Mercedes López Acea naar partijsecretariaat

Lázara Mercedes López Acea, tot nu toe eerste secretaris van de Communistische Partij van Cuba (PCC) in Havana, is belast met het secretariaat van het Centraal Comité, meldt de officiële pers van het eiland. Lázara Mercedes López Acea heeft negen jaar leiding gegeven aan de partijorganisatie in de hoofdstad. Tweede partijsecretaris José Ramón Machado Ventura, omschreef haar arbeid als ‘voortreffelijk’.

eerste-mei-2018-El General de Ejército Raúl Castro Ruz - Miguel Díaz-Canel Bermúdez - Mercedes López Acea, miembro del Buró-

Mercedes López Acea tijdens de viering van de Eerste Mei 2018

López Acea, 54, een bosbouwwerktuigkundige, zal volgens de officiële mededeling belast blijven met ‘het ondersteunen van de fundamentele taken voor de ontwikkeling van de hoofdstad’. López Acea was vanaf 2013 vicevoorzitter van de Staatsraad tot april van dit jaar toen Miguel Diaz-Canel het voorzitterschap van de Staatsraad en de Raad van Ministers overnam van Raúl Castro. Zij trad toen terug en krijgt nu een taak dichtbij generaal Raúl Castro, die in ieder geval tot 2021, wanneer het 8e partijcongres plaatsvindt, eerste partijsecretaris blijft.

Aan het hoofd van de PCC in Havana is Luis Antonio Torres Iríbar (53) benoemd; hij was de laatste 5 jaar partijsecretaris in Holguin.

Bron
* Diario de Cuba, 26 juni 2018

Redactie partijkrant steunt waarschuwing maatschappelijke onrust

Karina Marrón, onderdirecteur van de partijkrant Granma, die vorige week waarschuwde voor maatschappelijke onvrede op het eiland als de autoriteiten de elektriciteitsonderbrekingen doorzetten en daarover niet zouden communiceren met de bevolking, lijkt te kunnen rekenen op de steun van de directeur van de partijkrant en de redactie van Granma. Dat meldt de website Diario de Cuba, die contacten heeft met redactieleden en met personen uit de omgeving van Marrón.

granma-sub-directeur-Karina Marrón - bestuurslid- upec2

Onderdirecteur Karina Marrón González van de partijkrant Granma

Deze bronnen verzekeren dat de functie van Marrón bij de krant niet ‘in gevaar is’ ondanks de polemiek die in onafhankelijke media en in de buitenlandse pers ontstond. Marron kan rekenen op bescherming van vicepresident Miguel Díaz-Canel. Haar kritiek is echter slecht gevallen bij het Ideologisch Departement van de communistische partij en vooral ‘in de directe omgeving van de chef van dit departement, Rolando Alfonso Borges’. Marrón deed haar waarschuwende uitspraken in het kader van een landelijke bijeenkomst van de officiële journalistenbond Unión de Periodistas de Cuba (UPEC) waar een persoon haar toespraak had opgenomen. Marron zou zelf hebben gezegd geen bezwaar te maken tegen zo’n opname.

pcc-2016-diaz-canel

Vice-president Díaz-Canel

Steun vicepresident Canel
Karina Marrón (37 jaar) studeerde journalistiek aan de universiteit van het Oosten in Santiago de Cuba en werkte later bij de provinciale krant Ahora de Holguín toen Díaz-Canel de eerste partijsecretaris in deze provincie was. Toen Díaz-Canel vicepresident werd, werd zij onderdirecteur van de krant in Holguín. Op verzoek van Díaz-Canel en Roberto Montesinos (departementschef van het Centraal Comité) kwam ze 2 jaar geleden naar Havana en werkte eerst als redacteur van Granma, later werd ze onderdirecteur van de partijkrant. Daarnaast is deze journaliste ook lid van de Nationale Raad van de UPEC en werd belast met steun aan ‘vernieuwing van de media’. Na haar komst in het bondsbestuur kregen steeds meer jonge mensen een baan bij de officiële media.

cover-granma-06072016

Voorpagina van Granma gisteren

Polemiek
De discussie die Marrón begon, vormt een nieuw hoofdstuk in de strijd tussen journalisten werkzaam bij de officiele media en de communistische partij PCC. Hoewel deze journalisten het systeem verdedigen, eisen ze meer autonomie en willen daarom ook een nieuwe Perswet. Díaz-Canel zou dit steunen, evenals de journaliste Rosa Miriam Elizalde en de decaan van de Faculteit voor Communicatie in Havana, Raúl Garcés. Maar Díaz-Canel heeft niet de steun van het partijapparaat, van de directeuren van enkele media en van functionarissen in de provincie. De bron van Diario de Cuba zegt ‘dat men de huidige directeur van het departement van Ideologie zou willen vervangen door Roberto Montesinos, een functionaris die opener is en dichter bij Díaz-Canel staat, maar Machado en Alfonso Borges stemmen daar niet mee in.’ Hij voegt er aan toe dat ‘Díaz-Canel de journalisten beloofd heeft dat binnen 2 jaar een nieuwe Perswet zou zijn aangenomen. En nu wacht men af, maar met weinig geduld.’

