Maand mei: minste aantal aanhoudingen in 3 jaar

De Cubaanse Commissie voor de Mensenrechten en Nationale Verzoening  (CCDHRN) telde voor de maand mei 128 arbitraire aanhoudingen van leden van de oppositie. Dat is het laagste cijfer van de afgelopen drie jaar, aldus de Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN), werkzaam binnen Cuba.

Damas-Blanco-repressie-op-straat

Actie op straat van de Damas de Blanco

In het maandoverzicht van de commissie wordt vastgesteld dat de kortdurende aanhoudingen werden ingegeven door ‘politieke redenen’. De commissie verklaart het lage cijfer ondermeer door de slechte klimatologisch omstandigheden in de afgelopen maand die transport onmogelijk maakten waardoor personen gedwongen werden thuis te blijven. Het aantal opposanten dat geïnterneerd werd in extra zwaarbeveiligde gevangenissen steeg echter, zowel in april als in mei 2018. De commissie noemt deze interneringen ‘opvallend selectief’ omdat het vaak gaat om bekende activisten die het voornemen hebben vreedzame anti-regeringsmanifestaties in de openbaarheid te organiseren. Ook wordt vastgesteld dat de politieke politie en leden van andere repressiediensten 86 maal betrokken waren bij vijandelijk intimidaties en 6 maal bij gevallen van lichamelijk geweld tegen opposanten van het regime.

aanhoudingen-ccdhrn-2010-2018

Aanhoudingen vanwege politieke motieven tussen 2010 en 2018

Maatschappelijk gevaar
Een tweede mensenrechtencommissie het Cubaans Observatorium van de Mensenrechten /Observatorio Cubaan de Derechos Humanos (OCDH), met zetel in Madrid, telde in de eerste maand van de regering van president Miguel Díaz-Canel, 132 arbitraire aanhoudingen. Het Observatorium noemt ook de oppositiegroepen waartoe deze personen voornamelijk toe behoren, namelijk Damas de Blanco, de Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), Juventud Despierta, Partido Boitel en Frente de Acción Cívica Orlando Zapata Tamayo en een groep van onafhankelijke journalisten. Voor 2018 telde de OCDH tot nu toe 1.224 aanhoudingen. ‘In het geval van de journalisten werden minstens twee personen gearresteerd omdat zij nader onderzoek wilden doen naar het tragische vliegtuigongeluk dat recent in Havana plaatsvond.’

tamayo-affichevermoorddoorcastro

‘Vermoord door Castro’, aldus dit affiche opgedragen aan Orlando Zapata Tamayo, die in 2010 overleed na een hongerstaking van 86 dagen. Hij zat sinds 2003 gevangen.

Het Observatorium uit scherpe kritiek op veroordelingen wegens peligrosidad social predelictiva. De Cubaanse strafwet Ley de Peligrosidad  Pre-delictiva maakt vervolging mogelijk vanwege een nog te plegen strafbaar feit. Drie activisten van Unpacu werden om die reden veroordeeld tot 2½  jaar gevangenisstraf. Deze ‘afschuwelijk wet wordt gebruikt om dissidenten te vervolgen die geen misdaad hebben begaan’, aldus het Observatorium.

Bron
* Diverse persbureaus, 4 juni 2018

Link

* Rapport mei 2018 van de CCDHRN

Europarlementariërs eisen hoge standaard mensenrechten van Cuba

De Europarlementariërs van de Commisie voor Ontwikkelingssamenwerking hebben gisteren ingestemd met het akkoord over een politieke dialoog en samenwerking tussen de EU en Cuba. Cubaanse en Europese autoriteiten tekenden dit akkoord eind vorig jaar. Het is de eerste stemming in het Europees Parlement. Ook de Commissie voor Internationale Handel sprak zich uit voor het akkoord. De uiteindelijke stemming vindt op 20 juni plaats in de Commissie van Buitenlandse Zaken. Het Europees Parlement zal zich waarschijnlijk in juli uitspreken en daarbij zal een breed gedragen resolutie worden besproken waarin politieke eisen aan het adres van Havana op het terrein van democratie en vrijheden, worden geformuleerd.

europees-parlement-straatsburg

Europees parlement in Straatsburg

Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) roept het parlement op Cuba te vragen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. In het huidige akkoord ontbreekt een zelfstandige plaats voor de civil society en de politieke oppositie.

