Mijn eerste ontmoeting met de geheime dienst (deel 2)

Uiteindelijk wilden ze dat ik voor de geheime dienst zou werken als informant, om hen informatie te geven over gecensureerde kunstenaars waar ik mee te maken heb, met name over Tanía Bruguera. Ze wilden dat ik hun economische bronnen probeerde te achterhalen. Ze zeiden dat iemand in het buitenland deze dissidente activiteiten stimuleerde, een belangrijk iemand die kunstenaars, activisten en media verenigde tegen de regering van de Castro’s.

theater-adonis-milan-portret

Theaterdirecteur Adonis Milán die werd aangezocht als mogelijke chivato / verklikker.

Als ik gehoor zou geven aan hun verzoek om informant te zijn, zouden ze mij voordeeltjes voor mijn theatergroep geven en zouden ze me een project geven van de Consejo Nacional de las Artes Escenicas / Nationale Raad voor de Podiumkunsten (CNAE), waar ik een staf van acteurs zou hebben en later een officiële aanstelling. Ze verzochten mij een document te ondertekenen waarin ik beloofde om voor de Staatsveiligheidsdienst te werken. Ik vroeg om het document te laten lezen, waarop de luitenant-kolonel antwoordde: ‘Als je het leest, teken je’. Omdat theater in mijn genen zit, bedenk ik het meest naïeve idee van alles, om dubbelagent te worden en valse informatie aan de geheime dienst te geven. Ik speelde in een scène die niets met fictie te maken had. Uiteindelijk halen ze het document tevoorschijn, waarop met zeer grote letters stond geschreven Onder ede, een woord dat me deed terugdeinzen. Maar het was te laat of althans dat wilden ze me laten geloven. Ze moesten het papier vervangen, omdat ik op het eerste een inktvlek gemaakt had, omdat mijn handen bleven zweten van de zenuwen. Ik vulde het formulier in, waarin ze mij persoonlijke gegevens vroegen en vervolgens ondertekende ik.

theater-politie-optreden-bij-vijanden-van-volk

Politie en geheime dienst verhinderen in november 2017 dat bezoekers de voorstelling van Vijanden van het Volk bijwonen. Zie ook YouTube, 3 minuten.

Cursus verklikker
Daarna vertelt de luitenant-kolonel me dat hij bij het Instituut van het Boek /Instituto del Libro een functie had en de andere metgezel spoedig zou beginnen bij de CNAE. Zij uitten hun afkeur van het toneelstuk Departures en de regisseur, Nelda Castillo, en vroegen me of ik enige band met haar had. Ze zeiden dat ze me een soort cursus zouden geven waar ik leer om informatie van mensen te krijgen en ze wilden dat ik hen vertelde welke theaterstukken gaan over ideologische problemen. Onafhankelijke kunstenaars die voor zichzelf werken, lopen meer risico dan kunstenaars die voor een staatsinstelling werken. Ze namen afscheid van mij met een hartelijke handdruk, alsof ze me lieten voelen dat ik nu een van hen was. Voordat ik wegging, lieten ze me weten dat ik niet kan communiceren over wat we besproken hadden, zelfs niet met mijn hoofdkussen en ze drongen er bij mij op aan om theater te maken dat niets met politiek te maken heeft. De ondervraging duurde ongeveer vier uur. Al op straat begon ik over alles na te denken, begreep ik dat de rol van dubbelagent geen kinderspel was en hoe gevaarlijk het kon zijn. Natuurlijk ging het werken als informant voor de Staatsveiligheidsdienst in tegen mijn principes, ook al denken ze dat het gemakkelijk zou zijn om me te manipuleren omdat ik kunstenaar, jong en homo ben. Ze vergisten zich. Omdat ik nooit mijn geloof, toewijding en respect voor kunst en kunstenaars zou verraden.

theater-affiche-maquina-hamlet

Affiche van de voorstelling Máquina Hamlet in het theater Perséfone, geleid door Adonis Milán.

Verraad
Wij kunstenaars zijn en worden de ware revolutionairen, wij wedden op een revolutie van denken en doen. Wij geloven in de vrijheid en het respect voor het individu, wij geloven in echte democratie. We hebben vertrouwen in verandering. Een paar dagen geleden, nadat ik dit alles aan mijn vriendin de actrice Lynn Cruz vertelde, stuurt ze mij deze sms: ‘Beste Adonis. Niemand herinnert zich nog wie in Spanje regeerde toen Cervantes El Quijote schreef, maar de hele wereld weet wel van wie Don Quijote is. Regeringen gaan voorbij, maar kunst is voor altijd. Judas geloofde dat het verraden van Christus een alledaagse zaak was, en je ziet wat er gebeurde. Dit zijn de allesbepalende momenten, creëer, schrijf, maak een toneelstuk, verdedig je theater, verzet je zoals Carlos Celarán, Carlos Díaz en Nelda Castillo. Ze zijn allemaal begonnen in de huiskamers van hun woning. Kracht zit niet in het lichaam, maar in het wonder van de geest. Leve de kunst voor altijd! Ik hou veel van je. Werk voor jezelf en je kunst.’

