Cuba herdenkt 63ste verjaardag overval Moncada-kazerne

Vandaag herdenkt Cuba de 63ste verjaardag van de aanval op de Moncadakazerne in Santiago de Cuba. Dit jaar vindt de nationale herdenking in Sancti Spíritus plaats waar om 15 uur Nederlandse tijd de meeting plaatsvindt. De aanwezigen zullen worden toegesproken door Cuba’s vice-president en tweede partijsecretaris José Ramón Machado, hoofdspreker op deze Día de la Rebeldía Nacional / Dag van de Nationale Rebellie.

logo-26-juli-sancti-spiritusDiverse buitenlandse delegaties o.a. uit Oostenrijk, Asociación de Amistad Austria-Cuba  Puerto Rico, de XXV Brigada puertorriqueña de Solidaridad con Cuba Juan Rius Rivera, een groep studenten uit de VS geleid door de activiste Gloria La Riva en vertegenwoordigers van een pro-Castrobeweging in de VS Pastores por la Paz.behoren tot de internationale gasten. Een Nederlandse delegatie ontbreekt.

moncada-soldaten

Moncadakazerne na de aanval, met soldaten en politie van het Batista-regime

Mislukte overval
Vandaag herdenken de Cubanen hoe Castro en zijn gewapende medestrijders  in juli 1953 plannen beraamden om in de eerste fase van hun actie twee kazernes te veroveren: de Moncada kazerne in Santiago de Cuba en de kazerne Carlos Manuel de Céspedes in Bayamo, iets verderop. Met de buitgemaakte wapens zou de plaatselijke bevolking bewapend worden en de revolutie via de radio afgekondigd worden. In een tweede fase zou het rebellenleger zich terugtrekken in de bergen en een guerrillaoorlog starten. De aanval vindt op 26 juli 1953 plaats, maar het plan mislukt door tegenslag en vooral door gebrek aan ervaring. De meeste rebellen worden brutaal afgeslacht, slechts enkele kunnen ontsnappen. Fidel, zijn broer Raúl en enkele anderen worden opgepakt en berecht. De communisten keuren de aanval af en zien het als een ‘putsch’.

Link
* Cubavisión Internacional zendt de bijeenkomst vandaag rechtstreeks uit vanaf half 3 Nederlandse tijd, half negen Cubaanse tijd. 

Media over Obama in Cuba

bezoek-obama-man-vrouw-televisie

bezoek-obama-el-sexto_reprimido-20032016
Graffitti-kunstenaar El Sexto behoorde gisteren tot de ruim 50 opposanten van het regime die werden gearresteerd.
  • Reportage Marc Bessems (NOS-Journaal, 20 maart 2016) Cubaans internet bestaat uit Fakebook en usb-sticks over alternatieven die jongeren bedenken om de staatsbemoeienis op media te ontduiken. Citaat: Maar zijn meer manieren om online informatie met elkaar te delen. In 2002 begon een aantal jonge Cubanen een eigen netwerk. ‘Die verbonden elkaars computer, een derde wilde ook meedoen. Er vormde zich een groepje, en zo ontstond het’, vertelt Randy SNet. Het netwerk heeft inmiddels zo’n 18.000 gebruikers. ‘Iedereen deelt van alles met elkaar. Ze noemen ons wel eens het Cubaanse internet.’

Raúl Castro belooft herbouw ‘Stad van de Helden’

De Moncada kazerne na het gewapende treffen tussen de politie en soldaten van Batisten en de opstandelingen onder leider van Fidel Castro

De Moncadakazerne (1953) na het gewapende treffen tussen de politie en soldaten van Batisten en de opstandelingen onder leiding van Fidel Castro.

Toekomstige generaties zullen eeuwig de idealen van de Cubaanse revolutie verdedigen, de ‘historicos’ (de oude generatie leiders) zullen met sereniteit en in vertrouwen een stapje terug doen en de Cubaanse revolutie is nog steeds een revolutie van jonge mensen ‘zoals we 26 juli 1953 waren ondanks alle jaren die voorbijgingen.’ Deze uitspraken deed de Cubaanse leider, Raúl Castro gisteren tijdens de viering van de 26ste Juli in Santiago de Cuba. Hij gaf toe dat nog niet de helft van de woningen die 9 maanden geleden door de orkaan Sandy in deze stad vernield waren, waren opgeknapt. Hij beloofde opnieuw dat de ‘Stad van de Helden’ zou worden opgebouwd als de ‘Bakermat van de Revolutie.‘ Castro sprak met geen woord over de kwestie van de gesmokkelde Noord-Koreaanse raketonderdelen. Het was dit jaar 60 jaar geleden dat de Castrobeweging een gewapende aanval deed op de Moncada-kazerne in deze stad.

