Opposant Karina Gálvez wacht proces

Bij binnenkomst van haar woning kuste Karina Gálvez haar moeder en nam een langdurige douche. Daarover had zij alle dagen van haar gevangenschap gedroomd. Karina Gálvez liet het water stromen om de vermoeidheid en wanhoop te verjagen die de opsluiting hadden veroorzaakt.
Bij haar woning werd ze dinsdag jl. met open armen door haar buren ontvangen, nadat ze op borgtocht van 20.000 Cubaanse peso’s was vrijgelaten. Tijdens verhoren was ze beschuldigd van belastingontduiking bij de aankoop van een huis.
Gálvez is verbonden aan het tijdschrift Convivencia dat wordt geleid door Dagoberto González. Die ontving in 1999 de Prins Clausprijs voor zijn kritische publicaties. Gálvez werd telefonisch geïnterviewd door Yoani Sánchez, redacteur van de internetkrant 14ymedio.

karina-galvez-convivencia-pinar-rio

Karina Gálvez, redacteur van het dissidente tijdschrift Convivencia in Pinar del Rio. Gálvez werd gearresteerd na een uitgebreide doorzoeking van haar woning in Pinar del Río. Zij zou de belasting hebben ontdoken, iets dat door de redactie van Convivencia wordt bestreden: ‘Karina handelt niet, is geen kleine ondernemer en werkt ook niet voor de Cubaanse staat,’ zegt de redactie van een van de belangrijkste denktanks in Oost-Cuba. De autoriteiten verwijzen voor deze beschuldiging naar de koop en verkoop in 2014 van haar woning waarbij volgens Convivencia ‘aan alle voorwaarden werd voldaan en de noodzakelijke belastingen werden betaald.’ Convivencia-directeur Dagoberto Valdés Hernández meldde eind vorig jaar hoe de repressie tegen het Centro de Estudios Convivencia was toegenomen. Hij werd zelf in oktober intensief ondervraagd door leden van de politieke politie die hem voorhielden dat zijn ‘ leven in de toekomst alleen maar zwaarder zou worden’ en dat het ‘geen goed moment was om alternatieve posities in te nemen.’ Op 25 november verbood de geheime dienst een bijeenkomst over de toekomst van Cuba in het centrum. ‘De golf van geweld groeit en verspreidt zich zoals we nooit eerder zagen. Wij zijn zeer bezorgd en willen een noodkreet laten uitgaan,’ aldus Valdés.

Hoe is uw huidige juridische situatie en wanneer moet u voorkomen?
‘Men heeft geen enkele datum genoemd voor de rechtzaak. Ik heb alleen het document waarin mijn zaak wordt beschreven. Ik kan nu een advocaat aanwijzen.’

Hoe beleefde u uw gevangenschap?
Ik moet bekennen dat ik mij op bepaalde momenten gebroken voelde. Ik had nooit eerder geslapen in een gevangeniscel. De beklemming daar te zitten zonder te weten wat er buiten gebeurt, een toestand van eenzame opsluiting, was heel zwaar. Op een bepaald moment bad ik God om een teken dat hij bij mij was en enkele minuten later bracht majoor Odalys me een bijbel in de cel, die mijn zuster had gebracht. Dat deed me veel. Het was een van de moeilijkste ervaringen die ik heb meegemaakt hoewel ik verzekerd was van de solidariteit. Ik wist dat veel mensen van mij afhankelijk zijn, maar mijn familie werd niet in de steek gelaten.’

En dat bleek bij het verlaten van de gevangenis ook zo te zijn?
‘Ik had het onderschat…..toen ik gisteravond thuiskwam ontdekte ik dat de solidariteit immens is geweest en veel verder reikte dan mijn vrienden. Ik moet iedereen bedanken die mij heeft gesteund en zeg hen dat de wetenschap dat ik me daarbinnen vergezeld voelde, me zeer heeft geholpen.’

Hoe waren de omstandigheden in de cel?
‘Ik wil niet klagen over de behandeling want – afgezien van mijn verblijf dat niet gerechtvaardigd was – was die respectvol en zonder beledigingen. Maar de materiële condities waren moeilijk. Vooral de toiletten, het water en het eten, maar dat is overal zo in Cuba. De angst maakte dat ik slecht kon eten hoewel ik me voorgenomen had niet ziek te worden en op mijn gezondheid te letten.’

