Raúl’s mogelijke opvolger wil meer censuur en minder kleine ondernemers

De mogelijke opvolger van Raúl Castro, eerste vicepresident Miguel Díaz-Canel, is ervan overtuigd dat de VS, ondanks de politieke dooi, voortgaan ‘de revolutie te vernietigen.’ Canel, tevens partijsecretaris, zegt dit in een video die in februari jl. werd getoond voor kaderleden van de Cubaanse Communistische Partij tijdens een speciale conferentie. Sociale media in Cuba verspreidden maandag jongstleden fragmenten van deze video. De vicepresident verdedigde ook de censuur en pleitte voor minder kleine ondernemers.

diaz-canel-raul-castro

Raúl Castro (links) en Díaz-Canel

Hij stelde een aantal maatregelen voor om te strijden tegen ‘het Noord-Amerikaanse plan (…) dat ruimte tot beïnvloeding zoekt, probeert te infiltreren in onze communicatie- middelen, de culturele en symbolische strijd probeert te beïnvloeden en de niet-statelijke sector van de economie wil financieren en versterken en leiders in deze sector wil scholen’. Diaz-Canel ageerde ook tegen media als het Cubaans-Amerikaanse tijdschrift/On Cuba, een kritisch medium dat positief staat tegenover de revolutie maar kritische kanttekeningen plaats bij bepaalde ontwikkelingen. ‘We zullen zulke platforms sluiten en wie daar een schandaal van maakt, moet dat vooral doen. Ze zullen zeggen dat wij censuur uitoefenen maar heel de wereld censureert’. On Cuba wordt geleid door Hugo Cancio, heeft een kantoor in de VS en correspondenten in Cuba. Volgens de opvolger van Raúl Castro staat On Cuba ‘zeer agressief tegenover de Revolutie.’ Volgens Canel verbergen de onafhankelijke en internationale media ‘hun ware bedoelingen’ achter het masker van ‘een kritische houding en de vrijheid van meningsuiting.’ (…) ‘Deze media betalen onze journalisten meer dan wij hen kunnen betalen en er is een groep jonge journalisten de voor deze verleiding valt.’

Kritiek en censuur
De Cubaanse grondwet (1976) staat enkel communicatiemedia toe die in handen van de staat zijn en functioneren op basis van de socialistische staat. In de afgelopen jaren zijn daar diverse onafhankelijke nieuwe media bijgekomen, vaak gemaakt door medewerkers die hun opleiding genoten in de scholen van de Cubaanse staat, maar met een kritische blik kijken naar het proces in de Cubaanse samenleving. De overheid beschouwt deze ontwikkeling als een bedreiging en dergelijke medewerkers worden geconfronteerd met censuur.

Ambassades
Díaz-Canel onderstreepte ook dat Cuba met de VS ‘ niets te onderhandelen’ heeft. ‘In ruil voor niets moeten zij de asymmetrie (tussen beide landen) oplossen als ze relaties willen en deze willen normaliseren. Wij hoeven in ruil daarvoor niets terug te doen.’ Vervolgens beschuldigde hij enkele Europese ambassades van ‘omvangrijke gezagsondermijnende activiteiten tegen Cuba’ en hij noemde met name Duitsland, Noorwegen, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en de VS. ‘Er is een golf van plannen met gezagsondermijnende inhoud, die elke dag wordt geanalyseerd. Daar is de zaak van het Pakker/ Paquete (semi-illegaal videopakket dat in heel Cuba wekelijks tienduizenden gebruikers heeft, redactie), de illegale wifi-netwerken, de kleine ondernemingen die de jaren vijftig aanprijzen….’, aldus Díaz-Canel, die verwees naar een bedrijf dat ‘de periode van Batista verheerlijkt’ met de marketing van foto’s en affiches uit de periode van Havana ten tijde van de Republiek.’ **

click-yoanisanchez

Yoani Sánchez

Loyale oppositie
Volgens Canel, ook lid van het Politburo, zijn er twee soorten oppositiebewegingen in Cuba, namelijk: ‘de contrarevolutie van de confrontatie waaronder hij de journaliste Yoani Sánchez, directeur van de website 14ymedio schaart, opposant Antonio G. Rodiles en de Damas de Blanco. Verder is er de loyale oppositie die projecten ontwikkelt om de groeiende politieke, wetgevende en economische problemen van het land op te lossen. Deze ‘loyale oppositie’ karakteriseerde hij als ‘personen die een betoog hebben en een sociaal –democratisch taalgebruik dat goed gestructureerd is en die ‘niet direct de confrontatie zoeken met de Cubaanse revolutie.’ Hij verwees o.a. naar de websites Cuba Posible en Cuba Emprende waarvan hij zei dat ‘de mensen deze ook niet beschouwen als een project tegen de revolutie’.

