Verwarring en kritiek reisbeperkingen artsen

De reisbeperkingen voor Cubaanse artsen die maandag 7 december ingaan, leidden tot verwarring en kritiek onder de beroepsgroep. Dat blijkt uit de reacties op een forum dat woensdagochtend 10 uur door het Ministerie van Volksgezondheid op de website Cubadebate van start ging. Artsen stellen vragen (‘vallen gepensioneerde artsen ook onder de speciale migratieregelingen?’ vraagt Rita) en leveren kritiek. Ramanoco noemt de speciale vergunning die artsen voor privéreizen moeten aanvragen carta de libertad / kaart voor de vrijheid, een verwijzing naar de tijd van het kolonialisme. Ruim 460 reacties en vragen verschenen op de site over de impopulaire maatregel, ondertekend door mensen die vaak een alias gebruiken.

medicimilagroHet ministerie antwoordde enkele malen dat ‘reizen van particuliere aard niet zijn verboden en dat ook vestiging in het buitenland mogelijk blijft’ en dat ‘de maatregel bedoeld is om te garanderen dat de dienstverlening in de gezondheidszorg van hoge kwaliteit blijft en verzekerd is voor de bevolking’. Sommige reacties zijn letterlijk overgenomen uit een eerdere verklaring die maandag in de partijkrant Granma verscheen. Het ministerie roept op ‘vertrouwen te hebben zoals altijd in hen die het beste willen voor allen’. Ook wordt duidelijk gesteld dat ‘de maatregel enkel geldt voor specialistische artsen en artsen die zich het laatste jaar hebben gevestigd als beoefenaars van deze specialismen en die geen integrale geneeskunde uitoefenen.’

Liever beter salaris
In reacties wordt er tevens op gewezen dat de verbetering van de salarissen van medisch personeel een betere maatregel zou zijn geweest dan de invoering van reisbeperkingen. ‘Men zou aanpassingen moeten invoeren van de materiële beloningen voor deze belangrijke spelers die zo bijdragen aan de economie,’ aldus Oro22 in een verwijzing naar de omvangrijke inkomsten voor de staatskas in Cuba van de internationale medische missies in het buitenland. Ook werd de vraag gesteld of artsen die inwoner van Cuba zijn maar nu met een onafhankelijk contract in het buitenland werken, wanneer ze het land bezoeken een vergunning moeten vragen als zij opnieuw in het buitenland willen werken. De vraag wordt herhaaldelijk gesteld waarschijnlijk omdat een groeiend aantal medewerkers in de gezondheidszorg als zelfstandige werknemer contracten tekende voor Ecuador, Zuid-Afrika en andere landen in Afrika of de Cariben. Uit het antwoord blijkt dat een dergelijke goedkeuring niet opnieuw nodig is omdat ‘deze artsen niet werkzaam zijn in het gezondheidssysteem in het land, en kunnen gaan en vertrekken zonder een document te overleggen.’

medico-Mom, I scored an assignment to Venezuela -That's great news, my son. Call me when you get to Miami

‘Moeder, ik heb toestemming om op missie in Venezuela te gaan.’ ‘Ach, jongen, wat mooi. Bel me als je in Miami aankomt.’ Cartoon van Garrincha

Forum-on-line
Er is ook kritiek over de kwaliteit van het forum waar een uur na aanvang en het verschijnen van een honderdtal vragen nog slechtst drie antwoorden verschenen. Een bezoeker bekritiseert het tijdstip van het debat online ’als de betrokken gezondheidswerkers aan het werk zijn om de noodzakelijke diensten voor de bevolking te verlenen.’ En México2 vraagt zich af tot wie men zich kan wenden als men het met de beslissing oneens is en of men zich tot de top van het ministerie kan wensen of tot het Hooggerechtshof.

