Eén dag gratis wifi op Universiteit van Havana

Honderden studenten verzamelden zich maandag op de trappen van de Universiteit van Havana. Vanwege een officiële meeting tegen ‘de Amerikaanse blokkade ‘ zou men daar één dag lang gratis gebruik kunnen maken van wifi waardoor internetten ook mogelijk werd.

internet-universidad_wifi-havana

Studenten maken gebruik van de gratis wifi maandag jl.

Vanwege een massaal  protest tegen het embargo van de VS ten Cuba, werd gratis internet aan de studenten aangeboden en moest uiteindelijk de hashtag #yovotovsbloqueo trending topic op internet worden. Het gebruik van internet is beperkt op de universiteit. Naarmate je meer jaren met je studie bezig bent, neemt het aantal uren internetgebruik toe, ‘maar niet logischerwijs de kwaliteit van de verbinding die vaak traag is’, zegt een van hen. Als alternatief wordt door veel universiteitsstudenten gebruik gemaakt van de wifi-verbinding enkele straten verderop in Rampa waar het staatsbedrijf ETECSA voor wifi zorgde, maar daar kost een verbinding 2 convertibele peso’s per uur, het salaris voor vier dagen van een gemiddelde Cubaanse arbeider. ‘Als er geen gratis internet zou zijn, was ik hier nooit gekomen’, zei een van de aanwezige studenten.

wifi-vidal-yo-voto17102016

Josefina Vidal tijdens de actie #yovotovsbloqeo

Digitaal proces
Volgende week vindt in de VN de stemming plaats over het Amerikaans embargo tegen Cuba. Al meer dan 20 jaar veroordeelt de Algemene Vergadering dit embargo; vorig jaar met 191 voor en 2 stemmen tegen. Bedoeling was dat de universiteit maandag zou veranderen in een massale meute jongeren die, opgeroepen door de communistische jeugdorganisatie UJC en de studentenorganisatie FEU, zich digitaal zouden keren tegen het embargo. Maar de verzamelde jongeren leken zich weinig aan te trekken van dit politieke opzetje en gebruikten de gratis wifi op de campus als een uitgelezen mogelijkheid voor contacten met familieleden en vrienden in het buitenland. Na één dag was de service van het gratis internet weer voorbij. De jongeren werden toegesproken door Josefina Vidal, directeur van de Afdeling Amerika van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en zij sprak kort met de aanwezige jongeren ter plekke.

Bronnen
* Diario de Cuba, 14ymedio

Link
* De Facebookpagina van Josefina Vidal

Cuba censureert ‘democratie’ en ‘hongerstaking’ in sms-berichten

Het Cubaanse Telecommunicatiebedrijf / Empresa de Telecomunicaciónes de Cuba S. A (Etecsa) censureert sms-berichten, aldus de kritische website 14ymedio. De werking van een filter werd bij toeval ontdekt toen gebruikers afgelopen weken merkten dat hen Sms-berichten in rekening werden gebracht die nooit de geadresseerden bereikten. Berichten met termen als derechos humanos/mensenrechten, huelga de hambre/hongerstaking, José Daniel Ferrer (naam van een bekende dissident) en de naam van een kritisch tijdschrift als Convivencia worden geblokkeerd.

A Cuban flag flies at the Palace of the Revolution in Havana

Cubaanse vlag op Plein van de Revolutie

De schrijvers van het artikel, Yoani Sánchez en Reinaldo Escobar, schrijven dat het filter niet alleen in Havana maar in alle delen van het land functioneert en dat niet alleen dissidenten maar ook personen die geen enkele binding hebben met de kritische beweging in Cuba, worden getroffen. Een Cubaan die vrienden of familie een feliz convivencia / een gelukkig samenzijn wenst, kan al getroffen worden door het filter. In het contract dat een gebruiker sluit met het bedrijf Cubacel (het mobiele net van Etecsa), wordt vastgelegd dat de dienstverlening wordt beëindigd wanneer er sprake is van ‘gebruik gericht tegen de moraal, de openbare orde, de staatsveiligheid of ter ondersteuning van strafbare activiteiten.’ Maar de klant is nooit gewaarschuwd dat zijn boodschappen gefilterd worden als hij verwijst naar opposanten of ongemakkelijke begrippen voor het officialisme als ‘mensenrechten’ of kritische blogs zoals Generación Y. De censuur wordt blijkbaar niet toegepast in Sms-berichten die naar het buitenland worden verzonden, misschien omdat deze aan de dure kant zijn, namelijk 1 CUC voor 160 karakters en men klachten van gebruikers wilde voorkomen. Sms’en die vanuit het buitenland naar Cuba worden verzonden, vallen wel onder de censuur.

