‘Meerpartijenstelsel is instrument van het imperialisme’

Terwijl de Cubanen op straat en op sociale netwerken in het kader van de komende grondwetsherziening, discussiëren over de houdbaarheid van het eenpartijstelsel en de almacht van de Cubaanse Communistische Partij van Cuba (PCC), dringt het regime erop aan het machtsmonopolie van de partij juist in het licht van ‘imperialistische’ aanvallen, te handhaven. Dat was te lezen in de partijkrant Granma die vrijdag j.l. de 93e verjaardag van de oprichting van de PCC herdacht en een tekst van Fidel Castro over dit thema publiceerde. In de tekst wordt geciteerd uit de grondwet van 1976 waar de partij wordt omschreven als ‘de superieure leidende kracht van de samenleving en de Staat.’

granma-93ste-verjaardag-partij17082018

‘Waarom is er in Cuba een eenheidspartij?’, aldus de voorpagina van de partijkrant Granma.

Citaat: ‘Het meerpartijenstelsel is bij uitstek het instrument van het imperialisme om samenlevingen verdeeld te houden, te verdelen in duizend stukken; het verandert de samenleving en maakt deze machteloos om problemen op te lossen en belangen te verdedigen,’ zei wijlen Fidel Castro in een toespraak die gisteren door de krant werd gepubliceerd. De dictator (1926-2016) stelde in de jaren ’90 dat ‘een derdewereldland het zich niet kan veroorloven verdeeld te zijn’ en verzekerde dat het zijn ‘diepste overtuiging’ was dat ‘het bestaan van één partij dé vorm van politieke organisatie is en moet zijn’ in Cuba. Zijn broer Raúl Castro, tot 2021 leider van de PCC, heeft in juli jongstleden duidelijk gemaakt dat in de nieuwe teksten van de grondwet waar vandaag het hele land over debatteert, weliswaar niet langer de term ‘communisme’ wordt gebruikt, maar dat ‘het onherroepelijke karakter van het socialisme’ en de ‘leidende rol’ van de Partij ongewijzigd blijven.

Fidelista
Artikel 5 van de nieuwe grondwet benadrukt dat de Partij ‘eenheidspartij, martiano**, fidelista en marxistisch-leninistisch’ zal zijn. De Partij vormt het machtscentrum op het eiland, waar de president van het land (Diaz-Canel) hiërarchisch onder de eerste secretaris van de PCC (Raúl Castro) op de politieke ladder staat. De polemiek wordt vooral gevoerd op sociale media. Tijdens de discussie in het Cubaanse parlement over de conceptteksten van de nieuwe grondwet in juli jl. maakte José Luis Toledo, voorzitter van een parlementaire commissie, al duidelijk dat deze discussie taboe is. Zijn tekst over dit aspect is nu ook via een video door de staatmedia verspreid. Citaat: ‘Er is een macht groter dan de Staat,  die leidend en superieur is, dat is de Partij. De Grondwet kan de Partij geen richtlijnen opleggen,’ aldus de voorzitter van de Parlementaire Commissie voor Constitutionele en Juridische Zaken, José Luis Toledo.

Onredelijk
Op Facebook, het sociale netwerk dat het meest gebruikt wordt door de Cubanen, verschenen commentaren voor en tegen en presenteerden zich groepen, speciaal opgericht om de grondwetsherziening te bespreken. Op 24 februari 2019 na een drie maanden durende volksraadpleging, zal hierover een stemming plaatsvinden. Voor sommige leden van de groep Reforma Constitucional de la República de Cuba was de interventie van Toledo ‘de minst redelijke die we hebben gehoord tijdens de discussie over de totstandkoming van het conceptontwerp en ‘volledig in strijd met Artikel 1, waarin staat dat Cuba een socialistische rechtstaat is’. (…) ‘ Als de Grondwet de Partj geen richtlijnen kan opleggen, de partij die de hoogst leidende kracht in de samenleving is, dan vraag ik me af wat het doel van de Grondwet is,’ zegt bezoeker Hansel Bonilla op Facebook. Een andere ‘tegenstrijdigheid’ waar internetgebruikers op wijzen, is dat minder dan de helft van de Cubaanse bevolking lid is van de partij en de macht aldus in handen van een minderheid is. ‘Dat is in strijd is met het socialistisch uitgangspunt van de deelname van het volk aan de regering’.

grondwet-kiosk-2

Verkoop van ontwerpteksten grondwet.