Procedures
Ook wordt de onrust duidelijk onder artsen die reeds in het buitenland werkzaam zijn. Zo vraagt men zich af of deze bij terugkeer naar Cuba weer terug kunnen keren naar het buitenland, zonder dat er een eenzijdig besluit wordt opgelegd. Een andere bezoeker met de alias Doctor geeft alvast het antwoord: ‘Die garanties zijn er niet. Er zullen er velen zijn die liever de Cubaanse nationaliteit verliezen dan te worden vastgehouden in eigen land.’ De reactie van de autoriteiten luidt: ‘De procedure begint bij het verzoek van de werknemer aan de directeur van zijn afdeling, waarin het motief van de reis (tijdelijk bezoek of vestiging in het buitenland) wordt omschreven.’ Als deze eerste stap is gezet ‘beschrijft de directeur de garantie van continuïteit van de medische zorg aan de bevolking en hoe de dienstverlening wordt georganiseerd zonder dat zijn/haar vertrek deze nadelig beïnvloedt.’ Vervolgens wordt een ‘passende analyse gemaakt’ en ontvangt de betrokkene ‘een spoedige reactie binnen een termijn van 50 dagen.’

Logo-de-MedicinaSlavernij
Dokter Lázaro Hernández Coteron laat blijken het oneens te zijn met de nieuwe maatregel: ‘Word ik als burger door mijn specifieke beroep niet in mijn rechten beperkt?’ En een ander commentaar laat weten met alias Ramanoco, dat de procedure om het land te verlaten hem doet denken ‘aan de tijd van de kolonie toen men sprak over een carta de libertad/brief voor vrijlating, een verwijzing naar de periode van slavernij. Die verwijzing is later op de dag spoorloos verdwenen op de site van Cubadebate.

Linken
* Op de website Cubadebate verschenen 460 vragen en reacties
* De antwoorden van het ministerie

Cubaanse uitgeweken artsen slachtoffer van dialoog VS en Cuba

De arts Dened Vega verliet Cuba in februari jl. voor een medische missie in Venezuela in het kader van het project Misión Barrio Adentro. Ze liet haar vader, moeder, zus en echtgenoot, die economie studeerde en werkt als slager, achter. Voor de Cubaanse regering is zij een van de velen die sinds 2004 zijn uitgeleend aan Venezuela toen Hugo Chávez dit programma met de medewerking van Fidel Castro lanceerde. Maar Dened had een ander plan; zij wilde in Miami wonen waar een nicht van haar vader woont. De website 14ymedio publiceerde afgelopen week een interview met deze Cubaanse arts.

Cubaanse artsen die niet terug willen naar Cuba voerden zaterdag jl. actie in Bogota voor hun visa naar de VS. In het midden Dened Vega. Na het weekend werd bekend dat de VS een 20-tal artsen een visum verleende. Of Neded Vega daar bij is, is onbekend.

Cubaanse artsen die niet terug willen naar Cuba voerden zaterdag jl. actie in Bogota voor hun visa naar de VS. In het midden Dened Vega. Na het weekend werd bekend dat de VS een 20-tal artsen een visum verleende. Of Neded Vega daarbij is, is nog onbekend.

Zeven maanden later zit ze in Colombia en wacht op een visum voor de VS. Ze deed dit verzoek in het kader van het project Cuban Medical Professional Parole (CMPP), destijds in 2006 opgericht en bedoeld om medewerkers in de gezondheidszorg die deelnemen aan internationale missies van de Cubaanse regering, asiel te verlenen als zij daar om vragen. ‘Ik voelde dat de jaren verstreken en ondanks mijn postuniversitaire studie en mijn wens om hoger op te komen, bleef ik een middelmatige maagspecialist in een polikliniek in Alamar’, vertelt Dened aan de redactie van 14ymedio in een interview afgenomen via internet. Ik moet genoegen nemen met een minimumsalaris en de lunch die de patiënt me cadeau doet. Ik voelde dat ik zo mijn gezin niet kon helpen vooruit te komen’.

Alles doen
Eenmaal in Caracas, deserteerde zij: ‘Ik had aan vijf dagen genoeg om de politieke instabiliteit vaan Venezuela door te hebben, de schaarste en de gevaren in dit land. Het enige onderscheid met Cuba is het ontbreken van de rantsoeneringskaart. Ik kreeg geen ontbijt en als ik informeerde waarom niet, zei men mij dat niemand me had verplicht op internationale missie te gaan en dat ik sterk moest zijn en me moest aanpassen. Elke twijfel werd direct de kop ingedrukt. Men wilde mij les laten geven aan Cubaanse en Venezolaanse tandartsen enkel omdat ik een eerste graad had, maar ik was geen docent. Ze bedreigden mij met kwalijke gevolgen als ik zou weigeren want hier moet je alles doen; een verpleegster trekt hier even gemakkelijk een tand als een tandarts bij een bevalling assisteert. En daar lachten ze over.’

