Mensenrechtencommissie hekelt arrestaties en versteviging van ‘totalitair model’

Cuba telt volgens de Cubaanse Commissie voor de Rechten van de Mens en Nationale Verzoening (CCDHRN) op dit moment 120 politieke gevangenen. Een van hen is Eduardo Cardet Concepción, leider van de christelijke beweging Movimiento Cristiano Liberación. In de maand juli vonden 229 willekeurige en politiek gemotiveerde arrestaties plaats. Dat waren er 107 meer dan in juni. De mensenrechtencommissie waarschuwt voor ‘een opleving van repressieve acties’ tegen activisten die ‘enkel hun elementaire burger- en politieke rechten proberen uit te oefenen.’

journalist-independiente-Roberto-Jesus-Quinones-bedreigd

Onafhankelijk journalist Roberto de Jesús Quiñones is een van de onafhankelijke journalisten door de politie bedreigd

De staatsveiligheid was 36 maal betrokken bij illegale pesterijen tegen dissidenten. Deze acties maken deel uit van een permanente strategie, gericht op het intimideren, ontmoedigen of demobiliseren van vreedzame tegenstanders, aldus de commissie. In het verslag wordt onder meer melding gemaakt van drie onafhankelijke advocaten, Maybell Padilla, René Gómez Manzano en Carlos Miranda, die ‘verhinderd werden een bijeenkomst van juristen bij te wonen die eind juli in Uruguay plaatsvond. Dit overkwam ook de activist Daniuska González en musicus Gorki Águila, die een reisverbod naar het buitenland kregen opgelegd.‘ In alle gevallen gingen vliegtickets en andere financiële middelen verloren die de kosten van de reizen moesten dekken,’ zegt de CCDHRN

Grondwetsherziening
De Commissie is ook van mening dat de hervorming van de grondwet ‘de situatie van de burgerlijke en politieke rechten en andere fundamentele vrijheden niet wezenlijk zal verbeteren’. Het wijst op de ‘dubbelzinnige karakter’ van deze aanpassingen van de grondwet omdat ‘veranderingen worden aangekondigd, zodat alles blijft zoals voorheen’. (…) ‘Met deze grondwetswijzigingen garandeert het Castro-regime het voortbestaan van het totalitaire model dat bijna zestig jaar lang op het eiland bestaat’, aldus de kritiek van de CCDHRN.

repressie-damas-de-blanco4

Politie treedt op tegen Damas de Blanco

Amnesty International
Nu president Miguel Díaz-Canel honderd dagen aan de macht is, roept Amnesty International hem op ‘het repressieapparaat in Cuba te ontmantelen. ‘Het nieuws dat de Nationale Assemblee een ontwerpgrondwet presenteerde waarin o.a. de weg naar een huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht wordt geopend, is in potentie een grote stap voorwaarts voor LGBTI-mensen in Cuba en de Cariben. We verwelkomen deze stap vooruit en dringen er bij de regering op aan de dialoog te omarmen met alle sectoren in de samenleving en pluriformiteit van opvattingen toe te staan bij nieuwe hervormingen’. (…) ‘Helaas ontvingen we tijdens de eerste 100-dagen van het presidentschap van  Díaz-Canel voortdurend alarmerende rapporten over arbitraire gevangenneming door de Cubaanse autoriteiten van mensenrechtenactivisten en kortstondige detentie van hen. Milieu-activist Ariel Ruiz Urquiola werd vorige maand wel voorwaardelijk vrijgelaten, maar de autoriteiten kunnen hem op elk moment naar de gevangenis terugsturen om de rest van zijn straf uit te inzitten. Een andere gewetensgevangene, Eduardo Cardet zit al bijna 20 maanden gevangen enkel en alleen omdat hij op vreedzame wijze van zijn recht op vrije meningsuiting gebruik maakte’. (…) ‘Cuba’s nieuwe administratie heeft nog steeds de mogelijkheid het repressieve staatsapparaat te ontmantelen dat elke andere stap voorwaarts op het gebied van de mensenrechten, overschaduwt.’