Klacht
Arnulfo Marrero, tweede chef van de vestiging van Etecsa in straat 19 y B in de buurt Vedado, is verbaasd als hij vorige week in zijn kantoor wordt geconfronteerd met een klacht over de censuur. Hij reageert: ‘Wij hebben daar niets mee te maken, u moet zich wenden tot het Ministerie van Communicatie (Micom)’. Cuba heeft de VS er regelmatig van beschuldigd telecommunicatie te gebruiken om het bewind te ondermijnen en schildert bloggers als Yoani Sánchez af als ‘huurlingen die met Washington samenwerken’. Persbureau Reuters nam de proef op de som en verzond zonder succes boodschappen met de woorden  democratie, mensenrechten en Yoani Sánchez. Op de gebruikerstelefoon verscheen wel het woord verzonden. Boodschappen die het Spaanse woord voor protest bevatten, kwamen wel bij de ontvangers terecht.

mobiel-meisje

Cuba verwijst graag naar ‘de nieuwe Mens’ die de Cubaanse revolutie zou hebben voortgebracht maar die is blijkbaar niet bestand tegen termen als Damas de Blanco, dictadura, elecciones libres, 14ymedio, Yoani Sánchez, José Daniel Ferrer en Unpacu. Die woorden zijn verboden.

Vijf procent internet
Cuba stond de mobiele telefoon pas in 2008 toe en sinds vorig jaar is ontvangst per Wifi op diverse plekken mogelijk. Websites van dissidenten en publicaties waarvan men vermoedt dat deze gesteund worden door de VS worden geblokkeerd, maar kritische kranten als El Nuevo Herald en de Spaanse krant El Pais komen wel door. Ondanks pogingen van de Obama-administratie de banden te versterken tussen Amerikaanse en Cubaanse providers lijken de autoriteiten meer geïnteresseerd in samenwerking met Rusland op het gebied van cyberveiligheid en met China als het om nieuwe communicatietechnologie gaat. Deskundigen schatten dat 25 tot 30% van de 11,2 miljoen Cubanen op de een of andere manier, vooral via Wifi, toegang heeft tot internet. Vijf procent van de bevolking heeft internet thuis en daarvoor is toestemming van de autoriteiten nodig.

Bronnen
* Het volledige artikel (3 september 2016) van Yoani Sánchez en Reinaldo Escobar op de website 14ymedio
* AD, 6 september 2016: Cubaanse overheid leest alle sms’jes.

De Via Obama of Obamaweg (1)

logo-obama-reis-cubaIn een brief heeft de Amerikaanse president Barack Obama de mensenrechtengroep Damas de Blanco laten weten: ‘Jullie zijn een inspiratie voor de mensenrechtenbeweging op deze wereld.’ Verwacht wordt dat president Obama ondanks weerstand van de regering in Havana, zondag een ontmoeting heeft met leden van Cubaanse mensenrechtengroepen. Ter voorbereiding van dit bezoek op 21 en 22 maart aanstaande, treft u de komende dagen artikelen aan waarin dit historische bezoek vanuit diverse gezichtspunten wordt belicht. Vandaag en morgen leest u hier een reportage van Zunilda Mata over de voorbereidingen van Obama’s bezoek in Havana.