cuentapropista-gesloten-wegens-verbouwing

Voorlopig worden geen vergunningen meer voor kleine zelfstandige bedrijven verstrekt. ‘Gesloten vanwege werkzaamheden’

Kleine ondernemers
Vervolgens bekritiseerde de gedoodverfde opvolger van Raúl Castro ook de particuliere ondernemerssector waar de internationale media ‘zoveel ophef over maken’. (….) ’Vandaag houdt iedereen je voor dat de kleine ondernemer of cuentapropista (…) de succesvolle man in Cuba is,’ aldus een klagende Díaz Canel. ‘Het is de bedoeling het succes te bevorderen van de kleine en middelgrote ondernemers want zij willen de niet-statelijke sector veranderen in een sector van oppositie tegen de revolutie,’ merkte hij op. Deze maand kondigde de regering nieuwe regelingen voor de particuliere sector waarbij de uitgave van vergunningen voor particuliere restaurants en de verhuur van woningen aan toeristen tijdelijk werd opgeschort. De particuliere sector reageerde geërgerd op deze maatregel; de sector telt nu een half miljoen arbeiders.

chucho-del-chucho

Chucho del Chucho

Bron
* Diario de Cuba, Mario J. Pentón, 22 augustus 2017
Linken
* Kort Spaanstalig fragment van Diaz-Canel 1 minuut
*Diaz Canel moet maar directeur van de UCI worden’, (opleiding van computer- en internetdeskundigen in Havana waar o.a. de sociale media worden gedetecteerd). Collage (Spaanstalig) van Chucho del Chucho, 6 minuten.
* Opposant Antonio Rodiles reageert (Spaanstalig) op het ‘neo-castrisme’ van Diaz-Canel inclusief veel meer citaten van Canel. Een product van de oppositiebeweging Estado del Sats, 14 minuten.
** Op 21 juli 2017 publiceerde deze Cubaweblog een artikel getiteld ‘Havana, de hoofdstad van de nostalgie’. In deze tekst meldt de onafhankelijke journaliste Miriam Celaya de verkoop uit nostalgische motieven van oude ansichtkaarten van Cuba, zonder overigens maar eenmaal de naam van Batista te noemen.

Cubaanse dissidenten wijzen akkoord EU en Cuba af

Cubaanse dissidenten verwerpen het akkoord dat Cuba en de Europese Unie gisteren sloten. ‘Wij zijn geen tegenstanders van een akkoord tussen ons land en de EU dat ten voordeel strekt aan onze volkeren, maar verwerpen deze overeenkomst omdat het de uitoefening van de fundamentele vrijheden door de Cubanen niet beschermt,’ schrijven een 40-tal tegenstanders van het regime in een brief aan de EU-buitenlandchef Federica Mogherini. Zij sloot gisteren namens de Europese Unie een verdrag dat moet leiden tot samenwerking en normalisering van de betrekkingen tussen Cuba en de EU. Volgens EU-buitenlandchef Frederica Mogherini krijgen mensenrechten, klimaat, drugsbestrijding en terrorisme daarin bijzondere aandacht.

rodriguez-federica-mogherini-ministers-eu-12122016

Minister Rodriguez, Federica Mogherini en de EU-ministers van Buitenlandse Zaken poseerden gisteren na de ondertekening van het verdrag. Minister Koenders ontbreekt op de foto.

De vreedzame oppositie stelt vast dat ‘de Cubaanse regering verantwoordelijk is voor de opsluiting van veel Cubanen,’ aldus de leden van de vreedzame oppositie in Cuba. Zij constateren dat ‘de gewelddadige onderdrukking in Cuba doorgaat en elke dag intenser wordt.’ Zij vragen de 28 landen van de EU om ratificatie door Havana te eisen van internationale mensenrechtenpacten en een einde te maken aan de politieke repressie en aan de gewelddadige praktijken tegen vreedzame opposanten en de Cubaanse burger in het algemeen. De brief werd o.a. ondertekend door Iván Hernández Carrillo (Asociación de Sindicalistas Independientes de Cuba), René Gómez Manzano (Corriente Agramontista), rockzanger Gorki Águila, Rosa María Payá, dochter van de overleden leider Oswaldo Payá, Carlos Alberto Montaner (Interamerican Institute for Democracy), Henry Constantín (La Hora de Cuba) en Eliecer Ávila van de groepering Somos+. Het verdrag tussen de EU en Cuba kwam tot stand zonder dat één formele bijeenkomst plaatsvond met de politieke oppositie in het land. Ook is de Cubaanse oppositie geen rol toebedeeld bij de naleving van de afspraken.

