Pensioenen verhoogd met 1½ dollar per maand

Voor de eerste keer in 10 jaar worden de minimumpensioenen in Cuba verhoogd van 200 nationale peso’s of 7½ dollar naar 242 peso’s of 9 dollar per maand. Ook de maatschappelijke bijstand wordt verhoogd tot 70 nationale peso’s of 3 dollar. De maatregel wordt in november van kracht. Een woordvoerder van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid deelde mee dat de regering werkt aan plannen het salarisgebouw te hervormen waarbij niemand ‘in de kou zal staan’ en zal optreden tegen de kloof die er bestaat tussen de geringe koopkracht en de dure producten op markten.

ouderenmanenvrouwopstraatDe verhoging geldt voor 445.748 gepensioneerden en 157.791 personen met een minimaal inkomen. Ze kost de schatkist 313 miljoen nationale peso’s. De sociologe Elaine Acosta wijst erop dat sinds Raúl Castro in 2011 op het 6e partijcongres zijn zogeheten Richtlijnen of Lineamientos bekend maakte, de subsidies speciaal voor kwetsbare groepen zoals gepensioneerden, zijn afgeschaft. Zo is het aantal producten dat Cubanen op basis van hun libreta/bonnenboekje kunnen krijgen, in de loop van de jaren steeds kleiner  geworden. Acosta, geboren in Cuba maar woonachtig in Miami, denkt dat de Staat de zorg voor ouderen wil overdragen aan de gezinnen die ook niet de middelen hebben om dit probleem op te lossen. ‘Aan de ene kant zeggen de autoriteiten dat zij de problemen van de vergrijzing willen aanpakken en aan de andere kant verdwijnen er subsidies en bezuinigen ze op de sociale bijstand. Dat is een probleem,’ zegt zij. Cuba is het meest vergrijsde land van Latijns-Amerika met 20,1% van de bevolking ouder dan 60 jaar. Samen met het lage geboortecijfer ziet de regering zich geplaatst voor de uitdaging dat een steeds kleiner worden groep werkenden een groeiend aantal gepensioneerden moet ondersteunen.

pensionadaReacties
Guillermina Laso, een oud-medewerkster van een textielfabriek in Cienfuegos, noemt de verhoging ‘een slechte grap’. (…) ‘Na zoveel jaren hard werken voor deze Revolutie, verhogen ze ons pensioen met 42 peso’s. Dat betekent helemaal niets’, protesteert zij. Ángela Iglesias, een gepensioneerde uit Sancti Spíritus, merkt op dat de verhoging nauwelijks genoeg is voor ‘een fles olijfolie en een pakje met 10 worstjes.’ Hoe durven ze deze verhoging bekend te maken alsof die iets is waar we dankbaar voor moeten zijn? Wij hebben jarenlang gewerkt en wat we krijgen is nauwelijks voldoende om van te leven.’ De econoom Carmelo Mesa-Lago heeft berekend dat na het verdwijnen van de subsidies uit de Sovjet Unie de koopkracht van gepensioneerden nu nog geen 16% is van hun koopkracht in 1989. En Elaine Acosta merkt op dat ‘de verhoging van de pensioenen plaatsvindt op een moment dat de inkomensverschillen in Cuba groter worden. In Cuba groeit de kloof tussen degenen die meer verdienen en daardoor makkelijker toegang hebben tot consumptieartikelen en dat deel van de bevolking dat niet kan voorzien in de eerste levensbehoeften.’

Bron
* Website 14ymedio, Mario J. Pentón / Luz Escobar, 31 oktober 2018

Advertenties

Overleven met bonnenboekje, deviezen of diefstal (deel 2)

In het winkelcentrum Carlos III in Havana, het grootste winkelcentrum van de hoofdstad, stonden deze week een twaalftal mensen te wachten op kip. De meeste diepvriesproducten die in de staatswinkels worden verkocht, komen uit het buitenland. Voor dit jaar schatten de autoriteiten dat zij voedsel ter waarde van 1,738 miljard dollar invoeren, 66 miljoen meer dan in 2017. De lage productie in de landbouw- en veeteelt in Cuba maken het noodzakelijk om alles, van rundvlees tot fruit in te voeren.

kiptekoop-dood-levend

Kip te koop. Dood of Levend

De regering van Raúl Castro nam maatregelen om de voedselproductie te vergroten door braakliggende grond in bruikleen aan boeren af te staan. Maar de sector bleef gebukt gaan onder buitensporige overheidscontroles, beperkingen voor tussenhandelaren en het opleggen van maximumprijzen. Eind 2017 bedroeg het gemiddelde salaris 740 nationale peso’s of CUP’s per maand, iets meer dan 29 convertibele peso’s of CUC’s (minder dan 30 dollar). De geleidelijke stijging van de gemiddelde lonen heeft zich echter niet vertaald in een echte verbetering van de levensomstandigheden. Een geschoolde volwassen arbeider geeft één derde van zijn maandsalaris uit aan de inkoop van producten op de libreta en aan diensten als elektriciteit, water en gas. Maar met de andere tweederde kun je op de markten maar vijf kilo varkensvlees, een fles olie, een zak melkpoeder, twee stukken zeep, een blik tomatensaus en een pakje meel kopen. De secretaris-generaal van de enige vakbond die is toegelaten, de Central de Trabajadores de Cuba (CTC), Ulises Guilarte de Nacimiento, heeft onlangs moeten erkennen dat de salarissen op het eiland ‘ontoereikend’ zijn om de behoeften van de werknemer te dekken, wat leidt tot ‘apathie’, ‘desinteresse’ en ‘aanzienlijke arbeidsmigratie’ .

libretaproducten

Producten uit de libreta o.a. suiker, zout, bonen, rijst, melk en koekjes.

