Engels leren in Cuba is een gevecht

Als ik terugkijk op de periode waarin ik Engels leerde, moet ik constateren dat de methoden die in scholen werden gebruikt niet effectief waren. De lessen bevatten veel theorie en nul procent conversatie. Dat concludeert Irina Pino op de website Havana Times.

engels-How-I-learned-englishEr is nu sprake van een boom in het leren van deze wereldtaal omdat in particuliere bedrijven en vooral in de toeristensector Engels vereist wordt. Zonder deze taalvaardigheid, worden de kansen op een baan wel heel klein. Maar privélessen kosten je minstens 5 CUC (€ 4, 2) per week. Er zijn nog duurdere mogelijkheden, maar die kosten je een vermogen en dat moet je een zak vol CUC’s (convertibele peso’s) meenemen. En er is het probleem van ‘de docenten’ die les geven zonder de juiste kwaliteiten.

Omkopen en spieken
Voor arme mensen zijn er de staatsscholen. Twintig jaar geleden was het onderwijs in deze scholen abominabel. Mensen gingen er weg zoals ze gekomen waren; zonder dat ze in staat waren de taal te spreken. In de jaren tachtig werd er Russisch onderwezen. Ik herinner me de verhalen van mijn zusje over haar jaren op een plattelandschool waar ze met veel pijn en moeite de taal van Poesjkin onder de knie probeerde te krijgen. Al de studenten hadden er een hekel aan; het drong niet tot hun hersenen door. Zij haalden hun examens met spieken en bedrog. Ook nu in het hoger beroepsonderwijs weten de leerlingen er wel weg mee. Zij halen vaak goede cijfers door de docenten om te kopen. Maar ze verlaten de school zonder ook maar een eenvoudige conversatie in het Engels te beheersen.

taalscholen-engels-1945
Havana 1950; taalinstituut voor het Engels

Alles Engels
Op straat ervaart men dat mensen die direct contact met buitenlanders leggen, de Cubanen zijn die het Engels beheersen. We horen toeristengidsen en ook jineteros (Cubanen die op allerlei manieren aan buitenlanders willen verdienen) die vloeiend de taal van de buitenlanders spreken. Sinds onze jeugdjaren zijn onze oren afgestemd op het Engels want films en tekenfilms die we op TV zagen, waren in het Engels en ook de muziek waar we in huis naar luisterden was Engelse muziek. Toen ik een jong meisje was, luisterde ik constant naar de Beatles en deed van alles om de teksten van de songs te kunnen begrijpen. In mijn tienerjaren werd er meestal Anglo-Amerikaanse muziek gedraaid op onze buurtfeesten: Led Zeppelin, The Eagles, Barry Manilow, Billy Joel, Pink Floyd en andere artiesten. Spaanstalige muziek werd bewaard voor na 11 uur ’s avonds. Wij worden bedolven onder Amerikaanse series en films, via het wekelijkse El Paquete of de nationale televisie.

Zinnetjes
Ondanks het povere Engels dat we spreken, laten we ons niet kennen en proberen Engels te spreken als we buitenlanders tegenkomen en sommige zinnetjes hebben we geleerd omdat we ze zo vaak horen. Zinnen als: Where are you from? May I go to the bathroom? Are you staying near here?.

Bron
* Irina Pino op de website Havana Times, 20 december 2017

Advertenties

Wetenschappelijke samenwerking VS en Cuba in zwaar weer

Het bekende Pedro Kourí Instituut voor Tropische Medicijnen (IPK) in Havana viert deze week haar 80ste verjaardag. Diverse Amerikaanse wetenschappers zouden vanwege dit heuglijke feit een conferentie bijwonen. Maar op één na hebben ze hun bezoek aan Cuba allen afgezegd. Volgens IPK-virologe María Guadalupe Guzmán vanwege mogelijke gezondheidsgevolgen van de ‘akoestische oorlogvoering’ tussen Cuba en de VS. Twee onderzoekers van Centers for Disease Control and Prevention (CDC) meldden dat ze van hun reis moesten afzien omdat overheidsfunctionarissen een verbod hadden uitgesproken.

mosquito Aedes aegypti- virus zika, el chikungunya y el dengue-Habana

Ontsmettingsactie in de strijd tegen de Aedesmug, de veroorzaker van het Zikavirus. De VS en Cuba werkten samen bij de bestrijding ervan.

