Journalist Ravsberg dreigt werkvergunning te verliezen

Fernando Ravsberg dreigt zijn accreditatie als buitenlands journalist werkzaam in Cuba, te verliezen. Ravsberg is geboren in Uruguay en al ruim 30 jaar werkzaam in Havana o.a. voor BBC Mundo, Telemundo in de VS, de Zweedse radio, TV Azteca in Mexico en op dit moment voor het Spaanse blad Publico. Ook is hij hoofdredacteur van de website Cartas desde Cuba, waarin hij de traagheid van de veranderingen, de bureaucratie, perscensuur en corruptie bekritiseert. In een recente bijdrage eiste hij een onafhankelijk onderzoek naar de recente vliegramp bij Havana die aan 112 personen het leven kostte. Ravsberg sympathiseert met de revolutie. De populaire zanger Silvio Rodriguez heeft zich gekeerd tegen de maatregel van de autoriteiten tegen Ravsberg evenals de dichter Fernández Retamar, ook directeur van de uitgeverij Casa de las Americas.

ravsberg-fernando

Fernando Ravsberg

Volgens Ravsberg hebben de problemen met de verlenging van zijn werkvergunning als journalist meer te maken met zijn werkzaamheden voor  zijn blog Cartas desde Cuba dan met zijn werk voor buitenlandse media als Público. De autoriteiten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken hebben dat tegenover Ravsberg bevestigd. ‘Niemand kritiseert mijn werk als correspondent, maar men ontvangt wel steeds kritische boodschappen over wat ik publiceer op Cartas desde Cuba’. Hij kan niet zeggen hoelang de procedure van de verlenging nog gaat duren en of zijn verzoek tot verlenging zal worden gehonoreerd. Verlies van accreditatie kan ook leiden tot verlies van zijn verblijfsvergunning hoewel hij getrouwd is met een Cubaanse en enkele kinderen heeft.

cartas-desde-cuba-ipadZes maanden
Ravsberg herinnert zich het jaar 2014 toen hij zijn werk als correspondent voor de BBC als correspondent in Havana verloor en accreditatie aanvroeg voor Público; toen duurde het 6 maanden voor de autoriteiten hun jawoord gaven en kon hij ondertussen doorwerken. ‘Wat is er in deze 4 jaar veranderd?’ vraagt Ravsberg zich af.

Steun
De dichter en essayist Roberto Fernández Retamar (88), directeur van Casa de las Américas, nam het op voor Ravsberg die ‘zo helder en moedig onze Revolutie verdedigt’. Retamar liet dit weten op de weblog La Segunda Cita van de zanger en tekstdichter Silvio Rodríguez. ‘Het is ongelofelijk wat men heeft gedaan. Men moet zich wenden tot wie dan ook om deze monsterlijke maatregel ongedaan te maken’. Silvio Rodríguez: ‘Als zijn werkvergunning in Cuba wordt ingetrokken en men Ravsberg dwingt na 30 jaar met zijn Cubaans gezin te verhuizen, kan dit een waterscheiding veroorzaken binnen deze Revolutie die wij zo hebben liefgehad, verdedigd en hebben helpen opbouwen,’ schrijft de zanger die er aan toevoegt niet altijd in te stemmen met wat Ravsberg schrijft, maar ‘over het algemeen bedrijft hij journalistiek die wij nodig hebben; intelligent, uitdagend en revolutionair’. bandera-cuba-tortuga-schildpadRavsberg was al vaker doelwit van kritiek uit de meest orthodoxe sectoren van het officiële Cuba. Hij werd van manipulatie beschuldigd nadat hij een tekst had gepubliceerd over de economie in Cuba, geïllustreerd met een karikatuur van een schildpad die een spoor achterlaat in de kleuren van de Cubaanse vlag. Maar de journalist wordt ook gewantrouwd door sommige dissidenten. De columniste en blogger Miriam Celaya zegt over hem: ’Ravsberg is in wezen geen journalist, maar een propagandist van het Cubaanse regime’. Volgens Celaya is hij ‘een extreme tegenstander van de dissidentie’. Dit diepe wantrouwen komt ook tot uiting bij een artikel op de website 14ymedio met zeer kritische observaties over zowel Rodríguez als Ravsberg. Zie de ruim 30 reacties.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio, Marti Noticias, 13 juni 2018

Linken
* Fernando Ravsberg, Cartas desde Cuba, 13 juni 2018 over een gerechtelijk onderzoek naar het vliegtuigongeluk.
* ‘Horror. Wij raken Ravsberg kwijt’ La segunda cita , weblog van Silvio Rodríguez, met tientallen steunbetuigingen voor Ravsberg.

Journalistenbond ontneemt kritische collega lidmaatschap

De ethische commissie van de officiële journalistenvakbond Unión de Periodistas de Cuba (UPEC) heeft radiojournalist José Ramírez Pantoja in Holguín voor vijf jaar geschrapt als lid van de bond. Hij kan in beroep gaan bij het congres van de UPEC.

radio-holguin-ramirez-pantoja-holguin-verdadecuba-facebook

Ramirez Pantoja

De Comisión Nacional de Ética (CNE) van de journalistenbond zegt dat Pantoja zich na vijf jaar weer bij de UPEC kan melden als lid, onder twee voorwaarden: hij moet werkzaam zijn bij een medium en ethisch en professioneel gedrag getoond te hebben, in overeenstemming met het reglement en de voorschriften van de bond, aldus een collega van Ramírez Pantoja die anoniem wil blijven. In het kader van het onderzoek naar het gedrag van Pantoja reisde op 7 september de voorzitter van de ethische commissie en tevens vooraanstaand commentator van de partijkrant Granma, Luis Sexto, naar Holguín en sprak daar met Pantoja. Deze was na een uitspraak van de provinciale ethische commissie in beroep gegaan bij de landelijke commissie. De provinciale commissie had aangedrongen op schorsing als vakbondslid voor onbepaalde tijd. De anonieme bron zei tegen de website Cubanet: ‘De uitspraak van de nationale commissie is veel drastischer dan die van de provinciale commissie omdat in het laatste geval Pantoja zich binnen een bepaalde periode weer bij de UPEC kan aanmelden als lid.’

