Reisverbod voor pleitbezorger godsdienstvrijheid

Universitair docent Dalila Rodríguez González werd deze zondag verhinderd het land te verlaten, aldus de website 14ymedio. De vrouw is het derde lid van een familie die dit overkomt en die niet meer naar het buitenland mag reizen. Rodríguez, taalkundige aan de Universidad Central de Las Villas werd vorig jaar vanwege haar pleidooien voor godsdienstvrijheid ontslagen. Zij zou een slechte invloed op haar studenten hebben uitgeoefend. Rodríguez wilde in Uruguay een seminar over dit thema bijwonen, georganiseerd door het Centro para la Apertura y el Desarrollo de América Latina Cadal.

Dalila-Rodriguez-Gonzalez-profesora

Dalila Rodriguez González

Zondag jl. werd Dalila Rodríguez González door een medewerker van het Ministerie van Binnenlandse Zaken op de luchthaven van Santa Clara staande gehouden bij het Immigratiekantoor. Een paar minuten later werd ze overgeplaatst naar een kamer waar een officier haar vertelde dat ze een reisverbod had. Net als bij andere mensenrechtenactivisten die dit eerder overkwam, weigerden de immigratiebeambten Rodriguez informatie over het verbod te geven. ‘Het leek wel een verhoor’, aldus Rodriguez, lid van het Patmos Instituut, een evangelische groep die de vrijheid van godsdienst en de eerbiediging van de mensenrechten op het eiland bevordert. ‘Ze hebben me niet van tevoren op de hoogte gesteld om extra schade aan te richten,’ voegt Rodriguez toe.

Recht land te verlaten
In een verklaring van CADAL herinnert de organisatie aan artikel 13, lid 2 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, waarin wordt erkend dat ‘Een ieder het recht heeft om elk land te verlaten, met inbegrip van zijn eigen land, en terug te keren naar zijn eigen land.’ De academica zou van 12 tot 14 september deelnemen aan de Zesde Latijns-Amerikaanse Top van Denktanks in Montevideo. Als onderdeel van haar agenda in de Uruguayaanse hoofdstad zou Rodriguez ontmoetingen hebben met José Gabriel González Merlano, specialist in godsdienstvrijheid aan de Katholieke Universiteit van Uruguay en in Buenos Aires met de autoriteiten van de Argentijnse Raad voor Religieuze Vrijheid. CADAL hekelde deze zondag het optreden van het regime in Havana en constateerde dat ‘Cuba het enige land in Latijns-Amerika is en een van de weinige in de wereld, dat willekeurig het verlaten van het eigen land verbiedt’. In april van dit jaar nam Rodriguez deel aan activiteiten van CADAL in Argentinië, Chili, Peru en Uruguay en was ze als spreker aanwezig op de alternatieve conferentie voor de VIIIe Top van Amerika. Zij hield toen een toespraak in het Instituto Libertad y Desarrollo in Santiago de Chile over Cuba voor de derde universele periodieke evaluatie in de VN-Mensenrechtenraad, samen met het Chileense congreslid Jaime Bellolio.

Willekeur
CADAL hekelde deze zondag het optreden van het Cubaanse regime en roept de regeringen van Latijns-Amerika en de Europese Unie op hun bezorgdheid uit te spreken bij de Cubaanse regering ‘voor de schending van dit grondrecht’ en ‘een einde te maken aan deze willekeurige praktijk, vooral in een land dat op het punt staat om twaalf jaar lid te zijn van de VN Mensenrechtenraad’.

Bron
*Website 14ymedio, 10 september 2018

Opnieuw politieke verwijdering van universiteitstudent

Opnieuw is een student in Cuba verwijderd van de universiteit om politieke motieven. Félix Llerena López, student aan de Universidad de Ciencias Pedagógicas Enrique José Varona in Havana, is tevens promotor in Oost- Cuba van de campagne CubaDecide / Cuba beslist. Hij wordt sinds zijn terugkeer in april uit de VS waar hij cursussen volgde, door het regime lastig gevallen. Ook zijn moeder is drie uur door de geheime dienst ondervraagd.

universiteit-felix-llerena-lopez

Félix Llerena Lóopez

López was op uitnodiging van de Universiteit van Miami in de VS en nam daar deel aan het seminar Voor de Democratie in Cuba. Hij ontmoette er o.a. senator Marco Rubio, een fel tegenstander van ontspanning tussen Havana en Washington. Ook legde hij contacten met het Ministerie van Buitenlandse Zaken om de schendingen van de godsdienstvrijheid in Cuba en de mensenrechten aan de orde te stellen. Bij terugkeer op 27 april werd hij op het vliegveld Abel Santamaría van Santa Clara door een majoor van de staatsveiligheidsdienst ondervraagd. Hij werd gefouilleerd, zijn bagage werd onderzocht en honden werden ingezet om mogelijk drugs en wapens te vinden. Zijn tablet, diverse usb-sticks en materiaal van de organisatie Archivo Cuba werden in beslag genomen, evenals een pet en shirt van de campagne Cuba Decide, drie korte golfradio’s en gedichtenbundels.