Bron
* Diario de Cuba, 6 juli 2016

Raúl Castro met 100% van de stemmen herkozen

Vandaag is tijdens het 7e partijcongres Raúl Castro herkozen als eerste partijsecretaris en wel met 100% van de stemmen. Hij vervult deze functie sinds 2011 toen hij zijn broer Fidel Castro opvolgde. Fidel Castro was tijdens de sluiting van het congres aanwezig.

PCC-Castro-VII-Congreso-19042016

Fidel Castro (89) werd met ‘een stortvloed van applaus’ begroet door de aanwezigen op het partijcongres, aldus een zinsnede uit het bericht van het officiële persbureau van Cuba, Agencia Cubana de Información (ACN).

Vandaag werd ook de nieuwe samenstelling van het Centraal Comité, het Politburo en het Partijsecretariaat bekend gemaakt. Gisteren vonden de verkiezingen plaats en volgens de partijkrant Granma behaalden ‘alle kandidaten voor het nieuwe Centraal Comité meer dan 99,6% van de stemmen. Het Politburo, gevormd door 17 leden, telt 5 nieuw gekozen leden onder wie de voorzitter van de staatsvakbond Central de Trabajadores de Cuba (CTC), Ulises Guilarte; de Minister van Gezondheid, Roberto Morales en de secretaris-generaal van de vrouwenbond Federación de Mujeres Cubanas (FMC), Teresa Amarelle. Twee leden traden terug, namelijk de generaal van de Cubaanse strijdkrachten, Abelardo Colomé Ibarra en de Minister van Transport, Adel Yzquierdo. Raúl Castro en Machado Ventura blijven eerste en tweede partijsecretaris en Miguel Díaz-Canel, vicepresident.
Het nieuwe Centraal Comité, het belangrijkste orgaan van de partij tussen de congressen, telt opnieuw 142 leden met een gemiddelde leeftijd van 54 jaar. Het aantal vrouwen in het nieuwe Comité is gestegen tot 44% evenals het percentage zwarten en mestiezen namelijk 36%. Het Partijsecretariaat blijft bijna ongewijzigd met Raúl Castro, Machado Ventura, Abelardo Álvarez, José Ramón Balaguer, Olga Lidia Tapia, Jorge Cuevas en Omar Ruiz; enkel Víctor Gaute verlaat het partijsecretariaat. Gaute was chef van de burgermissie van Cuba in Venezuela.

machado-ventura-raul-castro

Ook na het 7e partijcongres blijven deze twee mannen de machtigsten in Cuba; Raúl Castro (84) en José Ramon Machado Ventura (85), eerste en tweede partijsecretaris.

Linken
* De tekst (Spaanstalig),  die Fidel Castro vandaag op het congres uitsprak plus een geluidsopname van 11 minuten.
* The Guardian, 19 april 2016: Fidel Castro bids farewell to Cuba’s communist congress
* BBC World, 19 april 2016:  Cuba’s President Raul Castro retains top Party post

 

Raúl Castro wil leeftijdsgrens voor leiders Cuba

De 84-jarige president Raúl Castro wil een leeftijdsgrens instellen voor de toekomstige leiders van Cuba. De bejaarde leider is van mening dat belangrijke oudere partijleden hun tijd beter kunnen besteden aan het spelen met hun kleinkinderen. Het grootste deel van de machtigste mannen van de Cubaanse Communistische Partij van Cuba is op dit moment zeventig jaar of ouder en soms zelfs al ouder dan tachtig jaar.

pcc-zevende-conges-2016-fidel-mella- Carlos Balino

De congreszaal met portretten van Carlos Baliño (1848-1926, bekende nationalist, dichter en schrijver geboren in Guanajay), vakbondsman Julio Antonio Mella (midden) en Fidel Castro

Als het aan de president ligt, wordt zestig jaar de maximumleeftijd waarop mensen nog lid mogen worden van het leidende comité van de partij. Wie ouder is dan zeventig jaar mag voortaan geen prominente functies binnen de partij meer bekleden.

Jong bloed
Castro wil met zijn maatregel de weg vrijmaken voor wat jonger bloed in de Communistische Partij. Veel leiders binnen de partij hebben nog met Fidel Castro gevochten tijdens de revolutie van 1959. Wil de partij een toekomst hebben, dan moeten er meer jongeren bij worden betrokken, stelt president Castro.