Hoge standaarden
De leden van de Commissie voor Ontwikkelingssamenwerking benadrukten dat hoge standaarden van Cuba mogen worden verwacht op het terrein van mensenrechten en vrijheden, nu de EU een nieuwe fase met Cuba ingaat. De zogeheten Common Position die de EU destijds aan Cuba oplegde vanwege ernstige tekortkomingen op het terrein van de mensenrechten, wordt hiermee geschiedenis. De Europese Unie is de belangrijkste handelspartner voor Cuba en de belangrijkste investeerder. Ook levert de EU een derde van het aantal toeristen, die op dit moment Cuba bezoeken.

Samenwerking
Cuba is sinds 2000 lid van de groep van ACP-landen hoewel dit land nooit het Akkoord van Cotonú ondertekende. Dit verdrag regelt de samenwerking van de EU met landen uit Afrika, de Cariben en de Pacific. In dit kader zijn voor de periode tot 2020 samenwerkingsprojecten ter waarde van 50 miljoen euro met Cuba voorzien en wel in drie sectoren: de landbouw, voedselveiligheid en steun aan projecten gericht op een beter gebruik van natuurlijke grondstoffen gericht op duurzame ontwikkeling.

politieopstraat3Politieke discriminatie
Het Cubaans Observatorium van Mensenrechten / Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) heeft het Europees Parlement opgeroepen bij Cuba aan te dringen een einde te maken aan politieke discriminatie en de civil society een stem te geven in de dialoog tussen Havana en Brussel. ‘Het akkoord moet elke strafsanctie, administratief of van welke aard dan ook verbieden, die een burger straft voor deelname aan de uitoefening van zijn burgerplicht of het naleven van de mensenrechten. Als gevolg daarvan moet het Europees Parlement oproepen tot de onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen en het beëindigen van het geweld door de politie,’ aldus OCDH. Ook wordt bij de fracties in het parlement aangedrongen op invoering van een soort van alternatief klachtrecht tot waar ‘burgers en groepen zich direct kunnen wenden met klachten over schendingen van mensenrechten en democratische principes. Ook wordt aangedrongen op het nakomen van internationale arbeidsnormen waardoor een einde komt aan exploitatie van arbeid, in het bijzonder het toeëigenen door de Cubaanse staat van een deel van het salaris, een veel voorkomend fenomeen bij buitenlandse investeringen. Van de Europese bedrijven die in Cuba investeren wordt ‘naleving van dezelfde arbeidsstandaarden en ethische normen als die in het land van herkomst’  gevraagd.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio en persbureau EFE

Cubaans regime hanteert nieuwe methode tegen dissidenten

De Cubaanse regering heeft een nieuwe manier gevonden om tegen dissidenten op te treden. Mensenrechtenactivisten krijgen herhaaldelijk een verbod het land te verlaten en deel te nemen aan internationale bijeenkomsten, op basis van de formule: ‘persoon in kwestie wordt onderzocht’. Dat hebben Cubaanse activisten tijdens een zitting van een werkgroep van de VN-Mensenrechtenraad in Genève verklaard. Mensenrechtenactivist Alejandro González Raga kon daarbij niet aanwezig zijn: hij kreeg een reisverbod.

Leden van de mensenrechtengroep Dams de Blanco zijn bijna wekelijks voorwerp van 'arbitraire aanhouding' waar tegen geen verzet mogelijk is.

Leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco zijn bijna wekelijks voorwerp van ‘arbitraire aanhouding’ waartegen geen verzet in Cuba mogelijk is.

De Observatorio Cubano de Derechos Humanos (OCDH) getuigde in Genève vanwege het grote aantal ‘arbitraire detenties’ waar opposanten de afgelopen maanden slachtoffer van werden. De woordvoerder van de Observatorio, Alejandro González Raga zei in een reactie op de website Diario de Cuba dat ‘het aanvechten van zo’n aanhouding in Cuba bijna onmogelijk is, omdat de Cubaanse jurisprudentie dit onmogelijk maakt.’ Daardoor is er geen beroep mogelijk en kan ook het principe van Habeas Corpus niet worden toegepast*.