Drie jaar nadat de VS en Cuba het herstel van de diplomatieke relaties aankondigden, is de sfeer tussen beide landen aanzienlijk koeler geworden. President Donald Trump kondigde in juni aan de toenadering tussen de VS en Cuba weer terug te draaien. Later werden beperkingen aangekondigd voor toeristisch bezoek door Amerikaanse burgers aan Cuba en werden regels opgelegd over de wijze waarop toeristen hun dollars in Cuba moesten uitgeven. De nieuwe regels zijn niet expliciet gericht op wetenschappelijk onderzoek en bevatten ook geen uitzonderingen voor bezoeken van wetenschappers aan Cuba. De CDC verwijst op vragen van het tijdschrift Science naar een woordvoerder van het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, die zegt dat ‘korte bezoeken van Amerikaanse wetenschappers aan Cuba op dit moment zijn voorbehouden aan personen, betrokken bij onderzoek naar de oorzaken van de akoestische aanvallen.’

kouri-pedro-inschrijven-conferentie

Ontvangst gasten van een conferentie georganiseerd door het Instituut Pedro Kourí in Havana.

Cubaanse academici
Cubaanse wetenschappers die de VS willen bezoeken, kunnen in Havana geen visum meer voor de VS krijgen en moeten in een ander land een visum voor dit land aanvragen. Dat betekent dat ook voor Cubaanse wetenschappers de weg naar collega’s in de VS is afgesloten. Deze ‘nieuwe vijandige politiek tegenover Cuba ondermijnt het vertrouwen’, zegt Luis Montero-Cabrera, een chemicus aan de Universiteit van Havana. De regering Trump heeft, aldus John Van Horn, neurowetenschapper aan de Universiteit van Zuid-Californië, ‘feitelijk de deur voor veel Amerikaans-Cubaanse onderzoeksprojecten gesloten.’

Bron
* Franklin Reyes, Associated Press, 28 november 2017

40.000 onderwijzers verlieten sinds 2008 onderwijs

Zijn rood-witte uniform is gewassen en gestreken en de blauwe halsdoek ligt klaar. De 8-jarige Eddy Alberto gaat vandaag naar de tweede klas van de basisschool Helden van Yaguajay in de provincie Sancti Spiritus. Eddy wil onderwijzer worden en hij heeft al een week lang aan zijn moeder gevraagd wanneer de school dit jaar weer begint. ‘De tragedie begint maandag pas goed,’ vertelt zijn moeder Yanelis. ‘Vorig jaar was er drie maanden lang geen leerkracht en een bekende van de school vertelde mij dat er ook dit jaar geen vaste kracht is. ‘Zij zullen de bibliothecaris vragen les te geven,’ zegt zij. Sinds Raúl Castro in 2008 het presidentschap van Fidel Castro overnam, hebben 40.000 onderwijzers het onderwijs verlaten.

kinderen-werkend-kunstgalerij

Schoolkinderen in een atelier in Havana

Vandaag gaan 1,7 miljoen Cubaanse scholieren weer naar de 10.698 onderwijsinstellingen, die het land telt. Allemaal zullen zij worden geconfronteerd met het tekort aan docenten, al jarenlang een plaag in het Cubaanse onderwijssysteem. Het Cubaanse Bureau voor de Statistiek NSIO telde in het schooljaar 2016-2017 248.438 docenten, 21.600 minder dan in 2008 toen Raúl Castro zijn broer opvolgde. Een eerder rapport van de NSIO meldt dat er in de laatste 10 jaar 40.000 onderwijzers de sector verlieten. Om het tekort te dekken heeft Cuba nu 16.000 mensen nodig. Er staan nog 10 tot 13 duizend docenten op de loonlijst van de staat, maar die geven geen les vanwege persoonlijke problemen of zwangerschapsverlof, aldus een mededeling van de Minister van Onderwijs, Ena Elsa Velázquez in een recent interview met het weekblad Bohemia.

