe te passen, en niet andersom. De projecten voor ‘alternatieve’ communicatie worden nog steeds gefinancierd. De tegenstelling tussen intellectuele en artistieke kringen enerzijds en de Cubaanse instituten anderzijds wordt nog steeds gestimuleerd. De sabotage van het revolutionaire discours en zijn wetgevende processen wordt nog steeds nagestreefd. Het idee van een sociaaldemocratie als oplossing van onze nationale problemen wordt nog steeds voorgedragen. Het bewerken van studenten en docenten aan de universiteiten, en ook van journalisten, gaat door. Op de sociale netwerken gaan ze door met het opzetten van een geruchtenmachine die het mogelijk maakt opiniematrixen in te voeren. De pseudorevolutie blijft ingezet worden ten dienste van de neo-contrarevolutie. Alles wat verdeelt, blijft maximaal benut worden.

trump-cuba-cubahora

De Amerikaans-Cubaanse relaties

Voortgaan
We twijfelen er niet aan dat we nieuwe ‘anti-Trumpreacties’ zien in de media van de centristen. Zelfs dat die weer gewoon zelf onderdeel van de strategie worden. Het communicatienetwerk van de centristen zal twee redenen hebben om ze te publiceren: Ten eerste een praktische. Als tendens van terreinverlies in het spel van de Amerikaanse politiek.  Ten tweede een publicitaire. Als middel om de sympathie te winnen van de Cubanen die zich zouden kunnen identificeren met die afwijzing. Wat dit tweede aspect betreft zijn wij het aan de revolutionairen, als individuele lezers of als communicatiemedia, organisaties en instituten verschuldigd om duidelijker te zijn dan voorheen. Nu is de allergrootste duidelijkheid meer noodzakelijk dan ooit tevoren. Voortgaan zoals Fidel  Ché beschreef: ‘Helderder dan het water van Varadero.’

Schijn-patriotten

eerste-mei-2017-Daniel-Llorente-seguridad-vlag-Unidos

Eerste Mei 2017: Daniel Llorente wordt afgevoerd na het tonen van de Amerikaanse vlag op het Plein van de Revolutie

Omdat de media van de neo-contrarevolutionairen op grote schaal hetzelfde zullen doen als  ze deden met het voorval van het individu met de Amerikaanse vlag tijdens de Eén 1 Mei-Parade: het gebruiken als werktuig om zich op passende wijze te ‘distantiëren’ van een dergelijk afschuwelijk gebeuren en om ons te verdelen, op basis van hoe wij ermee omgaan. Er is geen rationele manier van sympathiseren met Donald Trump, evenmin als een Cubaanse manier om dat met Marco Rubio te doen. De centristen maakten de afwijzing tot onderdeel van hun agenda en gebruikten hem als camouflage. Ze wilden hiermee goedbedoelende mensen lokken en zelfs revolutionairen. Het is niet uitgesloten dat ze zelfs een geest van zogenaamde ‘Cubaanse saamhorigheid’  voorwenden tegenover de ‘kwaadaardige aard’ van Trump. Ze willen ons bedriegen door zich voor te doen als patriotten, terwijl wij weten dat ze dat niet zijn. Ze proberen ons in te pakken door te beweren dat de echte vijand van de Revolutie, van het Socialisme en van het Cubaanse volk het beleid van Trump is, en niet dat van hun.

embargo-democratie-raul-obama.tombstone- Some believe the embargo will disappear-some sowing the seeds of political change on the island

Waaraan denken zij? Raúl Castro aan het embargo dat gaat verdwijnen en Obama die hoopt op politieke veranderingen op het eiland.