Geen commentaar
Hij wijst er ook op dat de ethische commissie niet coherent is in haar uitspraken omdat Luis Sexto, op 22 september in een programma van Radio Rebelde, nog pleitte voor een nationale pers zonder censuur en stimulator van het debat en de polemiek met een verknochtheid aan de waarheid. ‘Het is duidelijk dat Luis Sexto met twee tongen spreekt en een verschil maakt tussen zijn woorden en zijn daden want in de praktijk straft hij een journalist die de polemiek zocht, gebaseerd op de waarheid. Sexto is geen man die handelt naar zijn opvattingen en dat is van zijn kant niet ethisch,’ aldus de anonieme bron. De website Cubanet belde met het kantoor van de UPEC in Holguín, maar deze weigerde commentaar.

silvio-rodriguez

Silvio Rodriguez

Solidair
Pantoja werd ontslagen bij Radio Holguín omdat hij op zijn persoonlijke blog (Verdadecuba) de tekst van Karina Marrón González, onderdirecteur van de partijkrant Granma, uitgesproken tijdens een  bijeenkomst op 28 juni van de journalistenvakbond UPEC, afdrukte. Marrón González wees op de mogelijkheid van sociale onrust in het land als de economische crisis zou voortduren. Diverse journalisten op het eiland en Cubaanse artiesten, onder wie de regimevriendelijke zangers Silvio Rodríguez en Vicente Feliú hebben hun openlijke steun betuigd aan Ramírez Pantoja.

Bron
* Cubanet, 29 september 2016

Link
* Fernando Ravsberg pleit voor ontslagen journalist. Zie deze Cubaweblog van 19 augustus 2016

Bezorgdheid over lot hongerstaker Guillermo Fariñas

De Europese Unie heeft haar bezorgdheid geuit over de gezondheid van de Cubaanse regimecriticus Guillermo Fariñas (54), die al ruim een maand in hongerstaking is en daarmee het recht op vrijheid van meningsuiting en het recht op vergadering wil afdwingen voor de Cubaanse samenleving. Al eerder toonden de VS en het Vaticaan hun zorgen; een vertegenwoordiging van de Europese ambassadeurs in Havana bezocht afgelopen week de hongerstaker in zijn woning in Santa Clara.

farinas-augustus-2016

Guillermo Fariñas tijdens zijn hongerstaking

‘De Europese Unie volgt het verloop van de hongerstaking van de Cubaanse activist en winnaar van de Sacharov Prijs 2010. Wij hebben onze zorgen voorgelegd over de gezondheid en het welzijn van de heer Fariñas aan de Cubaanse autoriteiten,’ aldus een woordvoerder van de Europese Commissie. ‘De EU verdedigt de universele mensenrechten, inclusief het recht op meningsuiting en vereniging, essentiële aspecten voor een open, dynamische en participatieve samenleving,’ voegde de woordvoerder er aan toe.Volgens de Cubaanse Commissie van Mensenrechten en Nationale verzoening /  Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN), werden in 2016 tot nu toe 7.300 arrestaties plaats op basis van politieke motieven.

Bezoek VS
Gisteren bezocht de Chef van de Politieke en Economische Sectie van de Amerikaanse ambassade in Havana, Dana Brown, voor de tweede maal tijdens zijn actie Fariñas. Brown sprak enige tijd met de actievoerder, informeerde naar zijn gezondheid en legde uit dat haar regering van mening was dat, gezien de gevolgen en effecten wereldwijd van de hongerstaking, hij de hongerstaking zou kunnen beëindigen. Maar Fariñas benadrukte dat hij de actie voortzet ‘tot de uiterste consequenties.’

Bezoek EU
Woensdag jl. bezochten twee vertegenwoordigers van de Europese Unie de woning van Guillermo Fariñas Hernández. Vela Nikolaus Buzasi, cultureel attaché van de Duitse ambassade en  Carlos Pérez Padilla, politiek adviseur van de EU, toonden hun belangstelling voor de gezondheid van Fariñas en informeerden naar de manier om hem te kunnen helpen.

Bron
* Diverse perspublicaties

Youtube (35 seconden, hierboven): Al2, lid van de rapgroep Los Aldeanos en Silvito El Libre spreken hun onvoorwaardelijke steun uit voor Fariñas. Silvito de Vrije, is de zoon van de bekende Cubaanse zanger Silvio Rodriguez, die vorige maand nog de lof zong op de 90 jaar geworden dictator Fidel Castro. 

Obama en Castro eind deze week samen op top Amerikaanse landen

De Zevende Top van de Amerika’s, die op vrijdag 10 en zaterdag 11 april a.s. in Panama plaats vindt, wordt voorafgegaan door een tweedaags forum Foro de la Sociedad Civil waar ruim 700 organisaties uit heel Noord- en Zuid-Amerika aan deelnemen. Ook dissidenten en hiphopartiesten uit Cuba zullen daar zijn, vlak voordat de presidenten Obama en Raúl Castro elkaar zullen ontmoeten. De Top van de Amerika’s werd in 1994 opgericht als instrument voor een inter-Amerikaanse politieke dialoog. Het is de eerste keer dat Cuba aan deze inter-Amerikaanse top zal deelnemen. Vijfendertig Latijns-Amerikaanse landen zijn in Panama vertegenwoordigd.

