Lage salarissen jaagt arbeiders naar particulier bedrijfsleven

De secretaris-generaal van de Cubaanse staatsvakcentrale CTC meent dat de lage lonen in Cuba leiden tot een vlucht van arbeiders naar de niet-statelijke sector. Ulises Guilarte gaf toe dat het gemiddelde salaris onvoldoende is vergeleken met de hoge prijzen voor voeding- en dagelijks gebruiksartikelen. Ulises Guilarte sprak tijdens een provinciale bijeenkomst van de Central de Trabajadores de Cuba (CTC) in Santiago. In januari 2019 vindt het CTC-congres plaats. Hij benadrukte dat de lage salarissen bij staatsbedrijven de belangrijkste zorg van de werknemers van het eiland zijn en pleitte voor een salarishervorming in plaats van ‘de lapmiddelen’ die tot nu toe worden toegepast, aldus de Cubaanse staatsmedia. (Zie website Cubadebate)

ulises-guilarte-ctc

Ulises Guilarte

Het gemiddelde salaris voor een baan bij de overheid, de sector waar de meerderheid van de actieve bevolking in de planeconomie van het eiland werkzaam is, is nauwelijks 30 dollar per maand. Dat loon is volstrekt ontoereikend vergeleken met de hoge prijzen van levensmiddelen op markten. De prijzen in de detailhandel worden, volgens de vakbondsleider ook door de staat gecontroleerd. Voor Guilarte ligt de oplossing van het probleem in ‘de goedkeuring van een algemene hervorming van de salarissen’. Hij wil ook een einde maken aan het beleid van ‘lapmiddelen’ die de problematiek enkel complexer maken en tot problemen leiden in weer andere sectoren van de economie. Ulises Guilarte vroeg de werknemers om ‘nog wat langer weerstand te bieden om dit probleem op te lossen’. (…) ‘We lossen dit probleem niet op door meer papiergeld te geven aan de arbeiders. Als we dit onmiddellijk zouden doen, raken de goederen en diensten op de markt op en stijgen de prijzen weer. Met andere woorden, je hebt dan wel meer geld in handen maar de koopkracht blijft hetzelfde,’ aldus Guilarte.

Pakket primaire levensbehoeften
De door Guilarte voorgestelde loonhervorming wordt volgens hem bepaald door drie variabelen: de monetaire eenmaking van de twee bestaande valuta in Cuba, waarborgen voor een ‘basispakket van primaire levensbehoeften’ door subsidies ‘op mensen en niet op producten’ en ‘de vaststelling van een minimumloon in het land’ op basis van een ‘minimum pakket van primaire levensbehoeften.’ Hij wees er ook op dat ontoereikende lonen een negatieve invloed hebben op de samenleving, aangezien de meest gekwalificeerde werknemers ‘naar de opkomende en niet-statelijke sectoren’ (vooral het toerisme) vertrekken, terwijl anderen te lijden hebben onder ‘demotivatie’ en ‘werkapathie.’ Om deze reden vroeg hij de werknemers om ‘zich nog iets langer in te zetten om dit probleem uit de wereld te helpen’. Hij verwees ook naar de 1,7 miljoen gepensioneerden in Cuba met een gemiddeld pensioen van 280 peso’s per maand (11,2 dollar), ‘een bedrag dat met de achtergrond van de productprijzen op markten en winkels geen oplossing biedt’.

ctc-provinciale-conferentie-oktober2018

De provinciale conferentie van de CTC in Santiago de Cuba. Bijeenkomsten in andere provincies volgen. In januari 2019 vindt dan het 21ste congres van deze staatsorganisatie plaats.

Libreta
Afgelopen augustus erkende de Cubaanse president Miguel Díaz-Canel zelf dat ‘ontoereikende lonen’ een van de belangrijkste oorzaken van ‘de ontevredenheid van werknemers’ is. Het probleem voor Cubaanse werknemers om te overleven met een klein salaris van de staat ondanks de steeds stijgende prijzen van de primaire levensbehoeften – waarvan de meesten worden geïmporteerd – is een terugkerend thema tijdens de debatten over de hervorming van de grondwet die in februari 2019 via een referendum aan de Cubanen wordt voorgelegd. Gezondheid en onderwijs zijn algemeen toegankelijk en gratis in het land en via de libreta of bonnenboekje krijgen de Cubaanse burgers wat basisvoedsel van de staat. Deze vorm van rantsoenering voorzag tientallen jaren in de behoeften van de bevolking en zo kregen de Cubanen via de libreta ook ondergoed, schoenen en kinderspeelgoed. Maar het aantal producten verkrijgbaar via de libreta is door de jaren heen sterk verminderd.