Doel blijft omverwerpen
Wanneer er sprake is van allianties met een buitenlandse macht, bestaat er geen verschil tussen types als Marco Rubio en Carlos Saladrigas. Het gemeenschappelijke kenmerk is hun doel: het omverwerpen van de Revolutie, de herinvoering van het kapitalistisch systeem en Amerikaanse dominantie in Cuba. Daarom moeten de revolutionairen de rijen sluiten. Het centrisme en zijn exponenten zijn en blijven door hun geaardheid onderdeel van de contrarevolutie. Ook moeten wij revolutionairen niet spelenderwijs vervallen tot sufferds die bezig zijn met het ‘kleine leed’ en denken dat degenen die zich drukker maken om de ‘erfenis van Obama’ dan om de Cubaanse soevereiniteit, onze medestanders kunnen zijn. In onze ogen zijn er alleen verschillen tussen hen qua methode, maar in de grond hebben ze geen ideologie of politiek. Beiden willen ze de Revolutie vermorzelen. Op dezelfde manier als de Amerikanen een contrarevolutionair communicatieapparaat hebben opgezet, en dat niet gaan afbreken, zo moeten wij zonder tijd te verliezen doorgaan met de bouw van ons revolutionair communicatiefront, uitstijgen boven de pseudorevolutie, de neo-contrarevolutie benoemen en ons aansluiten bij de nieuwe revolutionairen.

Benoemen om te verbinden
Vergeet nooit dat wat ons bepaalt, precies dat is wat zij niet hebben: onze aard als die van Martí, Guiteras en Fidel. In deze media zullen allerlei zaken kunnen verschijnen, met allerlei intenties, maar dat wat ons wezenlijk onderscheidt is dat wij oog in oog met een nieuwe president van het yankee-imperialisme zeggen wat zij nooit zullen zeggen: Patria o Muerte/ Het Vaderland of de Dood. Con Patria, vivos y vencedores/Met het Vaderland, levend en overwonnenen.

Bron
* Javier Gómez Sánchez op de website La Pupila Insomne, 19 juni 2017
https://lapupilainsomne.wordpress.com/2017/06/19/unirse-centristas-y-revolucionarios-por-javier-gomez-sanchez
PDF
* El Centrismo en Cuba: Otra vuelta de tuerca hacia el capitalismo.  28 juni 2017, website La pupila insomne
Link
* Op de website van Cuba Posible staan diverse reacties over de derde weg of het centrisme, o.a. een reactie op de kritiek van blogger Iroel Sánchez.

Amerikaanse senatoren willen vluchten VS – Cuba bevriezen

Twee Amerikaanse senatoren willen vanwege mogelijke terreurdreiging dat de vluchten naar Cuba worden bevroren. Senator Marco Rubio (Republikein uit Florida) en Bob Menéndez (Democraat uit New Jersey) zijn van mening dat de Amerikaanse regering met vuur speelt doordat zij vertrouwen stelt in de screening van vluchten door de Cubaanse autoriteiten.

Senators Menendez And Rubio Meet With Cuban Activist Leader Berta Soler

Rechts Robert Menéndez (Democraat) en links Marco Rubio (Republikein)

Marco Rubio en Robert Menéndez presenteerden een wetsontwerp, de Cuban Airport Security Act, die vluchten uit Cuba moet blokkeren ‘totdat een studie is verricht naar de veiligheidsmaatregelen en de toerusting van Cubaanse vliegvelden en bepaalde afspraken zijn vastgelegd met de Cubaanse regering.’ Menéndez wijst erop dat Cuba tot vorig jaar vermeld werd op de lijst van staten die het terrorisme zouden bevorderen en dat de regering Obama Cuba van die lijst verwijderde ondanks het feit dat het regime ‘geen enkel signaal afgaf waaruit bleek dat een plaats op deze State Sponsor of Terrorismlist niet langer gerechtvaardigd was.’

