Ongewone campagne van evangelische christenen in Cuba

De evangelische kerken in Cuba zamelen handtekeningen in tegen het voorstel om het homohuwelijk via de nieuwe grondwet te in te voeren. Volgens het persbureau Reuters is een dergelijke omvangrijke campagne in Cuba ongewoon. Het is opvallend dat de afgelopen tijd met veel openheid in de media en op straat wordt gedebatteerd over de legalisering van het homohuwelijk omdat je stem laten horen in het streng communistische land meestal niet wordt gewaardeerd. In Cuba vinden debatten plaats over de hervorming van de grondwet van 1976. In artikel 68 van de ontwerptekst wordt het huwelijk omschreven als een verbintenis tussen twee personen zonder de sekse verder te preciseren. Kerken in Cuba hebben meer autonomie en invloed dan de meeste groepen in de civil society die klein en verdeeld zijn.

gay-pastor asistente Henry Nurse lidera las oraciones con sus feligreses en contra del “matrimonio gay” durante servicio iglesia metodista en La Habana, 04102018

Voorganger Henry Nurse leidt een dienst tegen het homohuwelijk in een methodistenkerk in Havana

‘Wij zullen in geen geval artikel 68 accepteren. En weet u waarom? (…) Omdat de Bijbel dit verbiedt,’ aldus dominee Lester Fernández (39) die een gehoor van ongeveer 500 gelovigen toespreekt in een methodistenkerk in Havana. De Methodistenkerk is een van de 21 kerkelijke groeperingen die deelnemen aan een handtekeningenactie tegen de mogelijke introductie van het homohuwelijk. De kerkgangers hebben posters en pamfletten in de hand waarbij ‘het originele ontwerp van het gezin zoals God dit heeft gewild’ wordt gesteund. Het is een ongewoon beeld voor veel Cubanen die gewend zijn dat op openbare plekken de staat en de partij publieke uitingen controleert. De aandacht voor het homohuwelijk lijkt de aandacht af te leiden van andere delicate thema’s uit de nieuwe grondwet bijvoorbeeld over de ‘onomkeerbaarheid’ van het socialistisch eenpartijsysteem in Cuba of de rechtstreekse verkiezing van de president van het land. Volgens Isbel Díaz Torrres, LGBTI-activiste, ‘functioneert het homohuwelijk als ‘een rookgordijn’ om andere werkelijkheden te verbergen. Zij is echter gelukkig als ze uiteindelijk met haar vriendin met wie ze al 14 jaar samen is, kan trouwen.

Discriminatie
Sinds het begin van de revolutie in 1959 werden homoseksuelen in Cuba gediscrimineerd en werden, evenals priesters en kunstenaars naar strafkampen gevoerd. Fidel Castro omschreef hen als ‘contrarevolutionairen’. Op het terrein van de emancipatie van LGBTI’ers werd de laatste jaren vooruitgang geboekt o.a. door de werkzaamheden van Mariela Castro, directeur van het Centro Nacional de Educación Sexual (Cenesex). Als artikel 68 uiteindelijk in februari 2019 per referendum wordt aangenomen zal Cuba samen met Argentinië, Brazilië, Colombia en Uruguay, behoren tot de landen in Latijns-Amerika waar het homohuwelijk mogelijk is.

gay-affiche-tegen-homohuwelijk

Affiche tegen homohuwelijk

Kerken
De voorzitter van de Evangelische Liga van Cuba / Liga Evangélica de Cuba, Alida León Báez, verwacht 500.000 handtekeningen te verzamelen. Meer dan 60% van de 11,2 miljoen Cubanen zijn katholiek gedoopt. De katholieke kerk van Cuba heeft zich niet officieel uitgesproken tegen het homohuwelijk; de aartsbisschop van Santiago Dionisio García Ibáñez, deed dit wel. Bisschop Wilfredo Pino van Camagüey publiceerde een eigen brief Mi modesta opinión / Mijn bescheiden mening. Hij suggereert het woord huwelijk bij relaties tussen personen van hetzelfde geslacht achterwege te laten. Pino wijst op de situatie in sommige Europese landen waar de wettige gelijkberechtiging van homostellen juridisch is vastgelegd zonder het woord huwelijk te gebruiken.

Voor en tegen
‘Als dit concept van het huwelijk in het nieuwe ontwerp voor de nieuwe grondwet terechtkomt, zullen wij tegenstemmen,’ aldus voorganger León Báez. ‘Als dat wordt geaccepteerd, is onze natie op weg naar de complete vernietiging,’ voegt hij er aan toe. LGBTI-activisten die weinig op hebben met de autoritaire aanpak van Mariela Castro en CENESEX, voeren actie tegen de evangelische kerken vooral via sociale media, maar zij krijgen weinig ruimte omdat het regime niets van onafhankelijke gaygroepen moet weten. ‘CENESEX voert veel actie maar we moeten niet vergeten dat dit een wetenschappelijk en educatief instituut is,’ aldus de LGTBI-activist, Ulises Padrón.