BarackObamaRaulCastroTussen beide presidenten zal tijdens de top sprake zijn van ‘een interactie’. Dat heeft ondersecretaris voor Buitenlandse Zaken, Roberta Jacobson, meegedeeld. Jacobson, die ook de delegatieleider is tijdens de onderhandelingen met Cuba, zei dat er tot nu toe geen bilateraal overleg is geagendeerd tussen beide leiders. Amerikaanse diplomaten toonden zich afgelopen week sceptisch over de mogelijkheid dat nog voor de top begint, nieuwe ambassadeurs zullen worden benoemd en ambassades in Havana en Washington worden geopend. ‘Er is niet veel tijd meer voor de opening van de top,’ liet woordvoerder Marie Harf van het Ministerie van Buitenlandse Zaken weten.

Obama's selfie met Raul Castro, die de Venezolaanse president  sleeptowu neemt

Obama’s selfie met Raúl Castro, die de Venezolaanse president op sleeptouw neemt

Harde toon
In Cuba zelf wordt de kritiek op de rol van dissidenten en activisten in Panama, heftiger en harder. De officiële website Cubadebate spreekt over een ‘samenzwering’ waardoor ‘complexe situaties ontstaan voor de organisatoren omdat het de bedoeling is Cuba en Venezuela in de beklaagdenbank te plaatsen’. De vrees van officieel Cuba is dat ‘de Cubaanse contrarevolutie van huurlingen gericht is op legitimatie’, aldus Cubadebate. Volgens de Cubaanse staatsmedia zullen ‘meer dan honderd vertegenwoordigers van de ware civil society’, waaronder ‘kunstenaars, jongeren, intellectuelen, boeren, leden van coöperaties, ondernemers en academici’ tijdens dit parallelle forum aanwezig zijn. Maar al deze organisaties erkennen de Cubaanse Communistische Partij als ‘de enige politieke kracht in de samenleving’ en hun reis- en verblijf wordt door de Cubaanse overheid gefinancierd.

Ook dissidente stemmen
Vanuit de wereld van de Cubaanse dissidenten nemen Leonardo Calvo Cardenas (Comité Ciudadanos por la Integración Racial (CIR)/ Burgercomité voor Raciale integratie) en de taalkundige Yusmila Reina van de oppositiegroep Unión Patriótica de Cuba (UNPACU Patriottische Unie van Cuba) deel. Ook de onafhankelijk journaliste Myriam Celaya en Berta Soler en Saily Navarro, vertegenwoordigers van de Damas de Blanco, zullen in Panama aanwezig zijn. Ook de blogger Henry Constantin, die vanwege zijn bloggersactiviteiten van de universiteit werd verwijderd en Manuel Cuesta Morúa, leider van Arco Progresista, zijn in Panama om deel te nemen aan het alternatieve forum. Rosa María Payá, dochter van de overleden regimecriticus Oswaldo Payá, neemt ook aan de top deel. Yoani Sánchez, blogger en uitgever van de internetkrant 14ymedio, wil als journalist deelnemen. Cubaanse media hebben de deelname van opposanten omschreven als ‘een provocatie’ en een ‘anti-Cubaans complot.’

De officiële civil-societydelegatie van het Cubaans regime telt ruim 100 leden en kwam gisteren in Panama aan. In een gesprek met de Panamese pers bekritiseerden zij ‘de aanwezigheid op deze plek van huurlingen betaald door de historische vijanden van de revolutie.’De staatsvakbond van journalisten UPEC verspreidt in Panama een folder waarin wordt uitgelegd waarom het officiële Cuba de aanwezigheid van dissidenten een ‘belediging’ achten omdat zij ‘in ruil voor een rijk betaalde baan de naam van het land Cuba op schandelijke wijze annexeren, het land dat zij dagelijks belasteren en beledigen.’

De officiële civil-societydelegatie van het Cubaans regime telt ruim 100 personen en kwam gisteren in Panama aan. In een gesprek met de Panamese pers bekritiseerde zij ‘de aanwezigheid op deze plek van huurlingen betaald door de historische vijanden van de revolutie.’ De staatsvakbond van journalisten UPEC verspreidt in Panama een folder waarin wordt uitgelegd waarom het officiële Cuba de aanwezigheid van dissidenten een ‘belediging’ acht omdat zij ‘in ruil voor een rijk betaalde baan de naam van het land Cuba op schandelijke wijze annexeren, het land dat zij dagelijks belasteren en beledigen.’

Kritische rappers
De deelname van een groep rappers is opvallend. Een van hen Raudel Collazo van de groep Escuadrón Patriota heeft aangekondigd niet ‘in een sfeer van confrontatie’ naar Panama te gaan, maar te spreken zoals we ook anders doen als hiphoppers. Collazo zegt een andere visie te koesteren op het Cubaanse politieke conflict dan ‘de twee extremen.’ Hij wil het debat aangaan vanuit ‘een liefdevol perspectief en vanuit de gedachte dat wij niets slechts doen’. Collazo, Escalona y del Río sluiten zich aan bij andere Cubaanse rockers als Bárbaro Vargas, Silvio Liam Rodríguez (Silvito ‘El Libre’) en de Venezolaanse rapper Macabro Doce.

Vader Silvio-Rodriguez-Silvito-Libre

Vader Silvio Rodriguez en zoon Silvito El Libre

Vader en zoon
Opvallende verschijning in Panama zijn vader en zoon Rodríguez. De zanger Silvio Rodríguez reist met de officiële delegatie naar Panama en zijn zoon Silvito El Libre is een van de vertegenwoordigers van de onafhankelijke civil society. Donderdag 9 april zal vader Rodríguez tijdens de officiële opening zingen tijdens een gratis concert. Zoon en rapper Silvito zingt in het theater Ateneo in de stad Saber in Panama met gelijkgezinden tijdens het Concierto Hip Hop Cubano met Eskuadrón Patriota en David D’Omni.