Gezochte misdadigers
Het eiland biedt bovendien een schuilplaats aan Joanne Chesimard, die hoog genoteerd staat op de FBI-lijst van veel gezochte misdadigers omdat zij een politieofficier in New Jersey neer schoot en bovendien leverde Cuba wapens aan Noord Korea. Volgens Menéndez blijft Cuba ‘een strategische bondgenoot van enkele van de gevaarlijkste terroristische organisaties ter wereld.’ Menéndez: ‘Elke werknemer in Cuba op de luchthaven is direct in dienst van de staat en de vliegvelden beschikken niet over de technologie en veiligheidscondities die we in de VS kennen. Met verontrusting vraag ik mij ook af of we het Castroregime de veiligheid van Amerikanen kunnen toevertrouwen die Cuba in- en uit vliegen.’ (…) ‘Dit initiatief van beide grote partijen moet er toe leiden dat gegarandeerd wordt dat Cuba zich aan dezelfde internationale veiligheidsstandaarden houdt als andere landen, en tevens voorkomen dat het veiligheidsapparaat op dusdanige wijze wordt versterkt dat de greep van Castro wordt verstevigd ten kost van de veiligheid van de VS.’ Rubio voegt er aan toe dat ‘de nalatenschap van president Obama niet belangrijker mag zijn dan de veiligheid van de Amerikaanse bevolking’. Hij acht het ‘buitengewoon verontrustend dat luchtvaartmaatschappijen die in Cuba opereren geen toestemming hebben om hun eigen medewerkers in te huren en de stafmedewerkers op vliegvelden allemaal in dienst zijn van de Cubaanse regering’.

vliegveldsantaclara

Vliegveld Santa Clara

110 vluchten per dag
Op de dag dat beide senatoren hun wetsontwerp presenteerden, bereidde American Airlines zijn diensten uit met een dagelijkse vlucht naar Cienfuegos. Het Amerikaanse Ministerie van Transport heeft toestemming gegeven voor maximaal 110 dagelijkse vluchten vanuit de VS naar Cuba door 10 vliegondernemingen naar 10 verschillende luchthavens in Cuba.

Link
* CBS-News vloog op 31 augustus mee met de eerste commerciële vlucht naar Santa Clara en beschrijft in een verslag de veiligheidsmaatregelen op het Cubaanse vliegveld.

Marco Rubio tegen voorkeursbehandeling Cubanen

De Cubaanse-Amerikaan Marco Rubio uit Florida schenkt in zijn campagne voor herverkiezing als lid van het Congres, veel aandacht aan de afschaffing van de wet La Ley de Ajuste Cubano. Opvallend want deze wet bevoordeelt in de eerste plaats zijn Cubaanse landgenoten die naar de VS willen verhuizen.

Rubio-Marco-Rubio

Marco Rubio

De Ley de Ajuste Cubano of Cuban Adjustment Act uit 1966 kan enkel door het Congres worden gewijzigd. Sinds 50 jaar hebben de Cubanen een privilege dat bijvoorbeeld bewoners uit Haïti of de Dominicaanse Republiek ontberen. De Cuban Adjustment Act geeft Cubanen het recht om binnen 1 jaar en één dag na aankomst legale residentie in de VS te verkrijgen en vervolgens burgerschap. Cubanen die op zee worden aangehouden, worden gewoonlijk door de VS teruggestuurd. Rubio zei tegen de pers in Miami dat ‘gegeven de nieuwe situatie de wet Ley de Ajuste Cubano gewijzigd moet worden.’ De wet geeft Cubanen verblijfsvergunning een jaar en een dag na hun aankomst in Cuba zonder visum.

Familiebezoek
Rubio: ‘Voorstanders van de Ley de Ajuste Cubano zeggen dat deze wet geldt voor personen die een communistische dictatuur moeten ontvluchten en die als ballingen in ons land komen en niet kunnen terugkeren naar ons land.’ Hij wijst erop dat ‘dit moeilijk gerechtvaardigd kan worden omdat Cubanen, eenmaal aangekomen, binnen een jaar en een dag 16 tot 18 keer per jaar Cuba bezoeken om hun familie te zien.’