De arrestatie vond plaats voordat de tweede conferentie van het Studiecentrum Convivencia op 28 en 29 januari plaatsvindt. Deze keer in Miami. Kunt u daar aan deelnemen?
Nee, ik ben voorwaardelijk vrij en mag het land niet verlaten.

Kon u de woning binnengaan waar u vorige week werd gearresteerd?
‘De woning blijft ‘bezet’ en de deur is verzegeld; bijna alle voorwerpen in de woning zijn in beslag genomen.’

Bron
* Yoani Sánchez, website 14ymedio, 18 januari 2017

Link
* Website Convivencia

Straatverkopers vrezen meer klopjachten

Het kwetsbare bouwwerk van de handel in de stad Pinar del Río maakt zware dagen door. Het nieuws van de klopjacht in Havana en Artemisa op straatverkopers van landbouwproducten was voor velen reden genoeg om niet de straat op te gaan of om te vrezen dat ze de volgenden zijn op de lijst van boetes en beslagleggingen. Begin dit jaar ging er in de provincie Artemisa een proef van start met de uitbreiding van de verkoop van producten tegen maximumprijzen. De maatregel werd ook ingevoerd op tientallen markten in de Cubaanse hoofdstad en lijkt een landelijke aanpak te worden, door sommigen bezien met opluchting, door anderen met wantrouwen.

carretillero-Yosvel-Rafael-Ferro-Pinar

Yosvel, straatverkoper op de Avenida Rafael Ferro in de stad Pinar del Río. (Foto 14ymedio)

De grootste angst van de handelaren in Pinar del Río die werkzaam zijn in deze sector, is dat er behalve de vastgestelde prijzen voor de handelswaar, ook scherpe controles komen van het vervoer op de grote wegen, maatregelen ter beperking van de tussenhandel en overdreven controles van de straatverkoop, terwijl die verkoop een belangrijke rol speelt in de distributie van producten in de buitenwijken en de dorpen. In het geval van Pinar del Río zijn op dit moment de staatsmarkten of Mercados Agropecuarios Estatales (MAE) vanwege het geringe aanbod en de lage kwaliteit geen concurrentie voor de particuliere handelaren meer. In verklaringen voor de plaatselijke pers, zegt José Barrios Rodríguez, directeur van MAE La Línea, dat de stad dit jaar nog maar ‘500 quintales* aan voedingswaren’  heeft ontvangen. Volgens de 22-jarige straatverkoper Yunier zullen de staatsmarkten zich niet vullen met voedsel door het instellen van uitgebreide controles op particuliere handelaren. ‘Er is geen productie en dat is niet onze schuld’, beweert de jonge zelfstandige. Verkopers zoals hij, die van straat tot straat gaan en hun waren luidkeels aanprijzen, ziet hij als ‘de zwakste schakel in de keten’.

Mercado-Pocas ofertas de productos en el Mercado Agropecuario Estatal (MAE) La Línea en la ciudad de Pinar del Río

Gering aanbod van producten op de MAE La Línea in de stad Pinar del Río. ((14ymedio)

Beter dan staatsmarkt
Van de 20.633 kleine zelfstandigen of cuentapropistas die de provincie Pinar del Río momenteel telt, is in feite het grootste deel werkzaam in de verkoop van voedsel, in de verhuur van woningen of in de straatverkoop, en een kleiner deel werkt als taxichauffeur of metselaar. Sinds vijf jaar is het in Pinar del Río heel gewoon dat verkopers hun groente, etenswaren en bonen met karretjes of bakfietsen aan huis afleveren. Yosvel is een van hen. Hij is 19 jaar en staat ’s morgens vroeg op om de producten die van het land worden gebracht in ontvangst te nemen en te verkopen op de centraal gelegen Avenida Rafael Ferro, een van de vele plaatsen waar vanaf de vroege ochtend verschillende handelaren te zien zijn. Ze zijn er trots op dat ze vaste klanten hebben en ze nemen geen blad voor de mond met hun bewering dat hun producten ‘beter zijn dan die van de staatsmarkt’. Het geheim van hun succes? ‘Mijn waar is van goede kwaliteit en ik ben eerlijk met afwegen.’ (…) ‘De boer verkoopt me een pond zwarte bonen voor 12 CUP of nationale peso’s en om er iets aan over te houden moet ik er minstens 15 CUP voor vragen’, verweert Yosvel zich op de vraag naar de hogere prijzen van zijn waar. De jongeman vindt dat ‘zolang de boeren geen eigenaar zijn van de grond en niet kunnen telen en verkopen naar eigen inzicht, elke maatregel van de regering niet meer dan een doekje voor het bloeden is.’