Pensioen
De 84-jarige president gaat zelf naar verwachting over twee jaar met pensioen, als zijn termijn erop zit. Cuba krijgt dan vermoedelijk voor het eerst in zestig jaar tijd een leider die niet de naam Castro draagt. Eind jaren vijftig verjoeg Fidel Castro de pro-Amerikaanse regering en veranderde Cuba in een communistische staat. De nu 89-jarige oud-president trad in 2006 af vanwege zijn slechte gezondheid.

pcc-straatbeeld-congres-april2016Geen enthousiasme
Raúl Castro deed zijn voorstel op het 7e congres van de Cubaanse Communistische Partij dat dit weekend plaatsvindt. Zijn plannen werden overigens niet direct met enthousiasme ontvangen door de andere leden van de partij. De jongere leden van de Communistische Partij hebben de afgelopen jaren al regelmatig aangedrongen op economische hervormingen en meer transparantie.

logo-congres-pcc-2017Bron
* Nu.nl / Reuters

Linken
* The Guardian, 16 april: Raúl Castro lacht met Amerikaanse democratie
Tijdens zijn openingsrede dreef de Cubaanse president de spot met de verschillen tussen Democraten en Republikeinen en riep hij de aanwezigen op ‘meer dan ooit alert te zijn’ ondanks het bezoek van president Obama.
* De openingsplechtigheid van het 7e partijcongres van minuut tot minuut in het Engels, volgens partijkant Granma
* Granma: Raúl Castro gisteren The development of the national economy along with the struggle for peace and ideological resolve constitute the partys principal missions.

Partijcongres: meer van hetzelfde of verrassingen?

Ruperto, de grappige hoofdpersoon uit de televisieserie Vivir del cuento, wordt na 28 jaar wakker uit een coma en begrijpt niks van de dubbele munteenheid in Cuba, noch van het einde van het communisme in de wereld. Wanneer het gaat om het komende  7e partijcongres van de Partido Comunista de Cuba (PCC) zijn er veel Rupertos die geloven dat alles bij het oude zal blijven. Voor hen is er de laatste 10 jaar in Cuba niets gebeurd nadat Fidel Castro in 2006 zijn functie neerlegde en de macht overdroeg aan zijn broer. Kritisch journalist Reinaldo Escobar schrijft op de website 14ymedio: ‘Dit partijcongres zal niet hetzelfde zijn’. Toch verwacht hij geen spraakmakende veranderingen.

pcc-congres

Het zesde partijcongres vond in april 2011 plaats in het Palacio de las Convenciónes

Als er werkelijk niets zou zijn veranderd, zou het heilig treffen van de Cubaanse communisten een remake kunnen zijn van voorafgaande congressen. Zij die sinds 2006 niet in coma verkeerden, hebben kunnen zien dat de Cubaanse politiek niet meer langs dezelfde lijnen verloopt. De vlucht naar achteren van het paternalisme, het overwicht van economische aspecten boven ideologische zaken, de breuk van het monopolie in de media en de culturele consumptie en een lange lijst van hervormingen, door enkelen omschreven als schuchter en door anderen als doortrapt, bieden een geheel ander panorama. Daar moet een wijziging in de internationale arena en een groeiende onvrede in het land, die steeds manifester wordt, aan worden toegevoegd.

1959: verleden tijd
Het grootste deel van de afgevaardigden op dit congres heeft geen enkele herinnering meer aan de eerste januari 1959 (de dag dat Fidel Castro aan de macht kwam, redactie.) toen de ‘ochtend schitterend aanbrak’, zoals de dichter Indio Naborí die historische dag beschreef. Voor de eerste keer zullen de meeste leden die in het nieuwe Centraal Comité en in het bijzonder het Politburo, worden verkozen, geen verantwoordelijkheid meer dragen voor de fusillades die in de eerste jaren van de revolutie plaatsvonden en zij hebben de ook de leus ‘¡Paredón! ¡Paredón!* niet meer uitgeschreeuwd. Zij hebben geen bezittingen genaast. Zij die na 1960 zijn geboren, waren zelfs niet in staat in 1976 over de eerste socialistische grondwet te stemmen.

fidel-castr-voor-het-paleis-januari 1959

Fidel Castro spreekt de bevolking toe. Achter hem het Nationale Paleis (januari 1950)

Redes Fidel
Deze afgevaardigden zijn ook niet het type homofobe atheïsten die trots zijn op hun machogedrag en op het feit dat ze de hoogste klas niet afmaakten want ze waren immers van eenvoudige komaf. Zij zijn politiek gevormd en er zich van bewust dat het systeem niet onkwetsbaar is  en dat de theorie ter discussie kan staan. Zij kennen internet, studeren marketingtechnieken en – het kan wat frivool lijken – zij hebben tien jaar geleefd zonder naar toespraken van Fidel Castro te luisteren en schonken in plaats daarvan aandacht aan de woorden van Barack Obama in het Grote Theater van Havana.

maceo-antonio

Antonio Maceo Granjales

Politiek correcten
Dit betekent niet dat Maceo aan tafel zal zitten om een gesprek te voeren met Martínez Campos** , noch dat men de toevoeging ‘communistisch’ uit de naam van de Partij zal halen. De haviken zullen hun autoriteit willen laten gelden en de ongehoorzamen willen intimideren en koopjes bieden aan de opportunisten. Zeker zal een groot deel van de afgevaardigden hebben deelgenomen aan actos de repudio *** en is het heel waarschijnlijk dat velen een collega op het werk of een buurman of buurvrouw hebben verraden. En allen zullen hebben deelgenomen aan vergaderingen waarbij gedisciplineerd de handen werden opgestoken als dat naar het oordeel van de nomenclatura politiek correct was.