Verhoor moeder
Daarna werd hem opgedragen op de 28ste april te verschijnen op het bureau van de veiligheidsdienst in de gemeente Encrucijada. Die dag verscheen hij met zijn moeder op het kantoor. Zij werd apart werd genomen en twee-en-half-uur achtereen intensief ondervraagd. Hij zelf werd drie uur ondervraagd waarbij een van de ondervragers hem wees op mogelijke levensbedreigende acties van de zijde van de plattelandsbevolking. Citaat: ‘Het is hier een plattelandsdorp en de boeren weten niets over mensenrechten en als die erachter komen dat ik iets te doen zou hebben met terrorisme of een terroristische aanslag zou voorbereiden, zou men mij met een kapmes of machete een lesje kunnen leren,’ hield een van zijn ondervragers hem voor.

Instituut Patmos
Op 8 mei keerde Llerena terug naar Havana waar hij studeerde. Daar kreeg hij in de wandelgangen te horen dat hij van de universiteit was verwijderd. ‘Ik ontving geen schriftelijke mededeling. Alles gebeurde mondeling door een zenuwachtige docent’. Zij gaf mij mijn cijferlijst van het eerste trimester en deelde me mee dat ik de eerste twee jaar niet op de universiteit hoefde terug te keren. Lerena gaat een klacht in dienen tegen de provinciaal aanklager in Villa Clara over de in beslagname van zijn bezittingen. Ook wil hij in hoger beroep tegen zijn verwijdering van de universiteit bij het Ministerie van Hoger Onderwijs. ‘Ik weet niet wat ze tegen mij kunnen ondernemen, maar ik voel me vrij. Ik heb geen verplichtingen tegenover het regime. Ik heb geen school maar ik voel me vrij en waardig. Met grote inzet ga ik verder met mijn werk bij het Patmos Instituut en CubaDecide,’ laat hij weten.

studentenFEUbandera

De communistische studentenbond FEU in actie

Meer ontslagen
Gisteren meldden wij de verwijdering van Karla Pérez González, van de universiteit Marta Abreu. Op dezelfde universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging reden voor ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’ Op de website 14ymedio verscheen gisteren een Spaanstalig interview met Karla Pérez González. Zij vertelt wat haar overkwam voor en nadat zij van de Universiteit Marta Abreu werd gestuurd. (zie bericht op deze weblog van 8 mei 2017). ‘Vroegere vrienden blijven haar steunen en niemand is bang. De meest moedigen plaatsen foto’s en selfies met haar en nodigen haar uit vriend te worden op Facebook.’ (…) Zij hoopt ooit de journalistenopleiding weer op te kunnen nemen. ‘Ik zou een tiental jaren willen slapen, wakker worden en ontdekken dat er een journalistiek  is ontstaan die aan meer tegemoet komt dan aan de belangen van de partij, maar beantwoordt aan de belangen van de bevolking, zoals beschreven in de grondwet van de Republiek maar nooit werkelijkheid is geworden’.

Aantal politieke gevangenen verdubbeld in april
Volgens het maandoverzicht van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN) werden in de maand maart 475 gevallen van arbitraire gevangenneming om politieke redenen geteld. Dat zijn er 43 meer dan in de maand maart. Volgens de CCDHRN is het aantal politieke gevangenen, vergeleken met april 2016 verdubbeld, namelijk van 75 tot 140 afgelopen april. De Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), is de hardst getroffen oppositiegroepering met 54 leden die zijn opgesloten, aldus het apriloverzicht van de CCDHRN.

Bron
* Diario de Cuba, 10 mei 2017

Bijlage
* Apriloverzicht 2017 van de CCDHRN

Noten
* Cuba Decide / Cuba Beslist is de beweging geleid door Rosa Maria Payá, die een transitie in het land wil en  streeft naar een democratisch Cuba met algemene en vrije verkiezingen.
logo-patmos* Het Patmos Instituut is een wetenschappelijk christelijk-cultureel instituut dat een platform wil zijn voor intellectuelen in Cuba. Patmos werd in 2015 opgericht o.a. door de baptistendominee Mario Félix Lleonart Barroso. Op het Griekse eiland Patmos zou de apostel Johannes na zijn verbanning het bijbelboek de Openbaringen hebben geschreven. Het instituut staat los van welk christelijk kerkgenootschap in Cuba dan ook, staat kritisch tegenover het regime en steunt o.a. het dissidentenproject Cuba Decide.

