40.000 onderwijzers verlieten sinds 2008 onderwijs

Zijn rood-witte uniform is gewassen en gestreken en de blauwe halsdoek ligt klaar. De 8-jarige Eddy Alberto gaat vandaag naar de tweede klas van de basisschool Helden van Yaguajay in de provincie Sancti Spiritus. Eddy wil onderwijzer worden en hij heeft al een week lang aan zijn moeder gevraagd wanneer de school dit jaar weer begint. ‘De tragedie begint maandag pas goed,’ vertelt zijn moeder Yanelis. ‘Vorig jaar was er drie maanden lang geen leerkracht en een bekende van de school vertelde mij dat er ook dit jaar geen vaste kracht is. ‘Zij zullen de bibliothecaris vragen les te geven,’ zegt zij. Sinds Raúl Castro in 2008 het presidentschap van Fidel Castro overnam, hebben 40.000 onderwijzers het onderwijs verlaten.

kinderen-werkend-kunstgalerij

Schoolkinderen in een atelier in Havana

Vandaag gaan 1,7 miljoen Cubaanse scholieren weer naar de 10.698 onderwijsinstellingen, die het land telt. Allemaal zullen zij worden geconfronteerd met het tekort aan docenten, al jarenlang een plaag in het Cubaanse onderwijssysteem. Het Cubaanse Bureau voor de Statistiek NSIO telde in het schooljaar 2016-2017 248.438 docenten, 21.600 minder dan in 2008 toen Raúl Castro zijn broer opvolgde. Een eerder rapport van de NSIO meldt dat er in de laatste 10 jaar 40.000 onderwijzers de sector verlieten. Om het tekort te dekken heeft Cuba nu 16.000 mensen nodig. Er staan nog 10 tot 13 duizend docenten op de loonlijst van de staat, maar die geven geen les vanwege persoonlijke problemen of zwangerschapsverlof, aldus een mededeling van de Minister van Onderwijs, Ena Elsa Velázquez in een recent interview met het weekblad Bohemia.

minister-van-onderwijs-Ena Elsa Velázquez Cobiella

De minister van onderwijs Ena Elsa Velázquez Cobiella

Oplossingen ministerie
De minister geeft enkele oplossingen voor het probleem zoals het terughalen van gepensioneerde leerkrachten en het inzetten van universiteitstudenten in het basis-en voortgezet onderwijs. Zij voegt er aan toe enkele stimulansen te hebben ingevoegd die zij ‘een systeem van morele stimuli’ noemt; verondersteld wordt dat het hier gaat om een financieel extraatje. Provincies als Santiago de Cuba and Guantánamo waar teveel leerkrachten zijn, zullen hen naar provincies als Havana and Matanzas sturen, waar er te weinig zijn. Het budget voor het Ministerie van Onderwijs is de afgelopen 10 jaar aanmerkelijk gedaald. De Cubaans-Amerikaanse econoom Carmelo Mesa Lago schat dat het aandeel van onderwijs aan het Bruto Binnenlands Product van 14,1% in 2008 tot 10,2% in 2015. In die periode werden ongeveer 1.800 scholen gesloten.

Maandsalaris 20 dollar
Yanelis: “Het probleem is dat niemand onderwijzer wil worden omdat ze je weinig betalen en men je uitbuit’. Het maandsalaris steeg vorig schooljaar met 200 peso’s per maand voor leerkrachten met de hoogste werkdruk. Maar het gemiddeld salaris in het onderwijs is desondanks 533 peso’s of 20 dollar per maand. Velázquez zegt in Bohemia verder dat de omstandigheden in 20% van de onderwijsinstellingen slecht en matig zijn. Het gebrek aan middelen tast het onderwijssysteem aan. Volgens een bericht van de staatsmedia kozen in de provincie Cienfuegos slechts 48 studenten voor een opleiding ter voorbereiding op een baan in de educatie. Tien jaar geleden was er nog sprake van een wedren om studieplaatsen.