Prijzen in staatswinkels
Terwijl de vlotte handelaar zijn fruit en groente succesvol verkoopt, liggen er diezelfde middag bij de staatsmarkt La Línea alleen wat kleine uien, yuca en bananen van zeer matige kwaliteit op de stellingen en het personeel zit te kletsen tot het tijd is om af te sluiten. ‘Als je hier iets wilt vinden moet je ’s ochtends komen’, legt een medewerker van de markt uit en hij voegt eraan toe dat de vrachtwagens die hen bevoorraden ‘van alles maar een handvol brengen en nog vóór de hanen kraaien is alles op.’ De werknemer gaat tekeer tegen José Ramon Machado Ventura, tweede secretaris van de communistische partij en de meest zichtbare figuur achter de maatregel van de maximumprijzen. ‘Waarom praat hij niet over de prijzen in de shopping?* protesteert hij met een  verwijzing naar de hoge bedragen in de staatswinkels en hij klaagt dat hij daarover ‘nog nooit iets in de krant heeft gezien en dat er ook geen Mesa Redonda, een politiek discussieprogramma op de Cubaanse televisie aan is gewijd. Daarover hebben ze het maar niet’, besluit hij.

Bron
* Juan Carlos Fernández uit Pinar del Río op de website 14ymedio, 1 februari 2016
Noot
* quintal: 46 kg

Vlucht van honkballers valt niet te stoppen

Yasser Julio González Castro (1992) speelde vanaf zijn zesde honkbal en is nu het middelpunt van een geruchtenstroom onder de honkballiefhebbers in Cuba. Afgelopen week werd bevestigd dat deze werper het eiland had verlaten. Het is een verlies dat niet alleen zijn club in Pinar del Río raakt, maar het is ook een dodelijke slag voor het toch al erg verbleekte nationale honkbal.

honkbal-Yasser-Julio-Gonzalez-Castro

Yasser Julio González Castro

González Castro is in Havana geboren, maar ging met zijn familie in Mantau in de provincie Pinar del Rio wonen. Met succes doorliep hij alle categorieën van het nationale honkbal. Hij maakte deel uit van de ploeg van de Metropolitanos* voordat deze club verdween en vestigde zich in Pinar del Río om zich aan te sluiten bij de Vegueros, een ploeg waarvoor hij in de 53ste en 54ste serie speelde als wisselspeler. Zijn schitterende prestaties op landelijk niveau in de tweede Serie Nacional Sub-23 opende de deur voor een opstelling in de Tsunami ploeg van Pinar del Rio en hij stelde niet teleur. De naam van González Castro dook onlangs weer op toen hij tot onvrede van het publiek niet bleek opgesteld voor het tornooi Premier 12, maar zijn ambities lagen hoger.

Verwachtingen
Het vertrek van deze werper met het doel om te gaan spelen in de Major League in de VS werd door zijn vrouw Clensi Porras García bevestigd aan de internetkrant 14ymedio. De vrouw verstrekte meer details over de beslissing van González Castro aan het einde van de wedstrijd tussen Pinar del Río en Ciego de Ávila afgelopen donderdag in het stadion Capita San Luis van de hoofdstad Pinar. De 19-jarige vrouw was naar het stadion gekomen om de situatie van haar echtgenoot aan zijn teammaten uit te leggen en te melden dat hij er goed aan toe was en grote verwachtingen had om zijn plannen tot een goed einde te brengen.’Hij heeft me gezegd dat het hem goed ging en hij doet iedereen de groeten’, aldus Porras García tegen 14ymedio. Over zijn beweegredenen om het land te verlaten, wees zijn vrouw naar de grote wens van González Castro ooit in de Major League te kunnen spelen. Maar ook speelde het gevoel mee dat hij onvoldoende binnen Cuba werd gewaardeerd. ‘Hij heeft het nooit in het openbaar gezegd, maar het zat hem wel dwars,’ aldus Porras García, die benadrukte dat ‘zijn ploeg in Pinar der Rio en zijn collega’s alles voor hem waren’, maar ‘vooruit komen was er niet bij.’ Een andere werper van Pinar del Rio Pedro Luis Lazo zei tegen 14ymedio dat ‘de knaap alles in zich heeft, hij moet nog wat worden bij geschaafd, maar hij is jong en dat is het belangrijkste’.