Bron
* Het Spaanse persbureau EFE, 22 oktober 2018

Schoonmakers luxe Gran Hotel Kempinski onderbetaald

Het pas geopende Gran Hotel Manzana Kempinski in Havana, Cuba’s duurste en meest luxueuze hotel met kamers tot 1.300 dollar per nacht, betaalt de schoonmaker 9,75 dollar per maand in nationale peso’s plus een bonus van 10 dollar in deviezen.

Cuba's first five-star hotel opens in HavanaEen medewerker vertelde dat zij in totaal minder dan 20 dollar per maand verdient, minder dan het landelijk gemiddelde salaris in Cuba van 29,6 dollar per maand. Verschillende medewerkers hebben daarom hun baan bij Kempinski opgezegd wat leidde tot een tekort aan getraind personeel. De buitenlandse leiding van het bedrijf is door de situatie in verlegenheid gebracht omdat zij de salarissen zou willen verhogen als de Cubaanse regering daar toestemming voor zou verlenen.

Twintig maal
Het hotel kwam tijdens de bouw in het nieuws omdat er honderden geschoolde bouwvakkers uit India werden ingevlogen die 1.600 dollar per maand verdienden plus een onkostenvergunning kregen, twintig maal het salaris dat hun Cubaanse collega’s verdienden.

Bron
* Havana Times, 5 juli 2017

Onderwijs komt 10.800 leerkrachten tekort

Het Cubaanse onderwijs kampt met een forse uitstroom van onderwijspersoneel. In het schooljaar 2013-2014 verlieten 6.938 onderwijsgevenden deze sector, aldus de officiële krant Trabajadores. Voor het lopende schooljaar bedraagt het tekort aan leerkrachten 10.800.

schoolklas-met-leraarTrabajadores, het officieel orgaan van de Cubaanse staatsvakbeweging CTC, zegt dat dit probleem al langer bestaat en niet enkel kan leiden tot minder onderwijs op bepaalde plekken, maar het kan ook de kwaliteit van het opvoedkundig proces aantasten. Volgens het artikel zijn het lage salaris, de enorme bureaucratie, de geringe maatschappelijke waardering en het gebrek aan steun van ouders, de redenen waarom mensen het onderwijs verlaten. De secretaris-generaal van de onderwijsvakbond, Ismael Drullet, zegt dat het fenomeen zorgt voor een ‘zeer complexe situatie’ want ‘het is niet in elke regio hetzelfde en heeft ook niet altijd dezelfde oorzaken’. (…) ‘Er zijn provincies die meer bedreigd worden dan anderen en dat heeft te maken met de sociaal-economisch ontwikkelingen. De leraar is een geoefende en gedisciplineerde werker en altijd bestaat de verleiding om het schoolsysteem vaarwel te zeggen en een andere functie te beoefenen,’ aldus Drullet.

Graciela was begin jaren tachtig onderwijzeres op een school in Santiago de Cuba

Graciela was de jaren tachtig onderwijzeres op een school in Santiago de Cuba

Verantwoordelijkheidsgevoel
Een schoolleider in de provincie Cienfuegos, Maileny Quintana, zegt dat de stabiliteit van het onderwijssysteem te wensen over laat door ‘een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en, misschien ook omdat …..andere sectoren betere salarissen betalen.‘ (…) ‘We moeten niet vergeten dat op dit moment de economische situatie een bepalende factor is’, en ze voegt er aan toe dat ‘de bureaucratie een van de meest negatieve factoren is in het geheel. Dan is er de enorme papierlast en de planning van de lesuren die vaak zeer rigide is.’

Graciela staat nu Nu staat ze – ook bij toeristen – bekend als ‘de rokende Graciela. ‘Dit verdient beter dan het onderwijs,’ is haar conclusie.

Graciela staat nu – ook bij toeristen die haar tegen betaling mogen fotograferen – bekend als ‘de rokende Graciela’. ‘Dit verdient beter dan het onderwijs,’ is haar conclusie.

Salaris: 20 dollar
Bij het begin van het schooljaar 2014 – 2015 gingen op 1 september 2 miljoen studenten/leerlingen naar 10.3666 scholen waar 172.000 leraren en leraressen werkzaam zijn. Het tekort aan onderwijspersoneel bedraagt, volgens het Ministerie van Onderwijs 10.800 werkplekken of 6,9% van het totaal aan banen. Het gemiddelde salaris van een onderwijsgevende bedraagt 20 dollar per maand.

Link
* Trabajadores, de krant van de staatsvakbeweging CTC, over de ‘exodus’ uit het onderwijs