Niveau
De Cubaanse academicus Armando Chaguaceda zegt dat ‘de reputatie en de kwaliteit van het onderwijs, evenals zijn toegankelijkheid maakte dat Cuba lange tijd een van de meest gerespecteerde landen in Latijns-Amerika.’ Maar veel onderwijzers verlaten de sector nu ‘omdat zij niet meer de juiste aandacht krijgen.’ In het begin van deze eeuw, ontvouwde Fidel Castro zijn plannen voor de vorming van Maestros Emergentes en Maestros Integrales (noodleerkrachten en integrale docenten) die in enkele maanden moesten worden opgeleid en dan voor de klas stonden. Het was Fidel’s bedoeling de vlucht uit het onderwijs van beroepskrachten tegen te gaan maar de tekorten bleven en groeiden zelfs.

kinderen-schoolgebouw-bankjesCulturele erfenis
Dagoberto Valdés, directeur van het studiecentrum Convivencia, zegt dat Cuba voor een grote uitdaging staat. ‘De vorming als burger, de ethische en burgeropvoeding van de kinderen die van school komen, is van een beschamend niveau. Het tekent de cultuur van de bevolking op dit moment,’ zegt hij. Convivencia, een studiecentrum in Pinar del Río voortkomend uit de sfeer van de katholieke kerk, bracht kortgeleden een rapport uit met voorstellen ter verbetering van het onderwijssysteem als een van de sleutelsectoren voor de toekomst van Cuba, ‘Het land heeft een ernstig demografisch probleem dat zichtbaar wordt in het aantal personen dat studeert,’ zegt Valdés. ‘Elke dag zijn er minder mensen die naar school gaan en een opleiding voltooien. Het aantal geslaagden aan universiteiten daalt sterk alsmede de aanmeldingen. Die daalden de afgelopen 10 jaar met 78%. ‘Wij geloven dat we een waarlijk educatief project nodig hebben dat school, gezin en civil society weer  bijeenbrengen zonder de schaduw van de ideologie maar gebaseerd op de culturele erfenis van de natie,’ aldus Valdés.

Bron
* Mario J. Penton, 14ymedio, 31 augustus 2017

Advertenties

Historicus Cuba’s revolutie Martínez Heredia overleden

Maandag overleed op 78-jarige leeftijd Fernando Martínez Heredia, historicus en intellectueel actief in het officiële Cuba. Hij verspreidde o.a. de teksten van marxistische denkers als Louis Althusser en Antonio Gramsci in Cuba en werd in 2006 onderscheiden met de Nationale Prijs voor Sociale Wetenschappen in Cuba. Hij leidde tussen 1967 tot 1971 het tijdschrift Pensamiento Crítico, een uitgave van de faculteit voor filosofie van de Universiteit van Havana. In 1971 werd Pensamiento Crítico door Raúl Castro gesloten tijdens een van de acties tegen min of meer verlichte intellectuelen. Deze periode van censuur en schrijversvervolging werd later bekend als de Quinquenio Gris / De vijf grijze jaren.

Fernando Martínez Heredia-Pensamiento-Departamento-Filosofia-Universidad

Fernando Martínez Heredia

Heredia werd in 1939 in Yaguajay (provincie Sancti Spíritus) geboren en was tussen 1984 en 1996 hoogleraar en onderzoeker van het Centro de Estudios sobre Europa Occidental en het Centro de Estudios sobre América (CEA), de instituten voor studies over West-Europa en Amerika. Beide centra zijn verbonden aan het Centraal Comité van de Cubaanse Communistische Partij. In 1996 bekritiseerde Raúl Castro, toenmalig minister van Defensie, de intellectuelen verbonden aan het CEA die ‘stap voor stap de klassieke principes verlaten en onschuld mengen met pedanterie, en voor de verleiding vallen om reizen te maken en artikelen en boeken te publiceren naar de smaak van hen die hen financieren’. Volgens Castro ‘vielen zij in het web gesponnen door buitenlandse Cubanologen, in werkelijkheid dienstknechten van de VS die eropuit zijn een vijfde colonne te formeren binnen Cuba’.