Bron
* Diverse persbureaus, 18 oktober 2018

Linken

* Brief bisschop Dionisio García González 29 augustus 2018, aartsbisschop van Santiago 
Brief Mi modesta opinion, 24 september 2018, van bisschop Wilfredo Pino van Camagüey

Groei toerisme en prostitutie gaan hand in hand (deel 1)

De Spaanse krant El País maakte een rondgang in Cuba en tekende de getuigenissen van mannen en vrouwen op, die er in slagen in ruil voor seks in een middag net zoveel te verdienen als een arts in één maand. De groei van toerisme naar Cuba leidde ook tot de groei van de prostitutie. Tegelijk met de massale komst van toeristen gingen duizenden jongeren in het hele land, vooral van het platteland, op zoek naar de buitenlander om zo aan hun economische behoeften te kunnen voldoen of hun verlangen het land tegen elke prijs te kunnen verlaten, naderbij te brengen. De vorm van de prostitutie is in ruim 60 jaar revolutie wel veranderd evenals de status van de sekswerkers en hun maatschappelijk aanzien.

sex-prostitutie-havanaArlen is een donkere mulattin, met een klein, elegant en stijlvol lichaam. Ze toont een vermoeide blik die ze tracht te verhullen met een buitensporige make-up. Met haar ruim 50 jaar zit ze nog steeds in de seksbusiness, maar niet zoals vroeger: ze leidt nu een illegaal bordeel dat er uitziet als een eenvoudig gastenverblijf ten zuiden van Habana Vieja. Het is een gebouw waarvan de jaren ook de pracht hebben uitgewist en dat nu een van die voor de leek verborgen bordelen is, maar voor de toerist die goed weet waarnaar hij op zoek is gemakkelijk te lokaliseren. ‘Uit nieuwsgierigheid waagde ik het op 13-jarige leeftijd met mannen naar bed te gaan, omdat een vriendin het deed. Ik haalde dagelijks dollars binnen en was verrukt van die koopkracht. Daarna ging ik van school en begon ik steeds vaker van huis weg te blijven. Ik belandde tenslotte in een clandestien bordeel tot de eigenaars in een razzia werden gearresteerd.’

Ambities
Een van de eerste sociale programma’s van Fidel Castro was een project om de prostitutie op het hele eiland te verbieden. De bordelen, gastverblijven en nachttenten waar ontmoetingen werden gefaciliteerd werden gesloten. De sekswerksters konden een opleiding krijgen en de mogelijkheid fatsoenlijk werk te vinden. ‘Eind jaren 70 besloot ik in de business te blijven, maar als een overlevingsstrategie’, zegt Arlen. ‘In die tijd waren we met maar weinig hoeren en werden we als de meest verachtelijke mensen van het land beschouwd, net als verklikkers en bandieten. Die opvatting is nu veranderd, een prostituee in huis wordt niet als slecht gezien, ze wordt ook door haar familie ondersteund, want ze leven op een niveau dat voor de rest van de bevolking ondenkbaar is. Onze benaming is ook verzacht: eerst hoeren nu jineteras, meisjes van plezier. Ofschoon er wel verschil gemaakt kan worden tussen dat wat wij deden om te voldoen aan zware economische behoeften en dat wat de jonge meiden van vandaag doen uit een ander soort ambitie.’

jineteras-con-turistasSpeciale periode
Volgens de sociologe Velia Cecilia Bobes is het sekstoerisme op het eiland begonnen toen de regering begin jaren 90 besloot de toeristenindustrie een boost te geven. ‘Met de komst van het toerisme kregen de jineteras toegang tot de dollareconomie en een bevoorrecht consumptiepatroon’, geeft de doctor aan in haar werk ‘De Cubaanse vrouwen voor de Speciale Periode: aanpassingen en veranderingen.’ De Cubaanse economie zat toen in een fase die bekend staat als de Speciale Periode. De Sovjet-Unie was ingestort en daarmee verdween de financiële steun die zij regelmatig naar Cuba stuurde. De gemakkelijkste manier om de economie van het eiland te verbeteren was de zoektocht naar deviezen in het internationale toerisme. ‘Het fenomeen van de prostitutie was niet meer te stuiten. Tegelijk met de massale komst van toeristen gingen duizenden jongeren in het hele land, vooral van het platteland, op zoek naar de buitenlander om zo aan hun economische behoeften te kunnen voldoen of hun verlangen het land tegen elke prijs te kunnen verlaten naderbij te brengen’, erkent Arlen. Een beroep binnen bereik van jongeren en tieners. ‘Prostitutie wordt niet wettelijk bestraft, hoewel uitoefening ervan niet toegestaan is. Souteneurschap en mensenhandel worden wel zwaar bestraft. De vrouwen kunnen alleen maar worden beschuldigd van mogelijk gevaar van antisociaal gedrag met opsluiting van een tot vier jaar’, erkent het Nationaal Centrum van Seksuele Opvoeding, Cenesex.