Bron
* Website 14ymedio, 1 augustus 2018

Linken
* Maandrapport juli 2018 van de CCDHRN
* Verklaring 27 juli 2018: Amnesty International (Engelstalig)


 

Minder aanhoudingen, meer geweld tegen activisten in maand mei

De Cubaanse Commissie van Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional meldt in het verslag over de maand mei dat 373 gevallen van ‘arbitraire aanhoudingen’ werden gemeld, minder dan de 475 gevallen een maand eerder. Het aantal incidenten waarbij sprake was van fysieke agressie, steeg van 11 tot 14.

eerste-mei-2017-Daniel-Llorente-seguridad-vlag-Unidos2

Eenmansactie van Daniel Llorente op 1 mei 2017

De onafhankelijke mensenrechtengroep meldt 23 gevallen van ‘vijandelijkheden tegen vreedzame dissidenten, allemaal uitgevoerd door de politieke politie of semi-politionele groepen’. In april waren dat er 9. Deze vormen van agressie tegen vreedzame dissidenten hebben een ‘intimiderend en afschrikwekkend effect dat bijna verlammend uitwerkt’, niet alleen op de opposanten zelf, ‘maar ook op de personen in de nabije omgeving waar zij wonen en werken.’  De CCDHRN noemt de volgende oppositiegroepen als de meest onderdrukte en vervolgde groepen op dit moment: de Damas de Blanco, de Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba, het Front voor Burgeraktie / el Frente de Acción Cívica, el Movimiento Somos+ en het cultureel-religieus instituut Centro de Estudios Convivencia.

Eenmansactie
Grote bezorgdheid wordt uitgesproken over het lot van Daniel Llorente Miranda, de Cubaan die op 1 mei vreedzaam manifesteerde op het Plein van de Revolutie met een Amerikaanse vlag. Llorente wordt nog steeds vastgehouden en familieleden zeggen dat hij is overgebracht naar het psychiatrisch ziekenhuis van Havana, Comandante Doctor Eduardo Bernabé Ordaz Ducunge, beter bekend als Mazorra. De ruimte waarin Llorente is opgesloten word gecontroleerd door leden van de Cubaanse geheime politie en er zijn ‘redenen te menen dat hij is onderworpen aan psychiatrisch misbruik sinds hij op 27 mei jl. hier binnenkwam.’

Verwijderingen
De CCDHRN meldt ook de verwijdering van de Universiteit voor Pedagogische Studies in Havana van de student Félix Yuniel Llerena López vanwege zijn betrokkenheid bij een instituut van baptisten, Instituto Patmos. Volgens de commissie wordt de controle door de politieke politie over docenten en studenten op nationale universiteiten ‘elke dag strenger en heeft deze geleid tot vele arbitraire verwijderingen die politiek gemotiveerd zijn.’

repressie-handboeienPolitieke gevangenen
Cuba telde in de maand mei 140 politieke gevangenen, aldus de CCDHRN, een verdubbeling vergeleken met de 70 politieke gevangenen die het eiland in mei 2016 telde.

Bron
* Maandrapport CCDHRN, mei 2017

Cubaanse bisschop: ‘Ja, er zijn politieke gevangenen.’

De Cubaanse bisschop Jorge Serpa van Pinar del Río en verantwoordelijk voor het gevangenenpastoraat heeft in een interview met het tijdschrift Palabra Nueva erkent dat Cuba nog steeds politieke gevangenen telt.

Jorge-Serpa-Pinar-COCC

Jorge Serpa, bisschop van Pinar del Rio

Jorge Serpa: ‘Ja, er zijn politieke gevangenen die lange straffen zijn opgelegd en voor wie wij – en ik zal niet rusten dat te doen – als kerk een herziening van het proces hebben gevraagd.’ De bisschop zegt in een interview met Palabra Nueva  dat hij ‘gevallen kent waarbij mensen straffen van 47 jaar moeten uitzitten’ en ‘enkele van die gevallen zijn politiek.’

Sociale onveiligheid
Hij wijst op gevallen waarbij mensen veroordeeld zijn vanwege ‘sociale onveiligheid, zo omschrijft men tegenwoordig een probleem of situatie die in wezen politiek is.’ De uitspraken van Serpa zijn in tegenspraak met eerdere uitspraken van kardinaal Jaime Ortega, die in juni tijdens een interview met een Spaans radiostation zei dat er in Cuba geen politieke gevangen meer zijn. Serpa benadrukte dat er buiten Cuba sprake is van ‘een wirwar van opvattingen en dat delinquenten worden verward met politieke gevangen’.