Geen dialoog
Er zullen geen verrassingen zijn zoals het openen van de deur naar een meerpartijensysteem of een programma waarbij privatiseringen worden gepresenteerd. Niemand zal tijdens deze gebeurtenis spreken over verzoening tussen Cubanen, noch over een dialoog met de oppositie. Ook zal geen amnestie worden afgekondigd voor politieke gevangenen, noch zal de legitimiteit van de civil society worden afgekondigd of de vrijheid van meningsuiting voor de onafhankelijke pers. Maar zij die in Cuba aan de macht zijn weten dat er iets veranderen moet of dat zij minstens de schijn moeten ophouden tot veranderingen bereid te zijn. Zij houden hun kaarten verborgen, maar moeten die uiteindelijk op tafel leggen. De geheimzinnigdoenerij waarmee met de congresdocumenten wordt omgegaan, kan er enkele op wijzen dat men zich voorbereidt op een koerswijziging en men zal moeten wachten tot aan de slottoespraak op dit congres om te weten in welke richting.

fidel_asambleaRaul07082010_09-580x385

Fidel en Raúl

Eén of twee personen
De PCC is altijd gekenmerkt door het ontbreken van een eigen basistheorie en vooral door het niet respecteren van de genomen besluiten. Altijd prevaleerden de besluiten, die op een hoogste persoonlijke wijze werden genomen door een of twee personen. Juist dat zou de onvoorziene essentie van een aanpassing kunnen zijn. En het marxisme-leninisme nog slechts te raadplegen als een tweede bron waarmee rekening moet worden gehouden? Het zijn de verborgen wensen in de hoofden van deze mannen en vrouwen die de sleutel vormen voor de verwachtingen die we van het 7e partijcongres.

Bron
* Reinaldo Escobar, website 14ymedio, 12 april 2016

Noten
* Paredón! ¡Paredón  Zet ze tegen de muur! Zet ze tegen de Muur!
De kreet waarmee de mensenmenigte  op het plein voor het Nationale Paleis in 1959 reageerde op de vraag van Fidel Castro of oorlogsmisdadigers moesten worden doodgeschoten. Een luid ‘Ja’ was de reactie van het duizendkoppige publiek. Fidel Castro introduceerde daarmee zijn bijzondere vorm van directe democratie.
** Maceo Granjales was een Cubaanse generaal in de onafhankelijkheidsoorlog en Martinez Campos was een van zijn Spaanse tegenstanders.
*** Actos de Repudio zijn door de Cubaanse autoriteiten georganiseerde gewelddadige acties tegen leden van de oppositie of hun familieleden, vaak in de directe omgeving van hun huis. De knokpartijen worden door de overheid/partijorganisaties georganiseerd, maar gepresenteerd als uitingen van ‘spontane woede-uitbarstingen’ van het volk. Een voormalige voorzitter van de officiële Cubaanse schrijversbond noemde deze actos de repudio ooit ‘verbale lynchpartijen.’

Officiële journalist kritiseert ‘geheimzinnigheid’ rond komend partijcongres

Op 16 april aanstaande begint in Havana het zevende partijcongres van de Cubaanse Communistische Partij / Partido Comunista de Cuba (PCC). Die dag wordt ook de 55ste verjaardag gevierd van de Verklaring van het Socialistisch Karakter van de Revolutie. Een Cubaanse journalist heeft nu in een Open Brief aan Raúl Castro uitstel van het congres tot juli van dit jaar gevraagd. Francisco Rodríguez Cruz bekritiseert in de Open Brief de geheimzinnigheid rond de congresdocumenten waar hij tot nu toe niet over beschikt. Rodríguez Cruz heeft een blog, maar is ook journalist bij de officiële vakbondskrant Trabajadores. 

paquitoeldecuba

Francisco Rodríguez

‘Mijn onvrede komt voort uit het gebrek aan discussie over de centrale documenten – tot nu toe zijn deze geheim – zowel in de basisorganisaties van de Partij als bij de rest van de bevolking,’ aldus Rodríguez. Hij spreekt van een verslechtering vergeleken met het vorige partijcongres in 2011 toen economische hervormingsplannen bediscussieerd werden in werkcentra en de wijken. Ter wille van de discussie stelt hij voor het congres uit te stellen tot 24 juli 2016. Rodriguez is zelf militant van de PCC.