Bron
* Diverse websites en persbureaus

Trump zou hotel in Cuba willen bouwen

De Republikeinse presidentskandidaat Trump zou – onder voorwaarden – wel een hotel in Cuba willen bouwen. In een interview met CNN zei de onroerendgoed magnaat dat het eiland voor investeerders ‘zekere potentie’ bezit.

trump_castro-701x395Trump zou aanpassingen willen van de winstmarges voor bedrijven en betere garanties tegen bemoeienis met zijn onderneming van de zijde van de Cubaanse staat. Trump is de enige Republikeinse kandidaat die zich uitgesproken heeft voor het aanhouden van de diplomatieke relaties met Cuba, als hij president wordt. Kandidaten als Ted Cruz en Marco Rubio – de laatste heeft inmiddels de strijd om het presidentschap opgegeven – zouden zelfs de ambassadeur willen terugroepen als er zich in Cuba geen substantiële politieke veranderingen voordoen. ‘Na 5o jaar is het moment gekomen, vrienden,’ zei  Trump die overigens ook van mening is dat het huidige akkoord tussen Cuba en de VS meer voordelen oplevert voor Cuba dan voor zijn eigen land. ‘Ik zou willen onderhandelen over een beter akkoord’, aldus Trump.

Cubaanse- Amerikaan Marco Rubio kandidaat van ‘de nieuwe eeuw’

De Cubaans-Amerikaanse senator Marco Rubio heeft zich dinsdag jl. als Republikein kandidaat gesteld voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2016. Marco Antonio Rubio werd op 28 mei 1971 geboren in Miami. Zijn Cubaanse ouders emigreerden in 1956 naar Florida.

marco-rubioRubio presenteerde zich als de kandidaat van ‘de nieuwe eeuw’ in de bekende Torre de la Libertad / Toren van de Vrijheid in Miami en sprak in het Spaans en het Engels 3.000 volgelingen toe. Rubio beloofde de VS weer in een positie te brengen als ‘de wereldleider’ voor de 21ste eeuw. Hij bekritiseerde de toenaderingspolitiek van Obama tegenover Cuba en benadrukte dat het noodzakelijk is te vechten voor democratie in Cuba, Venezuela en Nicaragua. Op internationaal terrein onderstreepte hij een einde te willen maken aan ‘de passiviteit tegenover de agressie van Rusland, China en Iran.’ Hij beloofde dat door zijn beleid de wereld een veiliger plek zou zijn en de VS welvarender. ‘Veel van onze leiders zijn met hun ideeën blijven steken in de twintigste eeuw terwijl ons volk en de economie voortvarend de barrières richting 21ste eeuw willen slechten,’ aldus Rubio. Na Ted Cruz en Rand Paul is Rubio de derde kandidaat voor het Witte Huis.

Link
* Youtube met de presentatie van Rubio, 19 minuten

Tweede gesprek VS en Cuba a.s. vrijdag in Washington

Vrijdag a.s. zullen de delegaties van Cuba en de VS in het State Department in Washington hun overleg voortzetten. De eerste ronde vond op 21 en 22 januari plaat in Havana. Een van de belangrijkste gespreksonderwerpen is de opening van ambassades in beide landen en de uitwisseling van ambassadeurs.

Delegatieleiders Roberta_Jacobson VS en Josefina Vidal. Cuba

Delegatieleiders Roberta Jacobson VS (links) en Josefina Vidal. Cuba

In de afgelopen maand hebben Amerikaanse Congresleden Cuba bezocht, gesproken met autoriteiten, leden van de civil society en kerkelijke vertegenwoordigers en het Amerikaanse Congres hield enkele hoorzittingen over deze gevoelige kwestie voor Republikeinen en Democraten. De tweede gespreksronde wordt van Amerikaanse zijde opnieuw geleid door de onderminister voor Latijns-Amerika, Roberta Jacobson, en voor Cuba door Josefina Vidal, directeur Verenigde Staten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