Corruptie
‘Mensen hebben het recht om te zeggen wat ze denken van de Grondwet. Dat is het doel van de raadpleging maar voor hen die leefden in de periode (vóór het  Castro-regime) van partijpolitisering en corruptie, is terugkeer naar een dergelijk model ondenkbaar,’ aldus Manuel Rodríguez, een gepensioneerde op de website van het officiële persbureau Prensa Latina. De student Gabriela González zegt op dezelfde site dat ‘de ontwikkeling van het land, het welzijn van zijn inwoners en de rust van zijn burgers niet de kinderen van het meerpartijenstelsel zijn.’

Bron
* Persbureau EFE, 18 augustus 2018

Link

* Youtube 3 minuten: De uitspraken van de voorzitter van de Parlementaire Commissie voor Constitutionele en Juridische Zaken, José Luis Toledo.

Noot
** Martiano: gebaseerd op de ideeën van de onafhankelijkheidsstrijder José Martí.

10.000 handtekeningen voor volksraadpleging in Cuba

Donderdag hebben activisten van het Project Varela 10.000 handtekeningen overhandigd bij het hoofdkwartier van de Nationale Assemblee in Havana. De handtekeningen zijn verzameld door leden van de Christelijke Beweging voor Bevrijding MCL. Al eerder waren bij twee gelegenheden 25.404 handtekeningen afgeleverd toen de actie nog werd geleid door de in 2012 overleden Oswaldo Payá, voorman van de MCL. Daarmee hebben nu in totaal 35.000 Cubanen die in het land wonen met vertoon van hun identiteitskaart, aangegeven het Project Varela te steunen.

proyecto-varela-24032016

Het aanbieden van de handtekeningen, 24 maart 2016

De handtekeningen werden overhandigd door Rosa Maria Rodriguez, Saily Navarro en Rosa Maria Payá (dochter van Oswaldo) en de voormalige politieke gevangene uit de periode van de Zwarte Lente 2003, Felix Navarro. Zij constateerden dat de medewerkers van de Nationale Assemblee enigszins ‘verward’ reageerden, maar na enkele telefoontjes de handtekeningen toch in ontvangst namen.

Politieke hervormingen
Het Varela Project streeft naar politieke hervormingen op het eiland gericht op ‘grotere individuele vrijheden’. In de tekst wordt gewezen op het ‘grondwettelijk recht’ van de Cubanen aan te dringen op een verandering tot ‘democratisch pluralisme’.

oswaldo-paya, Asamblea Nacional del Poder Popular, en La Habana, una caja con 14,000 firmas en apoyo al Proyecto Varela, el 3 de octubre del 2003.

Het overhandigen van de handtekeningen op 3 augustus 2002. In het midden: Oswaldo Payá.

Rosa María Payá sprak de hoop uit dat de 35.000 handtekeningen zullen bijdragen ‘aan een bindende volksraadpleging voor alle burgers die zo in vrijheid kunnen beslissen over de toekomst.’ De Nationale Assemblee weigerde in 2003 te reageren op de eerste 25.000 handtekeningen en nam in plaats daarvan een amendement op de grondwet aan waarin werd vastgesteld dat ‘het socialistisch karakter van de Cubaanse staat onomkeerbaar’ is.

