Nasleep van corruptieverhaal bij ambulancedienst in Havana

In augustus publiceerde de website Diario de Cuba een uitvoerig artikel over de grootschalige corruptie bij de hoofdstedelijke ambulancedienst. In twee delen publiceerde deze Cubaweblog een vertaling van dit artikel over het zogeheten Sistema Integral de Urgencias Médicas (SIUM).  De getuigenis was gebaseerd op informatie van Idalmis González Castillo (38), verpleegster en directeur van een van de ambulanceposten, maar nooit betrokken bij de dissidentenbeweging. Zes van haar collega’s steunden haar verklaring. Idalmis werd niet gehoord, maar wel ontslagen. Zij is nu werkloos.

ambulanceDe autoriteiten nemen haar vooral kwalijk dat zij via de website Diario de Cuba de zaak in de openbaarheid bracht. Maar haar eerdere pogingen de Consejo del Estado / Staatsraad en de gecontroleerde media te interesseren voor deze affaire, mislukten allemaal. Vreemd want nog geen maand eerder had president Raúl Castro in het kader van de strijd tegen corruptie gezegd dat er ‘geen angst mag heersen als het gaat over de uitvoering van onze plichten.’ Castro constateerde verder in die toespraak dat Cuba een verontrustende crisis in menselijke waarden en gebrek aan maatschappelijke discipline doormaakt. González deed nog pogingen een medewerker van de Cubaanse radio- en televisie te benaderen, maar die zei slechts dat ‘de aanklacht zeer explosief was en dat de pers deze zaak vermeed.’ Ook de partijkrant Granma negeerde de affaire.

Ontslag
Direct nadat de aanklacht bij de website Diario de Cuba was geplaatst werd González ontslagen en ondervraagd door leden van de DTI / Technische Recherche. De DTI pakte haar e-mailadres af. Ook verdween op geheimzinnige wijze een dossier bij de sociale dienst zodat de kans op ander werk voor haar was verkeken. De leden van de Technische Recherche en functionarissen van het Ministerie van Gezondheid die Idalmis González verhoorden, hadden een kopie bij zich van het artikel dat op 27 juli op de website van Diario de Cuba had gestaan. Hun ondervraging concentreerde zich op de mogelijke banden tussen Idalmis González van SIUM met de wereld van de onafhankelijke journalisten. De aanklachten van diefstal door medewerkers, betrokkenheid bij marteling en dood, de deplorabele omstandigheden van de ambulances en het ‘verdwijnen’ van radioapparatuur plus de verdwenen 75.000 dollar van een Engelse NGO, bleven onbesproken.

Reorganisatie
Na publicatie werd de leiding van het SIUM-bedrijf gereorganiseerd alsmede de werkzaamheden van medewerkers die van corruptie werden verdacht. Ook de collega’s die solidair waren met González, werden weggezuiverd. Idalmis verzekert haar verklaring niet in te trekken, noch er spijt van te hebben. Het werd een lijdensweg voor haar omdat ze ‘geen angst toonde bij de uitvoering van onze plicht’, precies zoals Raul Castro het haar en de rest van de bevolking eerder voorhield.

Linken
* Deze Cubaweblog publiceerde een vertaling van het artikel van Diario de Cuba op 1 en 2 augustus 2013:  Deel 1 en  Deel 2

Crisis en corruptie in Cubaanse ambulancewereld (2)

ambulance bij Guantanamo

ambulance bij Guantanamo

Ongeschikt personeel
Er zijn veel klachten over het personeel van de ambulances; sommigen stelen als ze patiënten thuis ophalen en er is sprake van vertragingen, die soms leiden tot het overlijden van personen. De klachten geven een onthullend beeld over de inefficiëntie van de dienst. Luis A. Collazo, voormalige provinciale directeur van het Centrum voor Noodgevallen, liet partijkrant Granma weten dat het SIUM kan rekenen op apparatuur en personeel dat getraind is en noodhulp kan verlenen. Maar ook hij merkt op dat er sprake is van ‘ongeschikte chauffeurs op de ambulances.’ Ook bij de managers lijkt de deskundigheid ver te zoeken. Zo werd de adviseur van de provinciale directie, Inocencio Javier Ramirez Cortez, uit zijn ambt gezet als verpleger omdat hij medeplichtig was aan moord. Het meest kritische geval werd beschreven in Zaak 99 van 8 februari toen een ambulance wegens privégebruik van een van de medewerkers, niet beschikbaar was om de zwangere Orelis Coipel Fernández (28) op te halen; zij  overleed later.