sex-prostitutie-arlen-bar-havanaPolitie-aktie
Tussen 1996 en 2002 lanceerde de Cubaanse regering de operatie Lacra, een reeks politieoptredens met als doel de rem te zetten op de al wijd verbreide prostitutie die het imago van Havana bezoedelde. Een offensief dat er alleen maar in slaagde het probleem tijdelijk te verzachten en de sekswerksters op zoek liet gaan naar andere meer discrete methodes om klanten te werven. Het gebruik van tussenpersonen als hotelpersoneel, discotheekmedewerkers, taxichauffeurs of toeristengidsen in ruil voor een commissie kwam steeds vaker voor. Hoewel het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten in zijn rapport ‘Mensenhandel 2014’ had aangegeven dat het eiland ‘een land is met volwassenen en kinderen die slachtoffer zijn van mensenhandel’ heeft het in 2017 het land van zijn zwarte lijst van landen gehaald die medeplichtig zijn aan mensenhandel en nu is het in de zone geplaatst van ‘speciale observatie’. Vanuit het Ministerie van Buitenlandse Zaken wordt verzekerd dat het castristisch regime niet voldoet aan de ‘minimumeisen’ voor eliminering van mensenhandel hoewel het erkent dat de Cubaanse autoriteiten betekenisvolle pogingen deden om er aan te voldoen. Cuba spreekt van ‘voortdurende inspanningen’. De ex-minister van Justitie, Maria Esther Reus, verzekerde dat er op het eiland ‘zerotolerantie’ is voor dit soort delicten die met minderjarigen te maken hebben. Regeringsinstanties als Cenesex streven ernaar ‘mechanismen te ontwerpen om de bestaande wetgeving te monitoren om voorstellen tot wijziging in de thema’s van seksueel kindermisbruik, prostitutie, mensenhandel en seksueel geweld te kunnen realiseren’, aldus de directeur, seksuoloog Mariela Castro, dochter van ex-president Raúl Castro. Zij presenteerde vorig jaar een wetsvoorstel om klanten te bestraffen die seksuele diensten aangaan als maatregel om de prostitutie in Cuba te beteugelen.

Bron
* El Pais, 8 september 2018

Link

* Fotoreportage over seksueel toerisme in Cuba: entre ‘jineteras’ y ‘pingueros’ / tussen hoeren en hoerenjongens, Alvaro Fuente, El Pais 8 oktober 2018

 

Cuba zwijgt in VN-Mensenrechtenraad over doodstraf Lgbti’ers

Cuba heeft op 29 september in de VN-Mensenrechtenraad geweigerd zich uit te spreken tegen de doodstraf op basis van seksuele geaardheid of genderidentiteit. Deze stemonthouding heeft geleid tot scherpe veroordelingen in sociale media. Blogger Norges Rodriguez schreef op Facebook: ‘Kan onze Minister van Buitenlandse Zaken, Bruno uitleggen welke motieven bij deze stemonthouding een rol speelden?’ In december 2016 deed zich iets soortgelijks voor in de VN toen de Cubaanse ambassadeur zich niet vertoonde bij een stemming over hetzelfde thema.

vn-mensenrechtenraad

VN-zetel in Genéve

‘Ik heb de waanzin van al die resoluties gevolgd, maar er wordt van alles overhoop gehaald inclusief de doodstraf voor homoseksuelen. Zo wordt het een puinhoop’, aldus de journalist Francisco Rodríguez Cruz in hetzelfde Facebook. Hij is ook een Lgbti-acivist en werkt voor de staatsmedia. Hij begrijpt waarom Cuba zich onthield van stemming omdat ‘het duidelijk is dat Cuba op dit soort thema’s geen leidende rol wil spelen.’ Andere Facebookers als Nelson Ochagavía, José M. Fernández en Alexander Joa eisen helderheid van het regime. María Margarita Casado verklaart: ‘Ik weet zeker dat dit niet in Cuba gepubliceerd wordt, niemand zal er van horen. Of zal Mariela Castro een video maken waarin zij de stemonthouding van Cuba aanklaagt?’ Mariela Castro is directeur van de staatsinstelling voor seksuele hervorming CENESEX, lid van het Cubaans parlement en dochter van president Raúl Castro. Zij is uitgegroeid tot het gezicht van de homo-emancipatie in het land. De Cubaanse staatsmedia hebben de stemming in de VN-Mensenrechtenraad tot nu toe genegeerd.

gay-activiste-vlagReden
De resolutie van België, Benin, Costa Rica, Frankrijk, Mexico, Moldavië, Moldavië, Mongolië en Zwitserland werd door 27 landen gesteund en door 13 landen waaronder Cuba en de VS verworpen. De tekst veroordeelt in het bijzonder ‘het opleggen van de doodstraf als sanctie voor bepaalde vormen van gedrag, zoals geloofsafval, godslastering, overspel en homoseksuele relaties’. Ook wordt benadrukt dat ‘de toepassing van de doodstraf bij overspel buiten proporties is.’ Behalve Cuba – het enige Latijns-Amerikaanse land dat zich niet uitsprak over de inhoud van de resolutie – deden ook Kenia, Nigeria, Tunesië, Indonesië, de Filippijnen en Zuid-Korea dit. Op de kritische website Cartas desde Cuba verschenen enkele reacties. Eén van de reacties probeert het zwijgen van Cuba in Genève te verklaren: ‘Alles om te voorkomen dat ‘de Iraanse broeders’ worden lastig gevallen.’ Het is de dubbele moraal….’

Tweemaal negeren
Het is niet de eerste keer dat activisten en bloggers kritiek laten horen over de opstelling van Cuba in internationale fora over homorechten. In december 2016 weigerden Cubaanse diplomaten bij de VN een voorstel te steunen waarbij een onafhankelijke deskundige zou worden aangesteld ter bescherming tegen geweld en discriminatie op grond van seksuele geaardheid en genderidentiteit. Een maand eerder waren Cubaanse diplomaten afwezig toen een voorstel van Afrikaanse landen in stemming kwam om de activiteiten van zo’n deskundige in te perken. Met steun van bijna alle andere Latijns-Amerikaanse land werd dit voorstel met een krappe meerderheid verworpen.