logo-usa-cubaVersoepelingen
In de afgelopen periode maakten de Amerikanen ook maatregelen bekend die het reizen van Amerikaanse staatsburgers naar Cuba vergemakkelijken en werd de invoer van enkele Cubaanse producten en diensten afkomstig uit de particuliere sector, toegestaan hoewel er nog veel uitzonderingen gelden. In het Congres zijn twee wetsontwerpen ingediend: een wet die ook toeristische reizen naar Cuba mogelijk moet maken en een verdergaand wetsontwerp dat een begin wil maken met de afbouw van het commerciële embargo dat sinds 1962 geldt. De leider van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden, Nancy Pelosi, liet tijdens haar bezoek aan het eiland vorige week weten dat er in het Congres sprake is van ‘groot enthousiasme’ over de toenadering en ze toonde zich optimistisch over een mogelijk einde van het embargo. De regering van Raúl Castro dringt er bij Washington op aan het gehele embargo in te trekken en acht de eenzijdige versoepelende maatregelen van de zijde van de president Obama onvoldoende. Volledige intrekking vereist echter instemming van de wetgevende machten.

Terrorisme
Havana wil ook dat Cuba verdwijnt van de Amerikaanse lijst van ‘sponsoren van het terrorisme’ en noemt dit een van de fundamentele voorwaarden voor de voortzetting van de toenadering en de normalisering van de relaties. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington zou dit thema nu bestuderen.

Mensenrechten*
Voor de Verenigde Staten is een van de neteligste kwesties die van de mensenrechten en de vrijheden op het eiland. De Cubaanse regering heeft op dit terrein een concessie gedaan door meer dan 50 politieke gevangenen vrij te laten en ook de Amerikaanse ontwikkelingswerkers Alan Gross, die voor vijf jaar in Cuba gevangen zat, vrij te laten.

Nancy Pelosi wordt ontvangen door de Cubaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Bruni Rodrifguez. Rechts: de Cubaanse onderhandelaar Jsoefina Vidal

Nancy Pelosi (links) wordt ontvangen door de Cubaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodriguez. Rechts: de Cubaanse onderhandelaar Josefina Vidal

Dissidenten
De toenadering tussen de VS en Cuba die in december werd aangekondigd, kan niet rekenen op de steun van een deel van de Cubaanse dissidenten. O.a. de mensenrechtengroep Damas de Blanco en de beweging Estado de Sats verzetten zich frontaal tegen het nieuwe beleid en benadrukken dat een economische en commerciële opening slechts zal leiden tot een versterking van de machtspositie van het regime en de repressie zal doen voortduren. Berta Soler, leider van de Damas de Blanco, ontmoette in de afgelopen weken diverse leden van het Amerikaanse Congres en zij legde uit dat de arbitraire aanhoudingen en schendingen van de mensenrechten in Cuba nog aan de orde van de dag zijn. Dergelijke getuigenissen zijn een steuntje in de rug van enkele Cubaans-Amerikaanse senatoren zoals Marco Rubio, Robert Menéndez en Ileana Ros-Lehtinen, die eisen dat de regering van Obama geen concessies doet aan Washington zolang de mensenrechtenschendingen voortgaan. Maar er is in de VS ook een sterke groep van ondernemers actief, deels verbonden met de Cubaanse ballingengemeenschap die hun koers verleggen en het beleid van toenadering tussen Havana en Washington willen versterken. Ook een deel van de Cubaanse politieke dissidenten kiest voor deze richting.

Traag
Ondanks de euforie van de eerste weken, wijzen veel Cuba-specialisten erop dat het beleid van toenadering zich trager ontwikkelt dan in die eerste fase werd verwacht, alhoewel  beide landen al anderhalf jaar geheime gesprekken voerden.