Vriendjespolitiek
Dened vertelt verder over haar korte ervaringen tijdens de missie in Venezuela: ‘Al gauw werd mij duidelijk dat velen van hen hier waren terechtgekomen door vriendjespolitiek en sommigen geen enkele functie uitoefenden dan spioneren en om je heen hangen. Er was een soort secretaresse die de etage schoonmaakte, koffie zette voor de bazen en mij controleerde bij elke stap die ik zette. Zij werd tot het uiterste uitgebuit en deed alles wat men haar opdroeg. Tot mijn verbazing vertelde ze mij op de plek waar ze moest werken dat de tandheelkundekliniek was opgeheven omdat de regering nagelaten had de huur te betalen aan de eigenaren. Tot nu toe was er nog geen nieuwe werkplek voor haar. Het enige wat ze nu doet is promotieactiviteiten in de buurten.’

Hugo Chávez voor een post van Plan Barrio Adentro

Hugo Chávez voor een post van Plan Barrio Adentro

Paspoort in beslagnemen
Een van die dagen probeerde men mijn paspoort in beslag te nemen. Men legde haar uit dat ze niet alleen mocht weggaan want de nieuwelingen waren ‘allemaal mogelijke deserteurs.’ Dat klopte ook in haar geval. Dened vertelt hoe ze op 16 februari op haar eentje de staat Portuguesa verliet zonder precies te weten waarnaar toe en wie haar zou opvangen. Zij had slechts haar documenten bij zich, een mobiele telefoon en 2 duizend dollar die ze had verdiend toen ze in Cuba haar wasmachine, kleding, enkele gouden sieraden, twee slips, een blouse, een broek en een fotocamera had verkocht. ‘Ik was in de woning van de coördinator van het project CDI ( Centro de Diagnóstico Integral), een van de peilers van het eerder genoemde project Misión Barrio Adentro, opgericht door de overleden president van Venezuela, Hugo Chávez in samenwerking met Fidel Castro. Ik ging naar buiten, hield een motor aan en nam een taxi naar Barinas. Vandaar ging ik met de bus naar Mérida, waar ik contact legde met de ‘vriendin van een vriendin van mijn moeder’ maar die ‘heeft me met niks geholpen’. Ze verbleef in een hotel waar ze 900 Bolivar per nacht betaalde tot ze iemand vond die haar naar de Colombiaanse stad Cúcuta zou brengen.

Foto: De vrouw rechts is arts en 27 weken in verwachting maar zij wil niet dat haar kind in Colombia wordt geboren zoals het een collega enkele weken geleden overkwam. Maandag hoorde zij dat er een visum voor de VS klaar lag. (Foto: Dened Vega)

De vrouw rechts is arts en 27 weken in verwachting maar zij wil niet dat haar kind in Colombia wordt geboren zoals het een collega enkele weken geleden overkwam. Maandag hoorde zij dat er een visum voor de VS voor haar klaar lag. (Foto: Dened Vega)