minister-van-onderwijs-Ena Elsa Velázquez Cobiella

De minister van onderwijs Ena Elsa Velázquez Cobiella

Oplossingen ministerie
De minister geeft enkele oplossingen voor het probleem zoals het terughalen van gepensioneerde leerkrachten en het inzetten van universiteitstudenten in het basis-en voortgezet onderwijs. Zij voegt er aan toe enkele stimulansen te hebben ingevoegd die zij ‘een systeem van morele stimuli’ noemt; verondersteld wordt dat het hier gaat om een financieel extraatje. Provincies als Santiago de Cuba and Guantánamo waar teveel leerkrachten zijn, zullen hen naar provincies als Havana and Matanzas sturen, waar er te weinig zijn. Het budget voor het Ministerie van Onderwijs is de afgelopen 10 jaar aanmerkelijk gedaald. De Cubaans-Amerikaanse econoom Carmelo Mesa Lago schat dat het aandeel van onderwijs aan het Bruto Binnenlands Product van 14,1% in 2008 tot 10,2% in 2015. In die periode werden ongeveer 1.800 scholen gesloten.

Maandsalaris 20 dollar
Yanelis: “Het probleem is dat niemand onderwijzer wil worden omdat ze je weinig betalen en men je uitbuit’. Het maandsalaris steeg vorig schooljaar met 200 peso’s per maand voor leerkrachten met de hoogste werkdruk. Maar het gemiddeld salaris in het onderwijs is desondanks 533 peso’s of 20 dollar per maand. Velázquez zegt in Bohemia verder dat de omstandigheden in 20% van de onderwijsinstellingen slecht en matig zijn. Het gebrek aan middelen tast het onderwijssysteem aan. Volgens een bericht van de staatsmedia kozen in de provincie Cienfuegos slechts 48 studenten voor een opleiding ter voorbereiding op een baan in de educatie. Tien jaar geleden was er nog sprake van een wedren om studieplaatsen.

Niveau
De Cubaanse academicus Armando Chaguaceda zegt dat ‘de reputatie en de kwaliteit van het onderwijs, evenals zijn toegankelijkheid maakte dat Cuba lange tijd een van de meest gerespecteerde landen in Latijns-Amerika.’ Maar veel onderwijzers verlaten de sector nu ‘omdat zij niet meer de juiste aandacht krijgen.’ In het begin van deze eeuw, ontvouwde Fidel Castro zijn plannen voor de vorming van Maestros Emergentes en Maestros Integrales (noodleerkrachten en integrale docenten) die in enkele maanden moesten worden opgeleid en dan voor de klas stonden. Het was Fidel’s bedoeling de vlucht uit het onderwijs van beroepskrachten tegen te gaan maar de tekorten bleven en groeiden zelfs.

kinderen-schoolgebouw-bankjesCulturele erfenis
Dagoberto Valdés, directeur van het studiecentrum Convivencia, zegt dat Cuba voor een grote uitdaging staat. ‘De vorming als burger, de ethische en burgeropvoeding van de kinderen die van school komen, is van een beschamend niveau. Het tekent de cultuur van de bevolking op dit moment,’ zegt hij. Convivencia, een studiecentrum in Pinar del Río voortkomend uit de sfeer van de katholieke kerk, bracht kortgeleden een rapport uit met voorstellen ter verbetering van het onderwijssysteem als een van de sleutelsectoren voor de toekomst van Cuba, ‘Het land heeft een ernstig demografisch probleem dat zichtbaar wordt in het aantal personen dat studeert,’ zegt Valdés. ‘Elke dag zijn er minder mensen die naar school gaan en een opleiding voltooien. Het aantal geslaagden aan universiteiten daalt sterk alsmede de aanmeldingen. Die daalden de afgelopen 10 jaar met 78%. ‘Wij geloven dat we een waarlijk educatief project nodig hebben dat school, gezin en civil society weer  bijeenbrengen zonder de schaduw van de ideologie maar gebaseerd op de culturele erfenis van de natie,’ aldus Valdés.