Onoplosbaar probleem
Castro’s  vrouw zei werkelijk niet te weten waar haar man nu was hoewel ‘vrienden van mij zeiden dat hij samen met andere honkballers in de Dominicaanse Republiek zou zijn. Waar hij ook is, ik zal hem blijven steunen. Dit is zijn droom en ik hoop dat hij die zal waarmaken,’aldus de vrouw in tranen. De aanhangers van Pinar zijn niet verbaasd over het vertrek van veel spelers. ‘De sport wordt getroffen door een groot en onoplosbaar probleem, waar alle Cubanen mee te maken krijgen,’ zegt Noel Nodarse, een fanatieke aanhanger van honkbal terwijl hij zijn bici-taxi bestuurt en naar een sportverslag via een klein radiootje luistert: ‘Er blijft geen honkballer over omdat ze de sportmensen niet willen betalen wat zij verdienen.’ Op korte termijn begint Yasser Julio een nieuwe etappe in la Grande zoals ze in Cuba de Major League Baseball noemen en de fans doen voorspellingen wie de volgende Cubaanse honkbalspeler zal zijn die vaarwel zegt.

Bron
* Juan Carlos Fernández, Pinar del Río op de website 14ymedio, 6 december 2015

Noot
* Metropolitanos is een van de twee honkbalteams in de hoofdstad Havana en wordt ook wel de Strijders of Guerreros genoemd. De andere ploeg is die van de meer succesvolle Industriales.

Situatie van transseksuelen in Pinar del Río is kritisch

Leden van de gay- en lesbobeweging LGBTI in Pinar del Río zien de steniging door jongeren in april jl. van de transseksueel Yosvani Muñoz Robaina of La Eterna ‘niet als een geïsoleerd voorval’ en spreken over constante vormen van mishandeling en dreigementen aan het adres van transseksuelen. Dergelijke voorvallen staan in schril contrast met het officiële discours over de voortgaande acceptatie van de LGBTI-gemeenschap in Cuba. Officiële media zwegen over deze moord op een transseksueel. Directeur van CENESEX, Mariela Castro, gaf slechts een reactie aan het Mexicaanse persbureau Reforma.

Yosvani Munoz die ook wel Eterna of de eeuwige werd genoemd

Yosvani Munoz die ook wel La Eterna of De Eeuwige werd genoemd

Volgens de website Diario de Cuba beschouwt de politie van Pinar del Rio de zaak als ‘afgesloten’ en meldt dat de moord het gevolg is van een crime passionel. Activisten zoals de 22-jarige Leodán Suárez uit Pinar del Río, zijn er echter van overtuigd dat het hier gaat om een geval van transfobia oftewel afkeer van transseksuelen. Geweld tegen transseksuelen en leden van de LGBTI-gemeenschap wordt door velen nog als ‘normaal’ beschouwd. Leodán Suárez: ‘Fysiek en moreel geweld is zo gewoon dat ik over deze zaak niet eens verbaasd ben’. (…) ‘De situatie van transseksuelen is kritisch, wij kunnen het huis niet verlaten, moeten in het verborgen leven. Wij worden in elkaar geslagen, men beledigt en kwetst ons fysiek en geestelijk.’ Voor transseksuelen is het moeilijk om aan werk te komen en te overleven. Sommigen doen dat door de giften van familie in het buitenland en anderen die niet over die mogelijkheid beschikken, vervallen in prostitutie. ‘In dat geval wordt men vaak aangehouden door de politie die ons ‘beledigt, in elkaar slaat en publiekelijk belachelijk maakt’, aldus Suárez.

