Cubaanse evangelicals tegen homohuwelijk

Vijf evangelisch-protestantse kerkgenootschappen in Cuba hebben zich in een brief uitgesproken tegen de wettelijke erkenning van het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht. Zij stellen vast dat de ‘genderideologie’ geen enkele relatie heeft met de Cubaanse cultuur ‘noch met de historische leiders van de Revolutie’. De Evangelische Liga van Cuba, de Baptistenconventies van het Westen en het Oosten, de Methodisten en de Kerk van de Evangelische Assemblee van God publiceren dit document op een moment dat de Nationale Assemblee zich klaarmaakt voor een discussie over de herziening van de grondwet. De grondwetshervorming maakt deel uit van de onvoltooide veranderingen die voormalig president Raúl Castro na tien jaar in functie, heeft nagelaten. Castro is momenteel secretaris-generaal van de Cubaanse Communistische Partij en van de commissie die belast is met de voorstellen van grondwetswijzigingen. Volgens voorstanders van het homohuwelijk zou een erkenning van gelijkgeslachtelijke huwelijksrelaties in de grondwet moeten worden opgenomen.

religie-evangelicals-straat

Prediking op straat door evangelicals in Cuba.

‘We willen de autoriteiten bewust maken van het gevaar dat het homohuwelijk voor de natie kan betekenen,’ zegt Dariel Llanes Quintana, voorzitter van de Baptisten Conventie van het Westen. Volgens Llanes vroegen de vijf groepen, die geen deel uitmaken van de Cubaanse Raad van Kerken, de regering om toestemming op de Rampa 23 y L en Malecón, tot een demonstratie, maar dit verzoek werd afgewezen door de autoriteiten. Daniel Llanes Quintana: ‘We hadden een ontmoeting met de verantwoordelijken voor religieuze zaken van de Cubaanse Communistische Partij, Sonia Garcia en Caridad Diego. Zij legden uit dat de demonstratie niet kon worden gehouden, maar dat de grondwetshervormingen zouden worden uitgevoerd na een ‘breed publiek debat.’ Llanes legt uit dat de kerken van plan zijn om gebruik te maken van kerkgebouwen en gebedshuizen om hun positie uit te leggen aan de bevolking. In het gemeenschappelijk communiqué stellen de evangelische denominaties dat het gezin ‘een goddelijke instelling is, geschapen door God’ en dat het huwelijk ‘uitsluitend de vereniging is van man en vrouw’.

Communistische landen
De kerkleiders wijzen erop dat de genderideologie ‘niets te maken heeft met communistische landen’ en wijzen op landen als de voormalige Sovjet-Unie, China, Vietnam en Noord-Korea. ‘Deze alinea werd opgenomen als bewijs dat het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht niet bestaat in communistische landen,’ aldus bisschop Ricardo Pereira Diaz, een vertegenwoordiger van de Methodistenkerk. ‘Van het kapitalisme kun je niet nemen wat je wilt. Als het land communistisch is, laat het dan communistisch zijn’, voegde hij eraan toe. Voor deze religieuze leiders is de ideologie die wordt gepropageerd door overheidsinstellingen zoals het Centro de Educación Sexual (Cenesex), onder leiding van Mariela Castro, dochter van voormalig president Raúl Castro, een gevaar voor kinderen. ‘In andere landen kunnen ouders hun kinderen naar een privéschool of openbare school sturen volgens de regels van hun geloof. In een land als het onze, waar het onderwijs wordt geleid door de staat en er geen alternatieven zijn, is het leren van een kind dat in strijd is met zijn geloof, het schenden van zijn vrije wil,’ zegt hij. Pereira is van mening dat meer dan 60 procent van het land tegen het homohuwelijk en de genderideologie is, ook al beschikt hij niet over gegevens om dat cijfer te staven.

gay-bijeenkomst-icm-december2016

Een bijeenkomst in Havana van een groep evangelicals die steun biedt aan LHBTI-groepen