Crematie
Martínez Heredia was ook werkzaam voor het Centro de Investigaciónes Interdisciplinarias y Humanidades en de Autonome Universiteit van Mexico en bekleedde de leerstoel Ernesto Che Guevara. Hij is maandag in besloten kring gecremeerd.

logo-pensamiento-criticoBron
* 14ymedio, 12 juni 2017
Link
* De website Cartas desde Cuba publiceerde een lang, in 2007 verschenen interview met Martínez Heredia door Julio César Guanche. Elke verwijzing naar de gedwongen sluiting van Pensamiento Crítico en de heksenjacht die toen begon op medewerkers van het CEA, ontbreken daarin. Websitebezoeker Gabriel reageert als volgt op het bericht: ‘Hij was een van de denkers die prijzen ontving en bekendheid genoot in het Cubaanse wereldje van intellectuelen, enkel en alleen omdat hij geen wettig getolereerde rivalen had. Als in Cuba de politieke oppositie legaal zou zijn, en met haar elke vorm van politieke, intellectuele en ideologische activiteit, zou deze heer niet meer zijn dan een noot in een vergeten boek uit de bibliotheek.’

Opnieuw politieke verwijdering van universiteitstudent

Opnieuw is een student in Cuba verwijderd van de universiteit om politieke motieven. Félix Llerena López, student aan de Universidad de Ciencias Pedagógicas Enrique José Varona in Havana, is tevens promotor in Oost- Cuba van de campagne CubaDecide / Cuba beslist. Hij wordt sinds zijn terugkeer in april uit de VS waar hij cursussen volgde, door het regime lastig gevallen. Ook zijn moeder is drie uur door de geheime dienst ondervraagd.

universiteit-felix-llerena-lopez

Félix Llerena Lóopez

López was op uitnodiging van de Universiteit van Miami in de VS en nam daar deel aan het seminar Voor de Democratie in Cuba. Hij ontmoette er o.a. senator Marco Rubio, een fel tegenstander van ontspanning tussen Havana en Washington. Ook legde hij contacten met het Ministerie van Buitenlandse Zaken om de schendingen van de godsdienstvrijheid in Cuba en de mensenrechten aan de orde te stellen. Bij terugkeer op 27 april werd hij op het vliegveld Abel Santamaría van Santa Clara door een majoor van de staatsveiligheidsdienst ondervraagd. Hij werd gefouilleerd, zijn bagage werd onderzocht en honden werden ingezet om mogelijk drugs en wapens te vinden. Zijn tablet, diverse usb-sticks en materiaal van de organisatie Archivo Cuba werden in beslag genomen, evenals een pet en shirt van de campagne Cuba Decide, drie korte golfradio’s en gedichtenbundels.

Verhoor moeder
Daarna werd hem opgedragen op de 28ste april te verschijnen op het bureau van de veiligheidsdienst in de gemeente Encrucijada. Die dag verscheen hij met zijn moeder op het kantoor. Zij werd apart werd genomen en twee-en-half-uur achtereen intensief ondervraagd. Hij zelf werd drie uur ondervraagd waarbij een van de ondervragers hem wees op mogelijke levensbedreigende acties van de zijde van de plattelandsbevolking. Citaat: ‘Het is hier een plattelandsdorp en de boeren weten niets over mensenrechten en als die erachter komen dat ik iets te doen zou hebben met terrorisme of een terroristische aanslag zou voorbereiden, zou men mij met een kapmes of machete een lesje kunnen leren,’ hield een van zijn ondervragers hem voor.