De vrolijke kant van de gay-medaille zoals CNESEX en Mariela castro die graag presenteren

De vrolijke kant van de gay-medaille zoals CENESEX en Mariela Castro die graag presenteren

Mariela Castro en het officialismo
Leodán bekritiseert de houding van het officiële instituut CENESEX dat wordt geleid door Mariela Castro, de dochter van president Raúl Castro. ‘Wij krijgen geen enkele steun van hen.’ Hij wacht sinds 2012 op een sekse-operatie, maar omdat hij geen volgeling van Mariela Castro is verloopt dit proces zeer traag. ‘Personen die zich ideologisch verwant voelen met Castro, worden eerder geholpen.’ Hij constateert dat Mariela Castro en CENESEX bijdragen tot een tweedeling onder de leden van de LGBTI-gemeenschap, namelijk van hen die zich revolutionair noemen en zij die dit niet zijn. De jonge transseksueel constateert dat ook mensen met geld een streepje voor hebben. Doktoren zijn bereid transformatie-operaties uit te voeren in ruil voor extra bijdragen van rond de 1.500 CUC. In enkele gevallen zijn daar ook mensen voor veroordeeld.

De woning waar Yosvani met zijn moeder woonde

De woning in Pinar waar Yosvani met haar moeder woonde

Zwijgen media
De Cubaanse media zwegen tot nu toe over de moord op deze  transseksueel in Pinar del Río, tot ergernis van twee Cubaanse schrijvers Norge Espinosa en Jorge Ángel Pérez. Zij veroordelen het zwijgen van de officiële media en ontkennen dat hier sprake is van een geïsoleerde gebeurtenis. Norge Espinosa: ‘De Cubaanse media die zwelgen in het eigen triomfalisme en het herhalen van  mantra’s, zwegen over deze gebeurtenis’, zegt hij op Facebook. Hij herinnert aan de straf- en werkkampen voor homoseksuelen in Cuba 50 jaar geleden. ‘Vijftig jaar na de opening van deze UMAP-kampen zijn er slachtoffers en het zwijgen is het ergste wapen hier tegen.’ Jorge Ángel Pérez bekritiseert in een e-mailbrief ook het zwijgen van de autoriteiten en hij stelt vast dat dit zwijgen ‘een beloning’ en een ‘eerbewijs’ kunnen zijn voor de plegers van dit misdrijf. ‘Onze pers, onze media in het algemeen zwijgen, verbergen en manipuleren. Soms maakt men een verwijzing naar het geweld tegen vrouwen, maar bijna nooit naar racisme en homofobie,’ aldus Jorge Ángel Pérez

CENESEX zwijgt
Niet alleen de Cubaanse media zwijgen over het voorval, ook CENESEX, de staatsinstelling die zich opwerpt als verdediger van homobelangen, reageert niet. Directeur Mariela Castro gaf wel een verklaring aan het Mexicaanse persbureau Reforma*, die niet in de Cubaanse media is terug te vinden. Daarin zegt zij dat de moord in onderzoek is bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken waaronder de politie ressorteert. Zij wijst erop dat een precieze analyse noodzakelijk is om de ware aard te kennen van het misdrijf waar leden van de LGBTI-gemeenschap slachtoffer van zijn. ‘Het aantal gevallen van roof en misdadige delicten in het geval van moord en doodslag van homoseksuelen is overvloedig. Dat leren ook de feiten die de speciale dienst voor onderzoek naar misdaden Dirección General de Investigación Criminal de Operaciónes (DGICO) ons leverde.’

Link
* De interkrant 14ymedio doet verslag van het leven en het Tragische einde van Eterna, 15 mei 2015

Noot
* Mariela Castro gaf commentaar aan het Mexicaanse persbureau Reforma, maar niet aan de Cubaanse media. Fidel Castro maakte in een vergelijkbare situatie gebruik van de Mexicaanse krant La Jornada. Hij sprak toen over de vervolging van homoseksuelen in de beginjaren van de revolutie en zei spijt te hebben van de rol die hij tientallen jaren geleden in die “grote onrechtvaardigheid” heeft gespeeld. Ook Fidel’s verklaring was nergens in de Cubaanse officiële pers te lezen. Er mag dan sprake zijn van excuses (in de buitenlandse pers), maar de slachtoffers van de homovervolging die nog wonen en leven in Cuba, hebben er nooit over gelezen en gehoord. Het was een excuus voor buitenlandse consumptie. Dit fabeltje werd recent nog vermeld door de website Vice.