Nieuwe fase
De Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken Bruno Rodríguez Parrilla noemt het akkoord een ‘nieuwe fase’ in de betrekkingen tussen Europa en het Caribische eiland. ‘De dialoog over mensenrechten gebeurt zonder taboes, in volle respect en in vriendschap’, aldus Mogherini na de ondertekeningsceremonie in Brussel.

ambassade-eu-havana

De EU-vertegenwoordiging in Havana

Modernisering
In maart kwamen de EU en Cuba in Havana overeen de banden te normaliseren en aan te halen, en de weg vrij te maken voor nauwere economische samenwerking. Daarbij wil de EU Cuba helpen economisch en sociaal te moderniseren. De overeenkomst voorziet niet in een vrije handelszone tussen de EU en Cuba.

Bron
* ANP en anderen

Bijlagen
De Engelstalige tekst van het verdrag tussen Cuba en de EU: political-dialogue-and-cooperation-agreement-november-2016
*  Rapport van Civil Rights Defenders met een kritische analyse van het gesloten verdrag: nothing-but-a-dialogue-on-human-rights-december-2016

Waarnemers niet gewenst bij gemeenteraadsverkiezingen

De Kiescommissie voor de gemeenteraadsverkiezingen (Asamblea Municipal del Poder Popular) van gisteren, heeft waarnemers van de oppositie verboden het stemproces te controleren. Twee – niet-officiële – waarnemers , Augusto Guerras Márquez en Oswaldo Herrera Hernández, zijn zaterdagavond gevangen genomen. Aan deze gemeenteraadsverkiezingen namen 27.379 kandidaten deel waarvan 2 deel uitmaakten van de oppositie.

gemeenteraad-Colegios-electorales-CubaOp de stemlijsten stonden de namen van twee leden van de oppositie. Tegen de verwachting van de autoriteiten in, was het deze twee leden van de oppositie, Hildelbrando Chaviano (gemeente Plaza de la Revolución in Havana) en Yuniel López O´Farrill (gemeente Arroyo Naranjo), gelukt zich kandidaat te stellen. Zij konden rekenen op steun in hun buurt en werden vervolgens bij hun gemeentelijk kiescomité ontboden. Hen werd medegedeeld dat ze als ‘contrarevolutionairen’ bestempeld zouden worden in de persoonsbeschrijving voor de kandidatenlijst. Yuniel López was gisteren onbereikbaar; zijn woning werd door een politiemacht in de gaten gehouden. Het Cubaanse regime heeft dit jaar ook zelf het fenomeen van ‘waarnemers’ ingesteld die moeten tussenbeide komen bij de benoeming van kandidaten en op de dag van de verkiezingen zelf ‘toezien op ‘de strikte naleving’ van de Kieswet.

Fidel Castro kon zijn stem thuis uitbrengen

Fidel Castro kon zijn stem thuis uitbrengen

Openheid
Diverse internationale media zoals de BBC en El País meldden het afgelopen weekend de deelname  van de twee kandidaten van de oppositie aan de gemeenteraadsverkiezingen en noemden hun deelname ‘historisch’ en een ‘teken van openheid’. De Cubaanse staatsmedia vermeldden dit feit als een bewijs dat het verkiezingsproces in Cuba werkelijk vrij is en geen valse façade waarachter een één-partijsysteem schuil gaat. De lokale zender Radio Habana: ‘De uitzondering vormt de regel en de regel is en zal de overweldigende steun zijn aan het politieke en sociale systeem zijn dat zijn integriteit beschermt.’ (…).’En de uitzondering bevestigt in dit geval ook de democratie van ons verkiezingssysteem. Dat is voor verbetering vatbaar, zoals elk menselijk handelen’.

Nederlaag
Inmiddels zijn de stemmen geteld en hebben de twee oppositieleden – de advocaat Hildelbrando Chaviano en Yuniel López O´Farrill, een activist voor een verboden politieke partij – hun nederlaag erkend. (Zie ook de reportage uit Havana van BBC World, 1 minuut)

Link
* Deze weblog op 31 maart 2015: Contrarevolutionairen die kandidaat zijn bij gemeenteraadsverkiezingen

‘Contra-revolutionairen’ kandidaat bij gemeenteraadsverkiezingen

Tegen de verwachting van de autoriteiten in, lukte het twee leden van de oppositie, Hildelbrando Chaviano (gemeente Plaza de la Revolución in Havana) en Yuniel López O´Farrill (gemeente Arroyo Naranjo), zich kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Cuba op 19 april aanstaande. Afgelopen zondag werden deze kandidaten, die kunnen rekenen op steun in hun buurt, bij hun gemeentelijk kiescomité ontboden en werd hen gezegd dat ze als ‘contra-revolutionairen’ bestempeld zullen worden op de kandidatenlijst. De kritische internetkrant 14ymedio sprak beide kandidaten. Van dit gesprek volgt hier een samenvatting.