De Cubaanse leiders en hun internationale gasten op Plaza maceo in Santiago

De Cubaanse leiders en hun internationale gasten bij de Moncadakazerne, nu een museum van de revolutie

raul-santiago-26-de-julio2013Bron
* Diario de Cuba
Linken
* Toespraak (Spaans) van Raúl Castro, 26 juli 2013
* Fotoserie 26 Juliviering in Santiago de Cuba
Fotoserie van het bezoek dat Raúl Castro en president Maduro aan de voormalige kazerne brachten
* De BBC correspondente Sarah Rainsford in Havana: Cuba’s Raúl Castro points to ‘gradual power transfer’.

Op zoek naar Celia Sánchez (deel 2)

Cubaans affiche: De vele gezichten van Celia Sánchez

Sinds ze in 1980 aan longkanker stierf, is Sánchez een icoon in Cuba. Zij wordt gezien als iemand die boven alles toegewijd was aan de idealen van de revolutie én aan Fidel Castro. Ze was nooit getrouwd en er is geen aanwijzing dat ze sinds de jaren vijftig een romance had. Castro is getrouwd met de moeder van zijn vijf zonen, Dalia Sotto del Valle en mensen in Cuba die haar hebben gekend, zeggen dat Celia niet de voormalige geliefde van Fidel was.

Celia (foto van Osvaldo Salas)

Gerespecteerd en vertrouwd. Zo werd Celia Sánchez een van de belangrijkste organisatoren van het gewapend verzet tegen president Fulgencio Batista. Maar in Miami vertelt de 92-jarige Huber Matos – de voormalige onderwijzer en een van Castro’s commandanten in de guerrillabeweging – , een ander verhaal: ‘Ik ging naar Costa Rica om wapens te zoeken voor de strijd in de Sierra Maestra. ‘Toen ik in 1959 terugkeerde, stond Celia Sánchez aan de zijde van Fidel Castro en realiseerde ik dat hun relatie niet louter politiek maar ook intiem was.’ (…) ‘Zij wekten de indruk dat het niet zo was, maar ik hoefde hen niet in bed te zien om te weten dat ze een relatie hadden die verder ging dan de politiek. Vandaag de dag wordt Huber Matos door de Cubaanse machthebbers als een onbetrouwbare man beschouwd. Hij is een afvallige ex-commandant die 20-jaar in de gevangenis doorbracht vanwege verraad en opruiing. Daar staat tegenover dat Matos onder Cubaanse ballingen in Miami als een held wordt beschouwd, die al in 1959 de groeiende communistische invloed bekritiseerde en betaalde voor zijn principes. Professor Andy Gomez, docent aan het Institute for Cuban and Cuban American Studies van de Universiteit van Miami, meent dat Fidel Castro altijd Celia Sánchez’ prioriteit was. ‘Fidel Castro wilde op de eerste plaats macht. En Celia wilde dat hij die positie zou behouden en geloofde echt dat iedereen die de positie van Fidel bedreigde, moest worden geëlimineerd.’(…) ‘Op de eerste plaats ging het haar om de relatie met Fidel, ’voegt hij er aan toe ‘en ten tweede wat ze met  Cuba wilde.’

Miami versus Havana
Het verhaal over Fidel en Celia bewijst opnieuw hoe de geschiedenis van de Cubaanse revolutie verscheurd wordt door de loyalisten op het eiland en de anti-Castroballingen in de VS.  Volgens de historicus Tiffany Sippial van de Auburn Universiteit in Alabama, is het de afwezigheid van getuigenissen die beide zijden de gelegenheid biedt eigen verhalen te construeren. ‘In Cuba leidt het tot de vaststelling dat Fidel Castro en Celia Sánchez enkel waren gefocust op het revolutionaire project.’(…) ‘In Miami is een mogelijk seksuele relatie tussen beiden een middel om iets af te doen aan de heiligheid van hun politieke betrokkenheid.’ Maar wat aan geen van beide zijden wordt betwist, is het belang van de relatie tussen beiden en de onbetwiste positie van Celia Sánchez in het epicentrum van de macht in Cuba.