Ministerie van Cultuur verdedigt verbod kunstexpositie

De Cubaanse autoriteiten beroepen zich op het ‘institutionele recht’ en de noodzaak tot ‘democratisering’ om de censuur tegen beeldend kunstenaar Pedro Pablo Oliva te rechtvaardigen. Deze kreeg pas vorige week te horen waarom zijn expositie Utopías y disidencias / Utopieën en Dissidenties niet mocht doorgaan. De expositie zou op 10 september in Pinar del Río worden geopend. In de verklaring van het Ministerie van Cultuur die door officiële weblogs wordt verspreid, wordt ook gewezen op de mogelijkheid dat de ‘contra-revolutie’ in Pinar del Río bij het doorgaan van de expositie baat zou hebben.

Werk van Pedro Pablo Oliva

Werk van Pedro Pablo Oliva

In de bizarre tekst van cultuurofficial Del Valle, voorzitter van de Consejo Nacional de las Artes Plásticas CNAP/ Nationale Raad voor Beeldende Kunsten, wordt verder vastgesteld dat het verbod op Utopías y disidencias bedoeld is ‘om een geëigend klimaat te scheppen voor de socialisatie en de democratisering van het beste van de hedendaagse visuele creativiteit in Cuba’ en is bedoeld ‘de marges van de vrijheid om te scheppen te vergroten’. Del Valle verwijt Pedro Pablo Oliva ‘onnozel’ te zijn en geen rekening te houden met de context’ in Pinar del Río ‘waar parallelle individuen floreren met oorlogszuchtige, contrarevolutionaire opvattingen die bij deze omstandigheden een excellente voedingsbodem hebben om politiek activisme te bedrijven’.

Pedro Pablo Oliva

Pedro Pablo Oliva

Open Brief Oliva
In een Open Brief veroordeelt Pedro Pablo Oliva het verbod en bekritiseert de dreigende activiteiten van de Cubaanse staatsveiligheidsdienst. Citaat: ‘Al deze jaren van persoonlijke betrokkenheid bij de kunst, bij de Cubaanse cultuur en het debat erover, dat nodig zou zijn voor een beter Cuba, lijken voor niets te zijn geweest.’ Pablo Oliva was een veel geprezen kunstenaar in Cuba. Hij ontving eerder de Premio Nacional de Artes Plásticas / Nationale Prijs voor Beeldende Kunsten, werd Maestro de Juventudes/Meester voor de Jeugdigen genoemd en ontving de Orden por la Cultura Nacional / Orde voor de Nationale Cultuur en de Orden Alejo Carpentier / Orde Alejo Carpentier.

Linken
* De Open Brief van Pedro Pablo Oliva waarin hij het verbod aanvecht en de activiteiten van de Cubaanse staatsveiligheidsdienst bekritiseert
* De digitale nieuwskrant 14ymedio in Cuba over de achtergronden van het verbod
* Brief van de voorzitter van de CNAP, Valle aan Pedro Pablo Oliva

 

Honkballer Miguel Alfredo González vlucht naar Costa Rica

De Cubaanse honkballer Miguel Alfredo González (26) is er in geslaagd Costa Rica te bereiken. Al eerder deed hij een poging Cuba te ontsnappen, maar die mislukte. Hij werd toen door grenstroepen gearresteerd. Gonzalez wil als professional in de VS meedoen in de Major League.
José Contreras, de bokser die 10 jaar geleden Cuba verliet, is vanwege de nieuwe migratieregels op bezoek bij zijn familie in Martinas, een dorpje bij Pinar del Rio.