Link
* De tekst in het Spaans van het Project Varela

Hoe Fidel’s boom werd geveld

Zoals wel meer bij dictators, vermeldt ook de levensbeschrijving van Fidel Castro een uitzonderlijk aantal gevallen van intelligentie en vindingrijkheid. Oudere Cubanen herinneren zich nog de koe Ubre Blanca, die 110 liter melk per dag gaf en bij zijn overlijden een staatsbegrafenis kreeg. En er is de teelt van reuzenaardbeien of het landbouwexperiment Cordon van Havana genaamd, dat de voedselproblemen voor de hoofdstedelijke bevolking voor eens en voor altijd zou oplossen. Al deze projecten bleken na enige tijd een mislukking; de specialisten die Fidel daarvoor hadden gewaarschuwd werden door hem genegeerd.

In 2011 kwam daar de campagne voor de Moringa Oleífera en Morera-bomen bij. Die zouden, aldus Fidel Castro, op massale schaal gekweekt een ‘onuitputtelijke bron vormen ter vervanging van vlees, eieren en melk.’ De onafhankelijke journaliste Tania Díaz Castro (1939) beschrijft hoe de buurtbewoners besluiten tot het omhakken van de moringaboom in haar tuin, ‘de boom van Fidel.’

De moringa van de onenigheid

De moringa van de onenigheid

Het is natuurlijk louter toeval. Terwijl op het Plein van de Revolutie de Cubaanse werknemers die op de loonlijst van de overheid staan, voorbijtrokken, verloren mijn naaste buren hun geduld, rebelleerden en eisten dat ik mijn moringaboom zou omhakken. De boom is drie jaar geleden in november 2011 gezaaid toen auto’s de wijk inreden om, op initiatief van Fidel Castro, plastic zakjes met zaadjes voor de moringa uit te delen aan de bewoners van Santa Fe, van Cangrejera, Baracoa, Jaimanitas en de exclusieve wijk die daaraan grenst en waar de Commandante en Jefe Fidel zelf resideert en die bekend staat als Punto Cero. Samen met de gratis uitgedeelde zaden werd nog een foldertje uitgedeeld waarin de eigenschappen van deze van oorsprong uit India afkomstige boom werden beschreven, die volgens de regering de doden tot leven kon brengen en de levenden zou voorzien van proteïnen waardoor het niet meer nodig was biefstuk te eten. En dat is iets dat El Comandante ons al vele tientallen jaren verbiedt.

Proteïnen
Ik was, dat moet ik bekennen, gewoon enkele blaadjes morInga in de soep te doen vanwege de pikante smaak en wellicht vanwege de extra proteïnen die ons door El Comandante waren beloofd. Maar bij mij in de buurt willen ze geen moringa eten. Pánfilo, een buurman die bicitaxi’s repareert, zei mij er niet over te willen praten. Hij wilde gewoon een lekkere biefstuk. Pedro, de timmerman die gevangen had gezeten omdat hij een koe had geslacht, zei hetzelfde. Chicha en Sonia, de echtgenotes van beiden, wilde het zelfs niet eens in de soep uitproberen zoals ik hen had aangeraden, en Angelito, de pakjesbezorger zei dat hij over die onzin niks wilde weten. Zelfs de buren die de opdracht hebben om mij in de gaten te houden, hebben gedisciplineerd de zaadjes uitgezet in hun voortuin, maar ik heb ze nooit een blaadje zien plukken voor de maaltijd van de dag.

De Moringa Oleífera en Morera-bomen zouden, aldus Fidel Castro, op massale schaal gekweekt een  ‘onuitputtelijke bron vormen ter vervanging van vlees, eieren en melk en zijdevezels.’ Moringa oleifera, in Azie ook bekend als Malunggay wordt beschouwd als een boom met voedzame bestanddelen. Van de Himalaya tot de Filipijnen wordt de snelgroeiende boom gekweekt en ook wel omschreven als de Wonderplant. Via industriële verwerking worden delen van de boom verwerkt tot pillen en frisdranken. De schors smaakt naar asperges. Ook in de thee en bij het koken wordt de Moringa oleifera gebruikt.

