Waarom wapens uit Rusland?

Er wordt een wagen met bevroren kip uitgeladen bij het winkelcentrum Carlos III Plaza. De menigte werpt zich erop. Er wordt geschreeuwd, geduwd en getrokken. Twee mannen pakken verschillende dozen bevroren kip en schreeuwen: ‘Die zijn van mij’. Het is dinsdag en twee dagen geleden werd bekend dat Rusland Cuba kredieten zal verlenen voor de aankoop van wapens.

lauzan-wasmachine-aurika-Putin-DiazCanel

Putin: ‘Wij willen terug naar Cuba. Met drie militaire bases, één voor de inlichtingen, één voor multifunctionele nucleaire onderzeeërs en de derde voor intercontinentale raketten.’ .De Cubaanse president Díaz Canel: ‘Maar hou je de die Russissche wasmachines merk Aurika dan thuis?’ (Cartoon van Lauzan)                                                                                        NB.: De wasmachine van het merk Aurika kwam destijds uit de voormalige Sovjet Unie.

Het nieuws van de 50 miljoen dollar die Moskou aan het eiland geeft om de militaire sector te versterken, is een klap in het gezicht van veel Cubanen die geconfronteerd worden met voedseltekorten en stijgende prijzen. Midden in de steeds groter wordende schaarste is het onbegrijpelijk dat een van de afspraken die met het Kremlin zijn gemaakt, gericht zijn op troepentraining, de inkoop van munitie en de uitrusting voor oorlogsdoeleinden. Het is des te absurder omdat Cuba niet betrokken is bij een gewapend conflict, geen territoriale disputen binnen zijn grondgebied kent en waarschijnlijk ook niet door een buitenlandse mogendheid zal worden aangevallen. Het verspillen van dit geld kan slechts verklaard worden als onderdeel van een geopolitiek plan van het Kremlin, richting het Witte Huis. Dat is vaker gebeurd op dit eiland dat al eerder een diplomatiek schaakstuk was tussen deze twee landen.

Uitstalkast
Sinds enkele jaren is de geest van de Koude Oorlog teruggekeerd en de recente diplomatieke toenadering tussen Vladimir Putin en Miguel Díaz-Canel doet denken aan de tijd dat Cuba dichtbij de Sovjet-Unie stond, zijn soldaten in Afrika inzette om Moskou te behagen en aanzienlijke middelen uit de Russische schatkist ontving om sociale verworvenheden te etaleren die het, rekening houdend met het eigen economische potentieel, niet zelf kon betalen. Cuba was een etalage, een speerpunt en kanonnenvoer voor de Sovjet Unie en is nu de lanceerplaats voor het expansionisme van Putin in Latijns-Amerika. Een triest lot voor een land waar de autoriteiten de retoriek van de soevereiniteit herhalen, terwijl ze iedere dag meer afhankelijk zijn van andere regeringen om de schuldenlast te verminderen en fondsen of subsidies ontvangen om – hoe dan ook – ons mislukt systeem te subsidiëren

Putin

Welkom in Cuba

Verloren tijd
Het is belachelijk om oorlogje te spelen. Niet alleen omdat de nationale economie niet in staat blijkt het hoofd te rechten en duizenden Cubanen hun koffers pakken om aan het eiland te ontsnappen. Ze zijn moe van het wachten op een herstel dat niet komt. Het is ook een bewijs van de verbroken relatie tussen het Plein van de Revolutie en de straat. Terwijl sommigen nadenken over hoe ze een vinger in het oog van Washington kunnen steken, willen burgers een beleid dat welvaart, ontwikkeling en verbeteringen in de dienstverlening bevordert. Met het nieuws over de 50 miljoen dollar om wapens te kopen, wordt men herinnerd aan de vele verloren uren die verschillende generaties Cubanen moesten besteden aan militaire trainingen, evacuatieoefeningen en belachelijke manoeuvres om ons te verdedigen tegen een vijand die nooit kwam. Dat waren de jaren waarin de officiële propaganda de angst voor een buitenlandse invasie zeer vakkundig gebruikte om ons te dwingen de rijen te sluiten en ons op te sluiten. De suggestie van een onmiddellijk gewapend conflict werd gebruikt als grap, afleiding en dreigement.