Vrijlatingen
In de lente van 2010 begon de katholieke kerk in Cuba een dialoog met de autoriteiten, die leidde tot de vrijlating van 126 politiek gevangenen, onder hen waren leden van de Groep van 75, opgepakt tijdens de repressiegolf van maart 2003. In september 2015 maakte de regering van Cuba bekend dat vanwege het bezoek van paus Franciscus aan Cuba aan 3.522 gevangenen hun straf werd kwijtgescholden. Onder hen bevond zich geen enkele politieke gevangenen.

Link
* Het volledige Spaanstalige interview in Palabra Nueva, het blad van het aartsbisdom Havana , met bisschop Serpa over gevangenschap in Cuba, 27 december 2015.

Cuba laat 3500 gevangenen vrij voor bezoek paus

Cuba gaat in de aanloop naar het bezoek van paus Franciscus amnestie verlenen aan 3522 gevangenen. De communistische regering van het land wil het hoofd van de rooms-katholieke kerk gunstig stemmen. In 1978 vond de grootste vrijlatingsronde in de geschiedenis van de Cubaanse revolutie plaats. Toen werden 3600 politieke gevangenen vrijgelaten, die na gesprekken tussen Cuba en de VS de gevangenis verlieten.

CUBA-POPE-VISIT-PREPARATIONSDe Cubaanse staatskrant Granma schrijft dat het om gevangenen gaat die vastzitten voor kleine vergrijpen en die op een lijst staan om volgend jaar te worden vrijgelaten. Onder hen is een aantal buitenlanders. Gevangenen die worden beschuldigd van misdaden tegen de staat blijven voorlopig vastzitten. De partijkrant meldt verder dat geen kwijtschelding zal plaatsvinden voor personen die veroordeeld zijn voor moord, doodslag, geweld, kindermisbruik en illegaal slachten van rundvee. Ook daders van roof met geweld en drugshandel komen niet vrij. De vrijlating wordt in 72 uur uitgevoerd. Bij het bezoek van de vorige paus, Benedictus, in 2012 liet Cuba ook duizenden gevangenen vrij. Toen zei de regering in Havana dat de gedetineerden amnestie kregen om humanitaire redenen. Of graffiti-kunstenaaar Danilo Maldonado die sinds december vorig jaar gevangen zit, ook tot de vrijgelatenen zal behoren is onwaarschijnlijk; hij is weliswaar gevangene van het regime, maar is tot nu toe niet veroordeeld.

Goede banden
Paus Franciscus brengt op 19 september een bezoek aan het eiland. Hij ontmoet dan waarschijnlijk ook Fidel Castro, als de gezondheid van de voormalige leider van Cuba dat toelaat. Het afgelopen jaar zette hij zich in voor het herstel van de diplomatieke relaties tussen Cuba en de Verenigde Staten. Hoewel Cuba een socialistische staat is en officieel geen religie heeft, is een groot deel van de Cubaanse bevolking in naam katholiek. Het is de tweede keer in korte tijd dat de Argentijnse paus Franciscus Zuid-Amerika bezoekt. In juli maakte hij een rondreis door het continent en bezocht hij Ecuador, Bolivia en Paraguay.

Bron
* NOS, 11 september 2015
* Namenlijst-vrijlatingen-Staatsblad-Cuba-11092015.

Link
* Diario de Cuba maakte een presentatie van de 27 belangrijkste politieke gevangenen van Cuba, o.a. met hun foto en een korte beschrijving van hun daden en een landkaart van Cuba met de plaatsen waar zij gevangen worden gehouden. Volgens de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening CCDHRN telt Cuba op dit moment 61 politieke gevangenen.

Cubaanse bisschop Arturo González: ‘Kerk helpt iedereen’

Bisschop Marcelo Arturo González van het bisdom Santa Clara, zei tijdens een persconferentie in Miami dat de Cubaanse katholieke kerk bereid is ‘iedereen te onthalen, inclusief dissidenten’. De uitspraken van Arturo González zijn opvallend omdat ze verschillen van die van de Cubaanse kardinaal Jaime Ortega die o.a. zei dat er geen politieke gevangen meer in Cuba zijn. González en de huidige aartsbisschop van Santiago de Cuba, Dionisio García Ibanez, worden wel genoemd als mogelijke opvolgers van Ortega.