720 Cubaanse artsen in Colombia
Ze passeerde zonder problemen de grens maar er waren obstakels op weg naar Bogotá. ‘Enkele politieagenten dreigden met deportatie en ze vroegen me 600 dollar. Ik gaf 500 dollar. Veertien uur had ik niet gegeten, enkel wat water gedronken uit flesjes,’ zegt ze. ‘Angst voor wat me was overkomen bij de politie, weerhield me ervan om tijdens stops uit te stappen. Ik sloot me op in het toilet en wachtte tot de bus weer verder reed.’ Gelukkig zat er nog een Cubaanse in de bus en die bood haar onderdak. ‘Ik kwam vijf dagen na vertrek uit Venezuela aan en diende direct mijn asielverzoek in bij de Amerikaanse ambassade in Bogota. Volgens officiële cijfers van de Immigratiedienst in Colombia kwamen er dit jaar 720 Cubanen illegaal het land binnen na desertie in Venezuela. Van hen wachten er 117 op een Amerikaans visum en 603 hebben dit al gekregen. De cijfers die de Cubaanse artsen zelf hanteren, liggen veel hoger. Zij spreken over 1.600 Cubanen die het land binnenkwamen waarvan er 600 een visum voor de VS kregen. Dened hoopte binnen drie maanden een reactie van de VS te ontvangen, zoals het CMPP-programma voorschrijft. Toen die termijn verliep, schreef zij aan de Amerikaanse emigratiedienst en die antwoordde dat de verzoeken in behandeling waren genomen maar dat ‘er vertragingen waren opgetreden’. Dened is ervan overtuigd dat die vertragingen te maken hebben met het herstel van de diplomatieke betrekkingen tussen Cuba en de VS. Zij is niet de enige die deze mening verkondigt. Directeur Julio César Alfonso van de niet-gouvernementele organisatie Solidaridad Sin Fronteras, zei enkele dagen geleden in een gesprek met Martí Noticias: ‘Het is de eerste keer dat er zich zoiets voordoet, men zo’n groot aantal beroepsbeoefenaars opgehouden op één plaats en juist toevallig tijdens de gesprekken over toenadering tussen de VS en Cuba.’ Maar Dened heeft ook geluk: in Bogotá werd ze opgevangen door vrienden van haar vader, Colombiaanse journalisten en een tante uit Miami stuurde haar geld. Andere collega’s – landgenoten hebben dit geluk niet en zij moeten – illegaal – werk zoeken om een huur van 100 dollar per maand te kunnen betalen. Ze noemt het geval van een vrouw die in Colombia moest bevallen en die 1.000 dollar bijeen moest zien te krijgen voor de bevalling, of die andere arts die last had van een blinde darmontsteking en twee dagen met hevige pijnen in bed lag voor haar omgeving het geld voor de operatie bij elkaar had gekregen. ‘Wat me het meest verontrust over deze situatie,’ aldus Dened, is ‘het gebrek aan aan informatie en te beseffen dat de Cubaanse regering daar een grote rol bij speelt. Men wil doelbewust dat dit programma niet slaagt’.

Actie
Zaterdag jl. voerden Cubaanse doktoren en verpleegsters actie bij het Monumento de las Banderas in Bogota. Zij drongen aan op een snelle oplossing van hun verzoeken bij de Amerikaanse regering. Een woordvoerder van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, John Kirby, verzekerde donderdag tijdens een persconferentie dat de vertraging van de visumtoewijzing in het kader van het project Cuban Medical Professional Parole, ‘geen enkele relatie, geen enkele verband’ heeft met de nieuwe politiek tegenover Cuba en dat de uitgave van visa de verantwoordelijkheid is van de Amerikaanse emigratiedienst en niet van zijn departement.

Succes
Twee dagen na de actie in Bogota kregen 20 Cubanen te horen dat hun visumaanvraag was gehonoreerd waaronder die van Ailen García, de 25-jarige arts die 27 weken in verwachting is. (zie foto hierboven) Of Dened Vega ook tot de gelukkigen behoort is nog onduidelijk.

Vier Cubanen wachten af in Bogota, zie artikel BBC Mundo

Vier Cubanen wachten af in Bogota, zie artikel BBC Mundo

Link
* Beelden (4 minuten) van de actie die Cubaanse doktoren in Bogota organiseerden.
* BBC Mundo publiceerde op haar website een uitgebreid artikel over de situatie van Cubaanse artsen in Colombia en voerde gesprekken met vier betrokken medici. Hier volgt een fragment uit de tekst van BBC-Mundo:

De vier medici zijn het er op basis van hun ervaringen in Venezuela over eens dat dit land ‘erger is dan Cuba’. Ze wijzen vooral op de onveiligheid, maar ook op de schaarste. Ook het werk was zwaar. Ze werkten van maandag tot zaterdag en vaak ook op zondagen. ‘En in de verkiezingstijd moesten ze huis-aan-huis mensen bezoeken,’ vertelt Carlos. Yusel zegt dat hij op basis van zijn specialisme 14 patiënten per dag behandelt, in Venezuela was dit het dubbele. Voor de jongeren zonder kinderen, of zoals Carlos vertelt mensen die ‘hond noch kat’ bezitten is een internationale medische missie aantrekkelijk. In Cuba verdienen ze tussen de 30 en 75 dollar per maand. Wie op missie gaat in Venezuela krijgt 3000 Bolivar of 476 dollar. En daar bovenop nog eens 200 dollar. Dit bedrag wordt op een bank in Cuba vastgezet en is enkel bij terugkeer naar Cuba beschikbaar.