Linken
* Havana Times: Cuban Artists and Civil Servants under Attack
Op deze Cubaweblog, 8 september 2016. Doen alsof …. op Cuba tot kunst verheven, Maartje Duin, Wordt Vervolgd van Amnesty International.

Advertenties

Mijn eerste ontmoeting met de geheime dienst (deel 1)

Kritische kunstenaars, filmmakers en onafhankelijke artiesten kunnen de laatste maanden rekenen op strenge controle door de Cubaanse staatsveiligheidsdienst. Eén van hen is theaterdirecteur Adonis Milán. Hij beschreef voor de site 14ymedio hoe de staatsveiligheidsdienst hem wilde werven als informant in ruil voor allerlei voordelen op artistiek gebied. Hier volgt zijn verklaring.

theater -Maquina-Hamlet-Santiago-Facebook

Theatervoorstelling Maquina Hamlet

De afgelopen twee jaar heb ik een onafhankelijke theatergroep geleid, Persėfone Teatro genaamd. Onlangs hebben we het werk Máquina Hamlet van de Duitse auteur Heiner Müller opgevoerd met een enscenering die de overweldigende overeenkomst tussen de voormalige Duitse Democratische Republiek (DDR) en het huidige Cuba laat zien. Ik reisde met dit werk naar de provincie Santiago de Cuba om voorstellingen te geven op 24 en 25 november. Bij aankomst ontving ik een telefoontje van een medewerker van de Cubaanse Staatsveiligheidsdienst / Seguridad del Estado met de vraag of ik een dagvaarding van de politie had ontvangen. Ik legde uit dat ik buiten Havana was en de medewerker zei dat hij mij zou bellen zodra ik terug was.

Censuur vooraf
Op de dag van de eerste voorstelling in Santiago stonden een jurylid van de censoren van de Consejo Provincial de las Artes Escénicas / Provinciale Raad voor Podiumkunsten en kaderleden van de partij van die provincie, op mij te wachten in het theater. Ze eisten het stuk te zien voordat het aan het publiek zou worden getoond. Na talloze technische tegenslagen wordt het theaterstuk aan de censuurcommissie vertoond, en ze besluiten uiteindelijk dat de voorstellingen kunnen doorgaan en zeggen: ‘Dit is een zeer moeilijke week omdat de dood van El Comandante wordt herdacht en alles verkeerd zou kunnen worden geïnterpreteerd of als een belediging voor zijn nagedachtenis worden opgevat’. Ondanks het vermoeiende van deze hele toestand voor de acteur en de technici wordt de voorstelling die avond opgevoerd. Maar de volgende dag wordt de uitvoering opgeschort door de Staatsveiligheidsdienst: het was 25 november, de dag waarop Fidel Castro stierf.

tania -bruguera-leest-voor-20052015

De kunstenares Tania Bruguera tijdens een voorleesact. De in ongenade gevallen Bruguera is sinds zij in 2005 het lidmaatschap van de staatskunstenaarsbond opzegde, een belangrijk doelwit van de repressie tegen kunstenaars in Cuba. In 2008 werd Bruguera onderscheiden met de Prins Claus Prijs in het thema Cultuur en het menselijk lichaam. Het Prins Claus Fonds waardeerde de ‘kwaliteit van haar kunst, voor het tonen van het lichaam als politieke arena, voor het herintroduceren van performancekunst in de Caribische en Latijnse Amerikaanse cultuur en voor haar inspirerende rol in de Cubaanse kunstwereld.’  De prijs is de regimegezinde website Cubahora niet ontgaan. Bruguera werd er beschuldigd van ‘het uitlokken van conflicten, zaaien van verwarring, wanorde op een moment dat fascistisch rechts in Miami beeft omdat er een einde kan komen aan haar hegemonie op de terreur’. (Vanwege de toenadering tussen Cuba en de VS, redactie) En Cubahora schrijft verder dat zij ‘internationale erkenning kreeg van Museum Guggenheim, de Meadows Prize Dallas en het Prins Claus Fonds.’

Meer vervolgden
Na mijn terugkeer in Havana kom ik erachter dat de repressie ook de hoofdstad had geraakt. De verantwoordelijken van het Museo de la Disidencia, Luis Manuel Otero Alcántara en Yanelys Núñez, werden zomaar gearresteerd en bedreigd. De politie verbood Luis Trápaga en Lia Villares het kunstenaarshuis binnen te gaan, waar het toneelstuk Los enemigos del pueblo / De vijanden van het volk, geregisseerd door filmmaker Miguel Coyula en actrice Lynn Cruz, in première ging. Bovendien ondervroegen zij kunstenaar-activist Tania Bruguera en haar gasten die de tweede deel van de workshop Taller Arte Conducta aan het uitvoeren waren.