Geloofwaardig
Het oorlogsverhaal wordt echter minder geloofwaardig. De echte strijd is de strijd die we dagelijks meemaken om voedsel te vinden, om van de ene plaats naar de andere te reizen, om medicijnen te krijgen en de voortdurende strijd met de buitensporige bureaucratie. Al die wapens die worden gekocht zijn niet bedoeld om een vijand af te schrikken, maar om ons als burgers bang te maken. Het zijn de kogels van de overreding en de bedreiging die op ons neer zullen vallen.

Bron
* Yoani Sánchez, website 14ymedio, 5 november 2018

Advertenties

Diaz-Canel in Rusland en Noord-Korea

De Cubaanse president Díaz-Canel is zondag in Noord-Korea aangekomen. Eerder bezocht hij drie dagen lang Rusland waar Poetin hem ontving. Het was het eerste bezoek aan zijn Russische bondgenoot sinds zijn aantreden in april.

putin-diaz-canel-02112018

De presidenten Putin en Díaz-Canel

Het bezoek komt op een moment dat Washington met nieuwe sancties tegen Havana dreigt. ‘De relaties tussen Rusland en Cuba (…) hadden van meet af aan een bijzonder karakter, een strategisch karakter’, zei Poetin bij de ontvangst van Díaz-Canel. ‘We zijn verbonden door vriendschap en wederzijdse steun’, benadrukte de Russische president. Rusland zal ‘al het mogelijke doen’ om de Russisch-Cubaanse relaties te versterken, had de woordvoerder van het Kremlin, Dmitri Peskov, donderdag al verzekerd. De Sovjet-Unie was jarenlang een militaire en economische bondgenoot van Cuba tegenover de Verenigde Staten. De val van de Sovjet-Unie sloeg een breuk, maar die trachten Moskou en Havana nu te dichten met een steeds meer uitgesproken toenadering.

diaz-canel-Kim Jong-un-04112018

Welkom voor Díaz-Canel in Pjongjang

‘Trojka van de tirannie’
Toen Díaz-Canel in april Raúl Castro opvolgde, zei Poetin dat hij bereid was ‘nauw samen te werken om het strategische partnerschap meer te versterken en meer constructief samen te werken in alle domeinen’. Díaz-Canel kwam donderdagavond in Moskou aan voor een bezoek van drie dagen. Washington gaf deze week te kennen dat het de sancties tegen Havana wil verharden. Het beschuldigde Cuba ervan samen met Venezuela en Nicaragua deel uit te maken van een ‘trojka van de tirannie’.

Bron
* Persbureau Belga o.a.

Link
* Leaders of Cuba and North Korea discuss relationship at Pyongyang meeting, 
Irish Examiner, 5 november 2018

Steeds meer nieuws van ‘Sputnik’ en ‘Rusland Vandaag’ in Cubaanse media

Naarmate de beschuldigingen tegen Rusland toenemen wegens manipulatie via sociale media van de Catalaanse crisis, de Amerikaanse verkiezingen en het Britse Brexit, winnen de door het Kremlin gefinancierde media steeds meer ruimte in Cuba. De staatsmedia verwijzen steeds vaker naar het staatspersbureau Sputnik en de internationale televisiezender Russia Today (RT), aldus de journaliste Yoani Sánchez van de websitekrant 14ymedio.

RT-Sputnik-logoAnalisten van de officiële media in Cuba nemen – zonder eigen onderzoek naar de waarheid – standpunten, opinies en beweringen van Sputnik en RT over zoals men ooit de Sovjetkrant Pravda en het officiële persagentschap TASS citeerde. Met graagte wordt de legitimiteit van het Westen ter discussie gesteld, de scepsis voor de democratie bevordert en worden er twijfels geuit aan de toekomst van de Europese Unie. Ook worden samenzweringstheorieën verspreid over de machten die de wereld bewegen en  wordt het vermogen van burgers om in liberale systemen beslissingen te nemen, ontkend. Ter ondersteuning worden getuigen aan het woord gelaten die de superioriteit van autoritaire regimes onderstrepen tegenover de vermeende chaos in de liberale wereld waar door urenlange debatten en de scheiding der machten, wetten tegen de groeiende onveiligheid uitblijven.