Bijklussen
Rosario, de illegale verkoopster van zeep en wasmiddelen (zie deel 1), levert aan verschillende klanten die te weinig verdienen om producten in het winkelcentrum of de zwarte markt te kopen. Een van haar klanten is Pedro Luis, een veelbelovende redacteur aan het Cubaans Instituut van het Boek in de jaren tachtig. Zijn oordeel over nieuwe verhalen en romans werd hoog ingeschat en met zijn salaris van 350 CUP kon hij gevarieerd eten, zich elegant kleden en met smaak het huis inrichten dat hij had geërfd van zijn grootouders. Dit waren de zogenaamde ‘gouden jaren’ van de Revolutie, waarin de gigantische subsidies van de Sovjet-Unie (ongeveer 5 miljard dollar per jaar) de Cubaanse economie kunstmatig in leven hielden. ‘We leefden in een onrealistische wereld en met de val van de Berlijnse Muur moesten we de reële situatie van het land accepteren,’ zegt de gepensioneerde Pedro. ‘De meeste van mijn vrienden die toen vrij goed leefden, verkopen nu kranten zodat ze eten kunnen kopen of zijn met hun kinderen naar andere landen gegaan’. Pedro Luis is 80 jaar oud en probeert nu te overleven met de 200 CUP’s die hij als pensioen ontvangt. Om te kunnen eten heeft hij tweederde van zijn uitgebreide bibliotheek moeten verkopen en heeft hij de afgelopen vijf jaar de helft van zijn huis verhuurd aan een gezin dat hem behandelt als een indringer.

ouderen2Zorg bejaarden
Dankzij zijn goede relaties met de katholieke kerk kan hij de dagen doorbrengen in een verpleeghuis dat onder de gezamenlijke voogdij van nonnen en de staat valt. Hij wandelt er door de gangen, wachtend op een lunch en de warme maaltijd in de namiddag. ‘ Op dinsdag is er alleen rijst en een gekookt ei,’ klaagt hij, maar zijn gezicht licht op als hij zich herinnert dat ‘er soms worstjes zijn en zelfs gehakt van soja, hoewel de hoeveelheden klein zijn.’ Pedro Luis is een van die Cubanen die niet zonder het broodje van de rantsoering kunnen omdat het betere kwaliteit brood op de vrije markt voor hem onbereikbaar is. Hij kan zich de smaak van rundvlees of vis niet meer herinneren omdat die zijn economische mogelijkheden overschrijden. Een meer kapitaalkrachtige vriendin, met twee geëmigreerde kinderen, nodigde hem onlangs uit om garnalen te eten en hij genoot enkele uren lang. Nu is de oude uitgever van plan om de laatste boeken die hij nog heeft, de meest kostbare, te verkopen, evenals een paar shirts en zijn laatste colbertjasje en een paar schoenen. ‘Met het geld dat ik verdien, kan ik mezelf een paar maanden onderhouden, maar dan weet ik niet meer wat ik nog moet doen.’

Bron
* Reinaldo Escobar, Havana/Santa Clara, 26 juni 2018
Dit artikel is een coproductie van Venecuba, 14ymedio en de Venezolaanse krant Tal Cual

Raúl Castro grapt over zijn aanstaande pensionering

‘Ik treed terug, ik heb recht om met pensioen te gaan’. Geloven jullie me niet?’ Met deze woorden verraste president Raúl Castro de journalisten, die vrijdag aanwezig waren na afloop van de kranslegging samen met president Medvedev op het militair kerkhof in Havana.

Kranslegging op het kerkhof in San Antonio van Havana op 22 februari 2013

Kranslegging op het kerkhof in San Antonio van Havana op 22 februari 2013 door de presidenten Medvedev en Castro

Generaal Castro raadde zijn gehoor aan de bijeenkomst van de Nationale Vergadering van zondag aanstaande goed te volgen en naar zijn toespraak te luisteren. Dat zal ‘interessant’ zijn, aldus Raúl Castro. Naar verwacht zal Raúl Castro zondag voor een tweede termijn van vijf jaar worden herverkozen als voorzitter van de Staatsraad, het belangrijkste uitvoerend orgaan van het eiland, tevens president van het land. Zijn uitspraak over terugtreden (‘Ik word binnenkort 82 en ik heb recht om met pensioen te gaan’) werd geuit in een sfeer van humor en lacherigheid. Hij weigerde op de inhoud van zijn toespraak vooruit te lopen. ‘Het zou niet correct zijn erop vooruit te lopen. Het wordt een interessante toespraak. Zorg dat je er bij bent.’
Raúl Castro begon zijn eerste mandaat op 24 februari 2008; toen werd ook bepaald dat de hoogste Cubaanse leiders nog maar tweemaal een mandaat van 5 jaar hebben.

Bron
* Diario de Cuba