Bron
* Cartas desde Cuba, oktober 2017

Mariela Castro: ‘Het volk wil geen terugkeer naar kapitalisme’

‘Cuba blijft vasthouden aan zijn socialistisch project’, aldus Mariela Castro Espín, directeur van het Nationaal Centrum voor Seksuele Hervorming / Centro Nacional de Educación Sexual (CENESEX) tijdens een filmfestival vorige week in Mexico. Ook benadrukte zij dat Cuba het homohuwelijk in Cuba niet zal invoeren omdat het onnodig is alles uit ‘het buitenland te kopiëren’.

LGBTI-marcha-Mariela-Castro-mei2016-madrazo

Mariela Castro tijdens de Gaypride vorig jaar

Het Mexicaanse dagblad La Jornada vroeg Mariela Castro ook naar het ‘verborgen kapitalisme’ op het eiland. Castro benadrukte dat men zich ‘niet zal wenden tot het kapitalisme: Het volk wil geen terugkeer naar het kapitalisme. Wij gaan verder met het uitvinden van het socialisme’. De dochter van Raúl Castro bezocht in Mexico een filmfestival en kreeg er een  prijs uitgereikt vanwege haar actieve inzet voor de rechten van homo’s, vrouwen en aidspreventie. In het interview met La Jornada werd zij ook gevraagd naar de weigering van de Cubaanse autoriteiten de Mexicaanse ex-president Felipe Calderón in Cuba toe te laten om er de dissidentenprijs Oswaldo Payá, Verdad y Vida, in ontvangst te nemen. In haar reactie verwees Mariela Castro naar paus Franciscus: ‘Zoals paus Franciscus zei: Latijns-Amerika kent het bestaan van cipayos. Wij zullen de deuren niet openen voor hen die het vaderland verkopen’, was haar enige antwoord. (cipayo is een soldaat of strijder die arbeid verricht voor de bezettende macht, redactie).

Migratie
Op de vraag of het migratiebeleid sinds de komst van Donald Trump voor de Cubanen is veranderd, zei ze: ‘Tot nu toe niet. Wij willen gelijke behandeling voor immigranten uit de hele wereld die naar de VS komen op zoek naar betere economische omstandigheden. Maar de speciale wet La Ley de Ajuste voor Cubanen willen wij niet. Die bevordert ongeordende migratie die illegaal en ook gevaarlijk is. Ideaal is dat men de noodzakelijke visa verstrekt zodat men kan reizen zonder risico’.

Socialisme
Over het einde van het embargo en de groei van buitenlands kapitaal op het eiland, zei Castro Espín dat een ‘beperkte instroom van kapitaal, niet zal leiden tot het ontstaan van een maatschappelijke klasse die lijnrecht staat tegenover degenen die historisch geëxploiteerd werden en behoorden tot de bezitlozen. Wij willen niet dat sociale groepen tegenover elkaar komen te staan. Dat hebben we overwonnen met de Revolutie en de Staat en de Partij zullen er voor waken dat er een klasse ontstaat met zoveel invloed in de politiek, waardoor de tegenstellingen worden bevorderd’. Ook benadrukte ze dat de Staat dient te waken over sectoren als de gezondheid, cultuur, de sport en de voedselsector en zo ‘grenzen stelt aan  de particuliere sector.’

gayvlagenautohuwelijkwendy-ignacio

In 2011 sloten twee Cubanen een improvisorisch niet-legaal huwelijk

Homohuwelijk
Over het ontbreken in Cuba van wetgeving die de invoering van het huwelijk voor stellen van gelijke sekse mogelijk maakt, verschool zij zich achter de zinsnede dat ‘wetten niet de vooroordelen en opvattingen kunnen veranderen’en ‘Cuba heeft geen wet ter bevordering van het homohuwelijk ingevoerd omdat we niet dat wat anderen invoeren, willen kopiëren. Bovendien maakt zo’ n wet geen einde aan de haatmisdaden tegen deze groep,’ aldus Castro. ‘Hoofddoel is niet het homohuwelijk, het is een van de middelen. Voor ons is het belangrijkste doel de bevordering van gelijke kansen zoals we daar ook in slaagden op het terrein van de discriminatie van de vrouw.’  Tot nu toe hield Mariel Castro in gesprekken met de buitenlandse pers (in de staatsmedia is dit thema taboe) de introductie van het homohuwelijk open. Het interview in La Jornada sluit nu de komst van het homohuwelijk in Cuba uit. Op de website 14ymedio probeert Miguel Angel in een reactie die ommekeer te verklaren. Hij schrijft: ‘Het regime kan het op dit moment goed vinden met de katholieke kerk en wil geen problemen met de kardinaal.’

Zelfkritiek
Mariela Castro oefende ook enige zelfkritiek uit in verband met de jaarlijkse Gaypride in Havana. Zij zei niet overtuigd te zijn van de waarde van dergelijke optochten omdat ‘het carnavaleske beeld’ van de homogemeenschap erdoor wordt bevestigd. ‘Ik wil dat de bevolking hun werkelijkheid ziet en een houding van fundamentele waardigheid.’