putin- July 11, 2014 - Fidel Castro, center, visits with Vladimir Putin

Op 11 juli 2014 ontmoette Putin Fidel Castro

Cultus
De huidige rol van deze Russische media staat in schril contrast met de houding van de Cubaanse regering ten opzichte van het magazine Novedades de Moscow / Moskou Nieuws en Sputnik in de jaren van de perestrojka en glasnost in de Sovjet-Unie, toen de verspreiding ervan in Cuba werd verboden. De persoonlijkheidscultus rond Vladimir Putin of Fidel Castro maakt ook deel uit van het recept van deze propagandamedia en is meer bedoeld als indoctrinatie dan als informatie. Analisten waarschuwen dat het gemiddelde publiek niet weet of het kijkt naar propaganda of informatie, een van de sleutels tot het succes van deze media, vooral in sociale netwerken. Bovendien ontbreekt het bij RT en Sputnik aan zelfs minimale kritiek op de bondgenoten van het Kremlin of vijanden van de VS. Volgens deze media is de lancering van de raketten door het regime van Kim Jong-un een eerlijk Noord-Koreaans antwoord op ‘de gezamenlijke marinemanoeuvres van de Verenigde Staten, Japan en Zuid-Korea’, terwijl de recente verkiezingen in Venezuela de ‘grootste overwinning’ van het chavisme en de ‘definitieve nederlaag’ van de oppositie vormen. De door de officiële Cubaanse media gepubliceerde informatie over de Catalaanse crisis was hoofdzakelijk gebaseerd op RT. De steun voor de separatisten bereikte zijn hoogtepunt in de dagen voorafgaand aan het illegale referendum, dat werd gepresenteerd als een democratische raadpleging. Het werd geplaatst tegenover het standpunt van de Spaanse regering, dat de grondwettelijke legitimiteit verdedigde maar door de Russische media als ‘fascistisch’ werd bestempeld, zijnde de erfenis van  dictator Francisco Franco.

rusland-A bartender cleans a bottle of rum at the retro-Soviet restaurant Nazdarovie, in Havana

Een barman maakt een fles rum schoon in restaurant Nazdarovie in Havana, een retro-Sovjet restaurant.

Cuba’s werkelijkheid
Deze officiële media van het Kremlin hebben ook een politieke agenda om de Cubaanse realiteit te beschrijven. Positieve termen als ‘groeien’, ‘ontwikkelen’ of humanistische woorden als ‘solidariteit’, ‘rechtvaardigheid’ en ‘samenwerking’ doorspekken de berichtgeving over Cuba, waarbij de vermeende verworvenheden van het Cubaanse gezondheidsstelsel, sportieve prestaties en officiële evenementen worden verheeerlijkt maar over de inefficiënte productie, politierepressie of de migratie-uittocht wordt gezwegen. Beide media verwijzen niet naar de bestaande politieke oppositie in het land en wanneer ze dat doen, spreken ze in stijl over van binnenlandse ‘vijanden’, ’contrarevolutionairen’ die worden ‘gefinancierd door de Verenigde Staten’, terwijl de regering van Raúl Castro kan vertrouwen op een breed maatschappelijk draagvlak met een bewezen diplomatieke opmars in Latijns-Amerika.

David vs Goliath
De versleten vergelijking van de kleine ‘revolutionaire’ David in het zicht van de grote ‘imperialistische’ Goliath overheerst in alle berichten die worden gepubliceerd over de betrekkingen van Washington met Havana, de diplomatieke dooi die Barack Obama nastreefde en de economische problemen die de bewoners van het eiland elke dag meemaken en die – uiteraard – absoluut de oorzaak zijn van ‘de blokkade’. Op 25 november zond RT een documentaire uit getiteld Een jaar na Castro’s dood, Cubanen blijven trouw aan zijn nalatenschap. De documentaire richt zich hoofdzakelijk op de genialiteit en het charisma van de voormalige president. De enigen die worden geïnterviewd zijn eeuwig dankbare aanhangers. Afgelopen maand mei, enkele dagen nadat Donald Trump in een toespraak in Miami aankondigde dat de relatie tussen Washington en Havana van koers zou veranderen, gaf de Cubaanse kanselier Bruno Rodriguez een interview aan RT, een van de twee mediakanalen waar hij verscheen. De andere was het televisiekanaal van de Venezolaanse chavisten TeleSUR. Drie thema’s beheersten het interview: de Amerikaanse president voert een ‘typisch Koude Oorlogsbeleid’, ’het Witte Huis schendt de rechten van het eigen volk’ en de kritiek van de bewoner van het Witte Huis richting het Plein van de Revolutie is het gevolg van de ‘dubbele maatstaven’ die deze hanteert. Ziehier de drie elementen uit het handboek van het Kremlin over Cuba.