Instituut Patmos
Op 8 mei keerde Llerena terug naar Havana waar hij studeerde. Daar kreeg hij in de wandelgangen te horen dat hij van de universiteit was verwijderd. ‘Ik ontving geen schriftelijke mededeling. Alles gebeurde mondeling door een zenuwachtige docent’. Zij gaf mij mijn cijferlijst van het eerste trimester en deelde me mee dat ik de eerste twee jaar niet op de universiteit hoefde terug te keren. Lerena gaat een klacht in dienen tegen de provinciaal aanklager in Villa Clara over de in beslagname van zijn bezittingen. Ook wil hij in hoger beroep tegen zijn verwijdering van de universiteit bij het Ministerie van Hoger Onderwijs. ‘Ik weet niet wat ze tegen mij kunnen ondernemen, maar ik voel me vrij. Ik heb geen verplichtingen tegenover het regime. Ik heb geen school maar ik voel me vrij en waardig. Met grote inzet ga ik verder met mijn werk bij het Patmos Instituut en CubaDecide,’ laat hij weten.

studentenFEUbandera

De communistische studentenbond FEU in actie

Meer ontslagen
Gisteren meldden wij de verwijdering van Karla Pérez González, van de universiteit Marta Abreu. Op dezelfde universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging reden voor ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’ Op de website 14ymedio verscheen gisteren een Spaanstalig interview met Karla Pérez González. Zij vertelt wat haar overkwam voor en nadat zij van de Universiteit Marta Abreu werd gestuurd. (zie bericht op deze weblog van 8 mei 2017). ‘Vroegere vrienden blijven haar steunen en niemand is bang. De meest moedigen plaatsen foto’s en selfies met haar en nodigen haar uit vriend te worden op Facebook.’ (…) Zij hoopt ooit de journalistenopleiding weer op te kunnen nemen. ‘Ik zou een tiental jaren willen slapen, wakker worden en ontdekken dat er een journalistiek  is ontstaan die aan meer tegemoet komt dan aan de belangen van de partij, maar beantwoordt aan de belangen van de bevolking, zoals beschreven in de grondwet van de Republiek maar nooit werkelijkheid is geworden’.

Aantal politieke gevangenen verdubbeld in april
Volgens het maandoverzicht van de Cubaanse Commissie voor Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional (CCDHRN) werden in de maand maart 475 gevallen van arbitraire gevangenneming om politieke redenen geteld. Dat zijn er 43 meer dan in de maand maart. Volgens de CCDHRN is het aantal politieke gevangenen, vergeleken met april 2016 verdubbeld, namelijk van 75 tot 140 afgelopen april. De Patriottische Unie van Cuba / Unión Patriótica de Cuba (Unpacu), is de hardst getroffen oppositiegroepering met 54 leden die zijn opgesloten, aldus het apriloverzicht van de CCDHRN.

Bron
* Diario de Cuba, 10 mei 2017

Bijlage
* Apriloverzicht 2017 van de CCDHRN

Noten
* Cuba Decide / Cuba Beslist is de beweging geleid door Rosa Maria Payá, die een transitie in het land wil en  streeft naar een democratisch Cuba met algemene en vrije verkiezingen.
logo-patmos* Het Patmos Instituut is een wetenschappelijk christelijk-cultureel instituut dat een platform wil zijn voor intellectuelen in Cuba. Patmos werd in 2015 opgericht o.a. door de baptistendominee Mario Félix Lleonart Barroso. Op het Griekse eiland Patmos zou de apostel Johannes na zijn verbanning het bijbelboek de Openbaringen hebben geschreven. Het instituut staat los van welk christelijk kerkgenootschap in Cuba dan ook, staat kritisch tegenover het regime en steunt o.a. het dissidentenproject Cuba Decide.