========================================
Toen paus Franciscus voor de eerste keer naar Cuba kwam, werd de route die de paus in Havana zou afleggen al gauw in de volksmond Via Sacra genoemd. Gevels van huizen werden geschilderd en het wegdek op diverse plaatsen gerepareerd zodat de bisschop uit Rome niet zou worden geconfronteerd met de afgebladderde gevels en de ontelbare gaten in het wegdek op zijn route. Bij de ontvangst van Obama wordt de stad opnieuw opgemaakt en krijgen de bewoners in de directe omgeving te horen hoe zij zich moeten gedragen. Een ouder partijlid (‘ik hou niet van honkbal en ik hou niet van Obama’) zegt tegen Zunilda Mata van de website 14ymedio, ‘dat al die oproepen hem doen denken aan de jaren zeventig toen ze dat soort dingen deden voor presidenten uit het Oostblok die op bezoek kwamen.’ Hier volgt haar reportage over de Via Obama/ de Obamaweg.

stadion-Latinoamericano-maart2016

Stadion Latijns-Amerika wordt opgeknapt

De Obamaweg bevat ook het Stadion Latijns Amerika waar de Amerikaanse president dinsdag over een week een partijtje honkbal zal bijwonen tussen de Cubaanse selectie en de Amerikaanse Tampa Bay Rays. In de omgeving van dit stadion in Cerro lopen de verwachtingen en de spanningen al op. De uitnodigingen voor deze historische match zijn al verdeeld onder de leden van de Cubaanse Communistische Partij, de jeugdbeweging Unie van Jonge Communisten en de Studentenbond FEU. ‘We moeten gaan want het is opdracht van de partij,’ zegt Pascual (78 jaar) tegen 14ymedio, maar hij voegt er aan toe: ‘ik hou niet van honkbal en niet van Obama.’ In zijn partijafdeling is de opdracht verspreid vroeg te gaan en ‘de discipline de volledige tijd vast te houden.’ Ironisch voegt hij er aan toe dat deze oproepen doen herinneren aan ‘de jaren zeventig toen we dit soort dingen deden voor de presidenten in het Oostblok’. Arbeiders in fabrieken en bedrijven zijn opgeroepen ‘solidariteit te tonen, maar zonder Amerikaanse vlaggen en niet de afbeelding van Obama mee te dragen,’ zegt een medewerkster van een bankfiliaal. ‘Men heeft ons opgedragen dat we hem zullen welkom heten met respect, maar zonder tekenen van al te veel affectie,’ aldus de dame.

Zwarthandel
Voor 7 convertibele peso’s is het mogelijk op de zwarte markt aan uitnodigingen te komen voor de wedstrijd, eigenlijk bestemd voor belangrijke kaderleden en overheidsdienaren. ‘Nu kopen voordat de prijzen de lucht invliegen,’ zegt een illegale verkoper in de omgeving van het stadion. Hij heeft een dozijn kaartjes in voorraad. ‘Het maakt niet uit of je achteraf in de engelenbak terechtkomt,’ zegt de verkoper tegen een jongeman die aarzelt omdat hij een kaartje krijgt aangeboden ver van het speelveld gelegen. ‘Ga je voor de wedstrijd of wil je Obama zien?,’ vraagt de handelaar hem. Dankzij Obama is er bovendien een wonder gebeurd. Het stadion krijgt nu een wifinetwerk met een verbinding met internet. Deze zondagochtend verzamelen zich al jongeren in de omgeving en proberen de verfspatten die van de steigers vallen, te ontwijken. ‘Het geld van deze opknapbeurt komt van het team van Tampa Bay Rays, die wilden niet in een bouwval spelen,’ zegt een buur in het vlakbij gelegen Latinopark.

bezoek-obama-capitool-renovatie

Wegwerkzaamheden bij het Capitool in Havana

Verwaarloosd
Een oude dame die op de Avenida 20 de Mayo loopt, een straatnaam die verwijst naar de oprichting van de Republiek Cuba, klaagt dat ‘daar waar ik woon hij niet langskomt. Atarés (een buurt dichtbij het stadion, redactie) blijft een ramp, de huizen daar zijn zo verwaarloosd dat je dat niet oplost met wat verf.’ Naast haar zit een vrouw die via het draadloze netwerk en een imo-app haar dochter in de VS vertelt hoe haar vader op dit moment de lichtmasten van het stadion een verfje geeft. Zij zegt: ‘Ik hoop dat iemand me filmt en me daar ziet en me een contract wil aanbieden,’ grapt de vader tijdens een rustpauze.