RT-fidel-dood-25112016

RT kondigt overlijden van Fidel Castro aan op 25 november 2016

Cyberleger
Deze bevooroordeelde standpunten worden breed verspreid op sociale netwerken dankzij de cybersoldaten die op het eiland op militante wijze de inhoud van RT en Sputnik delen. Beide media werken zo ook aan de indoctrinatie van het publiek via de Cubaanse pers waardoor Moskou invloed heeft op de manier waarop Cubanen naar de buitenwereld kijken. waarnemen. In tegenstelling tot veel Europese landen waar de alarmbel klonk voor de nieuwe mediaoorlog van het voormalige KGB-hoofd, die nu president van Rusland is. En Havana leent zich graag voor de manipulaties van Putin en biedt hem een publiek van 11 miljoen Cubanen in gevangenschap.

Bron
* Yoani Sánchez, website 14ymedio, 13 december 2017

‘Rusland overweegt heropening militaire bases Cuba en Vietnam’

Rusland overweegt om militaire bases in Cuba en Vietnam te heropenen. Dat zegt de Russische onderminister voor Defensie, Nikolai Pankov, vrijdag volgens Russische persbureaus. ‘We zijn bezig met deze kwestie’, zou Pankov in het Russische parlement hebben gezegd, aldus een bericht van Lotte Konings, redacteur van het Financieele Dagblad, dat hierna volgt.

 

lourdes-mlitaire-basis

De voormalige Russische basis ten zuiden van Havana

De uitspraak komt drie dagen nadat de Amerikanen het overleg met de Russen over het conflict in Syrië hebben stopgezet. De Russisch-Amerikaanse betrekkingen zijn in de laatste jaren weer verslechterd, sinds in 2012 Vladimir Poetin opnieuw president werd van Rusland en twee jaar later de Krim inlijfde.

Koude oorlog
De militaire bases waren belangrijke onderdelen van de globale militaire macht van de Sovjet-Unie tijdens de koude oorlog. De basis op Cuba ligt op nog geen 250 kilometer van het zuidelijkste puntje van Florida. Amerika is nu juist bezig de banden aan te halen met het communistische eiland. Begin 2000 hadden de Russen de Lourdes signals intelligence base in Cuba en de deepwater Cam Rahn naval base in Vietnam gesloten. Dit was deel van het afbouwen van de internationale militaire aanwezigheid na het einde van de koude oorlog. Volgens Dr. Henk Kern, docent Russische geschiedenis aan de Universiteit Leiden, past deze aankondiging binnen een patroon in de Russische buitenlandse relaties. ‘Het is onderdeel van een spel om elkaar telkens weer te verrassen.’ Er is ook wel sprake van een ‘hybride oorlog’. Er wordt openlijk oorlog gevoerd in de Oekraïne, maar ook met symbolische daden reageert Rusland op dreigingen.

‘Geen loze dreigementen’
Dit soort uitspraken zijn volgens Dr. Kern geen loze dreigementen, maar het is maar de vraag of het plan uitvoerbaar is. Het is bijvoorbeeld niet bekend wat de Cubanen of Vietnamezen ervan vinden. De Russische krant Kommersant stelt dat er een overeenkomst is met de Cubanen over de heropening. Redenen voor de heropening zouden zijn dat het financieel weer mogelijk is — door technologische vernieuwingen zou de bemanning van de basis teruggeschroefd kunnen worden — en dat de relaties met de Verenigde Staten bekoeld zijn. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft geen reactie op de uitspraken en verwijst naar zijn Russische tegenhanger. Daar spreekt de woordvoerder geen Engels. En haar collega’s? ‘Njet.’

Bron
* FD, 7 oktober 2016

Link
* The Guardian, 16 juli 2014: Russia to reopen spy base in Cuba as relations with US continue to sour

Raúl Castro zoekt olie in Rusland

De Cubaanse president Raúl Castro heeft Putin een brief geschreven waarin hij verzoekt om olieleveranties vanwege de interne probleem waarmee Cuba’s traditionele olieleverancier, Venezuela, op dit moment wordt geconfronteerd. Dat melden anonieme bronnen in de oliesector, aldus de Russische televisiezender RT.  Voor de ineenstorting van de Sovjet Unie was dit land de belangrijkste leverancier van olie voor Cuba onder gunstige voorwaarden.

putin-raul-castroVenezuela wordt behalve met grote interne sociale onrust ook geconfronteerd met een lage olieprijs op de wereldmarkt. Volgens het Agentschap van Informatie over Olie, dat de inhoud van de brief van Castro aan Putin kent, ziet Havana zich genoodzaakt nieuwe olieleveranciers te benaderen op de internationale markt. Eind augustus bracht de Iraanse Minister van Energie, Mohammad Javad Zarif, een bezoek aan Cuba en besprak o.a. de mogelijkheid van een nauwere samenwerking op het terrein van petrochemie, mijnbouw en olie.