Lastercampagne tegen verwijderde studente

Staatsmedia in Cuba zijn een lastercampagne begonnen tegen de studente Karla Pérez González, recent verwijderd van de Marta Abreu-Universiteit vanwege haar lidmaatschap van de oppositiegroepering Somos+. Pérez González wordt op regeringsgezinde websites uitgemaakt voor ‘huurlinge, een Paard van Troje, volgelinge van een oppositiegroep, contrarevolutionair en een politieke en ideologisch zwakzinnige.’ Ook bloggers en universitaire studenten nemen aan de systematische haatcampagne deel.

universiteit-karen-perez-gonzalez

Karla María Pérez González

Een van de journalisten die bij de campagne betrokken is, is Arnaldo Mirabal, van het weekblad Girón. Hij schrijft dat de verwijdering van González deel uitmaakt van een vooropgezet plan om een beurs te ontvangen voor het buitenland zodat zij daar zou kunnen studeren. Karla Pérez González heeft geen beurs ontvangen, maar de Internationale Universiteit van Florida is wel een petitie gestart om het mogelijk te maken dat zij daar haar studie afmaakt.

Verleid
De weblog Post Cuba wijst op de moeder van Karla, Lizet González, als kwalijke genius. Zij zou haar dochter in contact hebben gebracht met regimecriticus Eliécer Ávila, leider van Somos+. Hij zou haar ‘negatief’ hebben beïnvloed. Met behulp van etentjes en feestjes zou Eliécer Ávila haar en haar klasgenoten hebben willen verleiden. Karla Pérez vermoedt dat de Cubaanse geheime dienst achter de aanvallen zit. ‘Het is de ene na de andere leugen of  het zijn halve waarheden,’ zegt zij en wijst erop dat ze ‘geen enkele mogelijkheid heeft om zich in deze media te verdedigen.’ Ook zet zij uiteen kort na aankomst op de universiteit, benaderd te zijn door een agent van de geheime dienst, Yandris Riverón, die probeerde haar tot samenwerking over te halen, te spioneren op de universiteit en leden van Somos+ aan te geven. ‘ Zij zeiden me dat ik een briljante student was en vroegen me naar mijn mening over het Cubaanse kiessysteem. Daarna zochten zij me opnieuw op, maar ik hield het af. Vervolgens stelden zij mij duidelijk voor de keus: óf met hen mee te werken óf zij zou als een crimineel behandeld worden en ‘de autoriteiten van de universiteiten zouden over mijn handelen worden geïnformeerd.’ Ook andere personen in haar omgeving zouden zijn lastiggevallen. Enkelen waren gebeld door de rector van de Universiteit vanwege een foto van Karen Pérez op hun Facebookprofiel.

elieceravila2015

Eliécer Avila, leider van Somos+ wil zich kandidaat stellen bij de volgende verkiezingen in Cuba

Meer politieke ontslagen
Karla Pérez González werd op 12 april van de universiteit verwijderd en op de 24ste werd de verwijdering bekrachtigd. Het is geen geïsoleerde zaak. Op dezelfde Marta Abreu Universiteit werd recent de taalkundige Dalila Rodríguez González om politieke motieven ontslagen evenals de docente Yadán Crescencio Galañena. Vaak is lidmaatschap van een oppositionele beweging zoals Somos+ reden van het ontslag en wordt de slachtoffers voorgehouden dat ‘de Universiteit er voor de Revolutionairen is.’

Bron
* Diario de Cuba, 9 mei 2017

De varkens blijven rozen verslinden (deel 2)

De verklaring voor het ontslag van Dalila kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd aangezien Dalila aan de ene kant een actieve evangelische gelovige is en aan de andere kant de dochter  van Leonardo Rodríguez, die thans in Midden-Cuba het Instituut Patmos coördineert, een forum voor debatten, opgericht in 2013, dat niet de goedkeuring geniet van de politieke autoriteiten om een open en pluriform debat te bevorderen. Dat schijnt zelf juist met de praktijk van de Universiteit in tegenspraak te zijn. Het is hetzelfde instituut waar Gustavo Pérez in 2015 werd buitengesloten, zij het dat in het geval van Dalila de connectie alleen bestaat door de bloedband met een van de regionale coördinatoren.