Bron
* Zunilda Mata, 14ymedio, 13 maart 2016

Mobiele telefoon vergroot sociale verschillen

Enkele jaren geleden waren een herdershond of een Rolex-horloge in de wijk Vedado in Havana een statussymbool. Met de komst van nieuwe technologieën horen daar nu ook een computer of een mobiele telefoon van de laatste generatie bij. Het mobieltje toont je steeds meer de portemonnee van de eigenaar. Zelfs het Cubaanse ‘parlement’ boog zich afgelopen zondag over de slechte service van de Cubaanse telefoonmaatschappij ETECSA. In de loop van dit jaar werden in het hele land 800.000 nieuwe mobiele telefoons geregistreerd maar in de staatswinkels werden slecht 324.400 telefoons verkocht. Het verschil doet vermoeden dat bijna het dubbele aantal op de zwarte markt of via vrienden en relaties in het buitenland werd verkregen.

Iphone-straabeeldHet geringe aanbod van modellen en de hoge prijzen van mobiele telefoons in staatswinkels staan in schrille tegenstelling met wat de informele markt biedt. Die biedt apparaten van de jongste generatie aan, inclusief de mogelijkheid tot het installeren van apps. De winkels van Empresa de Telecomunicaciónes de Cuba S.A (Etecsa) hebben weinig keus, achterhaalde modellen en extreme prijzen.

Alle merken
‘Wij hebben alles, originele merken en Chinese modellen van bijna alle modellen die de markt kent,’ vertelt El Micky, een verkoper die zijn handelswaar heeft uitgestald in de deuropening van een woning aan de straat Carlos III in Havana. ‘Kopers zijn op zoek naar mobiele telefoons met een aanraakscherm maar we hebben ook wat eenvoudiger modellen met grote toetsen die meer geschikt zijn voor ouderen,’ vertelt de jongeman. De prijzen op de zwarte markt hangen af van de mogelijkheden van het apparaat. ‘We hebben er van 15 CUC tot en met de iPhone 6 Plus, waar je snel 450 CUC voor neerlegt,’ legt El Micky uit. De best verkochte mobiele telefoons zijn die met een externe harde schijf SD want de klanten ‘zetten daar hun eigen muziek, video’s en eigen archieven op.’

Iphone-che-guevaraStaatswinkels
De staatswinkels tonen een heel ander beeld. Ze verkopen bijna enkel toestellen die 50 CUC of meer kosten, van het merk Alcatel en met een technologie die al enkele jaren oud is. ‘Mensen kopen weinig telefoons hier want voor de deur zijn al illegale verkopers actief die goedkopere mobieltjes van betere kwaliteit aanbieden,’ zegt een medewerker van een telefoonzaak van het Miramar Trade Center tegen de internetkrant 14ymedio. Aan de andere kant van de etalage zijn twee mannen met een rugzak actief met o.a. het nieuwste model van Samsung Galaxy, rechtstreeks afkomstig van de internationale markt. Dinsdag ging de Cubaanse televisie op dit thema in met een reportage gepresenteerd door de journalist Lázaro Manuel Alonso. Yisel Fernández, chef van een verkooppunt van Etecsa, verzekerde dat men ‘ongeveer 5 verschillende mobiele telefoons verkocht voor prijzen die variëren van 37 tot 166 CUC. De prijzen in de staatswinkels hangen samen met ‘de kwaliteit van de producten die we verkopen. Ons bedrijf is erop gericht telefoons te zoeken die betere prestaties leveren,’ voegde Fernández er aan toe. Maar de klanten denken daar duidelijk anders over.

Iphone-oldtimerWifi-contactpunten
‘Ik heb de telefoon ook nodig om in de Wifi-zones contacten te kunnen leggen en deze modellen doen dat niet,’ zegt een klant nadat hij lange tijd in een rij heeft gestaan bij Telepunto in Calle Obispo en ontdekte dat het apparaat dat hij zocht uitverkocht was. ‘Ik ga zoeken op Revolico (Marktplaats in Cuba) of ik het daar kan vinden,’ zegt hij.
Aanbiedingen
Het staatsbedrijf heeft nooit aanbiedingen waarbij het toestel bij het contract is inbegrepen. ‘Hier moet je alles op voorhand betalen. Men kent geen aanbiedingen,’ klaagt de 47-jarige Spanjaard die in een Cubaans-Spaanse onderneming werkt. ‘Sinds kort lukte het me mijn prepaid telefoon te vervangen door een contract, maar dat kan ik als buitenlander doen omdat ik hier een werkvergunning hebt. Cubanen kunnen  dit niet,’ zegt hij. Maar de problemen stoppen niet met de aankoop van een telefoon. De klanten klagen over het tekort aan onderdelen en de beperkte service die de staatswinkels bij calamiteiten bieden.