Miguel Alfredo Gonzalez

Miguel Alfredo Gonzalez

González maakt deel uit van de Cubaanse nationale selectie en was werper van Havana en Artemisa. Hij wil professioneel gaan spelen in de Amerikaanse honkballiga. ‘Een speler als González is een droom voor elke agent,’ zegt zijn agent Torres, die eerder betrokken was bij de overstap van de honkballers José Ariel Contreras tien jaar geleden en Alexei Ramírez.
Sinds de nieuwe migratiewetgeving van de Cubaanse autoriteiten is een uitreisvisum niet langer nodig. Maar de Cubaanse overheid houdt zich het recht om het reizen naar het buitenland in te perken voor ‘vitale’ beroepsuitoefenaars. González heeft blijkbaar de nieuwe regelgeving genegeerd.

Jose Contreras met zijn familie in Pinar del Rio

José Contreras (groen shirt) met zijn familie in Pinar del Rio

Contreras thuis
Door deze nieuwe migratieregeling was de Cubaanse pitcher José Ariel Contreras afgelopen week na 10 jaar weer terug in Cuba om er zijn zieke moeder te bezoeken. Hij werd thuis geïnterviewd en hij vertelde o.a. dat hij in zijn eerste contract met de Yankees van New York al had laten opnemen dat hij nooit tegen de ploeg van Cuba zou moeten spelen. Contreras die op de video te zien is tussen zijn familieleden en buren, zegt ook ‘Pinareno (bewoner van Pinar del Rio) te blijven tot de dood.’

Linken
* Het interview van On Cubamagazine in tekst
* De YouTubeversie (8 minuten)

Cubaanse voedelproductie lager dan in 2007

Cuba produceert op dit moment minder voedsel dan 5 jaar geleden, ondanks alle inspanningen van president Raúl Castro om de landbouwproductie te vergroten. Enkel de productie van aardappelen en rijst is gestegen. De cijfers zijn afkomstig van de Cubaanse overheid. De voedselprijzen stegen in 2011 met 20%.

Rijstoogst in de cooperatie Camilo Cienfuegos bij Bahahonda in de provincie Pinar del Rio

Enkele exportproducten laten een lichte productiestijging zien evenals enkele producten die de kostbare voedselproducten uit het buitenland moeten vervangen, maar het totaal aan voedselproductie lag, volgens het Cubaans Bureau van de Statistiek, onder het niveau van 2007. Raúl Castro heeft sinds hij in februari 2008 zijn broer Fidel opvolgde, benadrukt dat de voedselproductie een nationale prioriteit is. Cuba importeert op dit moment 60 tot 70% van de voedselconsumptie en heeft honderden miljoenen geinvesteerd om de koffie-, melk-, aardappelen-  en koffieproductie te doen toenemen en zo de kosten van de importen te verlagen.

Minder bureaucratie
De productie van twee basisproducten namelijk rijst en aardappelen, is gestegen. Cuba meldt een rijstproductie van 566.400 ton (439.600 in 2007) en een aardappeloogst van 133.000 ton (97.200 ton in 2007). Raúl Castro heeft om de productie te stimuleren de besluitvorming gedecentraliseerd, de mogelijkheden vergroot voor boeren om een deel van de oogst zelf te verkopen aan de consumenten en de prijs die de staat betaalt voor landbouwproducten verhoogd. Maar verdere impulsen om de vrije markt te versterken in de landbouw werden afgeremd. Vicepresidente Marino Murillo kondigde in juli aan dat de staatsbureaucratie verminderd moeten worden. Zo zouden de cooperaties losgemaakt worden van de staat en meer ruimte krijgen om als particuliere onderneming te functioneren. De huidige cooperaties die in 1990 werden opgezet, zijn nog staatsbedrijven en beslaan 30% van de beschikbare landbouwgrond. Hun opbrengsten zijn bescheiden en vallen tegen. Ook kondigde hij aan dat het programma uit 2008, waarbij landbouwgrond wordt overgedragen aan boeren, uitgebreid zal worden en dat elke boer vijf maal meer landbouwgrond kan krijgen dan op dit moment. Op dit moment hebben 170.000 boeren van dit programma geprofiteerd. De particuliere landbouwers, die 30% van de landbouwgrond bewerken, zorgen voor het grootste deel van productie van voedselgewassen. Landbouwdeskundigen en boeren hadden al eerder aangedrongen op een grotere overdracht van landbouwgrond aan de zelfstandige ondernemers in de landbouw.