Ondervraging
Op de tweede dag van mijn verblijf in Havana belde de medewerker van de Staatsveiligheidsdienst mij opnieuw, dit keer op mijn telefoon thuis.  Ik moest om 5 uur ‘s-middags op het politiebureau verschijnen in Chacón in Oud Havana. Bij aankomst op het bureau werd ik ontvangen door een jongeman van in de twintig, die er goed en zelfs aardig uitzag, ik kon het nauwelijks geloven, ik verwachtte een troglodita (straattaal voor reactionaire, ouderwetse zak). Hij bracht me naar de tweede verdieping van het bureau, een lege, koude en griezelige plek, in niets te vergelijken met de benedenverdieping vol politie, mensen en revolutionaire affiches over de revolutie aan de muur. We betraden een computerzaal waar hij me voorstelde aan luitenant-kolonel Carlos Muñoz, een man van middelbare leeftijd. Toen gingen we naar achter in de zaal waar een klein kantoortje was. Ik moest mijn zakken leeg maken en ze namen mijn mobiele telefoon af zodat ik de ondervraging niet kon opnemen.

logo-cuba-decideRelaties
Ze wilden mijn relatie met andere gecensureerde kunstenaars kennen, en waarschuwden mij voor Luis Manuel Otero, Yanelys Núñez, Lynn Cruz, Miguel Coyula, Lia Villares en Tania Bruguera. Zij werden ‘contrarevolutionairen’ genoemd door mijn ondervragers en zij zeiden mij dat elke band met hen of hun ruimtes mij in problemen zou brengen. Ze waarschuwden mij dat mijn belangen en behoeften als kunstenaar in gevaar kwamen als ze mij met deze afvalligen van de revolutie zouden zien. De echte reden voor het verhoor was dat ik een week eerder spontaan materiaal van de beweging Cuba Decide / Cuba Beslist verspreid had op de persconferentie #00Bienal, een onafhankelijk evenement georganiseerd door de kunstenaar Luis Manuel Otero. Zij gebruikten opnieuw de term contrarevolutie om de Cuba Decide-campagne onder leiding van Rosa María Payá te beschrijven, die zij ervan beschuldigden een huurling te zijn. De hele tijd probeerden ze de mensen die zich tegen het Castro-regime verzetten omlaag te halen, en het werk van oppositionele kunstenaars belachelijk te maken. De jongste van de medewerkers van de Staatsveiligheidsdienst vertelde me dat hij een van de voorstellingen van mijn werk Máquina Hamlet had bijgewoond, daarom was zijn gezicht mij zo vertrouwd. Sinds wanneer volgt deze dienst mij? Ze hadden onder mijn buren onderzoek gedaan, mijn Facebookpagina gecontroleerd en zelfs mijn telefoontjes afgeluisterd.

Angst en vermoeidheid
Aan het begin van het verhoor had ik me zelfverzekerd tegenover hen opgesteld en grappen gemaakt om me niet geïntimideerd te voelen. Na verloop van een paar uur storten al mijn verdedigingsmechanismen in. En kwamen de angst, de vermoeidheid van het ingaan op telkens hetzelfde onderwerp en de apathie over wat ik hoorde. Al mijn energie was verdwenen.

Bron
* 14ymedio, Adonis Milán, 6 december 2017

Linken
* Website Havana Times: Cuban Artists and Civil Servants under Attack

* Interview (21 minuten) met theaterdirecteur Adonis Milán, Youtube, 27 december 2017

 

Tientallen gewonden vuurwerkexplosie Remedios

Bij een vuurwerkexplosie tijdens een groot feest in Cuba zijn 39 mensen gewond geraakt. Onder de gewonden zijn zes kinderen tussen de 11 en 15 jaar oud. Volgens de Cubaanse staatsmedia zijn een paar tieners er erg slecht aan toe.

remedios-las--parrandas3

Archieffoto Las Parrandas

Het ongeluk gebeurde op het traditionele Parrandas-festival in Remedios, een stad in het noorden van het land. Op dat festival proberen twee wijken El Salvador en El Carmen elkaar op Kerstavond de loef af te steken tijdens een show met praalwagens en vuurwerk.

Traditie sinds 1820
Jaarlijks bezoeken duizenden Cubanen het feest. Onder de slachtoffers zouden geen toeristen zijn. Hoe het ongeluk kon gebeuren, wordt nog onderzocht. Las Parrandas de Remedios zijn een cultureel en folklorische traditie en zij zijn erkend als Nationaal Cultureel Erfgoed van de Natie, een traditie die in 1820 begon en zich sindsdien verspreidde tot 17 andere dorpen en steden van het land.