Reactie Granma
De partijkrant Granma lijkt met een artikel ‘Nog één maand voor het Partijcongres’ te reageren op de brief van Rodríguez hoewel zijn naam niet wordt genoemd. Granma erkent de ‘bezorgdheid’ die bestaat onder militanten en niet-militanten omdat men bij deze gelegenheid niet voorzien heeft in een brede discussie onder de bevolking. De krant meent echter dat ‘de democratie en de participatie intrinsieke bewijzen  zijn voor het socialisme’ dat men op het eiland bouwt. ‘Met dit congres geeft men gehoor aan een van de Doelstellingen (nummer 17) aangenomen op de Eerste Nationale Conferentie namelijk om regelmaat bij de organisatie van partijcongressen na te streven, zoals neergelegd in de partijstatuten, aldus Granma. Het artikel zegt dat ‘het beter is het reeds begonnen proces af te maken dan, op de helft van de weg daarnaar toe, in de hele samenleving een nieuw debatproces op te zetten’. De krant verdedigt de gang van zaken door er ook op te wijzen dat de congresdocumenten werden samengesteld door tientallen functionarissen, onderzoekers en hoogleraren op sociaal en economisch terrein.

raulcastrobrengtstemuit16042011

President Raúl Castro bracht op het zesde partijcongres in 2011 zijn stem uit voor de nieuwe leden van het Centraal Comité

Excuus
Rodriguez zegt in zijn brief dat zijn voorstel om praktische redenen gecompliceerd zou kunnen zijn, maar hij verwijst ook naar de uitspraak van president Raúl Castro die het veranderingsproces in Cuba pleegt te omschrijven als sin prisa, pero sin pausa / zonder haast maar zonder te pauzeren’ (…) ‘Ik ben ervan overtuigd niet over alle informatie te beschikken waarover de leiding van de Revolutie beschikt, maar ik zie geen reden om een politiek proces dat zo beslissend kan zijn voor de toekomst van ons land onder druk zetten,’ aldus Rodríguez. De journalist biedt generaal Raúl Castro en de leiding van de partij excuus aan als ‘hij een niet-correcte methode heeft gebruikt’ door zijn voorstel publiek te maken. ‘Als dit beschouwd wordt als een onvergefelijk bewijs van gebrek aan discipline, ben ik bereid mij te verantwoorden. Mijn eenvoudige bedoeling is dat deze bezorgdheid u bereikt zonder tussenpersonen en dat het zal bijdragen tot een respectvol debat tussen de rest van de militanten en de Cubaanse samenleving.’

logo-pcc-congres7-2016Bron
* De weblog Paquito, el de Cuba met de tekst van de Open Brief aan Raúl Castro, 27 maart 2016

Link
* De reactie van partijkrant Granma, 27 maart 2016 op het ontbreken van discussie voorafgaand aan het 7e partijcongres.
Een reactie op de site van Granma luidt: ‘Ik ben het volledig met Leandro eens. Het ontbreken van een brede raadpleging kan een politieke fout zijn. Meer dan ooit hebben we nodig wat Raúl aankondigde, namelijk een brede raadpleging van militanten en bevolking.’

De Richtlijnen en de voortzetting van het bedrog

Over enkele weken vindt het zevende congres van de Cubaanse Communistische Partij plaats, vijf jaar nadat op 18 april 2011 de Richtlijnen of de Lineamientos voor het Economische en Sociaal beleid van de Partij en de Revolutie werden aangenomen. Nu blijkt dat slechts 21 van de 313 richtlijnen werden ingevoerd en 77% van de richtlijnen ‘in een proces van’ uitvoering zijn. Deze cijfers werden op 15 januari van dit jaar tijdens een zitting van het Centraal Comité van de PCC openbaar gemaakt. De dissidente journalist en blogger Miriam Celaya spreekt van ‘bedrog’. Zij constateert dat de kloof tussen de stijging van de kosten van levensonderhoud en de koopkracht van de Cubanen onoverbrugbaar is geworden. Hier volgt de volledige tekst van Celaya.

pcc-slot-congres-2011

Afsluiting congres PCC in 2011

De partijkrant Granma gaf aan dat de informatie deel gaat uitmaken van het evaluatieproces en de debatten op het komende 7e partijcongres, maar de krant gaf niet aan welke Richtlijnen zijn ingevoerd, waar men de resultaten kan waarnemen in het land en welke Richtlijnen ‘in proces’ zijn. Ook werd niet gepubliceerd hoeveel tijd nog nodig is voor de invoering van alle richtlijnen die bedoeld waren voor ‘de continuïteit en de onomkeerbaarheid van het Socialisme, de economische ontwikkeling in het land, de verbetering van de levensstandaard van de bevolking, in samenhang met de noodzakelijke vorming van ethische en politieke waarden en normen van onze bevolking,’ zoals de letterlijke tekst van een resolutie aangenomen op het zesde partijcongres in 2011 luidde.

Overleven of migreren
Vijf jaar later lijkt economische ontwikkeling een onbereikbaar ideaal, is de levensstandaard van de bevolking elke dag lager en is het enige dat onomkeerbaar lijkt de armoede en het verlies van normen en waarden in de samenleving. Weinig Cubanen hebben een idee over de inhoud van de Richtlijnen en praktisch niemand is er geïnteresseerd in. Hoewel de 313 Richtlijnen destijds nog het meest op een regeerprogramma leken, houden de Cubanen in hun eigen individuele agenda’s vooral rekening met twee specifieke richtlijnen die worden gepraktiseerd zonder de sturing van de PCC en die in officiële teksten niet voorkomen, namelijk: overleven en migreren.