José Conrado: ‘Kerk moet mensen leiden naar nieuwe wegen’

De katholieke priester José Conrado Rodríguez ontving onlangs een onderscheiding van het Patmos Instituut, een instelling van de Cubaanse baptistengemeenschap. De priester zei dat hij in zijn leven een weg was gegaan waarin hij veel vriendschap ervoer van protestantse broeders. Conrado Rodríguez is een van de meest kritische katholieke priesters in Cuba en is vanwege zijn uitspraken meerdere malen door de Cubaanse kerkleiders tot de orde geroepen. In 1994 stuurde hij een scherpe brief aan Fidel Castro over de situatie in Cuba. En in 2009 ontving president Raúl Castro een brief van hem waarin hij aandrong op meer ruimte voor debatten en waarin hij diepgaande veranderingen eiste. De kritische webkrant 14ymedio interviewde hem over de perspectieven van geloof en kerk in Cuba en zijn wens tot oecumenische samenwerking.

José Conrado Rodríguez ontvangt de prijs van het Instituto Patmos

José Conrado Rodríguez ontvangt de prijs van het Instituto Patmos

Enkele weken geleden bezocht paus Franciscus Cuba. Wat vond u het belangrijkste van zijn bezoek aan Cuba?
Het was een bijzondere ervaring voor ons, katholieken en Cubanen in het algemeen. Franciscus deed een oproep tot een meer betrokken levensstijl, trouw aan gerechtigheid en vrede, maar hij nodigde ons ook uit te leven in barmhartigheid. Hij riep ons op om te zien naar hen die lijden, die hopen op een vriendschappelijke handdruk, een beetje moed. Hij heeft die houding ook zelf getoond, dicht bij de behoeftigen, de armsten, de ouderen en de kinderen.

De katholieke kerk van Cuba maakt veranderingen door nu er een einde komt aan het werk van de aartsbisschop van Havana, Jaime Ortega y Alamino. Hoe zou u deze nieuwe etappe willen omschrijven?
De tijd die nu komt eist van ons een intensievere betrokkenheid aan de kant van de mensen, een groter compromis met het volk en aan de zijde van het volk. Ik zeg u dat het om momenten van een nieuwe gevoeligheid gaat. om te luisteren naar de roep van onze mensen die zulke moeilijke tijden hebben doorgemaakt. Het volk is in al die jaren geconfronteerd met veel problemen en de kerk heeft de verantwoordelijkheid het volk te begeleiden op nieuwe wegen. Het ontbreekt aan een nieuwe inspiratie, het vermogen om naar nieuwe wegen van hoop te zoeken die de verantwoordelijkheid van iedereen zichtbaar maakt om een nieuw Cuba te bereiken.

U heeft lange tijd gewerkt in de buurten en arme wijken van Santiago de Cuba, maar werkt nu in Trinidad, een stad die welvarender is vanwege het toerisme. Welke verschillen zijn er tussen deze gemeenschap en die in Santiago?
Maar ook in Trinidad is er veel armoede, vooral op het platteland. Het is een streek met grote tegenstellingen. Er zijn mensen die kunnen overleven met wat ruimere inkomsten maar er zijn ook veel noden. Dat heeft geleid tot een groter materialisme onder de mensen, men slaagt er een beetje in de materiële problemen op te lossen, maar vergeet daardoor vaak de spirituele dimensie van het leven en de betrokkenheid bij anderen.

José Conrado in zijn eerdere parochie in Santiago

José Conrado in zijn eerdere parochie in Santiago

Nu ontving u een prijs van het Instituto Patmos, een instelling van de baptisten. Is het mogelijk de verschillende religies met elkaar te verzoenen ten gunste van het welzijn van Cuba?
Daar twijfel ik niet aan wanneer men een liefdevolle houding toont. De liefde sluit niet uit, de liefde sluit in. De liefde overstijgt de grenzen en haalt de muren neer die mensen van elkaar scheiden.

Hoe waardeert u deze onderscheiding?
Het geeft me veel voldoening dat personen van andere religieuze groepen mijn optreden positief waarderen, maar nog meer de bijdrage aan het denken in Cuba.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen voor de katholieke kerk in Cuba nu?
De uitdaging is strijden voor gerechtigheid, de solidariteit met die personen van wie de rechten worden geschonden of die een zware last torsen vanwege een moeilijk leven. Wij moeten naar wegen zoeken waardoor deze personen zich kunnen verwerkelijken door zelf beslissingen te nemen en zonder de anderen te vergeten. Deze dimensie van liefde behoort deel uit te maken van het leven van de christen.

Wat voor werk doet u in uw parochie?
Wij helpen kinderen die ver van de school wonen en bieden hun een maaltijd aan. Veel schoolgebouwen op het platteland zijn gesloten om economisch redenen en daarom zijn de kinderen geconcentreerd in de wat grotere dorpen. Ze zijn dan ver van huis en tussen de middag naar huis gaan om te eten, betekent dat ze niet aan de lessen ’s middags kunnen deelnemen. Ook bezoeken we de zieken. Steun aan gevangenen en hun gezinnen is deel van mijn werk. We zijn op die plekken waar het menselijk wezen wordt geminacht, lijdt aan onrecht en er niet naar hem of haar wordt geluisterd. Het werk van een pastor betekent begeleiden, luisteren, aandacht schenken en er voor de mensen zijn.

Bron
* Luz Escobar op de website 14ymedio, 8 november 2015