gemeenteraadsverkiezingen-2015-Hildebrando-Chaviano-Yuniel-Lopez-OFarrill

Hildebrando Chaviano (links) en Yuniel Lopez OFarrill

De kandidaten worden met korte biografische teksten voorgesteld en bij Hildebrando Chaviano is vermeld dat hij ontslagen is bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en wordt opgemerkt dat wie op hem stemt ‘voor kleine contrarevolutionaire groepen’ kiest. Tijdens het gesprek met de kiescommissie wees Chaviano erop dat mensen uit de buurt hem hadden verzocht zich kandidaat te stellen. Hij bekritiseert de willekeur van de Commissie die ‘zich verbergt achter het woord Revolutie om excessen te verzwijgen. Als onafhankelijk journalist schreef ik niet tegen de revolutie, maar tegen fouten gemaakt door Fidel Castro, Raúl Castro, Marino Murillo en anderen.‘ Chaviano constateert dat de vervalsing van de feiten in de biografische gegevens leidt tot ‘radicalisering van het electoraat’ en dat dit ‘mijn populariteit vergroot en tot meer steun leidt bij de kiezers die moe zijn van het oude.’

Geld uit het buitenland
Tijdens een tweede bijeenkomst waar Yuniel López O´Farrill zich moest verantwoorden, werd duidelijk dat men allerlei biografische gegevens die hij had geleverd had, waren  weggelaten. Zo werd niet vermeld dat hij een kinderopvangproject in de gemeente leidt. Wel werd vermeld dat hij een contrarevolutionair is en geld uit het buitenland kreeg voor zijn projecten. De kiezers wordt ook voorgehouden dat Yuniel López O´Farrill zich bezighoudt met ‘illegale activiteiten op het gebied van de informatica’. López O´Farrill vroeg de leden van de kiescommissie wat de exacte betekenis is van ‘revolutionair’ en ‘contrarevolutionair’, maar daarop bleven zij het antwoord schuldig. De kandidaat benadrukte dat hij wordt geleid door de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, die Cuba ondertekende en waarin het recht wordt erkend op het oprichten van politieke partijen, een recht dat jullie schenden,’aldus Yuniel López O´Farrill. Hij noemt de bijeenkomst van zondag een poging om mensen angst aan te jagen, maar hij denkt niet dat zij daarin zullen slagen.

De stembus tijdens eerdere gemeenteraadsverkeizingen

De stembus tijdens eerdere gemeenteraadsverkiezingen

Massa-organisaties
Meer dan 27.300 mensen zijn gekandideerd voor de gemeenteraadsverkiezingen (Asambleas Municipales del Poder Popular) waarvan op 19 april de eerste ronde plaatsvindt. In 168 gemeenten werden vanaf eind februari kandidaten voorgedragen. De enige partij die deelneemt aan deze verkiezingen is de Cubaanse Communistische Partij / Partido Comunista de Cuba (PCC). Kandidaten hoeven niet per se lid van de PCC te zijn, maar moeten wel aangesloten bij een van de massa-organisaties zoals de officiële vakbond, studentenbond, boerenbond of vrouwenbond van het regime. Kandidaten voeren geen campagne, maar de overheid zorgt voor een persoonsbeschrijving van alle kandidaten waaruit gekozen kan worden. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012 namen meer dan 8,1 miljoen kiezers, 91,9% van de Cubanen, deel. Een week later op 26 april volgens dan nog de verkiezingen voor de Asamblea Nacional del Poder Popular.

Bron
* 14ymedio, La Habana, 29 maart 2015

Linken
Unanimiteit; vals en schadelijk (1)
Unanimiteit; vals en schadelijk (2)
In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 25 april 2010 beschreef de toenmalige correspondent van de BBC in Havana, Fernando Ravsberg in boenstaande artikelen het Cubaanse verkiezingssysteem. ‘De partijdiscipline maakt dat eenmaal verkozen volksvertegenwoordigers nooit volop voor de rechten van hun kiezers kunnen opkomen omdat voortdurend het ‘concept van de eenheid’ overheerst. Men wordt immers verwacht de partijlijn te volgen. Ravsberg constateert dat in de 35 jaar dat het Cubaans parlement nu bestaat, nog nooit 1 van de officiële voorstellen door de volksvertegenwoordigers werd afgewezen.’