Crisis Castro-socialisme
Ondanks de tegenzin die gewekt wordt door het cantinflesca* taalgebruik in de documenten dat de lachlust op wekt, is lezing en analyse ervan noodzakelijk als je van nabij de frustrerende reis wilt meemaken van het schip in volle zee, bijgenaamd de Cubaanse Revolutie. Feitelijk zijn de Richtlijnen die de generaalpresident destijds presenteerde als het recept voor succes van de veel besproken actualisering van het model, nu het geschreven bewijs van de onomkeerbaarheid van de crisis in het socialisme in de stijl van de Castro’s. Een eenvoudige studie van de hoofdstukken I en II over de interne economie (Modelo de Gestión Económica (Lineamientos 1 tot 37) en Políticas Macroeconómicas (Lineamiento 38 tot 71), is voldoende om te begrijpen dat er geen vooruitgang valt te boeken als deze vernieuwing richting marktmechanismes is gebaseerd op de vernieuwing van een verouderd ‘model’ en het mislukte principe van gecentraliseerde staatsplanning.

raulcastroi'vegottheqwholeworldinmyhand

Raul Castro; ‘I’ve got the whole world in my hand’

Prioriteiten aanpakken
Het zou logisch zijn geweest als de Richtlijnen gestructureerd waren op basis van prioriteiten waarbij eerst gekeken zou worden naar de meest urgente vraagstukken waardoor de acute problemen in de Cubaanse werkelijkheid worden opgelost. De eerste Richtlijnen zouden als sprake was van een rationele aanpak, ook het eerst worden ingevoerd. Maar in de praktijk is dat niet zo. Strikt genomen moet worden geconstateerd dat ook problemen van grote urgentie niet zijn opgelost en dat deze vooruitgeschoven worden. Dat geldt bijvoorbeeld voor het transportbeleid vermeld in Hoofdstuk X (Richtlijnen Lineamientos 269 tot 286), en ook in Hoofdstuk XI en ook in het voorlaatste, hoewel het om een zeer urgent probleem gaat met veel haken en ogen.(Richtlijnen 292 tot 299).

Gezond verstand
Men kan tot in de eeuwigheid vruchteloos blijven praten over de 313 Richtlijnen en het aangetoonde gebrek aan hun doelmatigheid, maar in de alledaagse werkelijkheid is er geen Cubaan met gezond verstand die nog vertrouwen stelt in de opgeblazen intentieverklaring van deze regering. Zelfs de generaalpresident kan niet zo naïef zijn geweest om te geloven in zijn eigen bedrog. In werkelijkheid zijn de Richtlijnen nooit meer geweest dan het script van een gouvernementele pantomime om het volk bezig te houden en tijd te trekken. Zonder een enkel foutmarge kunnen we nu al voorspellen dat op het komende 7e partijcongres er geen gedetailleerd feitenverslag zal komen over de realisering van de onbetekende (en twijfelachtige) 21% van de Richtlijnen die tot nu toe werden uitgevoerd.

logo-pcc-congres7-2016

Afsluiting congres PCC in 2011

Inflatie
Vandaag de dag stijgen de kosten van levensonderhoud tot grote hoogten en maken de verschillen tussen de koopkracht van de Cubanen en de prijzen van voedsel en andere eerste levensbehoeften, onoverbrugbaar. Ondertussen wordt het gouvernementele misbruik  waarbij Cuba wordt verkocht – wat een mooie, maar arme hoer! – aan de hoogste buitenlandse bieder op voorwaarde dat hij in buitenlandse deviezen betaalt. Men zou de generaalpresident moeten vragen wanneer Richtlijn 55 wordt uitgevoerd die uiteindelijk de twee munteenheden die Cuba verdeelt in de haves en de havenots, zullen worden opgeven. Een onevenwichtigheid met als enige doel de maskering van de kolossale inflatie die in Cuba bestaat en waarop geen van de 313 Richtlijnen een antwoord heeft.

Bron
partijcongrescoverrichtlijnen* Miriam Celaya, Havana, 1 maart 2016 op de internetkrant 14ymedio

Noot
* Taalgebruik dat cantinflesca is, verwijst naar de Mexicaanse humorist Mario Moreno (1911-1993) die ook in Cuba onder de naam Cantinflas bekend werd door zijn vertolkingen van de pelado, de archetypische arme inwoner van Mexico-Stad. Zijn stijl wordt vaak vergeleken met die van Charlie Chaplin, door wie Cantinflas eens ‘de grappigste man ter wereld’  is genoemd.

Linken
* De generaal, de hervormingen en de mythe van de vernieuwing van het model door Miriam Celaya op deze Cubaweblog, 24 september 2012. Deel 1  Deel 2
* Het zesde partijcongres, een verloren zaak, op deze weblog van 24 april 2011
* Samenvatting van de Lineamientos of Richtlijnen en de resultaten van het debat op het partijcongres van 2011 vindt u hier

Hoe lang tolereren we de corruptie in Cuba nog? (1)

Toen ik tussen april en juni 2010 twee artikelen schreef over corruptie (Corruptie; de ware contrarevolutie en Het geheim van de heilige Drie Eenheid: corruptie, bureaucratie en contrarevolutie) waren er ontelbare mensen die mij aanspraken en vroegen waarom ik me in die materie verdiepte en dat ik de vijand zo in de kaart speelde door publiekelijk over een zaak te spreken die de Partij nu juist met de uiterste discretie wilde behandelen, aldus Esteban Morales in een recent artikel op de website Havana Times over de verspreiding van corruptie in Cuba. Hij vraagt zich o.a. af of er personen in de top van de Cubaanse samenleving zijn, die belang hebben bij de huidige geheimzinnigheid.