s-l300De scheidslijn
Sinds 2008, het jaar waarin de Cubanen legaal een mobiele telefoon mochten bezitten, zijn de prijzen om zo’n telefoon te activeren, gedaald. Ook zijn de tarieven per minuut voor binnenlandse en internationale gesprekken en het versturen van sms’jes gedaald, maar mobiele telefoons blijven voor veel mensen een luxe. Met de opening van WIFI-punten die toegang geven tot internationaal elektronisch verkeer en toegang tot webpagina’s, is het belang van moderne mobiele telefoons met verschillende mogelijkheden gegroeid. Daar loopt vandaag de scheidslijn tussen de ware Cubaanse internaut en de Cubaan die geen aansluiting heeft.

Bron:
* Zunilda Mata, 14ymedio, 28 december 2015

Levendige handel rond Wifi-punten in Cuba

Rond de 33 Wifi-punten die Cuba sinds enige tijd kent, ontstaat een bloeiende parallelle en verrassende handel. Ook is de IMO-app te koop die je helpt skypen of je vrienden via Facebook in het buitenland te bereiken. Volgens de informaticaliefhebber Reinier Agüero in Camagüey ‘moet je soms drie uur in de rij staan om aan een kaart te komen voor een internetverbinding’. De verkooppunten van het telecomstaatsbedrijf ETECSA hebben het monopolie, maar dikwijls zijn de kaarten na lang wachten, uitverkocht. Veel mensen gaan liever naar het park ‘waar ze iemand tegen het lijf lopen die kaarten doorverkoopt en er 2 en half tot 3 CUC voor vraagt,’ aldus Agüero.

Wifi aan de Rampa in Havana

Wifi aan de Rampa in Havana

Behalve het doorverkopen van kaarten zijn er ook handelaren die internetverbindingen verhuren of bij wie men een connectie kan huren, samen met anderen tegen een lagere prijs. Iemand koop dan een internetcontact voor 1 uur en verhuurt die voor een lagere prijs aan drie of vier gebruikers op hetzelfde moment. Ook zijn er volop mensen die tegen betaling een IMO-app plaatsen, waarmee voor de eerste maal buiten de gecontroleerde kanalen om Cubanen op grote schaal de mogelijkheid hebben om gratis videogesprekken te voeren en bijvoorbeeld te skypen met bekenden in het buitenland en een Facebook-account openen.

Explosieve groei
Volgens de informaticadocent José Antonio Díaz in Sancti Spíritus ontstaan bij Wifi-punten oploopjes van jongeren, maar ook allerlei soorten handel; oordoppen en  microfoontjes worden verkocht en er zijn zelfs mensen in de omgeving die hun toilet tegen betaling van 1 nationale peso laten gebruiken. Díaz: ‘Draadloze economische activiteiten groeien explosief. Mensen zitten twee, drie, vijf uur op het net tot ver na middernacht en bestellen eten, bier en andere zaken. Zaken die eerst vroeg sloten, hebben nu hun openingsuren uitgebreid’. Veel Cubanen zijn bezorgd dat ETECSA de mogelijkheden van IMO gaat inperken, maar tot nu toe zijn dat slechts geruchten.’