De Moringa Oleífera en Morera-bomen zouden, aldus Fidel Castro, op massale schaal gekweekt een ‘onuitputtelijke bron vormen ter vervanging van vlees, eieren en melk en zijdevezels.’ Moringa oleifera, in Azie ook bekend als Malunggay wordt beschouwd als een boom met voedzame bestanddelen. Van de Himalaya tot de Filipijnen wordt de snelgroeiende boom gekweekt en ook wel omschreven als de Wonderplant. Via industriële verwerking worden delen van de boom verwerkt tot pillen en frisdranken. De schors smaakt naar asperges. Ook in de thee en bij het koken wordt de Moringa oleifera gebruikt.

Omhakken
Ik kan zweren dat ik de enige was die de moringa eer bewees. Terwijl duizenden arbeiders als gewoontedieren over het Plein van Revolutie liepen uit eerbewijs aan de opvolgende dictator van de Castrodynastie, maakten de arbeiders in de buurt mij duidelijk dat ze niet langer last wilden hebben van de bladeren, het stof en de andere rommel van de morenga, die op straat, de patio’s en de in de keukens terechtkwamen. Zoals de schillen, zaadjes en de bladeren die in hun eten waaiden. ‘Of u hakt ze om, of wij hakken ze om,’ riepen ze woedend. Zo vastbesloten waren mijn buren; Laima, de accountant van een bedrijf, Juan, technicus voor alarmapparatuur, Yohanny, bewaker van de SEPSA en velen meer. Ik zei nog dat de boom van Fidel was, maar ze antwoordden met grofheden. En ik wees ze op de vele anderen die hun morInga in de patio van hun huis hadden geplant en dat ik van hen ook geen klachten hoorde. Iedereen praatte door elkaar heen en ondertussen vroeg ik me af waarom we niet gewoon op het Plein van de Revolutie stonden, het was immers de Eerste Mei. Uiteindelijk om 10 uur ’s ‘s ochtends gaf ik me gewonnen en vroeg tegen mijn wil, een vriend de boom van de onenigheid om te hakken. Toen ik de volgende ochtend vroeg door mijn raam keek, zag ik nog slechts enkele uitstekende stronken. Het leek een skelet van de dood. Ik kon niet slapen en vroeg mij af waarom de morInga zó’n buitensporig bezit van mij had genomen.

De resten van de moringa van Tani Daiz castro

De resten van de moringa van Tania Diaz Castro

Medeplichtig
En ik ontdekte hoe ik, zonder me dat bewust te zijn geweest, misschien uit liefde voor de natuur, medeplichtig was geworden aan de laatste dwaasheid van de Máximo Líder van Cuba, toen hij beviel huis voor huis een morInga te planten, terwijl de arbeiders ten tijde van zijn bewind, noch zij die op de Eerste Mei over het Plein liepen, het recht hadden een biefstuk te eten of een glas melk te drinken zoals zijn broer ons zeven jaar geleden had beloofd.

Bron
* Tania Díaz Castro schreef deze tekst voor de website Cubanet, 6 mei 2014
Noot
* Tania Díaz Castro (1939) woont in Havana. Haar eerste dichtbundels werden gepubliceerd door de officiële kunstenaarsbond UNEAC en later nog twee door Lindon Ediciones Line Press en ZV Lunaticas. Sinds 1994 werkte ze als reporter voor tijdschriften en kranten in Cuba. In 1989 en 1990 kwam ze in de gevangenis terecht omdat ze Fidel Castro verzocht had om een volksraadpleging. In 1990 verscheen Tania Diaz na een verblijf van 4 maanden isolement in het ondervragingscentrum Villa Marista, plotseling op de Cubaanse televisie. Zij herriep toen haar eerdere verklaringen en noemde zichzelf en andere mensenrechtenactivisten ‘huurlingen van de belangen van de VS’ en ‘arrogante egoisten’ Later bleek dat haar familieleden waren bedreigd door de Cubaanse geheime politie. Zelfs de vriend van haar 19-jarige dochter werd niet gespaard; hij werd opgepakt omdat men twee hasjsigaretten bij hem thuis ‘vond.’ Tania woont nu met haar katten en honden in de buurt Santa Fe, Havana.