Dodelijk slachtoffer
De arts van wacht op dat moment op de ambulancepost was Frank die tegen de website Diario de Cuba zegt dat op dat moment de ambulance ‘op weg was naar de zwangere vrouw die overvallen was door een astma-aanval’. De ambulance nr. 12 met chauffeur Julio Cesar Acosta González heeft de ambulancepost op dat moment wel verlaten, maar is nooit bij Orelis Coipel aangekomen. Zij werd de volgende dag overgebracht naar het Nationaal ziekenhuis waar ze overleed. Een andere manager, Julio Cesar Acosta werd gepromoveerd tot supervisor hoewel hij een lange persoonlijke geschiedenis had van roof, geweld en huiselijk geweld waarbij hij zijn slachtoffer had gestompt en elektrische schokken had toegediend.

Corruptie
Een medewerker van het provinciale kantoor voor noodgevallen die uit angst voor maatregelen, anoniem wil blijven, zet uiteen hoe in 2008 $75.000 werd ontvangen vanuit Engeland om de SIUM automatiseren. Deze donatie was bedoeld om de directe communicatie tussen de ambulanceposten en de nationale leiding te verbeteren. Ook zou een GPS-systeem worden ingevoerd. In 2010 kwamen de Engelsen terug om de invoering van het systeem te beoordelen en te zien hoe het geld was gebruikt. De managers  van het SIUM werden toen ondergebracht in een fake coördinatiecentrum in de gemeente Playa met niet-bestaande computers. Tijdens het bezoek werd gezorgd dat verplegers en patiënten regelmatig passeerden. .

Spookwerknemers
Paramedicus Pedro García vertelt hoe de toenmalige directeur Collazo ‘zich langzaam maar zeker terugtrok en een paladar (eethuisje) opende’. En hij voegt er aan toe; ‘Nu hebben we nog twee GPS-apparaten; in ambulance 1 voor neonataal vervoer en de ander in wagen 36 voor intensieve hulp’. Pedro García zegt ook dat Nelson Vicente Lobo, ooit adjunct-directeur en later chef van de afdeling GPS-systemen, ambulances voor privédoeleinden gebruikte. ‘Hij nam ze mee naar huis om ze te repareren en ze kwamen nooit meer terug. Er zijn ambulances die van binnen helemaal leeg zijn.’
Idalmis González Castillo verzekert dat ’er al jaren corruptie bestaat bij het SIUM.’ Tijdens de laatste bedrijfsbijeenkomst bleken er 22 ‘spookwerknemers’ te zijn. ‘Ivette Mora Cedeño, Marisela Ortega, Yilian López werken buiten SIUM, maar ontvangen toch hun salaris. En maatregelen werden niet genomen.’  De huidige provinciale directeur, Carlos Aragón, heeft het ministerie gezegd dat 118 ambulances in dienst waren. Maar waarom dan die vertragingen van soms 12 uur en de toename van de klachten van de bevolking? Pedro García verwijst naar een inspectie vorige maandag door een vicedirecteur van de Afdeling Transport van het ministerie: toen werd vastgesteld dat de verstrekte cijfers door de directeur vals waren. Deze dienstverlening waarvan het leven van een Cubaan kan afhangen, is getekend door leugens, corruptie, misdaden en de dood.

Link
* Op de website van de provinciale leiding van het Centro de Urgencias Médicas staat Idalmis González Castillo, chef van Base 1 nog vermeld. Zij is twee weken geleden ontslagen vanwege haar openhartigheid over de corruptie in het bedrijf. Zij deed echter niet meer of minder dan een einde maken aan de ‘geheimzinnigdoenerij’, zoals de eerdere oproepen van president Raúl Castro en vice-president Canel luidden.

Bron
* Diario de Cuba 27 juli 2013; de auteur is C. San Martin Albistur

Crisis en corruptie in Cubaanse ambulancewereld (1)

Ambulances die met 12 uur vertraging aankomen, misbruik van fondsen, vervalste cijfers, diefstal van apparatuur, personeel met een bedenkelijk verleden en gerommel met geschonken voertuigen van buitenlandse donoren. Dat is de werkelijkheid van wat in Havana Sistema Integral de Urgencias Médicas (SIUM) genoemd wordt. Toppunt was de ambulance die met zwaailichten en sirenes door de stad joeg en waarbij de ambulanceruimte werd gevuld door een (illegaal) geslachte koe. Idalmis González Castillo, verpleegster en directeur van een van de ambulanceposten, klaagde twee weken geleden het misbruik en de corruptie aan. Zij is nu werkloos.