studenten-manifestatie-fidel-univ-havana

Eerbetoon van studenten van de Universiteit van Havana aan Fidel Castro

Vrije politieke keuze
Karla  González , de briljante en verwijderde student journalistiek, was de enige pre-universitaire student uit haar provincie Cienfuegos, die zich classificeerde voor de studie journalistiek vanwege de uitstekende kwalificaties bij de toegangsexamens. Zij had het laatste semester in alle vakken een zeer hoog cijfer gehaald, behalve voor Informatica. Nauwelijks enkele dagen geleden had ze een certificaat voor Engels gekregen dat haar voor de gehele studie verder vrijstelling gaf. En dit alles zonder nog te spreken van haar onbetwistbare morele en ethische kenmerken terwijl ze pas 18 was. Haar enige zonde was dat ze de vrijheid nam een politieke optie te verkiezen anders dan die het establishment oplegt, door actief te zijn in de  Movimiento Somos+, onder leiding van ingenieur Eliecer Avila, die in die dagen ook hard werd aangepakt.

unidadfirmezavictoria

Krachtige eenheid leidt tot de overwinning

Tegen de revolutie
In alle genoemde gevallen, vanaf de tijd van Samuel Feijoo tot op heden in de betreurenswaardige gevallen van Dalila en Karla, kan als algemene stelregel gelden dat alle uitgesloten of bestrafte personen onder de gemeenschappelijke noemer vallen niet als revolutionair  te worden gekwalificeerd. Iedere willekeurige andere docent of student van deze Universiteit zal bij voorbaat weten dat hem of haar hetzelfde lot kan overkomen. Hij zal zijn ware opvattingen voor zich moeten houden hoewel men die zal proberen te ontcijferen via wat voor gebaar of teken dan ook. De politieke politie houdt iedereen op de Centrale Universiteit Marta Abreu gegijzeld. Helaas is  dit geen uitzondering in de wereld van de Cubaanse universiteiten. De Inquisitie die deze chronische heksenjacht in stand houdt doet dit tegen elke prijs en onder het motto: De Universiteit is er voor de revolutionairen.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Link
* De Spaanstalige verklaring van de Studentenorganisatie FEU en de studenten van de universiteit van Las Villas
met o.a. het volgende citaat: ‘De bedoelde student erkent lid te zijn van een illegale en contrarevolutionaire organisatie, die lijnrecht staat tegenover de principes, doelstellingen en waarden van de Cubaanse Revolutie. …..De universitaire studentenbevolking zal nooit de contrarevolutie accepteren binnen onze Universiteiten. Daarom herhalen wij met onze onbetwistbare, onoverwinnelijke en eeuwige Comandante en Jefe (Fidel Castro redactie) opnieuw ‘ Binnen de Revolutie, alles; tegen de Revolutie, niets’. Want ook de Revolutie heeft zijn rechten; en het eerste recht van de Revolutie is het recht om er te zijn. En tegenover het recht van de Revolutie er te zijn en te bestaan is er niets.’

De varkens blijven rozen verslinden (deel 1)

Vorige week vrijdag 14 april meldden wij dat de 18-jarige studente Karla González van de journalistenopleiding aan de Centrale Universiteit Marta Abreu in de provincie Las Villas was verwijderd. Karla González onderhield contacten met de oppositiegroep Movimiento Somos+ en plaatste teksten op websites die kritisch staan tegenover de regering van Cuba. De verwijdering vond plaats na een drie uur durende ondervraging – ‘een psychologische mishandeling’, zegt zij zelf -, door de leiding van de faculteit, enkele studenten en leden van de Unie van Jonge Communisten. Baptistendominee en dissident Mario Félix Lleonart Barroso beschrijft hoe deze universiteit in Santa Clara als sinds de beginjaren van de revolutie een bastion van de Cubaanse Communistische Partij is waar studenten en docenten vanwege hun politieke of religieuze dissidentie slachtoffer zijn van een ware heksenjacht. Barroso’s achtergrondartikel verscheen eerder op de website 14ymedio.