Salarisverhogingen voor medewerkers in de Cubaanse gezondheidszorg

Honderdduizenden medewerkers in de Cubaanse gezondheidzorg kunnen salarisverbeteringen tegemoet zien, soms zelfs tot 100%. De Cubaanse staatsmedia melden dat de salarisverbetering op 1 juni ingaat. Ook de salarissen van artsen en verplegers die in het buitenland werken, zullen worden verhoogd. De salarissen van artsen in Venezuela zullen worden verdubbeld. Cuba verwacht dit jaar 8,2 miljard dollar te verdienen aan de artsen en verpleegsters die in het buitenland werken, aldus de partijkrant Granma.

De salarisverbetering op een rij

De salarisverbetering in nationale peso’s op een rij in Granma

Uiteindelijk zal een tweede graad arts zijn salaris van 26 dollar tot 67 dollar per maand zien stijgen. Het salaris van een eerste graad arts is nu 24 dollar en dat wordt 60 dollar. Een niet-gespecialiseerde arts die nu 17 dollar per maand verdient, krijgt voortaan 46 dollar. Een pas beginnende verpleegsters krijgt 25 dollar, nu is dat 13. Het salaris van een gespecialiseerde verpleegster wordt verhoogd van 23 naar 39 dollar. De salarissen in de overheidssector zijn op dit moment gemiddeld 20 dollar per maand, soms verhoogd met gratis diensten of toelagen. Ruim 440.000 medewerkers in de medische sector zullen in aanmerking komen voor de verhoging. Partijkrant Granma zegt dat de verbetering mede mogelijk is door de opheffing van 109.000 arbeidsplaatsen in de laatste vier jaren.

Goed nieuws
‘Dit is heel goed nieuws dat me heel gelukkig maakt. Met mijn eerste salaris ga ik speelgoed kopen voor mijn jongste kleinkind, dat drie jaar is,’ zegt Soraida Pina, een 62-jarige verpleegster. ‘Dit opent nieuwe deuren voor me.’ Maar de 38-jarige patholoog Laura Vazquez zegt: ‘Ze hebben er met ons over gesproken en het is voor het inkomen van het gezin belangrijk, maar het blijft een salaris dat laag is, zeker nu alles zo duur is geworden.’ Granma zegt dat de veranderingen ‘zullen bijdragen aan de stabiliteit en de kwaliteit van de medische verzorging voor het volk en de vervulling van internationale verplichtingen.’

Medewerkers van de operatiezaal van het  ziekenhuis Maternidad Obrera kregen voorlichting van medewerkers van het Ministerie van Gezodnehdi over de sakarsiverhogingen. De vakbond schitterde door afwezigheid.

Medewerkers van de operatiezaal van het ziekenhuis Maternidad Obrera in Havana krijgen voorlichting van medewerkers van het Ministerie van Gezondheid over de salarisverhogingen. De vakbond schitterde door afwezigheid.

Inkomsten medisch internationalisme
De krant voegt er aan toe dat de verwachte opbrengsten voor de medische missies in het buitenland in 2014 garant staan voor 64% van de inkomsten van de dienstverlening. Ruim 50.000 artsen en verplegers werken op dit moment in 66 naties, aldus de Minister van Gezondheid, Roberto Morales. Ruim 30.000 van hen werken in Venezuela; in ruil daarvoor ontvangt Cuba dagelijks 92.000 vaten olie met een totale waarde van 3,2 miljard dollar per jaar.

Bron
* The Associated Press
Link
* De aankondiging in de partijkrant Granma, 21 maart 2014
Noot
* De partijkrant Granma heeft een opvallende gedaanteverwisseling ondergaan. De opmaak is moderner en levendiger. En lezers kunnen op de website reacties plaatsen. Het artikel over de salarisverbeteringen voor doktoren leidde tot 380 reacties. Ze zijn allemaal positief en enthousiast over deze overheidsmaatregel. Zoals: ‘Ik werk in de gezondheidszorg en ik geloof dat het een juist besluit is en dat het een voorbeeld is voor de wereld met onze humane en internationalistische activiteiten’. (…) ‘Dankzij onze revolutie beschikken we over zoveel privileges.’