Bron
* Diario de Cuba en 14ymedio, 13 maart 2017

Link
* Het volledige interview met Mariela Castro in La Jornada van 11 maart 2017

Nieuw kerkgenootschap: vóór homo’s en pro-Fidel

Op de Internationale Dag van de Mensenrechten op 10 december jl. kwam de Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk / Iglesia Comunitaria Metropolitana (ICM) in Havana bijeen om eer te bewijzen aan de overleden leider Fidel Castro.  Tegelijkertijd stelde ze zich open voor lesbo’s, gays, biseksuelen en inter-seksuelen (LGBTI), aldus de voorganger Elaine Saralegui, die deze kerk in Cuba leidt.

gay-bijeenkomst-icm-december2016

De kerkdienst van de Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk / Iglesia Comunitaria Metropolitana (ICM) deze maand in Havana

Dit kerkgenootschap is het eerste religieuze instituut in Cuba dat gezinnen accepteert met homoseksuele ouders, voorstander is van huwelijkse homorelaties en het kerkelijk ambt openstelt voor leden van de LGBTI. Ook wil de kerk een schuilplaats zijn voor gelovigen uit andere christelijke gemeenschappen en voor personen die om diverse redenen slachtoffer zijn van discriminatie of worden achtergesteld. De bijeenkomst vond plaats in het Centrum Oscar Arnulfo Romero (OAR), waar dominee Raquel Suárez van de Eben-Haëzerkerk in de wijk Marianao voorging. Zij preekte over de brief van Paulus aan de Galaten. Volgens Suárez staat in deze brief het respect voor diversiteit en de waarde van persoonlijke en gemeenschapsveranderingen centraal.

gay-icm-mariela-castro-junto-al-rev-elder-troy-perry-obispo-fundador-de-la-icm-y-el-rev-elder-hector-gutierrez-der-07072016

Mariela Castro en de oprichter van de ICM, bisschop Troy Perry (links)

Onderscheiding
De Gemeenschappelijke Metropolitane Kerk kwam eerder dit jaar in het nieuws toen zij de prijs Be Justice uitreikte aan Mariela Castro, dochter van de Cubaanse president die zich inzet voor homo-emancipatie.
Onafhankelijke LGBTI-groepen voelen zich overigens door de activiteiten van Mariela Castro en haar instituut voor seksuele hervorming CENESEX (Centro Nacional de Educación Sexual) in het geheel niet gesteund. Onafhankelijke homogroepen die om principiële redenen weigeren samen te werken met CENESEX worden vaak onder druk gezet om hun activiteiten te staken en zich te scharen onder de paraplu van Mariela Castro, die ook nog eens de dochter van president Raúl Castro is.

gay-nelson-gandulla-izq-junto-a-otros-activistas

Nelson Gandulla (links) met twee andere activisten

Pressie
Het overkwam de LGBTI-activist Nelson Gandulla die volgens de mensenrechten-
organisatie Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) twee uur lang werd ondervraagd in de kantoren van de Immigratie en Vreemdelingendienst door kapitein Ihosvani, kapitein Angel en de medewerker van de Staatsveiligheid, Patricia. De ondervragers wilden weten wie de reizen van deze activist financierde en maakten duidelijk dat deze organisaties ‘zakkenvulllers’ zijn en geen interesse hebben in gay-zaken, maar er op uit zijn ‘Mariela Castro als directeur van de staatsinstelling CENESEX en dochter van de president in diskrediet te brengen.’ De ondervragers drongen er bij Nelson Gandulla op aan zich aan te sluiten bij ‘de strijd van CENESEX’, waarop deze antwoordde dat het ‘Mariela is die niet met hen wil samenwerken.’ Uiteindelijk werden Gandulla en zijn familie bedreigd met gevangenisstraf als ze hun activiteiten zouden voortzetten ‘wegens belediging van de autoriteit van Mariela Castro door slecht over haar te spreken.’ Ook werd gedreigd met een reisverbod voor Nelson Gandulla en andere LGBTI-activisten.

Bron
* Diario de Cuba, december 2016

Link
* Website Diario de Cuba, 12 december 2016: Una ‘iglesia del amor y castillo del sexo’ abre sus puertas a la comunidad LGBTI en La Habana

Protest tegen homofobie in Havana

Enkele honderden mensen namen zaterdag 14 mei in Havana deel aan de negende officiële Dag tegen Homofobie, georganiseerd door het Centro Nacional de Educación Sexual (CENESEX),  dat wordt geleid door Mariela Castro. De manifestatie werd afgesloten met de sluiting van enkele symbolische homohuwelijken. Manifestanten die protesteerden tegen de politieke repressie in Cuba werden door de geheime dienst lastiggevallen. CENESEX negeert stelselmatig iedere kritiek van onafhankelijke LGTBI-groepen.

gay-LGBTI-marcha-mei-2016-madrazoOp spandoeken waren de officiële leuzen te lezen zoals ‘Geen discriminatie op de werkplek’ en ‘Vóór diversiteit’. Volgens Mariela Castro, dochter van president Raúl Castro, ‘is er meer kennis en een groter politiek bewustzijn onder de bevolking over de rechten van LGTBI (Lesbiennes, gays, transseksuelen, biseksuelen, transseksuelen en interseksuelen.) Mariela Castro wees erop dat het congres van de Cubaanse Communistische Partij / Partido Comunista Cubana (PCC) in april jl. expliciet de bereidheid heeft getoond op te komen voor het respect voor het recht op seksuele oriëntatie en identiteit en dat dit ‘spoedig een vervolg zal krijgen in wetswijzigingen en nieuwe wetten waaraan wordt gewerkt’. In 2013 werd de Código de Trabajo aangenomen waarin discriminatie op de werkplek voor de eerste maal werd veroordeeld. Mariela Castro liet eerder weten ook te streven naar wetgeving die huwelijkse relaties tussen personen van hetzelfde geslacht mogelijk maakt.