Reisverbod
Antonio Rodiles, directeur van het oppositieproject Estado de Sats, en José Daniel Ferrer, leider van UNPACU, mogen niet deelnemen aan de bijeenkomst. Het paspoort van Rodiles is door de autoriteiten geconfisqueerd en José Daniel Ferrer is een voormalige politieke gevangene en lid van de Groep van 75. Hij werd destijds voorwaardelijk vrijgelaten en kan zonder toestemming van het regime het land niet verlaten.

wallpaperwebLinken
* De thema’s van de Top van de Amerika’s, Juventud Rebelde, 17 maart 2015
* Het Spaanse persbureau EFE: Het debuut van Cuba en het nieuwe tijdperk met de VS maken Panama tot een historische stad.
* New York Times, Julie Hirschfeld Davis, 8 april 2015 America Trip Will Test Obama’s Push for Ties With Cuba

Silvio Rodríguez klaagt over bureaucraten in de cultuurpolitiek

De Cubaanse zanger Silvio Rodríguez beklaagt zich over het beleid van de bureaucraten op het Ministerie van Cultuur en zegt op zijn blog Segunda Cita terug te verlangen naar Fidel Castro. De autoriteiten hadden namelijk de elektriciteit afgesloten in zijn geluidstudio Estudios Abdala, een van de modernste platenstudio’s van Latijns-Amerika waar Rodríguez samen met het staatsbedrijf CIMEX, de eigenaar van is en dat sinds 1988 bestaat.

Cartoonist Guama maakte een collage over het vertrek van Sylvio uit Cuba, gebaseerd op een lied van de zanger De gitaar van de oude soldaat.

Cartoonist Guama maakte een collage over ‘het vertrek op een vlot’ van Silvio uit Cuba, gebaseerd op een lied van de zanger De gitaar van de oude soldaat.

Rodríguez schrijft op zijn blog dat het ‘op een plan van de vijand lijkt, maar het is niet de CIA.’ Hij beschuldigt functionarissen van de overheid en zegt dat zij nooit zijn bestaan hebben willen vergeven. De elektriciteit werd voor de tweede maal in enkele maanden afgesloten vanwege wanbetaling. ‘Abdala kan niet betalen omdat we al 8 maanden in een proces verwikkeld zijn van overheveling naar het Ministerie van Cultuur en dat is om onbekende redenen nog niet geheel voltooid,’ schrijft de musicus. De studio’s functioneerden, maar moesten hun activiteiten stoppen. ‘Vanaf volgende week zijn er contracten die ons land duizenden kunnen opleveren. Maar gezien de ontstane situatie kunnen we niet werken. We kunnen ook onze schulden niet betalen want als deze toestand voortduurt, verslechtert onze situatie alleen maar,’ legt Rodríguez uit. Hij benadrukt dat een viceminister van Cultuur, van wie de naam niet wordt genoemd, Abdala heeft meegedeeld dat ‘het Ministerie de elektriciteit niet kan betalen want bedrijven moeten hun eigen schulden betalen.’ Rodriguez schrijft dat deze situatie lijkt op ‘een plan van de vijand, maar het is de CIA.’

Silvio Rrodriguez en Fidel Castro

Silvio Rodriguez en Fidel Castro

Fidel’s supervisie
De verongelijkte zanger verwijst ook naar de autoriteit van Fidel Castro omdat Abdala ‘een project was goedgekeurd en gesuperviseerd door el Comandante en Jefe’ maar ‘er is nu sprake van een doodsstrijd waar veel functionarissen medeplichtig aan zijn want zij kennen de situatie en doen niets.’(…) ‘Sommige van deze functionarissen hebben het bestaan van Abdala nooit kunnen accepteren. In plaats dat zij deze studio’s zagen als een bijdrage aan de cultuur, denken zij dat de oprichting ervan bedoeld was om hun incompetentie aan het licht te brengen.’ Hij voegt er aan toe dat het veel vraagt om ‘steeds op deuren te kloppen die niet opengaan en tegen oren aan te praten die niet luisteren’ en besluit met de hartenkreet ‘dat men niet moet denken dat ik me niet schaam voor deze publieke bekentenis. Maar nog meer schaamte voel ik als ik de studio’s zie veranderen in ruïnes’.

Linken
* De website van de Abdala Studio’s
* De weblog van Silvio Rodríguez

Cuba: met of zonder een nationale middenklasse?

De uitsluiting van de binnenlandse privésector in de nieuwe Wet op de Buitenlandse Investeringen moet voorkomen dat er in Cuba een nationale bourgeoisie ontstaat, die een bedreiging kan vormen voor het communistische systeem. Maar Cubaanse intellectuelen zouden er bij president Raúl Castro op hebben aangedrongen deze uitdaging aan te nemen, net zoals dat eerder gebeurde in China en Vietnam. Eén van hen is de publicist Guillermo Rodríguez Rivera die op de weblog van zanger Silvio Rodríguez, het ontstaan van een ‘patriottische en nationale burgerij’ bepleit. ‘Wat zou daar vreemd aan zijn in deze gecompliceerde wereld?’ vraagt hij zich. ‘Bovendien, we hadden ooit zo’n middenklasse’.
capitool4
De uitsluiting van deze groep nationale ondernemers in de wettekst leidde tot kritiek onder intellectuelen die dicht bij de regering staan, zeker tegen de achtergrond dat het Raúl Castro was die de weg baande voor arbeid ‘als particuliere ondernemer’. De wet biedt belastingvoordelen aan buitenlandse ondernemingen, inclusief  geemigreerde Cubanen want om te kunnen investeren eist men ‘domicilie en kapitaal in het buitenland.’ De regering reageerde daarop door te zeggen dat men ‘niet actief op zoek gaat naar buitenlands kapitaal in Miami.’ Zanger Silvio Rodríguez schrijft op zijn weblog dat hij niet gelooft dat ‘het feit dat ook Cubanen van hier zouden investeren, hen tot kapitalisten maakt. Dat is een sofisme’. En hij voegt er aan toe dat het in Cuba zou gaan om ‘economische maatregelen binnen een socialistisch distributiesysteem en dus onder controle van de socialistische regering.’