Bron
* Mario J. Penton, 14ymedio, 31 augustus 2017

Historicus Cuba’s revolutie Martínez Heredia overleden

Maandag overleed op 78-jarige leeftijd Fernando Martínez Heredia, historicus en intellectueel actief in het officiële Cuba. Hij verspreidde o.a. de teksten van marxistische denkers als Louis Althusser en Antonio Gramsci in Cuba en werd in 2006 onderscheiden met de Nationale Prijs voor Sociale Wetenschappen in Cuba. Hij leidde tussen 1967 tot 1971 het tijdschrift Pensamiento Crítico, een uitgave van de faculteit voor filosofie van de Universiteit van Havana. In 1971 werd Pensamiento Crítico door Raúl Castro gesloten tijdens een van de acties tegen min of meer verlichte intellectuelen. Deze periode van censuur en schrijversvervolging werd later bekend als de Quinquenio Gris / De vijf grijze jaren.

Fernando Martínez Heredia-Pensamiento-Departamento-Filosofia-Universidad

Fernando Martínez Heredia

Heredia werd in 1939 in Yaguajay (provincie Sancti Spíritus) geboren en was tussen 1984 en 1996 hoogleraar en onderzoeker van het Centro de Estudios sobre Europa Occidental en het Centro de Estudios sobre América (CEA), de instituten voor studies over West-Europa en Amerika. Beide centra zijn verbonden aan het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij. In 1996 bekritiseerde Raúl Castro, toenmalig minister van Defensie, de intellectuelen verbonden aan het CEA die ‘stap voor stap de klassieke principes verlaten en onschuld mengen met pedanterie, en voor de verleiding vallen om reizen te maken en artikelen en boeken te publiceren naar de smaak van hen die hen financieren’. Volgens Castro ‘vielen zij in het web gesponnen door buitenlandse Cubanologen, in werkelijkheid dienstknechten van de VS die eropuit zijn een vijfde colonne te formeren binnen Cuba’.

Crematie
Martínez Heredia was ook werkzaam voor het Centro de Investigaciónes Interdisciplinarias y Humanidades en de Autonome Universiteit van Mexico en bekleedde de leerstoel Ernesto Che Guevara. Hij is maandag in besloten kring gecremeerd.

logo-pensamiento-criticoBron
* 14ymedio, 12 juni 2017
Link
* De website Cartas desde Cuba publiceerde een lang, in 2007 verschenen interview met Martínez Heredia door Julio César Guanche. Elke verwijzing naar de gedwongen sluiting van Pensamiento Crítico en de heksenjacht die toen begon op medewerkers van het CEA, ontbreken daarin. Websitebezoeker Gabriel reageert als volgt op het bericht: ‘Hij was een van de denkers die prijzen ontving en bekendheid genoot in het Cubaanse wereldje van intellectuelen, enkel en alleen omdat hij geen wettig getolereerde rivalen had. Als in Cuba de politieke oppositie legaal zou zijn, en met haar elke vorm van politieke, intellectuele en ideologische activiteit, zou deze heer niet meer zijn dan een noot in een vergeten boek uit de bibliotheek.’

Opnieuw politieke verwijdering van universiteitstudent

Opnieuw is een student in Cuba verwijderd van de universiteit om politieke motieven. Félix Llerena López, student aan de Universidad de Ciencias Pedagógicas Enrique José Varona in Havana, is tevens promotor in Oost- Cuba van de campagne CubaDecide / Cuba beslist. Hij wordt sinds zijn terugkeer in april uit de VS waar hij cursussen volgde, door het regime lastig gevallen. Ook zijn moeder is drie uur door de geheime dienst ondervraagd.

universiteit-felix-llerena-lopez

Félix Llerena Lóopez

López was op uitnodiging van de Universiteit van Miami in de VS en nam daar deel aan het seminar Voor de Democratie in Cuba. Hij ontmoette er o.a. senator Marco Rubio, een fel tegenstander van ontspanning tussen Havana en Washington. Ook legde hij contacten met het Ministerie van Buitenlandse Zaken om de schendingen van de godsdienstvrijheid in Cuba en de mensenrechten aan de orde te stellen. Bij terugkeer op 27 april werd hij op het vliegveld Abel Santamaría van Santa Clara door een majoor van de staatsveiligheidsdienst ondervraagd. Hij werd gefouilleerd, zijn bagage werd onderzocht en honden werden ingezet om mogelijk drugs en wapens te vinden. Zijn tablet, diverse usb-sticks en materiaal van de organisatie Archivo Cuba werden in beslag genomen, evenals een pet en shirt van de campagne Cuba Decide, drie korte golfradio’s en gedichtenbundels.