gay-taquilla-Teatro-Nacional-13052016

Aan het loket van het Theatro Nacional waren nauwelijks kaartjes beschikbaar voor het gaygala

Exclusief gala
Voordat de mars startte, vond in het theater van Havana een galaplaats waar o.a. artiesten als Juana Bacallao, de Spaanse zangeres Marta Sánchez en de transseksuele Noordamerikaanse Candis Cayne aan deelnamen. Tot ergernis van veel Cubanen die geen kaartjes aan het loket konden kopen, bleek CENESEX het grootste deel van de toegangskaarten te hebben opgekocht. De student industriële ontwikkeling Julián Miguel Sardiñas Arce stuurde het theater een klachtbrief waarin hij de geheimzinnigheid hekelde over de kaartverkoop bij deze herdenking ‘voor gelijkheid en diversiteit’. Hij noemt deze handelwijze ‘een gebrek aan respect voor alles waar deze dag voor staat’.

gay-LGBTI-marcha-2016-madrazo

Protestbord van Yasmín Portales en Jimmy Roque tegen het politiegeweld

Activisten aangevallen
De activisten Yasmín Portales en Jimmy Roque, die borden droegen met een protest tegen het politiegeweld, werden door de politie en de organisatoren van deze officiële mars niet geduld. De twee maken deel uit van een onafhankelijke gaygroepering Proyecto Arcoiris Anticapitalista e Independiente en de beweging Observatorio Crítico. Portales en Roque werden door leden van de politieke politie belaagd en men probeerde hen uit de stoet  te verwijderen vanwege de tekst: Stop het politiegeweld tegen ons / No más violencia policial contra nosotr@s, een verwijzing naar recent politiegeweld tegen LGBTI-mensen in Cárdenas. ‘Het doet pijn als men de waarheid spreekt,’ schrijft de politicoloog en onderzoeker Armando Chaguaceda op Facebook. Roque en Portales raakten de agenten van de staatsveiligheid kwijt toen zij in het publiek opgingen.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio, Trabajadores, Juventud Rebelde

Journalist Granma kritiseert financiële kant spektakelprojecten

De officiële journalist Sergio Alejandro Gómez, chef internationaal nieuws van de partijkrant Granma, heeft de geheimzinnigheid bekritiseerd rond de financiële opbrengsten van recente spektakels als de modeshow van Chanel en de opnames voor de Amerikaanse sitcom Fast& Furious onlangs in Havana. Gómez schreef de tekst op zijn persoonlijke weblog. De tekst werd een dag later overgenomen door de zanger Silvio Rodríguez op zijn website Segunda City en leidde tot een honderdtal reacties.

chanel-zij-konden-er-niet-door-03052016

Tijdens de modeshow van Chanel werden straten in de omgeving afgesloten

Gómez begint zijn bijdrage met de constatering dat ‘de modeshow van Chanel en de televisieopnames van Fast&Furious in Havana (…) op zich geen politieke problemen vormen, maar wel verontrustende signalen zijn van een crisis in de politieke communicatie.’ Hij is van mening dat door de wijze waarop beide gebeurtenissen in Cuba worden gewaardeerd ‘de maatschappelijke consensus waarop ons land al meer dan een halve eeuw rust, kan worden verstoord.’ Hij verwijst naar de vragen die omstanders stelden over de keuze van de genodigden die van de modeshow mochten genieten. Zij vragen zich af :‘Wat is het beroep, de portemonnee of de juiste achternaam om deel te kunnen nemen aan deze showbusiness-gebeurtenis van het jaar?’

Opbrengsten
Zijn scherpste vragen betreffen het ontbreken van informatie over de vergoedingen die de producenten van deze gebeurtenissen betalen aan de Cubaanse staat. Hij wijst erop dat het ‘een opluchting’ zou zijn om te weten of het geld zal worden gebruikt voor ‘een park, een wooncomplex voor gezinnen of de bestrating van het plaveisel’.

Mariela Castro y sus hijos en el desfile de Chanel -03052016

Mariela Castro (midden) met dochter en zoon behoorden wél tot de genodigden bij de modeshow van Chanel. Mariela is de dochter van Raúl Castro.

Privatisering
Gómez richt zich in zijn commentaar ook op de buitensporige operatie rond het Paseo del Prado waar de modeshow plaats vond. ‘Kort nadat een openbare ruimte in de oude stad, namelijk het plein voor de kathedraal, voor enkele uren geprivatiseerd werd vanwege een feest voor de genodigden van Chanel’ terwijl ‘het politieapparaat en andere veiligheidsdiensten de opdracht kregen het gebied af te sluiten voor nieuwsgierigen,’ legt Gómez uit. Hij gaat ook in op de stilte in de officiële media over de economische voordelen van beide evenementen ‘in plaats van te debatteren en uit te leggen, zwijgen de politici en eisen van de pers (die van allen is) hetzelfde te doen’, terwijl zij gewoonlijk beweren dat ‘politiek altijd de kunst van het overtuigen is’.

Link
* De tekst van Sergio Alejandro Gómez op zijn weblog, 5 mei 2016

Mariela Castro, voorvechter homorechten, noemt dissidenten ‘ongedierte’

De dochter van generaal Raúl Castro zegt in een interview met de Spaanse krant ABC dat dissidenten ‘groepen onwetenden’ zijn die men elke kant kan uitsturen met welke boodschap dan ook. Mariela Castro die bekend werd door haar strijd voor homorechten, noemt dissidenten in dit interview  ‘ongedierte’. In 2011 omschreef Mariela Castro mensenrechtenactivisten al eens als ‘minderwaardige parasieten.’ Tot verbazing van velen sprak minister Koenders na zijn bezoek aan Cuba in mei van dit jaar echter over ‘goede contacten met mensenrechtenverdedigers als Mariela Castro.’