De bisschop van Santa Clara, Marcelo Arturo González

De bisschop van Santa Clara, Marcelo Arturo González

‘Onze woningen worden vaak door dissidenten bezocht’, zei Marcelo Arturo González, nadat hij een mis had opgedragen in het Mariaheiligdom La Ermita de la Caridad in Miami, een kopie van het bedevaartsoord in Santiago de Cuba. Hij benadrukte dat de katholieke kerk doorgaat met hulpverlening aan gevangenen op het eiland, inclusief de politieke gevangenen en ook de autoriteiten hierover aanspreekt. González beschreef verder hoe sommige Cubaanse gevangenen vanwege economische delicten worden ingesloten, in de gevangenis in contact komen met dissidente celgenoten en zelf ook politiek opposant worden. ‘Niemand kan zeggen dat ‘de kerk de deuren voor mij sloot of me in de steek liet,’ aldus de bisschop van Santa Clara die benadrukte dat de kerk ‘op bescheiden wijzen het leven van enkelen redde’ die een hongerstaking hielden. De uitspraken van Arturo González verschillen aanmerkelijk met die van Ortega, die in een radio-interview op 5 juni j.l. met een Spaanse zender ontkende dat Cuba politieke gevangenen kende.

Sfeerbedervers
Karindaal Jaime Ortega reageerde afgelopen week op de kritiek van Cubaanse dissidenten naar aanleiding van zijn uitspraken over politieke gevangenen. Hij zei de kritiek ‘nogal vervelend’ te vinden en wees erop dat ‘enkele kringen aan de vooravond van het bezoek van de paus aan Cuba de sfeer willen beïnvloeden. Ik meen dat dit altijd gebeurt wanneer een pausbezoek in zicht komt. Er zijn er velen die dit wensen, die het steunen (…) maar er zijn ook anderen die een bezoek van de paus aan Cuba niet bevalt en het lijkt er op dat zij politieke bijbedoelingen hebben.’ Dit soort onvrede zal, aldus de kardinaal, groeien maar ‘dit soort zaken komen we altijd te boven.’

Bronnen
* 14ymedio, TV-Marti
Link
* Website van het aartsbisdom van Havana met informatie over het pausbezoek en het interview met kardinaal Ortega.
Video met o.a. de uitspraken van de bisschop van Santa Clara, 4 minuten

Kritiek Cubaanse mensenrechtengroepen op kardinaal Ortega

Cubaanse mensenrechtenorganisaties zoals de Damas de Blanco / Dames in het Wit, uiten felle kritiek op de Cubaanse kardinaal Jaime Ortega Y Alemino, de aartsbisschop van Havana. Die verklaarde in een interview met het programma Hora 25 van Cadena Ser in Spanje dat er niet langer critici van het Cubaanse bewind in gevangenissen zitten opgesloten. ‘Momenteel telt Cuba meer dan 50 politieke gevangenen’, reageert Elizardo Sánchez Santa Cruz, de voorzitter van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening (CCDHRN). Onafhankelijk journalist Jorge Olivera vraagt zich af waarom de kardinaal zo ‘overduidelijk liegt’ en de kritische baptistendominee Mario Mario Félix Lleonart denkt dat de kardinaal een zwak geheugen heeft. Kardinaal Ortega zal in september de gastheer zijn van de bezoekende paus Franciscus aan Cuba. Hij zal dan de enige aartsbisschop zijn die drie verschillende pausen in zijn land mocht verwelkomen.

Paus Benedictus met naast hem kardinaal Oretga bij de aankomst van de paus op 27 maart 2012

Paus Benedictus met naast hem kardinaal Ortega bij aankomst van de paus op 27 maart 2012

Berta Soler van de Damas de Blanco zegt dat haar organisatie tijdens het vorige pausbezoek van drie jaar geleden nog begrip kon opbrengen voor de kardinaal, omdat hij destijds nog de vrijlating van 130 gevangenen had bewerkstelligd: ‘Maar momenteel zijn tientallen critici van het bewind tot jarenlange gevangenisstraffen veroordeeld. Kardinaal Ortega en heel wat geestelijken weigeren partij te kiezen voor wie onderdrukt wordt.’