Verhoor moeder
Daarna werd hem opgedragen op de 28ste april te verschijnen op het bureau van de veiligheidsdienst in de gemeente Encrucijada. Die dag verscheen hij met zijn moeder op het kantoor. Zij werd apart werd genomen en twee-en-half-uur achtereen intensief ondervraagd. Hij zelf werd drie uur ondervraagd waarbij een van de ondervragers hem wees op mogelijke levensbedreigende acties van de zijde van de plattelandsbevolking. Citaat: ‘Het is hier een plattelandsdorp en de boeren weten niets over mensenrechten en als die erachter komen dat ik iets te doen zou hebben met terrorisme of een terroristische aanslag zou voorbereiden, zou men mij met een kapmes of machete een lesje kunnen leren,’ hield een van zijn ondervragers hem voor.

Instituut Patmos
Op 8 mei keerde Llerena terug naar Havana waar hij studeerde. Daar kreeg hij in de wandelgangen te horen dat hij van de universiteit was verwijderd. ‘Ik ontving geen schriftelijke mededeling. Alles gebeurde mondeling door een zenuwachtige docent’. Zij gaf mij mijn cijferlijst van het eerste trimester en deelde me mee dat ik de eerste twee jaar niet op de universiteit hoefde terug te keren. Lerena gaat een klacht in dienen tegen de provinciaal aanklager in Villa Clara over de in beslagname van zijn bezittingen. Ook wil hij in hoger beroep tegen zijn verwijdering van de universiteit bij het Ministerie van Hoger Onderwijs. ‘Ik weet niet wat ze tegen mij kunnen ondernemen, maar ik voel me vrij. Ik heb geen verplichtingen tegenover het regime. Ik heb geen school maar ik voel me vrij en waardig. Met grote inzet ga ik verder met mijn werk bij het Patmos Instituut en CubaDecide,’ laat hij weten.

studentenFEUbandera

De communistische studentenbond FEU in actie

Meer ontslagen
Gisteren meldden wij de verwijdering van Karla Pérez González, van de universiteit Marta Abreu. Op dezelfde universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging reden voor ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’ Op de website 14ymedio verscheen gisteren een Spaanstalig interview met Karla Pérez González. Zij vertelt wat haar overkwam voor en nadat zij van de Universiteit Marta Abreu werd gestuurd. (zie bericht op deze weblog van 8 mei 2017). ‘Vroegere vrienden blijven haar steunen en niemand is bang. De meest moedigen plaatsen foto’s en selfies met haar en nodigen haar uit vriend te worden op Facebook.’ (…) Zij hoopt ooit de journalistenopleiding weer op te kunnen nemen. ‘Ik zou een tiental jaren willen slapen, wakker worden en ontdekken dat er een journalistiek  is ontstaan die aan meer tegemoet komt dan aan de belangen van de partij, maar beantwoordt aan de belangen van de bevolking, zoals beschreven in de grondwet van de Republiek maar nooit werkelijkheid is geworden’.

Aantal politieke gevangenen verdubbeld in april
Volgens het maandoverzicht van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN) werden in de maand maart 475 gevallen van arbitraire gevangenneming om politieke redenen geteld. Dat zijn er 43 meer dan in de maand maart. Volgens de CCDHRN is het aantal politieke gevangenen, vergeleken met april 2016 verdubbeld, namelijk van 75 tot 140 afgelopen april. De Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), is de hardst getroffen oppositiegroepering met 54 leden die zijn opgesloten, aldus het apriloverzicht van de CCDHRN.