Onvoldoende kapitaal
De regering rechtvaardigt de uitsluiting met het argument dat de particulieren in eigen land niet beschikken over ‘voldoende middelen die leiden tot groei van de economie’, maar de politicoloog Jorge Gómez Barata, een ex-medewerker van het Ideologisch Departement van de Communistische Partij, benadrukt dat hun bijdrage ‘beslissend’ is voor de economie. ‘Het antwoord op het onvermogen van Cubanen om te investeren, moet niet hun feitelijke en juridische uitsluiting zijn, maar hen juist helpen bij te dragen aan dit proces dat beslissend is voor de natie en het socialisme,’ zegt hij.

Revolutionair Offensief
Fidel Castro rekende in 1960 met de particuliere onderneming af toen hij de grote bedrijven nationaliseerde. Daar kwam in 1968 de onteigening van alle kleine bedrijven, cafe’s en winkels nog bij tijdens het zogeheten Revolutionair Offensief. De afwijzing van de regering staat omschreven in Lineamiento 3 of Richtlijn 3 die in 2011 door het zesde partijcongres werd aangenomen: ‘in bedrijfsvormen die niet tot de staat behoren, is de concentratie van eigendom via natuurlijke of juridische personen, niet toegestaan.’ Vice-president Marino Murillo, belast met de hervormingen, zegt dat deze beslissing werd genomen ‘om te voorkomen dat er zich een concentratie van eigendom zou voordoen.’ Maar er zijn intellectuelen die geloven dat deze maatregel een mogelijke doorstart van de gestagneerde economie in Cuba juist tegenhoudt.

China en Vietnam
Daar is onderzoeker Arturo López-Levy van de Universiteit van Denver het mee eens want ‘enkel investeren in kleine bedrijfjes en de kritiek op de concentratie van eigendommen’ (…) heeft de weg naar hervorming geen goed gedaan, niet alleen door het verbod van bepaalde economische activiteiten maar nog meer door de signalen die er van uitgaan.’ (…) ‘Je laat de buitenwereld weten dat de autoriteiten niet geheel overtuigd zijn van de onhaalbaarheid van een commando-economie,‘ zegt López-Levy en dat ‘schaadt de burgers niet alleen in hun rechten maar ook omdat het de nationale ontwikkeling inperkt.’

Een van de vele particuliere eethuizen, of palladars, hier in Cienfuegos

Een van de vele particuliere eethuizen, of paladars, hier in Cienfuegos

Embargo ontduiken
Publicist Rodríguez Rivera wijst erop dat wanneer de particuliere Cubaanse ondernemers zouden worden behandeld als de buitenlandse investeerders, ook een loopje met het Amerikaans embargo wordt genomen, dat sinds 1962 bestaat omdat ‘veel Cubanen in de VS via hun familieleden zouden investeren en dat allemaal onder supervisie van de Cubaanse Communistische Partij net zoals in China en Vietnam gebeurt.’ De eigen ondernemers erbij betrekken leidt, aldus Gómez Barata, tot het ontstaan van een ‘stedelijke middenklasse en een boerenbevolking’ waar de werknemer ‘niet langer een loonafhankelijke maar een ondernemer is.’ En Barata wijst erop dat de regerende partijen in China en Vietnam erin geslaagd zijn deze veranderingen te integreren in de productie en dat ze ook deel uitmaken van de sociale dynamiek. ‘Die ervaringen zijn geen recept, maar wel iets waar men rekening mee moet houden,’ benadrukt hij.’ En Rodríguez Rivera constateert dat ‘als wij de Cubanen in Cuba zouden verbieden te investeren terwijl de Yankees de Cubanen die daar wonen dit onmogelijk maken, maken wij ons schuldig aan een blokkade zoals de Yankees dat zelf ook doen.’

LeyNr.118Bron
* El Universal, Venezuela, 14 april 2014
Link
* Arturo López-Levy van de Universiteit van Denver in een interview over de Wet op de Investeringen: ‘Verandering van politiek is niet gelijk aan verandering van de regering.
• De Partijkrant Granma publiceert vandaag  de tekst van de nieuwe Wet op de Buitenlandse Investeringen, die op 29 maart door het parlement werd aangenomen. Ook is er een folder samengesteld (20 centavos) die op dit moment overal in het land wordt verspreid via krantenkiosken.

Sanctie tegen zanger Robertico Carcassés opgeheven

Het Ministerie van Cultuur heeft de sanctie tegen pianist en componist Robertico Carcassés opgeven. De maatregel was het gevolg van kritische uitspraken van de musicus tijdens een rechtstreekse televisie-uitzending gewijd aan de vier Cubaanse spionnen die in de VS gevangen worden gehouden. De mededeling is afkomstig van de officialistische zanger Silvio Rodríguez die op zijn weblog spreekt over ‘positief’ verlopen gesprekken.

Cartoon Garincha

‘Ja, wij spreken en zingen over heilige zaken in Cuba zoals in het volgende lied over de favoriete toetjes van de Cubaanse Vijf.’ Cartoon van Garincha over de serviele houding van enkele Cubaanse zangers en zangeressen in de kwestie rond Carcassés.