Klap in het gezicht
Onafhankelijk journalist Jorge Olivera noemt de uitspraken van de kardinaal via de Spaanse radiozender Cadena Ser ‘een klap in het gezicht’ van alle politieke gevangenen in Cuba. Ze versterken het beeld dat de kardinaal ‘een pact heeft gesloten met de gevangenbewaarders’, aldus Olivera. Het is niet de eerste keer dat de kardinaal personen die gevangen zitten om politieke redenen diskwalificeert omdat zij tot geweld zouden zijn overgegaan. Olivera vergelijkt de situatie met de periode van dictator Batista toen Fidel Castro en andere guerrillastrijders, die de gewelddadige aanval op de Moncadakazerne op 26 juli 1953 overleefden, de status van politieke gevangenen kregen. Olivera: ‘De aanvallers van de Moncadakazerne kregen na twee jaar gratie en Fidel Castro kreeg toestemming publiekelijk in de rechtszaal een verdedigingsrede uit te spreken. Toen was het de toenmalige aartsbisschop van Santiago de Cuba, Enrique Pérez Serantes, die het opnam voor Castro en zijn mannen.‘ Olivera concludeert: ‘De Cubaanse prelaat heeft bij de uitvoering van zijn functies als hoogste vertegenwoordiger van de katholieke kerk in Cuba, niet het niveau bereikt dat ons de Heilige Schrift leert.’ (…) ‘Waarom liegt hij op zo’n overduidelijke wijze?’

barrosa - Pr Mario Lleonart Barroso2. Pastor BautistaZwak geheugen
Mario Félix Lleonart, een kritische baptistendominee, toont zich geschokt door de uitspraken die de kardinaal deed. Hij vraagt zich af of de kardinaal slecht geïnformeerd is en niet op de hoogte is van de maandelijkse rapporten, die de mensenrechtencommissie Comisión Cubana de Derechos Humanos y de Reconciliación Nacional (CCDHRN) publiceert, met daarin de namen van tientallen gevangenen die om politieke redenen werden aangehouden. Of heeft de kardinaal een slecht geheugen? Hij was het namelijk zelf die aan de vooravond van het bezoek van paus Benedictus XVI, op 28 februari 2012 een bezoek bracht aan de Combinado del Este gevangenis om de politieke gevangene Ernesto Borges Pérez te verzoeken een einde te maken aan de hongerstaking. Die actie zou mogelijk het bezoek van de paus in gevaar brengen. Borges zit een straf van 30 jaar uit waarvan hij er 17 heeft uitgezeten. Ernesto Borges, oud-medewerker van de Cubaanse Contraintelligentie, gehoorzaamde ondermeer omdat in het gesprek tussen hem en de kardinaal de indruk werd gewekt dat het pausbezoek zou leiden tot veel vrijlatingen. Het is, aldus Lleonart, niet mogelijk dat kardinaal Ortega deze ontmoeting met de politieke gevangene Borges is vergeten. Hij hoopt dat de geschiedenis zich niet zal herhalen en Ernesto Borges opnieuw een hongerstaking begint in het zicht van het komende pausbezoek aan Cuba in september.

Bronnen
* KerkNet/Kathpress, Diario de Cuba, 14ymedio
Link
* Radio Havana schonk veel aandacht aan de uitspraken van kardinaal Ortega. Hij zegt daarin ook nog dat ‘wat zich dissident noemt in Cuba, weinig zichtbaar is. Dat zie je meer terug in buitenlandse media, in het zuiden van Florida en op blogs.’

Amnesty vraagt Cuba om vrijlating gevangenen

Amnesty International heeft Cuba opgeroepen tot de onmiddellijke vrijlating van vijf gevangenen. Het gaat volgens de mensenrechtenorganisatie om gewetensgevangenen. De vijf, Rafael Matos Montes de Oca, Emilio Planas Robert en de broers Alexeis, Diango en Vianco Vargas Martin, zitten volgens Amnesty al maanden vast in het oosten van Cuba. ‘Deze vijf gevallen vormen slechts het topje van de ijsberg van de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting in Cuba’, aldus speciaal adviseur Javier Zuñiga van Amnesty.

Miraida Martín Calderín is actief in de beweging van de Damas de Blanco; drie van haar zonen zitten gevangen vanwege politieke kritiek op het regime

Miraida Martín Calderín is actief in de beweging van de Damas de Blanco; drie van haar zonen zitten gevangen vanwege politieke kritiek op het regime

 

Cuba ontkent dat het politieke gevangenen heeft. Dissidenten worden aangemerkt als contrarevolutionairen of huurlingen, die met geld uit het buitenland het communistische systeem proberen te ondermijnen. Toch zijn de afgelopen jaren gevangenen vrijgelaten die door de internationale gemeenschap als gewetensgevangenen werden gezien. In april 2011 kwamen de laatsten van 75 dissidenten vrij die in 2003 werden opgepakt en tot lange gevangenisstraffen waren veroordeeld. Een groot aantal van hen woont nu in ballingschap in het buitenland.