Gay-activiteit in Pinar del Rio

Gay-activiteit in Pinar del Rio

Mariela Castro benadrukte dat ‘in de hele wereld’ de activiteiten van deze groepen ‘bij wet verboden zijn’ en dat in ‘tientallen landen er straf staat op het ontvangen van gelden van een vreemde mogendheid die destabiliserende omstandigheden wil veroorzaken om te domineren.’ Zij voegde er aan toe dat de regering van haar eiland zeer nobel is en ‘dat laat passeren’.

Val socialisme
In het interview met ABC wordt vooral ingegaan op zaken rond LGBTI en verdedigt Castro het feit dat het socialisme niet ineen gestort is. ‘Voor mij bestaat de val van het socialisme niet.’ Volgens haar is ‘het Oost-Europese proces ontwricht geraakt, maar Vietnam gaat door met zijn experimenten, China ook, en wij met het onze. Dat van Korea ken ik niet en daar praat ik dan liever niet over.’

Embargo
Mariela Castro legt de grootste verantwoordelijkheid van de problemen in Cuba bij het embargo van de VS: ‘Een nieuw sociaal-economisch experiment in de geschiedenis beginnen onder vijandige omstandigheden is een zware opdracht, het is als een stad in staat van beleg door de buitenwereld en het socialistisch experiment heeft deze situatie doorgemaakt.’ Zij beklemtoont dat de Cubaanse regering (zij spreekt over de regering in termen van Wij) nog steeds ‘belegerd’ wordt door ‘staatsterrorisme’, campagnes in de media om mensen te bedriegen en grote tegenstanders te zoeken.’ Op de vraag of ze klaar is ‘de macht te erven’ wees Mariela Castro er op dat zij een ‘ideologische, culturele erfenis heeft meegekregen, betrokkenheid bij een revolutionair proces van veranderingen en engagement’ en daarom voelt ze de plicht bij te dragen aan dat proces met ‘mijn kennis, mijn ervaringen, mijn reflecties en met mijn kritisch blik naar alles wat er gebeurt’.

Link
* Het volledige interview in het Spaans in ABC, 22 juli 2015

Onafhankelijke homomanifestatie in Havana verboden

Een geplande Gaypridemanifestatie op het Prado in Havana is zondag door het regime onmogelijk gemaakt. De organisatoren van het evenement werden bij het verlaten van hun woning door de politieke politie tegengehouden. Homoseksuelen hebben op dit moment een grotere bewegingsvrijheid in Cuba, maar hun activiteiten zijn enkel toegestaan wanneer ze geleid worden door presidentsdochter Mariela Castro en haar organisatie Centro Nacional de Educación Sexual, CENESEX.

Een agent voor de woning van Navid Fernández Cabrera

Een agent voor de woning van Navid Fernández Cabrera

De actie zondag werd georganiseerd door de Shui Tuix Fundación de Cuba, een gay-organisatie die niet door de autoriteiten in Cuba is erkend. De initiatiefnemer van de activiteit Navid Fernández Cabrera werd zondagochtend toen hij zijn huis verliet, door leden van de geheime dienst tegengehouden. Volgens Fernández hadden zij de hele nacht zijn woning in de gaten gehouden. Hij en zijn vriend kregen bij het verlaten van hun huis te horen dat zij niet naar het Prado konden gaan. Ook werd zijn telefoon voor de duur van 4 uur afgesloten. Fernández, voorzitter van de Fundación Shui Tuix, zou op het Prado een marionettenspel hebben willen vertonen over de rechten van de LGTBI-gemeenschap in Cuba. Ook zou een verklaring over mensenrechten worden voorgelezen tegen de achtergrond van de verbeterde relaties tussen de VS en Cuba. In een persbericht zegt Fundación Shui Tuix: ‘Het herstel van de gesprekken tussen de regeringen van de VS en Cuba motiveert ons, te streven naar een betere democratie voor onze gemeenschap en wellicht een verbetering van onze rechten van de zijde van de regering van de Castro’s.’

Situatie van transseksuelen in Pinar del Río is kritisch

Leden van de gay- en lesbobeweging LGBTI in Pinar del Río zien de steniging door jongeren in april jl. van de transseksueel Yosvani Muñoz Robaina of La Eterna ‘niet als een geïsoleerd voorval’ en spreken over constante vormen van mishandeling en dreigementen aan het adres van transseksuelen. Dergelijke voorvallen staan in schril contrast met het officiële discours over de voortgaande acceptatie van de LGBTI-gemeenschap in Cuba. Officiële media zwegen over deze moord op een transseksueel. Directeur van CENESEX, Mariela Castro, gaf slechts een reactie aan het Mexicaanse persbureau Reforma.