Linken
* Op de website van Radio TV Marti staat een video (2 minuten) van de (illegale) verkoop van internetkaarten en andere activiteiten rond WIFI-punten, 19 augustus 2015, 2 minuten.
* Cuba is using WiFi for short run mobile/portable connectivity door Larry Press op de website La red Cubana/Internet in Cuba, 11 augustus 2015

Cubaanse gamers pakken eigen ruimte met illegale wifi-technologie

Op dit moment zijn er 35 officiële punten in Cuba met wifi waar een aantal gelukkigen zich met elkaar in verbinding kunnen stellen en enige momenten van internet gebruik kunnen maken. Daniel Benítez beschrijft op de website Cafe Fuerte dat zij niet de enigen zijn. Een groeiend aantal jongeren wil gamen en zo ontdekte het Cubaanse telecombedrijf ETECSA dat er veel meer (illegale) draadloze netwerken actief zijn. De Cubaanse autoriteiten weten niet goed raad met de gamers, die specialisten zijn op hun terrein.

Gamers in Ciego de Avila, foto van Edelvis Valido Gómez

Gamers in Ciego de Avila, foto van Edelvis Valido Gómez

Feitelijk zijn deze kleine netwerken die verschillende huizenblokken beslaan, jarenlang stilzwijgend geïnstalleerd en drijven zij de spot met het officiële toezicht. Hoewel het hier niet om een onwettige daad gaat, werden in oktober 2014 nog vijf personen in de gemeente Cárdenas, provincie Matanzas, ervan beschuldigd illegaal gebruik te maken van de radio-elektronische ruimte en van ongeoorloofde economische activiteiten. ‘Toen de technici van ETESCA (Cubaans Telecombedrijf) de toegangspunten gingen installeren voor de verbinding met internet via de Wifi in het Park José Martí in Ciego de Ávila kwamen ze er achter dat er in de stad meer dan één draadloos netwerk operatief was. In werkelijkheid wisten ze dat al, maar tot dan toe was het niet relevant geweest’, aldus een recent artikel dat in de provinciale pers verscheen. Weinige maanden later lijkt er echter een klein venster te zijn geopend en bereidt het net zich uit, hoofdzakelijk ten behoeve van fanatieke videogames van vooral DotA2 en World of Warcraft, waarvoor meer dan één speler vereist is en dientengevolge een netwerk dat hen verbindt.

Gamewedstrijden in Las Tunas in 2014

Gamewedstrijden in Las Tunas in 2014

Voor zes Cubaanse peso’s
Tijdens een nationaal toernooi in Ciego de Avila kwamen er zes ploegen uit zes provincies bij elkaar. De uitgekozen ruimte was de nog enige bestaande bioscoop in de stad en tegen betaling van zes Cubaanse peso’s konden geïnteresseerden naar binnen en dat waren er niet weinig. De gebeurtenis trok meer deelnemers dan het Festival van de Latijnsamerikaanse Film en de Week van de Erotische Film bij elkaar, volgens het weekblad Invasor. Voor de jongeren die op zoek zijn naar erkenning en nationale roem, is het extreem duur deel te nemen aan dergelijke wedstrijden. Volgens René, een bewoner van Villa Clara, krijgen ze van niemand hulp en betalen ze allemaal voor het vervoer en onderdak. Vandaar dat het niet erg waarschijnlijk lijkt dat ze elke maand hun talenten kunnen tonen aan medebewoners uit andere provincies. Ciego de Avila lijkt een van de provincies te zijn met de grootste tolerantie voor de spelers van deze games. Eind 2014 was er het tweede provinciale toernooi waar 12 teams aan deelnamen, met steun van Asociación Hermanos Saíz, een overheidsinstelling voor jongerencultuur. In dezelfde stad waar enkele maanden geleden van hogerhand nog modems en servers verbeurd werden verklaard en leveranciers van Wifi veroordeeld, is nu een Nanostation, waarmee verschillende spelers met elkaar in contact kunnen treden en interactief bezig zijn. Op de zwarte markt betaal je voor zo’n station 200 tot 300 CUC, hoewel hij in het buitenland maar zo’n 80 dollar kost.

De Elite 8 van het StarCraft 2 team bij aankomst in het sportcomplex Carlos Baliño

De Elite 8 van het StarCraft 2 team bij aankomst in het sportcomplex Carlos Baliño” in Güines.