Bron
* Persbureau EFE

 Noot
*
Dit weekend meldde de Cubaanse oppositiegroep Unión Patriótica de Cuba (UNPACU) dat op diverse plaatsen in Cuba een honderdtal activisten zijn aangehouden en gearresteerd. Het persbureau Hablemos Press spreekt van 200 aanhoudingen in heel het land. Zaterdag begonnen de bedreigingen tegen leden van mensenrechtengroepen al. Berta Soler (Damas de Blanco) werd toen aangehouden omdat ze een persconferentie voor buitenlandse journalisten had aangekondigd in het Ghandi Park.

Meer Cubanen ontvluchten via Straat van Florida hun land

De Amerikaanse kustwacht heeft het aantal patrouilles langs de kust van de staat Florida opgeschroefd, vanwege de toename van Cubaanse vluchtelingen die het land willen bereiken. Functionarissen van de Verenigde Staten zeggen dat de toename mogelijk te wijten is aan geruchten over een nieuw immigratiebeleid van de VS. De onrust ontstond na de aankondiging op 17 december van president Obama de relaties met Cuba te willen verbeteren. De mogelijke Republikeinse presidentskandidaat uit Florida, Marco Rubio, wil een evaluatie en aanpassing van de huidige emigratiewetgeving voor Cubanen.

Cubanen maken een vlot om hun land te ontvluchten

Cubanen maken een vlot om hun land te ontvluchten

Sinds 17 december 2014 heeft de Amerikaanse kustwacht 421 Cubanen onderschept; in 2013 werden in dezelfde periode 222 Cubanen onderschept. In de eerste vijf dagen van het nieuwe jaar heeft de kustwacht 96 mensen uit Cuba op zee aangehouden. De meeste Cubanen proberen de Straat van Florida over te steken. De afstand tussen Cuba en de VS is daar 145 kilometer. De vluchtelingen vrezen waarschijnlijk een aanpassing van het Amerikaanse immigratiebeleid nu het land de banden met Cuba wil aanhalen. Volgens het huidige beleid mogen Cubanen in de VS blijven als zij daadwerkelijk voet aan land zetten. Als ze op zee worden tegengehouden, worden ze teruggestuurd. De toenadering zou een einde kunnen maken aan deze zogeheten politiek van pies secos y pies mojados / natte voeten en natte handen. Wie er in slaagt bij aankomst Amerikaanse grond aan te raken, wordt niet teruggestuurd naar Cuba.

Marco Rubio - Florida

Marco Rubio, senator uit Florida en overtuigd voorstander van het Amerikaans embargo tegen Cuba

Geen overhaaste wijziging
Maar woordvoerders in de VS zeggen dat een overhaaste verandering van het beleid niet wordt verwacht want de betreffende Cuban Adjustment Act uit 1966 kan enkel door het Congres worden gewijzigd. Sinds 50 jaar hebben de Cubanen een privilege dat bijvoorbeeld bewoners uit Haïti of de Dominicaanse Republiek ontberen. De Cuban Adjustment Act geeft Cubanen het recht om binnen 1 jaar na aankomst legale residentie in de VS te verkrijgen en vervolgens burgerschap. Cubanen die op zee worden aangehouden, worden gewoonlijk door de VS teruggebracht naar hun land. De Cubaans-Amerikaanse senator Marco Rubio voor Florida, een mogelijke Republikeinse kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap, is kritisch over het Cubabeleid van president Obama, maar constateert ook op basis van de huidige wet Cubanen ‘binnen één jaar en één dag politiek asiel verleent aan Cubanen’ en dat deze Cubanen vervolgens ‘tien tot 15 keer per jaar hun familie in Cuba bezoeken.’ Hij denkt dat de wet niet zal worden ingetrokken, maar pleit voor ‘herevaluatie en actualisering.’ Details gaf Rubio niet. Een woordvoerder van het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington zei dat er geen plannen zijn om de wet Ley de Ajuste Cubano te wijzigen.

Bronnen
* Diverse persbureaus