Yosvani Munoz die ook wel Eterna of de eeuwige werd genoemd

Yosvani Munoz die ook wel La Eterna of De Eeuwige werd genoemd

Volgens de website Diario de Cuba beschouwt de politie van Pinar del Rio de zaak als ‘afgesloten’ en meldt dat de moord het gevolg is van een crime passionel. Activisten zoals de 22-jarige Leodán Suárez uit Pinar del Río, zijn er echter van overtuigd dat het hier gaat om een geval van transfobia oftewel afkeer van transseksuelen. Geweld tegen transseksuelen en leden van de LGBTI-gemeenschap wordt door velen nog als ‘normaal’ beschouwd. Leodán Suárez: ‘Fysiek en moreel geweld is zo gewoon dat ik over deze zaak niet eens verbaasd ben’. (…) ‘De situatie van transseksuelen is kritisch, wij kunnen het huis niet verlaten, moeten in het verborgen leven. Wij worden in elkaar geslagen, men beledigt en kwetst ons fysiek en geestelijk.’ Voor transseksuelen is het moeilijk om aan werk te komen en te overleven. Sommigen doen dat door de giften van familie in het buitenland en anderen die niet over die mogelijkheid beschikken, vervallen in prostitutie. ‘In dat geval wordt men vaak aangehouden door de politie die ons ‘beledigt, in elkaar slaat en publiekelijk belachelijk maakt’, aldus Suárez.

De vrolijke kant van de gay-medaille zoals CNESEX en Mariela castro die graag presenteren

De vrolijke kant van de gay-medaille zoals CENESEX en Mariela Castro die graag presenteren

Mariela Castro en het officialismo
Leodán bekritiseert de houding van het officiële instituut CENESEX dat wordt geleid door Mariela Castro, de dochter van president Raúl Castro. ‘Wij krijgen geen enkele steun van hen.’ Hij wacht sinds 2012 op een sekse-operatie, maar omdat hij geen volgeling van Mariela Castro is verloopt dit proces zeer traag. ‘Personen die zich ideologisch verwant voelen met Castro, worden eerder geholpen.’ Hij constateert dat Mariela Castro en CENESEX bijdragen tot een tweedeling onder de leden van de LGBTI-gemeenschap, namelijk van hen die zich revolutionair noemen en zij die dit niet zijn. De jonge transseksueel constateert dat ook mensen met geld een streepje voor hebben. Doktoren zijn bereid transformatie-operaties uit te voeren in ruil voor extra bijdragen van rond de 1.500 CUC. In enkele gevallen zijn daar ook mensen voor veroordeeld.

De woning waar Yosvani met zijn moeder woonde

De woning in Pinar waar Yosvani met haar moeder woonde

Zwijgen media
De Cubaanse media zwegen tot nu toe over de moord op deze  transseksueel in Pinar del Río, tot ergernis van twee Cubaanse schrijvers Norge Espinosa en Jorge Ángel Pérez. Zij veroordelen het zwijgen van de officiële media en ontkennen dat hier sprake is van een geïsoleerde gebeurtenis. Norge Espinosa: ‘De Cubaanse media die zwelgen in het eigen triomfalisme en het herhalen van  mantra’s, zwegen over deze gebeurtenis’, zegt hij op Facebook. Hij herinnert aan de straf- en werkkampen voor homoseksuelen in Cuba 50 jaar geleden. ‘Vijftig jaar na de opening van deze UMAP-kampen zijn er slachtoffers en het zwijgen is het ergste wapen hier tegen.’ Jorge Ángel Pérez bekritiseert in een e-mailbrief ook het zwijgen van de autoriteiten en hij stelt vast dat dit zwijgen ‘een beloning’ en een ‘eerbewijs’ kunnen zijn voor de plegers van dit misdrijf. ‘Onze pers, onze media in het algemeen zwijgen, verbergen en manipuleren. Soms maakt men een verwijzing naar het geweld tegen vrouwen, maar bijna nooit naar racisme en homofobie,’ aldus Jorge Ángel Pérez

CENESEX zwijgt
Niet alleen de Cubaanse media zwijgen over het voorval, ook CENESEX, de staatsinstelling die zich opwerpt als verdediger van homobelangen, reageert niet. Directeur Mariela Castro gaf wel een verklaring aan het Mexicaanse persbureau Reforma*, die niet in de Cubaanse media is terug te vinden. Daarin zegt zij dat de moord in onderzoek is bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken waaronder de politie ressorteert. Zij wijst erop dat een precieze analyse noodzakelijk is om de ware aard te kennen van het misdrijf waar leden van de LGBTI-gemeenschap slachtoffer van zijn. ‘Het aantal gevallen van roof en misdadige delicten in het geval van moord en doodslag van homoseksuelen is overvloedig. Dat leren ook de feiten die de speciale dienst voor onderzoek naar misdaden Dirección General de Investigación Criminal de Operaciónes (DGICO) ons leverde.’

Link
* De interkrant 14ymedio doet verslag van het leven en het Tragische einde van Eterna, 15 mei 2015

Noot
* Mariela Castro gaf commentaar aan het Mexicaanse persbureau Reforma, maar niet aan de Cubaanse media. Fidel Castro maakte in een vergelijkbare situatie gebruik van de Mexicaanse krant La Jornada. Hij sprak toen over de vervolging van homoseksuelen in de beginjaren van de revolutie en zei spijt te hebben van de rol die hij tientallen jaren geleden in die “grote onrechtvaardigheid” heeft gespeeld. Ook Fidel’s verklaring was nergens in de Cubaanse officiële pers te lezen. Er mag dan sprake zijn van excuses (in de buitenlandse pers), maar de slachtoffers van de homovervolging die nog wonen en leven in Cuba, hebben er nooit over gelezen en gehoord. Het was een excuus voor buitenlandse consumptie. Dit fabeltje werd recent nog vermeld door de website Vice.