Link
*
BBC World


Bron
*
Deze tekst is afkomstig van Linda Pressly,  die een radioprogramma over Celia Sánchez maakte voor BBC Radio 3, dat op 11 december 2011 (19.45 GMT) werd uitgezonden. Helaas is de uitzending zelf niet meer te beluisteren.

Levensloop
1920: Geboren in Media Luna, Oriente, Cuba
1953: Celia sluit zich aan bij de 26ste Juli Beweging van Fidel Castro
1957: Eerste ontmoeting met Fidel Castro
1959: Intocht van de guerrillabeweging in Havana onder leiding van Fidel Castro. Zij wordt zijn belangrijkste medewerker
1963: Invoering van het ‘heropvoedingsprogramma’ voor de gezinnen die zich tegen het Castroregime verzetten
1964: Celia richt het archief van de revolutie op in Havana
1971: Celia begeleidt Fidel Castro naar Chili na het herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen
1976: Celia begint een studie sociale wetenschappen
1977: Celia begeleidt Fidel Castro naar Angola waar Castro als een held wordt binnen gehaald
1979: Celia leidt de bouw van het congrescentrum Palacio de Convenciónes in Havana om daar de Beweging van Niet-Gebonden Landen te ontvangen
1980: Celia sterft aan longkanker.

Op zoek naar Celia Sánchez (deel 1)

Maar weinigen twijfelen aan de sleutelrol die de vrouwelijk revolutionair Celia Sánchez heeft gespeeld in het leven van de Cubaanse leider Fidel Castro. Dertig jaar na haar dood wordt de intensiteit van die relatie nog steeds bediscussieerd. Celia Sánchez stond twintig jaar lang in het centrum van de Cubaanse revolutie en werd na haar ontmoeting in 1957 met Fidel Castro zijn onmisbare en belangrijkste medewerker. Morgen 1 januari is het 53 jaar geleden dat de Cubaanse revolutionairen hun overwinning behaalden en dictator Batista het land ontvluchtte. Op 11 januari 2012 is het 32 jaar geleden dat Celia Sánchez overleed aan longkanker. Zij werd ooit door Fidel Castro omschreven als ‘de meest oorspronkelijk bloem van de revolutie.’

1957: de eerste foto van Castro en Sánchez samen

Tijdens haar leven waren er al geruchten over een liefdesrelatie tussen beiden, maar de twee negeerden deze berichten en buiten Cuba is er – ook na haar dood in 1980 – weinig geschreven over de rol van Celia Sánchez. De eerste foto van Sánchez en Castro samen dateert van 1957, maar Sánchez speelde toen al een hoofdrol in zijn leven. De voormalige rebellencommandant Hubert Matos Former zei: ‘Ik hoefde hen niet in bed gezien te hebben om te weten dat hun relatie verder ging dan de politiek.’ Toen Fidel Castro in december 1956 vanuit Mexico met de boot Granma in Cuba aan land ging –  een rampzalige operatie want hij verloor de meerderheid van zijn mensen – zou het clandestiene netwerk van boeren, opgezet door Sánchez, bepalend zijn voor de kansen van de rebellen.

Jeugdfoto van Celia Sánchez

Artsendochter
Celia Sánchez Manduley werd in 1920 geboren en groeide op in de suikerstad Media Luna, in het tropische oosten van Cuba in de provincie van Oriente. Haar moeder stierf toen ze jong was en ze had een nauwe relatie met haar vader, dokter Manuel Sánchez Silveira. Hij was een ontwikkelde man en betrokken bij de liberale Partido Ortodoxo. Celia Sánchez leerde door hem de politiek kennen en als zijn assistent maakte zij kennis met de gevolgen van de extreme armoede voor zijn patiënten. Zij werd ook bekend in de regio en haar lokale contacten zouden later onbetaalbaar blijken. Toen Fulgencio Batista in 1852 voor de tweede maal via een coup de macht overnam was Sánchez – net zoals miljoenen andere Cubanen – woedend. Zij was ervan overtuigd dat de dictatuur alleen met geweld zou kunnen worden verdreven en begon met de organisatie van het verzet.