Esteban Morales Dominguez

Esteban Morales Dominguez

Morales werd in 2010 uit de Cubaanse Communistische Partij (PCC) gestoten vanwege een artikel over corruptie in de hogere regionen van de Cubaanse machthebbers. Morales schreef toen o.a. dat niet de dissidenten de contrarevolutie vertegenwoordigden, maar ‘dat de ware contrarevolutie de corruptie is.’ Morales is econoom, politicoloog en schrijver, o.a. over racisme in Cuba. Hij mocht een jaar later weer toe treden tot de gelederen van de partij. Hier volgt zijn recente tekst.

In die tijd schonk – laten we het ‘de officiële pers’ noemen – nog geen aandacht aan dit thema. Drie jaar later is dat nog net zo. Soms worden korte berichten geplaatst omdat men niet aan publicatie kan ontsnappen. Desondanks weten de mensen wat er gaande is omdat – zoals mijn grootmoeder altijd zei – ‘er geen geheimen onder de zon zijn’. Dat geldt zeker voor een wereld die afhankelijk is van telecommunicatie en glasvezelkabel, waar de alternatieve pers, de weblogs, e-mailberichten en internet over het algemeen, systematisch verslag doen van alles dat de officiële pers niet publiceert. Ik verbaas me erover dat onze pers, ondanks de aandacht die de regering schenkt aan het fenomeen van corruptie, hier niets over publiceert. Slechts bij één gelegenheid, enige tijd geleden werden enkele zaken genoemd met de naam van de verdachten en de straffen die zij ontvingen.

Woningen aan het havenfront van Havana

Woningen aan het havenfront van Havana

Discretie ongewenst
Wij weten nu dat honderden mensen in afwachting zijn van een rechtzaak wegens verdenkingen van corruptie. Het heeft zelfs geleid tot een raciale wijziging van de gevangenispopulatie (meer blanken en minder zwarte Cubanen, redactie), maar we krijgen geen informatie over hoe de processen verlopen, laat staan dat we de namen van beschuldigden horen. Waarom blijven deze processen verborgen achter een wal van discretie? En wie profiteren daarvan? Ik geloof niet dat het een zaak van discretie is (dat is ook zinloos op een moment dat de situatie een publiek geheim is geworden) en dat de houding van onze pers aanleiding geeft tot zekere vermoedens en verdenkingen. Kan het zijn dat, ondanks de kritiek van Raúl Castro zelf, er iemand op een bepaald niveau in de macht belang heeft de zaak geheim te houden?

Een complex netwerk
Het is natuurlijk interessant vanuit Barcelona te horen dat de corruptie in Cuba zo gedegen onder handen wordt genomen. (Bedoeld worden de artikelen van Castro-sympathisanten en groepen in Barcelona die uitvoerig opgeven over de anti-corruptiecampagne). Wij zouden echter graag willen weten wie dan wel die vrienden van hen op ons eiland zijn. Kortgeleden werd ook op internationaal niveau de strijd tegen corruptie in Cuba geprezen. Wij moeten ons daardoor niet in slaap laten sussen. We hebben nog een lange weg te gaan voordat we welgemeend kunnen zeggen dat we de corruptie onder controle hebben.

Omvangrijk netwerk
De wijze waarop corrupte medewerkers in de overheid bekennen goederen en grondstoffen van de Staat gemakkelijk en ongestraft, ontvreemd te hebben, suggereert een sfeer van chaos en complexiteit, dat tot angst aanleiding geeft. Er wordt het bestaan van een administratieve bureaucratie zichtbaar waarvan de ambtenaren met groot gemak omgekocht kunnen worden of gecorrumpeerd. Het toont ook aan dat we met mechanismes te maken hebben die al langere tijd bestaan en waar verschillende mensen bij zijn betrokken, een waarlijk netwerk dat niet ontmanteld kan worden tot het moment dat personen daar binnendringen die geen deel uitmaken van het netwerk en de keten van corruptie kunnen breken. Het feit dat dit mechanisme van corruptie bestaat heeft zonder twijfel te maken met het grote belang van smeergelden voor deze overheidsdienaren. Als ze worden ontmaskerd, zijn de verliezen aanzienlijk en praktisch niet te herstellen en de morele schade maakt van de betreffende persoon een non-persoon.

Het winkelcentrum Carlos III in Havana

Het winkelcentrum Carlos III in Havana

Iedereen betrokken
In het algemeen moet je zeggen dat niemand gespaard blijft want iedereen is er op de een of andere manier bij betrokken. Zij die er indirect van profiteren, zij die wachten op een kans er van te profiteren en zij die op de hoogte waren om te profiteren, maar onvoldoende autoriteit en morele overtuigingskracht hadden om er een einde aan te maken.