Homo’s en christenen
Homoactivist en lid van een Pinkstergemeente, Víctor Manuel Dueñas – op dit moment als balling woonachtig in Nederland – betreurt het dat de vijf evangelische kerkgenootschappen zwijgen over de vervolging van christenen. ‘In de Sovjet-Unie, Noord-Korea of zelfs Cuba was het belijden van je geloof praktisch een misdaad. Samen met homoseksuelen, werden christenen opgesloten in concentratiekampen. Deze dominees zouden de geschiedenis beter moeten bestuderen.’ Adiel González Maimó, geestelijk leider van de Iglesia Cristiana Metropolitan, die een open houding inneemt tegenover de LGBTI-gemeenschap, gelooft dat de genoemde kerkgenootschappen ‘alles zullen doen om het homohuwelijk te verhinderen’. Adiel González die nauwe banden heeft met Cenesex, noemt de brief van de kerkgenootschappen ‘een manipulatie’. Hij hoopt op een reactie van de autoriteiten. ‘Die worden ervan beschuldigd homofoob te zijn, terwijl ze juist zoveel voor de LGBTI-gemeenschap hebben gedaan.’

Bron
* Mario J. Pentón, website 14ymedio, 7 juli 2018

Link
* De Spaanstalige tekst van de verklaring van enkele evangelicalsgroepen in Cuba, 28 juni 2018

Advertenties

Kerken schieten als paddenstoelen uit de grond in Cuba

Jarenlang was Cuba officieel atheïstisch. Vandaag schieten de kerken als paddenstoelen uit de grond. Meer dan zeshonderd zijn het er al.

kerk-havanaIn de Cubaanse hoofdstad Havana versnellen gezinnen hun pas om op tijd te komen voor de zondagsviering van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ondanks de warmte dragen de mannen hemd en das, de vrouwen rok en bloes met mouwen. ‘Onze kerk is nog jong in Cuba, maar sinds 18 juni zijn we een district, wat betekent dat we groeien’, zegt Luis Wilberto Tito, voorzitter van deze afdeling van de mormoonse kerk. Beetje bij beetje vullen mensen van alle leeftijden en kleuren de kapel die de Oecumenische Raad van Kerken van Cuba hen ter beschikking stelt.

Religieuze diversiteit
In 1992 werd Cuba een seculiere staat, met fundamentele waarborgen voor de vrijheid van eredienst. De eerste Cubaanse bekeringen tot het mormoonse geloof, een christelijke religie, dateren van 1998. Er zijn nu twee mormoonse districten in Cuba, samen goed voor 140 gelovigen. ‘We zullen altijd een minderheid blijven, maar we zouden nog kunnen groeien in de provincies Holguín en Camagüey’, zegt Tito. Het illustreert de groeiende religieuze diversiteit in Cuba. Jarenlang, sinds Fidel Castro in 1959 de macht overnam, was Cuba officieel een atheïstische staat. In 1992 veranderde de grondwet: Cuba werd een seculiere staat, met fundamentele waarborgen voor de vrijheid van eredienst. ‘Er zijn nu veel verschillende kerken in het land en met alle hebben we de beste relaties’, zegt Tito. ‘De diversiteit laat zien dat de Cubaanse bevolking God wil kennen en dichter bij hem wil komen.’

Meer dan 600 kerken
In het Register van Verenigingen van het ministerie van Justitie groeien de religieuze verenigingen sinds 2013 het snelst. Het zijn er al meer dan zeshonderd: meer dan 500 spiritistische kerken, 55 evangelische en protestantse, zes joodse, vier Yoruba, een islamitische en een boeddhistische. De registratieprocedure is complex. Voor de mormoonse afdelingen is ze nog niet afgerond. Zolang kunnen beginnende kerken ondersteuning krijgen van de Raad van Kerken. ‘Het religieuze panorama ziet er steeds complexer uit, met nieuwe bewegingen en een fragmentarisering van de oude, zowel in de steden als op het platteland’, zegt Enrique López Oliva, expert religieuze geschiedenis.

protestant-People pray on Easter morning. The Methodist Church of Marianao in Havana had fewer than 400 members in the late 1990s; it has more than 3,200 today