Betalingsproblemen
Cuba hoopt dat Moskou bereid is tot leveranties onder aantrekkelijke financiële voorwaarden. De brief zegt niets over de hoeveelheid olie die het land nodig heeft. Venezuela leverde dagelijks ruim 90.000 vaten olie, maar die hoeveelheid zou zijn teruggebracht tot 50.000 vaten. Cuba zegt zich strikt te zullen houden aan de betalingsverplichtingen als er een contract wordt gesloten. Het Russische Ministerie van Economie waarschuwt in een brief aan de Raad van de Energie dat ‘de betalingsmoeilijkheden van Cuba een belangrijk risico vormen’. De Raad stelt voor ‘Russische oliemaatschappijen bij toekomstige leveranties te betrekken omdat deze investeringsprojecten in dit land hebben,’zoals het staatsbedrijf Rosneft. De Russische leveranties aan Cuba zijn tot nu toe beperkt en wisselen sterk; in het eerste kwartaal van 2016 exporteerde Rusland nauwelijks 1400 ton ruw olie naar Cuba met een waarde van 250.000 dollar.

Bronnen
* Havana Times en RT Russia Today
Link

Cubaencuentro: Cuba, Rusland en de Venezolaanse olie, 6 september 2016 (Spaanstalig)

Yoani Sánchez: De twee helften van Raúl Castro

Journaliste en blogger Yoani Sánchez ontdekt twee kanten aan het optreden van de Cubaanse leider Raúl Castro. Die traden duidelijk aan het licht tijdens het bezoek dat Castro kortgeleden aan Europa bracht en toen de gast was van Putin, maar ook van paus Franciscus. Hij toonde er zijn diplomatieke en gematigde kant. Binnenskamers moet hij het imago behouden van de ‘stoere, krachtige man met gebalde vuist zonder enige spoor van zwakte.’ Het is niet toevallig, aldus Sánchez, dat het Cubaanse journaal en de partijkrant Granma de opmerkingen van Raúl Castro in Rome over zijn mogelijke terugkeer naar het geloof niet heeft gepubliceerd. Hier volgt haar volledige tekst.

Franciscus-Raul-Castro-FranciscoRaúl Castro kwam aan in het nieuwe vaderland van Italo Calvino* en net als de burggraaf in diens boek landde hij, in tweeën verscheurd, met twee helften. Hij kwam uit een warm bad van soldaten en wapentuig in het defilé op het Rode Plein in Moskou waar hij zich presenteerde als de nostalgische communist die goede herinneringen koestert aan de ‘glorieuze dagen’ van de Sovjet Unie. In Rome kwam hij echter aan met zijn andere helft op de voorgrond. In het Vaticaan werd hij weer de man die was opgeleid in een jezuïetenklooster en hij bekende zelfs aan paus Franciscus dat hij wel eens bereid zou kunnen zijn weer naar de kerk terug te keren en weer te gaan bidden.

Berichtgeving
Afgelopen zondag zijn de twee tegengestelde en niet met elkaar te verzoenen onderdelen van Raúl Castro weer naar Cuba teruggekeerd, naar een land dat gefragmenteerd is tussen de snelheid waarmee verwachtingen worden gevoed en het trage verloop van de werkelijkheid. De officiële media maakten slechts gewag van de tocht van een van de delen van de leider, dat van het voortdurend engagement met en de omhelzing van de kameraden in het Kremlin. Van de ontmoeting met de paus vermeldden ze echter nauwelijks de dankwoorden voor diens bemiddeling tussen Cuba en de VS, begeleid door de aankondiging van het komende bezoek van de paus aan het eiland.