‘In onderzoek’
De autoriteiten op het eiland gebruiken daarom de formulering ‘kwestie is in onderzoek’, waardoor het recht van dissidenten en opposanten wordt geschonden om te kunnen reizen. Ook worden voorvallen gebruikt om een zaak te ‘fabriceren’. Het is voor Havana een ideale formule om de bewegingsvrijheid te beperken. Risco Pérez was uitgenodigd door de Observatorio om in Genève deel te nemen aan de bijeenkomst, maar de geheime dienst liet hem weten, enkele uren voor hij naar Madrid zou vliegen, dat hij de reis niet mocht maken. Als argument gebruikten de autoriteiten de formulering ‘persoon in kwestie wordt onderzocht’ vanwege een verondersteld ‘publiek schandaal’, dat de dissident ontkent.

gevangenis-handenGeen autonome rechter
Observatorio zette voor de VN-experts uiteen op welk wijze het juridisch systeem in Cuba, dat nu geheel afhankelijk is van de regering en elke autonomie ontbeert, moet worden gewijzigd om de huidige aanhoudingspraktijk en vervolging te verbeteren. Nu vinden arbitraire aanhoudingen plaats zonder dat de benodigde papieren worden opgesteld. De aanhoudingen duren ook kort – tussen de 6 en 8 uren – waardoor toepassing van Habeas Corpus* wordt geblokkeerd. Volgens dit rechtsbeginsel moet een verdachte van een misdrijf binnen 72 uur worden geïnformeerd over de aard van de aanklacht. Ook wordt het volgen van een zaak hierdoor verhinderd. De Observatorio bood de secretaris van de VN-expertgroep uitvoerige informatie aan over de schendingen van de mensenrechten in Cuba waaronder een document met de informatie over 6.500 arbitraire detenties in het lopende jaar. Tegen deze aanhoudingen was geen juridisch verweer mogelijk.

Special rapporteur
Drie leden van Observatorio konden wel in Genève aanwezig zijn, namelijk Eduardo Pujol Valladares, Dianelis Rodríguez Morejón en Rigoberto González. Zij hadden o.a. een ontmoeting met Manfred Nowak, ooit aangesteld als speciale rapporteur van de situatie van de mensenrechten in Cuba. Hij was weliswaar ‘uitgenodigd’ door Havana als rapporteur, maar het bezoek heeft door bezwaren van de zijde van Havana, nooit plaatsgevonden.

Link
Website Observatorio
Noot
* Habeas corpus (Latijn.: ‘U moet/zult het lichaam hebben’) is een rechtsbeginsel dat stelt dat de verdachte van een misdrijf binnen een bepaalde termijn van zijn aanklacht in kennis moet worden gesteld, dat deze in levenden lijve aan een rechter moet worden voorgeleid en dat gevangenneming slechts mag volgen op gerechtelijk bevel.

Wijdverspreide censuur op officiele Cubaanse websites

Op diverse Cubaanse officiele websites wordt censuur toegepast, zij het dat de wijze waarop soms verschilt. Isbel Diaz Torres beschrijft de censuur op de website Cubadebate, een officiele site die de strijd tegen de verdorven westerse berichtgeving aanvoert onder het motto Contra el terrorismo mediatico of te wel Tegen het Terrorisme in de Media. Maar de strijd van Cubadebate lijkt evenzeer gericht tegen Cubanen die al te kritische commentaren op de website willen zetten. Torres, actief in een links-socialistische groepering in Cuba Observatorio Critico, krijgt geen letter meer geplaatst. Hier volgt zijn verhaal dat eerder op de Spaanse website Kaos en la Red verscheen.

Isebl Diaz Torre schrijft o.a. voor de website Havana Times

Isbel Diaz Torres schrijft o.a. voor de website Havana Times

De website van de partijkrant Granma, officiele spreekbuis van de Cubaanse Communistische Partij (PCC), is wel een extreem geval. Deze krant presteert het geen enkele reactie van haar internetlezers te vermelden. De partij is blijkbaar volledig helder en transparant en zij heeft geen behoefte aan feedback, aldus de gedachtegang. * *

Voorzichtig kritisch
Andere overheidssites hebben langzaam maar zeker ruimte gemaakt voor kritische reacties en de vrijheid van meningsuiting. De site van de jongerenbeweging van de partij Juventud Rebelde, biedt de meeste ruimte en personen kunnen ideeën plaatsen die diametraal staan tegenover die van de auteur van een websitepublicatie. Juventud Rebelde hanteert criteria zoals respect voor personen en tolereert geen beledigingen, vulgariteiten, noch obsceen taalgebruik.  De website van de krant Trabajadores, officieel het orgaan van de Cubaanse Arbeiderscentrale CTC, beperkt de mogelijkheid tot reageren van personen die gebruik maken van het gecontroleerde intranet en heeft de kolommen juist geopend voor mensen met internet. Denkt men werkelijk dat er in Cuba meer werknemers zijn met internet dan met toegang tot het intranet? *