Methodistenbijeenkomst in de wijk Marianao in Havana

Offensief van evangelische groepen
Cijfers over de religiositeit bij de Cubaanse bevolking zijn schaars. Volgens gegevens van de katholieke kerk is 60 procent van de 11 miljoen Cubanen gedoopt, maar gaat slechts 2 procent naar de zondagsmis. De protestanten zijn naar schatting met een miljoen. Van de Afro-Cubaanse religies zijn geen cijfers bekend, maar volgens sommige experts zouden ze meer aanhangers tellen dan de katholieke gemeenschap. Sommige van die Afro-Cubaanse religies eisen trouwens een katholiek doopsel. ‘Er is een groot offensief van evangelische groepen’, zegt Enrique López Oliva, expert religieuze geschiedenis. ‘Je hoort ook dat het aantal islamitische en joodse gelovigen sneller toeneemt dan het aantal christelijke, ook bij mensen zonder familiale voorgeschiedenis. En veel mensen gaan naar de Maya-rituelen die de ambassade van Guatemala organiseert.’ Volgens López Oliva is de religieuze diversiteit ‘een antwoord op de huidige crisis in de Cubaanse samenleving: veel mensen zijn onzeker over de toekomst en zoeken wanhopig een houvast.’ Hij ziet veel gedesoriënteerde jongeren.

Bron
De Morgen, IPS-Havana, 24 juli 2017

Bij verdwijnen ideologie, bepleit paus spirituele opleving (1)

Raúl Castro zat als jongen op een school van de Jezuïeten voordat hij communist werd. Na een ontmoeting met de huidige paus Franciscus in juni jl. zei hij zo onder de indruk te zijn geweest dat hij overwoog naar de kerk terug te keren. De journalisten lachten, maar de 83-jairge Cubaanse leider zei: ‘Ik ben serieus’. Als dat zo is dan zal hij niet de eerste Cubaan zijn die de weg naar Jezus en de kerk heeft teruggevonden, aldus Nick Miroff in de Washington Post van 1 juli 2015 die in een reportage As ideology fades in Cuba, spirituality and popes intervene verslag doet over de religieuze opleving in de afgelopen 25 jaar in Cuba. Miroff beperkt zich daarbij niet alleen tot de katholieke kerk daar.

Op de ochtend van Pasen komen leden van de pinkstergemeente Victory Outreach bijeen aan de Malecón in Havana. Victory Outreach, gesticht in Los Angeles en bekend om activiteiten onder thuislozen en drugsverslaafden, heeft daarvoor toestemming gekregen van de Cubaanse autoriteiten.

Op de ochtend van Pasen komen leden van de pinkstergemeente Victory Outreach bijeen aan de Malecón in Havana. Victory Outreach, gesticht in Los Angeles en bekend om activiteiten onder thuislozen en drugsverslaafden, heeft daarvoor toestemming gekregen van de Cubaanse autoriteiten.

Cuba is nooit een diepgelovige natie geweest zoals andere Latijns-Amerikaanse landen dat ooit waren. Maar de katholieke kerk en andere geloofsgenootschappen komen van ver uit de jaren zestig en zeventig toen de revolutie van Fidel Castro gelovigen naar werkkampen stuurde en het atheïsme in de Cubaanse grondwet was opgenomen. Vandaag zijn Kerstmis en Goede Vrijdag officiele vrije dagen en voelen kerkgangers zich niet langer achtergesteld. Voor de eerste keer in 50 jaar kreeg de katholieke kerk toestemming een kathedraal te bouwen. ‘Er bestaat de vrijheid je geloof te belijden,‘ zegt priester Roberto Betancourt, parochiepriester van Onze Lieve Vrouw van Regla, een van de bekendere kerken in Cuba. ‘Maar dat is niet hetzelfde als vrijheid van godsdienst.’ Inderdaad, geen ander land in Latijns-Amerika is zo restrictief als Cuba. De Cubaanse regering verbiedt de kerk scholen te bouwen of uitzendingen te verzorgen via de radio- en televisie. Publieke bijeenkomsten ter evangelisatie en bekering zijn verboden.