Tegenover het persbureau EFE bevestigde Carcassés (41), leider van de muziekgroep Interactivo, de bijeenkomst, maar zei nog te wachten op het bericht over de intrekking van de sanctie. Tijdens een concert op 12 september op de zogeheten Anti-imperialistische Tribune in Havana, improviseerde Carcassés; ‘Ik wil dat de Vijf Helden vrijkomen (…) Vrije toegang tot informatie zodat ik mijn eigen mening kan vormen. Ik wil de president via directe verkiezingen kiezen en niet via een andere weg. Stop met de blokkade en stop aub met de blokkade die Cuba zichzelf oplegt. Militanten of dissidenten: alle Cubanen hebben dezelfde rechten.’ Als gevolg van deze kritische uitspraken via de Cubaanse televisie was hem door het Ministerie van Cultuur een tijdelijk verbod opgelegd om op te treden. Tijdens het gesprek zou een functionaris hem hebben gezegd dat zijn ‘verklaringen niet overeen kwamen met de lijn van de Cubaanse revolutie, dat het niet de juiste plek was dit te doen en dat hij een opportunist zou zijn.’

Roberto Carcasses

Roberto Carcasses

Critici Carcassés
Zanger Rodríguez had Carcassés al eerder bekritiseerd, maar had ook kritiek op het Ministerie van Cultuur. ‘Als burger heeft Robertico het recht in zijn land te zeggen wat hij denkt. Het lijkt me een betreurenswaardige fout dat hij dit heeft gedaan tijdens een activiteit opgedragen aan onze vijf antiterroristische helden, die hun leven hebben opgeofferd voor de veiligheid van het land.'(…) ‘Ik schrik ervan dat men de zaak van de Vijf wil gebruiken als voorwendsel voor een daad van repressie’. Via commentaren op twitter en verschillende weblogs wordt de rol van de ‘castristische miljonair en overschatte Silvio Rodriguez’ omschreven als ‘de man die snel de rol van de vriendelijke politieagent tijdens het verhoor op zich neemt in de zaak van de muzikant Robertico Carcassés, en haalt hij de kastanjes uit het vuur voor dit decadente en corrupte regime.’ Ook Mariela Castro, homo-activiste en dochter van Raúl Castro keurt de daad van Carcassés af en noemt hem ‘zeer opportunistisch’ en zegt dat het wel erg gemakkelijk is zulke dingen te roepen ‘tijdens een concert dat een geheel andere doelstelling heeft’. Mariela Castro zegt wel van mening te zijn ‘dat iedereen zegt wat hij denkt.’ De directeur van het Nationaal Koor van Cuba, Digna Guerra, zegt ‘beledigd’ te zijn door de houding van Carcassés, bekritiseert zijn ethiek en spreekt over de ‘heilige strijd’ voor de Cubaanse spionnen in de VS. ‘Als Cubaanse, als musicus en als moeder noem ik dit onacceptabel en voel ik me nog meer dan anders betrokken bij de Cubaanse Vijf, bij de Revolutie en bij de jongeren die me iedere dag uitdagen deel uit te maken van de cultuur en van het Vaderland’, aldus Guerra.

Buitenlandse beïnvloeding
De officialistische twitteraar en blogger Iroel Sánchez, in dienst van het Ministerie van Communicatie, beschuldigt Carcassés ervan de kritiek geuit te hebben om zo naam te maken in de VS. De muzikant Conrado Monier beschuldigt Carcassés ervan de ‘inspanningen van duizenden kunstenaars’ te niet te doen. ‘Vanuit mijn Guantánamo, enkele millimeters verwijderd van de Yankees, zeg ik als eenvoudig Cubaans muzikant ‘dit doe je niet.’ In een andere reactie, gepubliceerd door de website van de officiële kunstenaarsbond La Jiribilla, kritiseert zanger Eduardo Sosa de rol van de internationale persbureaus om deze ‘ongepastheid te publiceren’. Maar Sosa zegt ook dat de gebeurtenis aantoont dat ‘er beter en efficiënt gebruik moet worden gemaakt van de ruimte voor het publieke debat en dat ieder van ons zich vrij en open moet kunnen uiten zonder angst voor verschillen.’ De website publiceert geen reacties die steun betuigen aan Carcassés.

Silvio_Rodriguez

Silvio Rodriguez

Linken
De verklaring van Silvio Rodriguez op zijn weblog
*
De officiële kunstenaarsbond publiceerde drie commentaren over deze affaire; alle drie keuren het gedrag van Robertico Carcassés af.

Tijdelijk verbod optreden voor kritische zanger

De zanger Robertico Carcassés is voor onbepaalde tijd uit de muzieksector verwijderd als represaille voor de politieke kritiek die hij vorige week tijdens een rechtstreekse televisie-uitzending uitte over het gebrek aan vrije verkiezingen en de achterstelling van dissidenten in Cuba. Ook eiste hij ‘vrijheid van informatie’.

De kritiek van Roberto Carascasse als een schop onder het achterste van castroRoberto Carcasses

De kritiek van Roberto Carascasses werkte als  een schop onder het achterste van Castro

Carcassés en zijn groep mochten zaterdag niet spelen in Café Miramar in Havana en zullen ook woensdag niet optreden in theater Brecht, aldus leden van zijn begeleidingsgroep Interactivo, die vrijdag op het Cubaans Instituut voor Muziek moesten verschijnen. Zij deden verslag van dit onderhoud met de autoriteiten op hun Facebookpagina. Eén uur later was dit bericht verwijderd en werd nog slechts de afgelasting van twee concerten gemeld.