Provinciaal Centrum voor Noodgevallen in Havana

Provinciaal Centrum voor Noodgevallen in Havana

In 1977 verving het Ministerie van Volksgezondheid/ Ministerio de Salud Pública (MINSAP) de hulpverlening uitgevoerd en ontwikkeld door het Rode Kruis door het zogeheten Integraal Systeem voor Medische Noodgevallen (SIUM). Doel was de verbetering van de kwaliteit van de ambulancediensten. Er kwam een nationale coördinator met zetel in Havana en er werden 14 centra’s in de diverse provincies opgericht. Volgens de nieuwe normen zou een ambulance binnen tien minuten na de melding ter plekke moeten zijn. In 2008 publiceerde de partijkrant Granma nog een artikel over de ‘omvangrijke middelen’, die de regering beschikbaar had gesteld voor de aankoop van onderdelen en hulpmiddelen om de kwaliteit van het ambulancesysteem te verbeteren. De ambulances werden uitgerust met beademingsapparatuur, motoren, hartbewakingsmonitoren en andere onderdelen.

De harde werkelijkheid
Met de bedoeling de hulpverlening te versnellen en het tekort aan personeel op te vangen werd de 15 ambulancestations in Havana teruggebracht tot 6. Eén ervan was het station Base Centro, gelegen in de gemeente Plaza. Men had er 27 ambulances waarvan er 12 functioneerden. Met deze 12 voertuigen moest hulp worden verleend aan de gemeenten Centro Habana, Habana Vieja, Cerro en Plaza waar in totaal 569.812 inwoners wonen. Van deze 12 ambulances moesten er 2 worden gereserveerd voor noodgevallen, werden er 5 omgebouwd voor vervoer van maximaal 8 patiënten (ambulancias colectivas) en 3 waren bestemd om patiënten van en naar het spreekuur te brengen. Ze worden trompos (tol) genoemd vanwege hun heen- en weergerij. En uiteindelijk bleven er 2 over die echter geen brancard hadden. Dat laatste werd aan de directie gemeld als ‘buiten dienst wegen gebrek aan personeel.’

ambulance2Ontslag
De verpleegster Idalmis González Castillo, voormalig directeur van Base Centro maar vorige week ontslagen omdat ze de corruptie aanklaagde in het ambulancesysteem, zei tegen de website Diario de Cuba: ‘Het is een leugen om de mensen te vertellen dat we een goed uitgerust ambulancesysteem hebben, klaar om in actie komen en mensen te redden’. González vertelt dat bij openbare bijeenkomsten bijeengeroepen door de regering een beeld wordt gecreëerd van een effectieve dienst bij noodgevallen. ‘Je maakt mee dat bij het naderen van de Eerste Mei Manifestatie ambulances uit de werkplaatsen worden gehaald en goed zichtbaar op en bij het Plein van de Revolutie worden gezet. Wanneer de manifestatie is gedaan, worden de voertuigen weer teruggezet.’ Idalmis zegt verder dat er 4 ambulances zijn die met allerlei apparatuur zijn uitgerust. Maar die ambulances worden ingezet bij protocollaire activiteiten en als de Nationale Vergadering van de Poder Popular bijeenkomst.

Geen functionerende radio
Pedro García Hernandez, paramedisch chauffeur bij Base Centro, zegt dat de defibrillatie apparatuur in de ambulances geen batterijen hebben. Ze functioneren alleen als ze met de gewone stroom worden verbonden. De monitoren voor signalering van vitale functies functioneren in geen van de ambulances. Enkel in nummer 13 en 26 werkt de radio-apparatuur. De enige ambulance waarin de radio werkt is de 20. Een werknemer heeft deze zelf gerepareerd, maar deze ambulance is nu naar de werkplaats overgebracht wegens problemen met het plaatwerk. Hij meldt ook nog dat de microambulances met de code 122 (cholera) en 113 (dengue of knokkelkoorts) lange reizen maken. Tijdens zo’n lange reis moeten de patiënten overgeven en poepen soms. Medepassagiers en bemanning blijft dan weinig bespaard.

Bron
* Diario de Cuba 27 juli 2013, de auteur is C. San Martin Albistur