Vastketenen
‘Je moet je station vastketenen want hij wordt in een oogopslag van je gestolen,’ zegt een 21-jarige jongeman die zichzelf Shikamaru noemt. Ondanks het risico en de hoge kosten van de apparatuur, breidt het aantal hartstochtelijke liefhebbers van videogames zich over het hele eiland uit. De autoriteiten bezien hen met wantrouwen omdat het uiteraard jongeren zijn die kapitalistische consumptiepatronen volgen. Bovendien bevechten zij een eigen ruimte waar nog weinig wetgeving voor bestaat en die nog niet is gereguleerd. En de namen die de teams zichzelf geven, weerspiegelen zelden de marxistisch-leninistische geest die men de nieuwe mens wilde doen uitstralen. En wat het ergste is: gamers zijn kenners van het speelveld en een kloof met hen die de informatiestromen willen controleren is goed mogelijk.

Gamers uit Havana bij een evenement in Guines

Gamers uit Havana bij een evenement in Guines

Minachting
De minachting voor de gamers, blijkt uit de reactie van Joven Club, de organisatie die de officiële computerlokalen beheert en controleert en game-evenementen niet toestaat. Zij negeren daarmee een aantrekkelijke bron van inkomsten en onthouden hun infrastructuur aan hen die willen gamen. Een van de geïnterviewden zei kort en krachtig dat ‘ze ons daar niet willen.’ Volgens officiële gegevens rekent Agrupación de Deportes Electrónicos de Cuba / Groepering voor Electronische Sporten in Cuba, gesticht in 2007, de organisatie van toernooien tot zijn belangrijkste taak en de Liga van Star Craft in Holguín en Havana vallen daaronder. Het aantal betrokken deelnemers aan de landelijke groepering is onbekend.

Bron
* Daniel Benítez op de website Cafe Fuerte, 29 juli 2015

Linken

* Overzicht van officiele Wifipunten in Cuba Diario de Cuba, 7 juli  2015
* Promotiefilm voor het tweede provinciale toernooi van gamers DotA2 in Ciego de Ávila, 2 minuten
* Facebookpagina van ADEC, Agrupación de Deportes Electrónicos de Cuba

Veel belangstelling voor gratis wifi bij kunstenaarsatelier

Het atelier van de kunstenaar Kcho in de wijk Playa in Havana is in enkele weken uitgegroeid tot een ontmoetingsplek bij uitstek voor jongeren. Kcho, een persoonlijk vriend van Fidel Castro, kreeg toestemming van het regime gratis wifi aan te bieden in zijn atelier.

hhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

Jongeren voor het atelier van Kcho

De service is gratis en men hoeft enkel het password aquinoserindenadie te gebruiken. De mond-op-mond- reclame maakt dat het experiment in Calle 9na y 120 in de buurt Romerillo inmiddels alom bekend is. Een woordvoerder van het atelier Leysi Rubio, legt uit dat het experiment bedoeld is ‘om nieuwe krachten te ontwikkelen en via de kunst niet alleen ons socialistische project nieuw leven in te blazen, maar ook de wijk en de Cubanen’.
De website Diario de Cuba raadpleegde deskundigen van het Ministerie van Communicatie en Informatie, die verklaarden dat tot nu toe voor particulieren niets geregeld is op het gebied van internet en wifi en dat enkel burgers verbonden aan goedgekeurde projecten door staatsinstellingen, een verzoek kunnen indienen bij het ministerie.

 Een Cubaanse jongeman die gebruikt maakt van wifi bij Kcho om te bellen met familieleden in de VS.


Een Cubaanse jongeman die gebruikt maakt van wifi bij Kcho om te bellen met familieleden in de VS

Traag maar gratis
Inwoner Yendy Guzmán, woonachtig in Romerillo, maakt zich geen zorgen over de vraag wat er achter het experiment schuilgaat. ‘Het gaat mij erom verbinding te leggen met de buitenwereld en geld uit te sparen. Mijn collega’s en ik hadden een mannetje in Hotel Saratoga die ons voor 10 CUC per maand verbond met wifi, maar dat leverde veel problemen op door jaloezie. Toen hoorden we dat we wachtwoorden zouden kunnen gebruiken van de school van de journalistiek in Bohemia, maar dat is ver weg. Dit hebben we nu binnen, een slechte en trage verbinding, maar gratis en je brengt collega’s niet in gevaar.’

Bron
* Diario de Cuba