Celia Sánchez en Che Guevara (R) werden goede vrienden. Toen Che Guevara Cuba verliet voor zijn wat later zijn laatste reis zou worden, gaf hij Celia Sánchez zijn baret als aandenken


Strijd

In juli 1953 organiseerde Fidel Castro zijn eerste gewapende aanval op Batista en viel hij de Moncada- kazerne aan in Santiago. Sánchez sloot zich toen aan bij de 26e Juli Beweging van Castro. Toen hij terugkeerde uit ballingschap uit Mexico, organiseerde zij de aanvoer en levering van wapens aan de rebellen in de  Sierra Maestra, recruteerde vrijwilligers en was een van zijn belangrijkste contactpersonen. In 1957 was Sánchez in het Cuba van Batista de meest gezochte vrouw. Toen het op het platteland voor haar te gevaarlijk werd, sloot ze zich aan bij Fidel Castro in de bergen van de Sierra Maestra. Op de commandopost La Plata beheerde zij de voorraden voedsel, kleding en wapens, allemaal bedoeld om de rebellen bij hun guerrillastrijd te steunen. En nooit week zij van Castro’s zijde.

Nidia Sarabia en brigadier-general Tete Puebla werkten nauw samen met Celia Sánchez

Celia als archivarus
Ook deed ze mee aan de strijd. Voormalig brigade-generaal van de rebellen, Tete Puebla, was 15 toen zij Sánchez in de Sierra Maestra ontmoette. ‘Het eerste gevecht waar Celia aan mee deed, vond plaats bij Uvero in mei 1957. Het was een harde actie. Het was de tijd waarbij de mannen van Batista nog een groot deel van de Sierra beheersten.‘ (…) ‘Zij bombardeerden en doodden veel boeren.’ Sánchez speelde een leidende rol. ‘Zij was verantwoordelijk voor gebieden waar soms 40 tot 50 mensen stierven. Soms verbrandden ze alle huizen in de streek en wisten mensen niet waar ze moesten wonen. En  naast al haar andere verantwoordelijkheden, zorgde Celia ook voor deze gezinnen,’ aldus Tete Puebla.

Celia Sánchez met Fidel Castro (midden) en andere revolutionairen in de bergen van de Sierra Maestra

Sleutelpositie op alle gebieden
Celia Sánchez controleerde alle toevoer van voedsel, kleding, geld en wapens voor de rebellen. Ze werd de ‘de peettante’ van de Sierra Maestra en van Oost-Cuba genoemd. Toen Castro in 1959 aan de macht kwam, werd Sánchez zijn belangrijkste medewerker en werkte zij met hem samen tot haar dood. Zij was verantwoordelijk voor veel revolutionaire projecten zoals de ‘heropvoeding’ van gezinnen die betrokken waren bij de strijd tegen Castro, bij de aanleg van parken en zij stond garant dat er altijd Cubaans ijs te koop zou zijn. Celia leidde al deze zaken. In Cuba wordt dit vaak gepresenteerd alsof Celia als trouwe medewerker vorm gaf aan de ideeën van Fidel Castro. Of ze ook zelf politieke ideeën ontwikkelde, bijvoorbeeld over de Cubaanse rakettencrisis, is onbekend. Castro heeft in deze zin nooit over haar rol gesproken. En zover bekend hield zij geen dagboek bij. Celia Sánchez was zich wel bewust van het historische belang van allerlei documenten. Tijdens haar verblijf in de Sierra Maestra, bewaarde ze elke snipper papier, elke dienstorder die ze kon redden, bedoeld voor het historisch archief van de revolutie. Nidia Sarabia herinnert zich hoe ze Sánchez hielp bij het archief in de jaren zestig: ‘Ze bewaarde alle papieren, zelfs als ze gebombardeerd waren met napalm. Ze was van mening dat elk stukje papier van een rebellensoldaat of een half-gealphabetiseerde boer van vitaal belang was.’ ‘Het was een van de meest waardevolle en gekoesterde idealen die ze had, ’zegt Sarabia. ‘En niemand anders wist ervan – misschien Fidel niet eens – want niemand bij de leiders van de revolutie had er gedacht deze papieren te bewaren.‘