Collega Silvio Rodríguez kondigde aan dat hij Carcassés uitnodigde voor twee van zijn concerten in het afgelopen weekend. Rodríguez, die bekend staat als een sympathisant van de revolutie en van de Castro’s, ging verder niet in op de polemiek die is ontstaan over de uitspraken van Carcassés. De zanger zelf heeft na zijn televisieoptreden contacten met de media gemeden.

Leden van de muziekgroep Calle 13  tijdens een van hun vele bezoeken aan Cuba

Leden van de muziekgroep Calle 13 tijdens een van hun vele bezoeken aan Cuba

Bijval
De Portoricaanse rockband Calle 13 – vaak te gast bij officiële concerten van het regime – liet via Twitter weten: ‘Wij geloven in de revolutie, maar niet in de censuur. Stop met het afgelasten van nog meer concerten van Roberto Carcassés in Cuba’. De blogger Yoani Sánchez zei dat de reactie van Roberto Carcassés op het juiste moment kwam en op de juiste plaats toen hij donderdag voor de televisiecamera’s verscheen op de Anti-imperialistische Tribune over ‘de noodzaak van meer vrijheid in Cuba.’ Zij liet de zanger verder weten: ‘Dank je wel, Bobby, voor het waardevolle en het originele dat je naar voren bracht en voor het feit dat je je bewust was van de grote mogelijkheden die je hebt met je stem en met je kunst.’

Tien jaar na de fusillade van drie Cubaanse jongeren (deel 2)

Op 11 april 2003 werden drie Cubaanse jongeren na een supersnelle berechting gefusilleerd. Zij hadden een mislukte poging gedaan met een veerboot naar de VS te ontsnappen. Publicist Harold Dilla Alfonso gaat tien jaar later in op het beleid van de Cubaanse regering dat, aldus Alfonso, blijkbaar door de VS werd bepaald. En hij belicht de publieke steunbetuiging van allerlei schrijvers, musici en officials in Cuba aan deze misdaad.

Fidel Castro begroet twee ondertekenaars van de brief. namelijk silvio-rodriguez-y-amaury-perez-e (midden)

Fidel Castro begroet twee ondertekenaars van de brief. namelijk Silvio Rodriguez en Amaury-Perez  (midden)

De Staatsraad baseerde zijn besluit, aldus Fidel Castro in een vier uur durend betoog nadat de executies hadden plaatsgevonden, op ‘de potentiele gevaren van deze daad, niet alleen voor het leven van talloze onschuldige personen maar ook voor de veiligheid in het land’. Fidel zegt dat Cuba ‘slachtoffer is van een sinister plan van provocaties gesmeed door de meeste extreme sectoren van de Amerikaanse regering en zijn bondgenoten van de terroristische maffia in Miami met het enige doel omstandigheden te creeeren en een voorwendsel te scheppen om ons Vaderland aan te vallen.’ Dat betekent dus dat het fusilleren van de drie Cubaanse jongeren die geen dodelijk misdrijf pleegden, werd uitgevoerd als antwoord op de veronderstelde bedreigingen van de Amerikaanse regering, die toen geleid werd door president George W. Bush. Feitelijk wordt de Amerikaanse president op die wijze een speler in de interne politiek van Cuba en is Fidel Castro niet meer en minder dan een Plattista, die buitenlande inmenging accepteert. (In 1991 werd door de Amerikanen het Platt Amendement aangenomen dat de relaties beschrijft tussen Cuba en de VS. De VS mochten zich daardoor eenzijdig bemoeien met de interne ontwikkelingen in Cuba en de behandeling van de Amerikaanse basis van Guantanamo Bay.) Het zou later nog een keer gebeuren toen een groep Cubanen een boot kaapten aan de noordkust, maar nu met veel meer geweld. Toch werden zij niet veroordeeld tot de dood want dat was de voorwaarde die de Amerikanen hadden gesteld voor uitlevering aan de Cubaanse autoriteiten. De Amerikaanse kustwacht had de vluchtenden aangehouden.  Ook in dit geval  bepaalde de Amerikaanse regering wat gerechtigheid was en onderwierpen de Cubaanse leiders zich aan de dwangbuis van het Plattismo.

Steunbetuigingen

De inmiddels overleden actrice Raquel1Revueltaactrice-verklaringuithavana2003 was een van de ondertekenaars van de brief

De inmiddels overleden actrice Raquel Revuelta was een van de ondertekenaars van de brief. Enkele ondertekenaars weigerden aanvankelijk maar ze werden onder zware druk gezet. Een van hen werd gedreigd met het verlies van zijn particuliere internetaansluiting.

Het toppunt van de schande was de wijze waarop 27 intellectuelen een document presenteerden waarin zij verklaarden ‘aan vrienden over de hele wereld’ dat ‘om Cuba  te verdedigen men zich genoodzaakt had gezien krachtige middelen te gebruiken die ze liever niet gekozen hadden’. De 27 Cubanen riepen op ‘de wereldwijde campagne te bekritiseren die bedoeld is om ons te isoleren en zo het speelveld klaar te maken voor een militaire daad van agressie van de VS tegen Cuba’

Onverwachte namen
Onder de intellectuelen waren er die nooit een mogelijkheid nalaten om in de modder te roeren, zoals Silvio Rodríguez, Miguel Barnet en Amaury Pérez. Ook ontbraken enkele illustere functionarissen niet. (Het zou onvergeeflijk zijn deze personen, Carlos Martí, Eusebio Leal en Alfredo Guevara, intellectuelen te noemen). Maar wel verschenen er handtekeningen onder de verklaring van personen van wie men dat nooit had verwacht zoals de gitarits – componist Leo Brouwer,  componist Chucho Valdés, Roberto Fabelo, de fijnbesneden Cintio Vitier, zijn vrouw Fina García Marruz en Marta Valdés.