Bron
* Diario de Cuba, 10 mei 2017

Bijlage
* Apriloverzicht 2017 van de CCDHRN

Noten
* Cuba Decide / Cuba Beslist is de beweging geleid door Rosa Maria Payá, die een transitie in het land wil en  streeft naar een democratisch Cuba met algemene en vrije verkiezingen.
logo-patmos* Het Patmos Instituut is een wetenschappelijk christelijk-cultureel instituut dat een platform wil zijn voor intellectuelen in Cuba. Patmos werd in 2015 opgericht o.a. door de baptistendominee Mario Félix Lleonart Barroso. Op het Griekse eiland Patmos zou de apostel Johannes na zijn verbanning het bijbelboek de Openbaringen hebben geschreven. Het instituut staat los van welk christelijk kerkgenootschap in Cuba dan ook, staat kritisch tegenover het regime en steunt o.a. het dissidentenproject Cuba Decide.

Lastercampagne tegen verwijderde studente

Staatsmedia in Cuba zijn een lastercampagne begonnen tegen de studente Karla Pérez González, recent verwijderd van de Marta Abreu-Universiteit vanwege haar lidmaatschap van de oppositiegroepering Somos+. Pérez González wordt op regeringsgezinde websites uitgemaakt voor ‘huurlinge, een Paard van Troje, volgelinge van een oppositiegroep, contrarevolutionair en een politieke en ideologisch zwakzinnige.’ Ook bloggers en universitaire studenten nemen aan de systematische haatcampagne deel.

universiteit-karen-perez-gonzalez

Karla María Pérez González

Een van de journalisten die bij de campagne betrokken is, is Arnaldo Mirabal, van het weekblad Girón. Hij schrijft dat de verwijdering van González deel uitmaakt van een vooropgezet plan om een beurs te ontvangen voor het buitenland zodat zij daar zou kunnen studeren. Karla Pérez González heeft geen beurs ontvangen, maar de Internationale Universiteit van Florida is wel een petitie gestart om het mogelijk te maken dat zij daar haar studie afmaakt.

Verleid
De weblog Post Cuba wijst op de moeder van Karla, Lizet González, als kwalijke genius. Zij zou haar dochter in contact hebben gebracht met regimecriticus Eliécer Ávila, leider van Somos+. Hij zou haar ‘negatief’ hebben beïnvloed. Met behulp van etentjes en feestjes zou Eliécer Ávila haar en haar klasgenoten hebben willen verleiden. Karla Pérez vermoedt dat de Cubaanse geheime dienst achter de aanvallen zit. ‘Het is de ene na de andere leugen of  het zijn halve waarheden,’ zegt zij en wijst erop dat ze ‘geen enkele mogelijkheid heeft om zich in deze media te verdedigen.’ Ook zet zij uiteen kort na aankomst op de universiteit, benaderd te zijn door een agent van de geheime dienst, Yandris Riverón, die probeerde haar tot samenwerking over te halen, te spioneren op de universiteit en leden van Somos+ aan te geven. ‘ Zij zeiden me dat ik een briljante student was en vroegen me naar mijn mening over het Cubaanse kiessysteem. Daarna zochten zij me opnieuw op, maar ik hield het af. Vervolgens stelden zij mij duidelijk voor de keus: óf met hen mee te werken óf zij zou als een crimineel behandeld worden en ‘de autoriteiten van de universiteiten zouden over mijn handelen worden geïnformeerd.’ Ook andere personen in haar omgeving zouden zijn lastiggevallen. Enkelen waren gebeld door de rector van de Universiteit vanwege een foto van Karen Pérez op hun Facebookprofiel.

elieceravila2015

Eliécer Avila, leider van Somos+ wil zich kandidaat stellen bij de volgende verkiezingen in Cuba

Meer politieke ontslagen
Karla Pérez González werd op 12 april van de universiteit verwijderd en op de 24ste werd de verwijdering bekrachtigd. Het is geen geïsoleerde zaak. Op dezelfde Marta Abreu Universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging zoals Somos+ reden van het ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’

Bron
* Diario de Cuba, 9 mei 2017