santa-clara-Universidad_Central_Marta_Abreu_de_Las_Villas

Universiteit Marta Abreu in Las Villas

Het is dringend noodzakelijk dat de academische wereld het stilzwijgen verbreekt over de heksenjacht op de Centrale Universiteit Marta Abreu van Las Villas. Het is niets nieuws. Al tientallen jaren lang konden velen er niet studeren of werken vanwege politieke of religieuze discriminatie. Anderen die dat wel deden werden om soortgelijke redenen uitgesloten. Hieraan ontkwam ook de bekende schrijver en illustrator Samuel Feijóo niet. Ondanks het feit (of misschien wel juist daarom) dat hij in 1958 de oprichter van het tijdschrift Islas was geweest werd hij er eind jaren zestig uitgesloten.

Samuel Feijóo (November 27, 1914 in San Juan de los Yeras, Las Villas, Cuba – July 14, 1992 in Villa Clara, Cuba)

Samuel Feijóo 1914 – 1992

Geheel in zijn stijl vertrok hij met het bestempelen van de vrouwelijke rector als merrie in een paardenfokkerij en kiezel in de suiker. Ook stuurde hij Raúl Roa* een telegram (als twitteren  al had bestaan zou het deze tweet geweest zijn): ‘De varkens vreten de rozen op’.  Velen herinneren zich nog en bevestigen hoe later, in een van die heroïsche dagen van de vrijwillige arbeid die rode zaterdag werd genoemd, het papierwerk van deze beroemde schrijver en plastiek kunstenaar in een op een ceremonie van exorcisme lijkende plechtigheid werd verbrand. Men wilde er blijkbaar geen twijfel over laten bestaan dat dit een authentiek proces van seculiere inquisitie was en dat de brandstapels niet zouden ontbreken.

Grijze periode
Dezelfde handelwijze bleef zich herhalen in de jaren tachtig en negentig, en in tegenspraak met de stelling van de Cubaanse intellectueel Ambrosio Fornet dat de excessen maar beperkt bleven tot een ellendige grijze periode van vijf jaren, waarbij verwezen werd naar de excessen die tussen 1971 en 1975 plaatsvonden. De realiteit laat zien dat het veeleer tientallen grijze jaren zijn die voor die tijd begonnen en tot op de dag van vandaag voortduren. Een van de uitgestotenen in de jaren 80 was de geschiedenisleraar Amador Blanco Hernández omdat hij het bij zijn studenten gewaagd had het stalinisme in twijfel te trekken. Hij deed uitspraken over het Kremlin die hij uiteindelijk niet als eerste aan de kaak stelde, aangezien Che Guevara in eigen persoon dat al in 1965 gedaan had in zijn beroemde toespraak in Algiers. We weten nu hoe die heeft bijgedragen tot het aan zijn lot overlaten wat tot zijn dood in Bolivia leidde. Daarmee werd voldaan aan de eisen van de Sovjet Unie ter wille van de vreedzame co-existentie met de VS.

religie-gustavo-perez-silverio-mario-felix-lleonart

Yoaxis Marcheco Suárez (rechts) werd als universitair docent aan de Universiteit Las Villas ontslagen. Naast hem de auteur van dit artikel Mario Felix Lleonart