Link
YouTube met beelden winkelcentrum Carlos III, 1 minuut

Noot
* Esteban Morales schreef dit artikel op 16 december 2013. Op  de site Havana Times is de tekst zowel in het Spaans als het Engels te lezen.

Communistenleider Ventura: ‘Eisen versoepelen’

De eerste vicepresident van Cuba José Ramón Machado Ventura heeft de communistische jeugdbeweging Unión de Jóvenes Comunistas (UJC) geadviseerd de eisen van toelating tot de UJC te versoepelen om zo toch voldoende militanten te kunnen werven. De organisatie wordt getroffen door de groeiende apathie onder de Cubaanse jeugd voor politiek.

Jongeren aangesluiten bij de jeugdcolonne voor de 60ste verjaardag van de aanval op de Moncada-kazerne, die op 26 juli aanstaande zestig geleden plaats vond.

Jongeren in Santiago de Cuba, aangesloten bij de Jeugdcolonne voor de 60ste verjaardag van de Aanval op de Moncada-kazerne, die op 26 juli aanstaande 60 jaar geleden plaats vond.

De 82-jarige Machado Ventura  adviseerde het kader van de communistische jeugdorganisatie verder ‘te groeien met deze uitmuntende jongeren’ en niet langer, zoals vroeger gebeurde op zoek te gaan naar jongere leden met uitgesproken voorbeeldige kwaliteiten, die moeilijk te vinden zijn. De 82-jarige leider zat afgelopen weekend het Nationaal Comité van de UJC voor. Volgens het dagblad Juventud Rebelde is tijdens deze bijeenkomst gesproken over ‘aanpassingen aan de nieuwe tijd’ en uitte men de wens een organisatie te zijn ‘die alle jongeren vertegenwoordigt en hun zorgen serieus neemt, of het nu om partijmilitanten gaat of niet.’ De veranderingen zijn het resultaat van ‘een ledenraadpleging’ onder de leden van de UJC, de eerste in de geschiedenis van deze jeugdorganisatie. Volgens de nieuwe statuten mogen militanten actief blijven binnen de UJC ook als ze (tijdelijk) geen werk hebben of een studie volgen. Voorheen was de leiding van de UJC van mening dat deze categorie jongeren geen ‘voorbeeldfunctie’ kon uitoefenen. Ventura riep ook op jongeren te werven die cuentapropista of eigen baas waren geworden.

Apathie
De UJC telt 600.000 leden en de beweging wordt net als de communistische partij in Cuba geconfronteerd met een sterk groeiende apathie onder jongeren voor politieke kwesties en de ideologie van het regime.

Ook Cubaanse communisten kunnen vrij reizen

De hervorming van de migratieregelingen levert nu ook trouwe partijleden voordelen op. Zij hoeven voor hun reis niet langer toestemming te vragen aan de autoriteiten; melding van een voorgenomen reis naar het buitenland is voldoende. Partijmilitanten werden voorheen onderworpen aan een langdurige procedure waarbij toestemming nodig was van de partijcel op het werk, de partijafdeling uit de buurt of wijk en de leiding van het wijkcomité CDR.

migratiebeeldmaleconDe nieuwe migratiewet die op 14 januari van kracht werd, stelt Cubanen in staat voor de eerste maal in een halve eeuw, vrij naar het buitenland te reizen. Ook leden van de Partido Comunista de Cuba / Cubaanse Communistische Partij  PCC, hoeven niet langer toestemming te vragen aan de partij. Een militant van de PCC zei dat een reis gemeld moet worden, maar dat toestemming niet langer noodzakelijk is. Harold Cárdenas, lid van de Unión de Jóvenes Comunistas / Unie van Jonge Communisten (UJC), schrijft op de weblog La Joven Cuba, dat hiermee een einde is gekomen aan dat ´vervelende proces´ waarbij toestemming voor een reis naar het buitenland moest worden gevraagd.

Affiche van de UJC: Wij zijn één socialistisch Cuba

Affiche van de UJC: Wij zijn één socialistisch Cuba

Partijleden hadden te maken met een dubbele controle. De toestemming moest aan de overheid worden gevraagd, maar er was ook een verklaring nodig van de partij of de jongerenorganisatie, die zonder verder uitleg negatief kon uitvallen. De informatie over de wijziging is afkomstig van anonieme bronnen binnen beide organisaties en is niet officieel gepubliceerd. Een van deze bronnen zette uiteen dat het emigratiebeleid er voorheen op was gericht dat zo min mogelijk partijmilitanten naar het buitenland zouden reizen, vooral om ´ideologische besmetting´ te voorkomen. Enkel in ernstige humanitaire gevallen, zoals een ernstig zieke vader of moeder buiten Cuba, werd toestemming gegeven.

Voorhoede
De Communistische Partij wordt in Cuba beschouwd als ´de leidende en superieure kracht van de samenleving en de Staat´, telt 800.000 militanten en de jongerenorganisatie UJC nog eens 600.000 personen tussen de 16 en 32 jaar.