Zonder aanklacht
De afgelopen twee jaar heeft Cuba enkele keren gevangenen vrijgelaten op aandringen van Amnesty International. De laatste was de onafhankelijke journalist Calixto Martinez. Hij werd in januari door Amnesty aangemerkt als gewetensgevangene en kwam in april vrij, na bijna zeven maanden zonder aanklacht te hebben vastgezeten.

Antiregeringsleus: Weg met de honger!
Behalve de vijf om wier vrijlating zondag is gevraagd zijn er volgens Amnesty momenteel geen politieke gevangenen in Cuba. Matos Montes en Planas Robert zijn veroordeeld omdat ze een gevaar zouden vormen of ‘de neiging tot het plegen van misdrijven’ zouden hebben, aldus Amnesty. Ze zouden eind september 2012 zijn gearresteerd nadat in de oostelijke stad Guantanamo tegen de regering gerichte posters waren opgehangen met leuzen als ‘Weg met Fidel’ en ‘Weg met de Honger. Beiden zijn lid van de verboden Unión Patriótica de Cuba, UNPACU / Patriottische Unie van Cuba. De gebroeders Vargas Martin zijn zoons van Miraida Martín Calderín, een lid van de oppositiegroep Dames in het Wit. Alexeis werd eind november gearresteerd in Santiago nadat zijn huis was omsingeld door gewelddadige supporter van het regime. Zijn broers Vianco en Djano, een 17-jarige tweeling, werden een week later gearresteerd toen ze bij een politiebureau protesteerden tegen zijn gevangenschap. De politie heeft de drie beschuldigd van het gebruik van geweld tegen of het intimideren van gezagsdragers, maar ze zijn niet officieel aangeklaagd.

Bron
* Amnesty International, 5 augustus 2013

 

Cuba onderdrukt alle vormen van politieke dissidentie (deel 1)

Cuba is het enige land in Latijns Amerika dat openlijk alle vormen van politieke dissidentie onderdrukt. Aldus het jaarverslag 2011 van Human Rights Watch dat vorige week verscheen. Ook in 2011 ging de regering van Raúl Castro, aldus deze rapportage, voort met een beleid waarbij politiek conformisme werd afgedwongen met kortstondige gevangenneming, mishandeling, publieke activiteiten waarbij personen worden beledigd, mishandeling, gedwongen ballingschap en reisbeperkingen. De integrale tekst volgt hier in twee delen.

President Raúl Castro

In 2011 liet de Cubaanse regering de twaalf overblijvende politieke gevangenen van de Groep van 75 vrij; mensenrechtenactivisten, journalisten en vakbondsleiders die in maart 2003 tijdens summiere processen waren gevangengezet vanwege de uitoefening van hun fundamentele rechten. De meesten van hen werden gedwongen in ballingschap te gaan in ruil voor hun vrijlating. In 2011 veroordeelde de overheid nog minstens zeven dissidenten tot gevangenisstraffen vanwege de uitoefening van hun fundamentele rechten. Mensenrechtengroepen op het eiland zeggen dat er nog enkele tientallen in de gevangenis verblijven. De overheid neemt steeds vaker haar toevlucht tot willekeurige aanhoudingen en korte gevangenneming om de basisrechten van haar critici te beperken, inclusief het recht om te zich te verenigen en zich vrij te bewegen. De Cubaanse regering dwingt dissidenten ook om te kiezen tussen ballingschap of voortdurende repressie en zelfs gevangenschap. Daardoor verlieten grote aantallen dissidenten in 2011 met hun gezinnen het land.