Raúl Castro met zijn nieuwe lievelingsshirt, aldus de Cubaans-Braziliaanse cartoonist Simanca

Raúl Castro met zijn nieuwe lievelingsshirt, aldus de Cubaans-Braziliaanse cartoonist Simanca

Geloof
Waarom vermeldden het belangrijke televisiejournaal noch de partijkrant Granma de opmerkingen van Raúl Castro over een mogelijke terugkeer naar het geloof niet? Omdat dat niet naar de mensen hier geventileerd moet worden en alleen aan buitenlands publiek moet worden getoond. Binnenskamers, binnen de grenzen van de natie, moet hij het imago behouden van de stoere, krachtige man met gebalde vuist zonder enig spoor van zwakte. In Cuba is hij niet bereid zijn gematigde, noch zijn diplomatieke kant te laten zien, waarmee hij zo gepronkt heeft tijdens zijn reis. Hier wil hij duidelijk laten zien wie er de baas is en bekrachtigen dat er geen ruimte is voor andersdenkenden of oppositie.

Marxisme-Leninisme
Om nog meer tegenstrijdigheid aan de zaak toe te voegen publiceerde Fidel Castro tijdens de reis in het buitenland van de president enkele ‘reflecties’ die de keuze voor het marxistisch-leninisme nog eens onderstreepten. Hij brak een lans voor een atheïstische en materialistische ideologie, vlak voordat zijn jongere broer door de opvolger van Petrus zou worden ontvangen. Het was geen toevallige, in een onbewaakt moment geschreven tekst. Hij was bedoeld om de teugels aan te halen van die reformistische kant die Raúl Castro zou laten zien aan de democratische regeringen. De Comandante en jefe vond het ook nodig de grens af te bakenen van de hervormingen in Cuba, die zich tot nu toe schuchter op economisch gebied hebben toegespitst zonder uitbreiding naar politieke veranderingen.

italo-calvino-el-vizconde-demediadoIntolerante deel
Zoals in het verhaal van Italo Calvino is het erg moeilijk voor de twee delen van Raúl Castro om zonder botsingen te kunnen samenleven. De paus, de president van Frankrijk, Barack Obama en nog anderen hebben de hand geschud van de politicus die zegt bereid te zijn tot de dialoog. Zij zien echter niet hoe er op Cubaanse bodem wordt geleefd met dat intolerante deel van Castro. Onder die Raúl Castro wordt de onderdrukking van dissidenten gewettigd, belaagt en bespiedt de Staatsveiligheid de activisten en waagt het grootste deel van de bevolking het niet hardop kritiek te uiten op het systeem.

Tweespalt
Welke van de twee helften zal de boventoon gaan voeren? Een Raúl Castro die terugkeert naar het katholieke geloof, een integrale hervorming van het land aanstuurt en gaat spreken met zijn interne oppositie of die andere, van de onverzoenlijke militair die de politieke haat aanwakkert en de belangen van zijn familieclan boven de noden van de natie stelt? Er zal een moment komen dat hij niet zal kunnen volharden in een dergelijke tweespalt. In het laatste deel van het boek van de beroemde Italiaans-Cubaanse schrijver worden de twee helften van de hoofdpersoon met elkaar verenigd en leven ze samen in harmonie na de poging tot vernietiging. In het Cubaanse geval zou dat het meest nefaste van de variabelen kunnen zijn. Een Raúl Castro die zijn goede houding naar buiten en zijn autoritaire houding naar binnen blijft handhaven zou een zeer somber scenario voor de toekomst blijken te zijn.

Bron
* Yoani Sánchez, 14ymedio, 11 mei 2015
* Noot vertaler: Italo Calvino werd geboren in Santiago de las Vegas, Cuba 1913 en overleed in Siena, Italië, 1985
. Het betreffende werk draagt de titel: Las dos mitades del vizconder oftewel De gespleten burggraaf.

NB. Afgelopen weekend werden voor de achtste opeenvolgende maal leden van de Mensenrechtengroep Damas de Blanco gearresteerd. Na het verlaten van de mis werden 53 vrouwen en 25 activisten in Havana gearresteerd.

Ontmoeting Putin en Raúl Castro in Moskou

Van links naar rechts: Putin, Rodríguez en Raúl Castro

Van links naar rechts: Putin, Rodríguez en Raúl Castro

Vandaag hebben de Russische leider Putin en president Raúl Castro elkaar in het Kremlin de hand geschud en met elkaar gesproken. Omdat ook de Cubaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodríguez in Moskou is, werd de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken, Bert Koenders vandaag ontvangen door vice-minister Marcelino Medina. De Cubaanse media benadrukken dat Medina de ‘uitstekende staat van de wederzijdse relaties’ benadrukte en ‘de wil om deze verder te versterken.’