logocubadebateCuabdebate
Cubadebate voert een discrete censuur en beperkt de mogelijkheid van bezoekers om aan het debat deel te nemen. Interessant is dat ze niet zozeer bepaalde commentaren verwijderen vanwege de kritische geest die er uit spreekt, maar dat men vooraf bepaalde personen uitsluit reacties op de site te plaatsen. Ik heb het enkele malen geprobeerd met respectering van de regels (niet uitweiden over andere thema’s, geen grof taalgebruik, gewelddadigheid, racisme of beledigende opmerkingen die in strijd zijn met de wet) en ervaren dat deze reactie niet wordt  geplaatst hoewel ze soms identiek waren aan reacties die anderen plaatsten en die wel werden gepubliceerd. Maar ik schrijf geen reacties die in strijd zijn met de wet. Word ik ook  gecensureerd als ik ageer tegen de wet La Ley de Ajuste Cubano? (de Amerikaanse wetgeving die het voor Cubanen makkelijk maakt de VS binnen te komen, redactie). En als ik me verzet tegen de begrotingswetgeving van ons land? Blijkbaar behandelt de redactie van Cubadebate kritische reacties als ware zij personen die vrij van kritiek zijn en bezitters van de absolute waarheid. Ik begrijp niet waarom de Cubaanse autoriteiten zich steeds verschuilen achter technische en financiele beperkingen als het gaat om de uitbreiding van internet. Blijkbaar zijn er geen grenzen aan het technisch kunnen om kritische commentaren tegen te houden. Voor mij is het gewoon censuur. Als dat niet zo is, kan iemand mij dit dan uitleggen.

Bron
* Tekst van Torres over censuur bij Cubaanse websites, 15 juli 2012 op de site Kaos en La Red De auteur (1976) is woonachtig in Pinar del Río, actief in de officiële organisatie voor jongere kunstenaars (Hermanos del Saiz) en actief bij  een onafhankelijke linkse groepering Observatorio Critico. Ook publiceerde hij gedichten.

Linken
** De houding van de Cubaanse partijkrant Granma vindt navolging in onze landen. In Vlaanderen kennen we de  website van Iniciativa Cuba Socialista van de sympathisanten van het Cubaanse regime. Op deze website is ook elke reactie van bezoekers taboe en kritische reacties op de Facebookpagina van deze site worden met verve verwijderd. Blijkbaar heeft men vlijtig geleerd van de 50 jaar durende censuur tijdens de Cubaanse Revolutie.
Zie ook de berichtgeving over het journalistencongres op deze website.
Noot 2
* De meeste Cubanen hebben geen toegang tot het wereldwijde net, maar moeten gebruik maken van intranet via scholen, jeugdclubs en hun werk. Intranet is beperkt en wordt door het regime gecontroleerd.

Vijf jaar officiele journalistenbond UPEC

Vijf jaar officiële journalistenbond UPEC

Noot 3
Twee weken geleden weekend kwam de Cubaanse journalistenbond Unión de Periodistas de Cuba (UPEC) bijeen en erkende vice-president Miguel Díaz-Canel dat de tekortkomingen van de pers op het eiland te wijten zijn aan de communistische partij zelf en stelde hij ‘polemiek’ en ‘dialoog’ voor om dit op te lossen. Hij verdedigde de polemiek ‘over alles wat wij ter discussie kunnen stellen maar vanuit een positie van vervolmaking, respect en begrip.’  Díaz-Canel prees ‘de loyaliteit’ van de pers aan het regime: ‘De Cubaanse pers is waardevol, is en was Latijnsamerikaans en is van de derde wereld’….is vastbesloten, trouw aan de Revolutie, aan Fidel en Raúl en toegerust voor de opbouw van het socialisme zoals wij willen,´ aldus Miguel Díaz-Canel.

De meest kritische reactie bij Cubadebate kwam van Alejandro die schreef: ´Onze pers is trouw aan de Revolutie, aan Fidel en aan Raúl. Dat is een waarheid als een koe, maar ze is ook onbeweeglijk, officialistisch en staat veraf van de Cubaanse werkelijkheid´. Alejandro stelde verder vast dat het de enige taak van de pers is om de waarheid te zoeken en te verspreiden en geen enkele politieke tendens te steunen, of het nu om een imperialistisch of een communistisch concept gaat. Blogger Yoani Sánchez liet in een tweet weten dat Canel de fouten van de pers erkende, maar er aan toevoegde dat ‘het debat erover moet plaatsvinden binnen de grenzen van de revolutie’. Dat helpt niet erg, voegt Yoany er aan toe zolang er geen mogelijkheid bestaat voor ‘een niet-officiële pers.’