Politieke gevangenen
Cubanen die de regering bekritiseren worden beschuldigd van crimineel gedrag. Hun garanties bij een te voeren proces zijn niet langer gegarandeerd zoals het recht zelf een advocaat te kiezen of het recht om in het openbaar en op een eerlijke wijze door een competente, onafhankelijke en onpartijdige rechter, gehoord te worden. In de praktijk zijn rechtbanken ‘onderworpen’ aan de uitvoerende en wetgevende machten in Cuba en wordt betekenisvolle juridische bescherming genegeerd. Enkele tientallen politieke gevangenen zitten, aldus gerespecteerde mensenrechtengroepen op het eiland, gevangen. In juni 2011 publiceerde de Consejo de Relatores de Derechos Humanos de Cuba / Raad van Mensenrechtenobservanten van Cuba (CRDHC) een lijst van 43 personen van wie wordt aangenomen dat zij nog steeds om politieke redenen gevangen worden gehouden. In mei 2011 werden vier dissidenten in Havana –  Luis Enrique Labrador, David Piloto, Walfrido Rodríguez en Yordani Martínez – vervolgd op beschuldiging van minachting en verstoring van de openbare orde omdat zij op het Plein van de Revolutie hadden gedemonstreerd en pamfletten hadden verspreid met de leus ‘Weg met de Castro’s!’. Zij werden veroordeeld van 3 tot 5 jaar gevangenisstraf. De Commissie schat dat er meer gevallen van politieke gevangenen zijn van wie de zaak niet kan worden gedocumenteerd omdat de regering de toegang tot gevangenissen weigert aan nationale of internationale onafhankelijk mensenrechtenorganisaties.

Willekeurige gevangenname en kortstondige opsluitingen
Naast het voeren van strafprocessen is de regering van Raúl Castro steeds vaker gaan vertrouwen op willekeurige arrestaties om individuen te treiteren en te intimideren die gebruikmaken van hun fundamentele rechten. De Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening CCDHRN documenteerde voor 2010 2.074 willekeurige arrestaties door veiligheidstroepen en tussen januari en augustus 2011 al 2.224. De arrestaties zijn vaak bedoeld om te voorkomen dat personen deelnemen aan bijeenkomsten of activiteiten, die als kritisch worden beschouwd door de Cubaanse overheid. Leden van de staatsveiligheidsdiensten overleggen bijna nooit de arrestatiebevelen die de gevangennamen rechtvaardigen en zij bedreigen gevangenen met verdere strafrechtelijke vervolging als zij voortgaan met zogeheten ‘contrarevolutionaire activiteiten.’ Slachtoffers van zulke willekeurige arrestaties zeggen dat ze vaak uren tot dagen – vaak op politiebureaus – worden opgesloten zonder contact met de buitenwereld. Sommigen ontvangen een officiële waarschuwing (acta de advertencia), die aanklagers later weer kunnen gebruiken om aan te geven dat er sprake is van een patroon van crimineel gedrag. Dissidenten zeggen dat deze waarschwingen bedoeld zijn om hen te ontmoedigen deel te nemen aan toekomstige activiteiten die kritisch staan tegenover de regering. Op 24 juli 2011 namen leden van de geheime dienst willekeurig 28 mensenrechtenactivisten gevangen voor 4 tot 30 uur in Palma Soriano in de provincie Santiago de Cuba toen deze wilden deelnemen aan een religieuze bijeenkomst waar gebeden werd voor de vrijlating van politieke gevangenen.

Gedwongen verbanning
De dood van de politieke gevangene Orlando Zapata Tamayo in februari 2010 na een hongerstaking van 85 dagen en de daaropvolgende hongerstaking door de dissident Guillermo Fariñas, dwongen de Cubaanse regering uiteindelijk de resterende gevangen uit de Groep van 75,  die in maart 2003 tijdens een razzia waren gearresteerd, in maart 2011 vrij te laten. Terwijl de laatste 12 gevangenen van deze groep in maart 2011 werden vrijgelaten, moesten de meesten kiezen tussen verdergaande detentie of een gedwongen ballingschap. Sinds dat moment zijn tientallen andere prominente dissidenten, journalisten en mensenrechtenstrijders  gedwongen geweest die keus tussen

Nestor Rodriguez Lobaina die gedwongen werd in ballingschap te gaan

ballingschap of voortgaande gevangenschap te maken.  Néstor Rodríguez Lobaina, een uitgesproken mensenrechtenactivist, voormalig politiek gevangene en voorzitter van een dissidente jongerengroep in Guantánamo, werd in december 2010 gearresteerd. Hij was maanden in afwachting van een rechtzaak en liet weten dat de autoriteiten hem hadden voorgehouden dat als hij niet akkoord zou gaan met ballingschap, hij tot 5 jaar gevangenschap zou worden veroordeeld, In april 2011 accepteerde hij gedwongen ballingschap in Spanje

Bron:
Rapport Human Rights Watch 2011, gedeelte Cuba (Engelstalig)