Cuba te schande
Het meest schokkende van deze brief is dat men heel Cuba de schande kwalijk nam, hoewel maar een klein deel van de bevolking echt schuldig was. De meerderheid van de Cubanen kende het incident niet totdat de partijkrant Granma er over publiceerde, zonder weerwoord maar steeds met het dreigement van de politieknuppel, in die tijd veelvuldig toegepast. De emigranten, die ook deel uitmaken van Cuba en waarvan de grootste meerderheid niets met de ‘maffia van Miami’ te maken heeft, was ook niet betrokken bij deze beslissing. En het allerbelangrijkste is dat de gefusilleerde jongeren en hun familie ook legitiem deel uitmaken van Cuba. Het was dus niet alleen een misdadig besluit dat terecht kwam op de schouders van een meerderheid in Cuba, maar ook tegen hen gericht was.

Spijt
Het is mogelijk dat met het verstrijken van de jaren dit besluit zwaar weegt op de gewetens van hen die besloten tot de snelle fusillering van deze drie zwarte jongeren. Het is mogelijk dat bijvoorbeeld Carlos Lage, terwijl hij rondloopt in het ziekenhuis waar hij als administrateur te werk is gesteld, nog eens nadenkt over die gebeurtenis. (Carlos Lage was in 2003 vice-president, maar werd later ontslagen, redactie). Of misschien heeft de ex-minister van Buitenlandse Zaken, Roberto Robaina wel een spijtbetuiging klaarliggen. Misschien is het hem opgevallen hoe bij het schrijven ervan zijn hart veel sneller klopte dan toen hij zijn handtekening onder het doodvonnis plaatste. En het is mogelijk dat de getrouwen die de Castro’s toen volgden en steunden, wanneer ze achterom kijken, iets voelen van spijt over de oproep die zij toen deden, bestemd voor de vrienden van ver en zich toen niet schaamden voor de schande en de misdaad. Het is een geluk voor hen dat Bárbaro Sevilla, Lorenzo Copello en Jorge Martínez er niet meer zijn. Niemand bood hen de gelegenheid om spijt te betuigen.

Herinneringsaffiche uit 2011: Wij zullen niet vergeten

Herinneringsaffiche uit 2011: Wij zullen niet vergeten

Linken
De tekst van het doodvonnis
De Brief uit Havana voor de vrienden van Verre werd ondertekend door Alicia Alonso, Miguel Barnet, Leo Brouwer,  Octavio Cortázar,  Abelardo Estorino, Roberto Fabelo, Pablo Armando Fernández, Roberto Fernández Retamar, Julio García Espinosa, Fina García Marruz, Harold Gramatges, Alfredo Guevara, Eusebio Leal, José Loyola, Carlos Martí, Nancy Morejón, Senel Paz, Amaury Pérez, Graziella Pogolotti, César Portillo de la Luz, Omara Portuondo, Raquel Revuelta, Silvio Rodríguez, Humberto Solás, Marta Valdés, Chucho Valdés en Cintio Vitier.
Engelstalig artikel van Ivan Garcia over de Zwarte Lente van 2003

Antiracist Zurbano ontslagen vanwege kritiek

De schrijver en essayist Roberto Zurbano is ontslagen als directeur van het uitgeversfonds Casa de las Americas, de officiele literaire uitgeverij in Cuba.
Zurbano publiceerde een artikel over het heersende racisme in Cuba in de New York Times en constateerde dat de revolutie voor de zwarte Cubanen nog moet beginnen.

Zurbano-Jorge-Luis-Baños-IPDe aanval tegen Zurbano werd vorige week ingezet door auteur Guillermo Rodríguez Rivera, die de uitspraken van zijn collega Zurbano ‘schandalig’ noemde. Rivera publiceerde zijn kritiek op de website van de zanger Silvio Rodriguez.* De Beweging van Latijns-Amerikaanse en Caribische nakomelingen uit Afrika / Articulación Regional de Afrodescendientes de Latinoamérica y el Caribe, ARAC, die de Cubaanse revolutie meestal goed gezind is, protesteerde tegen het ontslag en tegen ‘het obstructieve en repressieve karakter’ van ieder die bij deze polemiek betrokken is. ARAC zegt ’de vrije uitwisseling van ideeën van al haar leden te willen steunen als deel van ‘de onmisbare vrijheid van meningsuiting’.

Schrijver zoekt isolement
De website van de officiele kunstenaarsbond UNEAC verwijt Zurbano dat hij zich geisoleerd en verwijderd heeft van de consensus die over dit thema bij ‘de meest serieuze Cubaanse onderzoekers bestaat’. De bond waarschuwt voor een scheiding der geesten onder de bestrijders van het racisme en dat zo’n splitsing ‘in het voordeel zal zijn van de vijanden van de Revolutie.’ Zurbana zal werkzaam blijven als onderzoeker van de Casa de las Américas, maar geen bestuurlijke functie vervullen. De Schrijversbond heeft in een korte verklaring meegedeeld dat Zurbana – ondanks zijn vermelding in de New York Times – geen uitvoerend secretaris was van de bond.

Linken
* Zie bericht op deze weblog van 26 maart: Voor zwarte Cubanen is de revolutie nog niet begonnen.
* Zie bericht op deze weblog van 4 april: Cubaanse zanger wil Raúl Castro steunen om de revolutie te verdedigen 
* De eerste kritiek van collega-schrijver Rodriguez gepubliceerd op de website van de zanger Silvio Rodriguez
* De website van de Cubaanse schrijvers- en kunstenaarsbond UNEAC La Jiribilla
De verklaring van de ARAC in het Spaans.