Ideologisch ongeschikt
Eind jaren 90 werd aan Yoaxis Marcheco Suárez en aan schrijver dezes de mogelijkheid ontzegd deel uit te maken van het college van docenten voor de nieuwe opleiding van Informatiewetenschappen die in Santa Clara werd gestart, ondanks de dringende behoefte aan docenten. Beiden waren we eervol afgestudeerd aan de Universiteit van Havana aangezien we winnaars waren geweest in wetenschappelijke forums en zelfs behoorden tot de beste onderzoeksstudenten. Ondanks het feit dat we door de rest van het team werden aanbevolen, werden we niet door de rector aangenomen omdat hij ons niet geschikt achtte op ideologisch gebied. Daarna achtervolgde de niet verzadigbare Inquisitie ons door zelfs binnen te dringen in de kerkelijke opleidingssystemen waar we onze toevlucht toe hadden genomen en niettegenstaande het feit dat ze tot de dag van vandaag niet erkend zijn door het Ministerie van Hogere Opleidingen (geen enkele seminarist van welke religieuze orde dan ook wordt door het officiële onderwijssysteem van Cuba erkend, en er is nog geen enkele universiteit in het land met een theologische faculteit). Pressie van Caridad Diego Bello, hoofd van het Bureau van Toezicht op Religieuze Zaken van de Cubaanse Communistische Partij belemmerde ons de toegang tot een cursus voor een Doctoraat in Theologie dat voor de eerste keer in Cuba werd aangeboden door het Theologische Instituut FIET (Argentinië) in samenwerking met de FTS van Londrina, waarbij alles afhing van de handtekening van de vrouwelijke inquisiteur.

Heksenjacht
Jammergenoeg gaat die beschamende heksenjacht ook in de 21ste eeuw nog gewoon door. In 2015 bereikten de echo’s ervan het Congres van de VS waar midden in de diplomatieke dooi, nauwelijks enkele dagen na de aankondiging van het herstel van de betrekkingen tussen de regeringen, de uitsluiting van de academicus Gustavo Pérez Silverio als adjunct-professor van de Faculteit van Sociale Wetenschappen werd veroordeeld. Ondanks het feit dat hij onafgebroken jarenlang met succes materiaal als Geschiedenis van Cuba, Rassenstudies en Politieke Theorie had gedoceerd. Hierna werd ook zijn populaire radioprogramma Crisol Cubano opgeheven, dat zich bezighield met de culturele en nationale identiteit en uitgezonden werd door radio CMHW van Villa Clara.

universiteit-las villas-Andrés Castro Alegría-diaz canel

De rector van de Universiteit Las Villas Andrés Castro Alegría, naast hem links de eerste vice-president van Cuba, Diaz Canel

Rector en parlementslid
Ondanks zijn lente- uitstraling zie het er naar uit dat deze maand april de onheilspellende verklaring van Feijóo dat ‘de varkens de rozen verslinden’ meer dan ooit bewaarheid wordt ten nadele van de Centrale Universiteit van Las Villas die, verre van haar trieste optreden te veranderen, deze nog verergert. De rector Andres Castro Alegria heeft verschillende professoren en studenten uitgesloten, ondanks (of misschien wel daarom) dat hij afgevaardigde in het Cubaanse Parlement is. Twee ervan zijn opvallend, gezien de menselijke en intellectuele kwaliteit van de nieuwe slachtoffers: de professor van de Faculteit van Humaniteit Dalila Rodriguez Gonzalez en Karla Pérez González, studente van die faculteit. Dalila, van onbesproken gedrag en erg populair bij haar studenten, gegarandeerd door de hoeveelheid erkenningen die ze al vanaf haar studentenleven en als professor krijgt, ondanks een tiental jaren intensief docentschap als Filologe en Master in Linguïstische en Redactionele Studies, overkwam de uitsluiting juist op het moment dat zij een doctoraal Pedagogie volgde. De door de rector zelf ondertekende resolutie verklaart dat haar ‘handelwijze in het sociale en ethische afwijkt van het correct optreden wat als docent van haar vereist wordt en wat de vorming van de studenten die aan genoemde Faculteit en deze Universiteit colleges volgen kan aantasten’. Dalila was naast haar werk als docent ook actief in het Instituut Patmos, een debatcentrum van evangelische snit dat door de autoriteiten in Cuba niet wordt erkend en herhaaldelijk dwarsgezeten door de Cubaanse geheime dienst.

Bron
* Mario Félix Lleonart Barroso op de website 14ymedio, 14 april 2017
Noot
* Raúl Roa was een vooraanstaand Cubaanse politicus en diplomaat. Hij was o.a. vele jaren lang Minister van Buitenlandse Zaken van Cuba.