Prioriteit Vaticaan
Dat kan de reden zijn waarom Cuba de aandacht blijft houden van het Vaticaan, ondanks de reputatie dat zij de zondagsmis slecht bezoeken. Uit een onderzoek van Univisón onder 1.200 Cubaanse volwassenen noemt 27% zich katholiek en 44% zegt ‘niet religieus’ te zijn. Volgens hetzelfde opinieonderzoek heeft 70% van de Cubanen een positieve opvatting over de katholieke kerk in het land, omschrijft 80% van hen paus Franciscus als positief en worden beiden gezien als krachtige pleitbezorgers voor politieke en economische verandering.

In juni bezocht de Cubaanse leider Raúl Castro het Vaticaan

Op 10 mei 2015 bezocht de Cubaanse leider Raúl Castro het Vaticaan

Atheïsme
Als Franciscus hier op 19 september aankomt, zal sprake zijn van het derde bezoek van een paus sinds 1992, toen de regering van Castro een streep zette onder het atheïstische karakter van de Cubaanse staat. In 1998 riep de bezoekende paus Johannes Paulus II Cuba op ‘zich te openen naar de wereld en de wereld zich te openen naar Cuba.’ Paus Benedictus XVI bezocht Cuba in 2012. Franciscus, een Argentijn en de eerste paus uit Latijn Amerika, lijkt erop gespitst de oproep van Johannes Paulus II verder waar te maken. Hij speelde een centrale rol in de geheime onderhandelingen tussen de VS en Cuba, die leidden tot het officiële herstel van de diplomatieke betrekkingen. Op een bepaald moment was het Vaticaan gastheer voor de Amerikaanse en Cubaanse onderhandelaars. De instemming van de paus bood Obama weer politieke steun voor zijn ontspanningspolitiek toen hij werd geconfronteerd met de weerstand van enkele Cubaans-Amerikaanse volksvertegenwoordigers. Door nu zowel Cuba als de VS te bezoeken, maakt Franciscus van het ontluikende thema van verzoening een centraal thema van zijn reis. ‘Op plekken waar er conflicten zijn op de wereld, zorgt de paus dat hij zichtbaar is,’ aldus de priester Betancourt.

Mensen komen op de ochtend van Pasen bijeen in de Methodistenkerk van Marianao in Havana. In 1990 telde deze kerk minder dan 400 leden; nu zijn het er 3200.

Mensen komen bijeen in de Methodistenkerk van Marianao in Havana. In 1990 telde deze kerk minder dan 400 leden; nu zijn het er 3200.

Kritiek systeem
Of Franciscus openlijk het één-partijsysteem zal veroordelen en Castro zal oproepen zich opener op te stellen naar de wereld en inclusief een democratisch systeem zal bepleiten, blijft een kernvraag. Opponenten van de communistische regering zouden zeer teleurgesteld zijn als de paus zijn platform niet zou gebruiken voor veranderingen. Hij lijkt zelf meer te voelen voor kleine stappen. Franciscus volgt, zoals Obama de weg die ook Johannes Paulus II bewandelde toen hij pleitte voor stapsgewijze veranderingen door de Castro’s er bij te betrekken in plaats van de confrontatie, zoals de kerk in de jaren zestig en zeventig deed.

logo-franciscus-cuba-officieelVoordelen
De voordelen van deze strategie worden duidelijk in de rehabilitatie van de katholieke kerk als enige betekenisvol en onafhankelijk instituut. Kardinaal Jaime Ortega, Cuba’s hoogste functionaris in de katholieke kerk, heeft rechtstreeks onderhandeld met de regering over de vrijlating van politieke gevangenen. De kerk publiceert magazines, organiseert bijeenkomsten waar ook dissidenten aan deelnemen en organiseert trainingen om toekomstige ondernemers op te leiden. Die privileges leiden weer tot irritaties bij andere christelijke kerkgenootschappen op het eiland,  die zich niet kunnen meten met het institutionele profiel van de katholieke kerk. Katholieke leiders vrezen op hun beurt de concurrentie van evangelische groeperingen die nauwe banden met de VS hebben.

Link
* Nick Miroff in de Washington Post, 1 juli 2015