Link
* YouTube, beelden van de vuurwerkexplosie, 1.20 minuut

Kunstenaars vrijgelaten na verboden theaterbezoek

Afgelopen woensdag zijn 5 Cubaanse kunstenaars kortstondig door de politie gearresteerd omdat zij betrokken waren bij een theaterstuk in het kader van het Festival Poesia sin Fin / Poëzie Festival Zonder Einde in de onafhankelijke kunstgalerie El Círculo. Onder de gearresteerden en later weer vrijgelaten artiesten waren de performancekunstenaar Tania Bruguera, de actrice Iris Ruiz, hoofdrolspeler van de monoloog Psicosis, Adonis Milan, directeur van het theater en Amaury Pacheco en Yanelis Nuñez. De activiteiten vonden plaats in het kader van het niet-officiële Festival Poesia sin Fin / Poëzie Festival Zonder Einde met een veelheid aan concerten, lezingen en poëzievoorstellingen.

kunst-artistas-detenidos-20122017

Vanaf linksboven de klok rond: de vijf gearresteerden: Lia Villares, Tania Bruguera, Iris Ruiz, Luis Manuel Otero, Amaury Pacheco en Yanelis Nuñez. (14ymedio)

Psicosis is een theaterstuk gebaseerd op een tekst van de Britse toneelschrijver Sarah Kane en bewerkt door de Cubaanse toneelschrijver Adonis Milán. Daarin wordt ook verwezen naar de ramp in 2010 in het Psychiatrisch Ziekenhuis Mazorra van Havana, waar 26 patiënten van honger en kou omkwamen. Vanaf vroeg in de ochtend was de kunstgalerie in de wijk Vedado omsingeld door de politie, aldus Adonis Milan die telefonisch met de website 14ymedio sprak. Actrice Iris Ruiz probeerde toegang te krijgen tot het pand, maar agenten verhinderden dat. Blogger en activiste Lia Villares wilde de situatie uitleggen, maar uiteindelijk werden beide vrouwen aangehouden en in een patrouillewagen weggevoerd. Agenten van de staatsveiligheidsdienst omsingelden vervolgens de galerie en bedreigden degenen die in het gebouw waren achtergebleven. ‘Kom naar buiten. We hebben hen niet geslagen, maar we gaan jullie slaan,’ schreeuwden officieren volgens getuigen.

kunst-psicosis-toegangsbiljet

Toegangsbiljet Psicosis

Twee bezoekers
Enkele uren eerder waren Milan en de curator-kunstenaar van El Círculo, Luis Trápaga, door politieagenten uit de buurt weggeduwd toen zij de woning en galerie binnen wilden komen. Al eerder die week werd Milan de toegang tot zijn eigen woning annex galerie versperd toen hij de repetities voor Psicosis wilde doen. De kleine galerie El Círculo is de afgelopen maanden veelvuldig doelwit geweest van acties van de politie en de Staatsveiligheid die probeerden allerlei culturele activiteiten te voorkomen. Het meest besproken incident vond plaats eind november toen de Staatsveiligheid de première van het toneelstuk The Enemies of the People / De Vijanden van het Volk, o.a. handelend over de laatste dagen van het leven van Fidel Castro, verhinderde. Uiteindelijk woonden slechts 2 personen de voorstelling bij. De politie had de toegangswegen naar het theater afgesloten als een vorm van druk om (potentiële) bezoekers te intimideren.

omni-zona-franca-bij-bedevaart-el-rincon

Leden van de theatergroep Omni Zona Franco treden op tijdens een bedevaart bij El Rincón.

Omni Zona Franca
De promotoren van al deze  activiteiten zijn de leden van de Omni Zona Franca groep die aanvankelijk hun hoofdkwartier hadden in het Huis van Cultuur in de wijk Alamar, ten oosten van Havana.  Daar werden ze door de autoriteiten in 2009 uitgezet. Sindsdien hebben de meeste leden van Omni Zona Franca te maken gehad met willekeurige arrestaties, bedreigingen en smaadcampagnes door de officiële (kunst)instellingen. Het festival Festival Poesia sin Fin / Poëzie Festival Zonder Einde, dat begon als een alternatief en onafhankelijk evenement, is in de loop der jaren ondergronds gegaan en heeft gekozen voor podia in de huizen van vrienden of in galeries ver van het institutionele circuit, zoals het geval is met de galerie El Círculo.

Bron
* Website 14ymedio, 22 september 2017

Kunstenaar wegens bedevaart naar Heilige Lazarus gearresteerd

Kunstenaar Luis Manuel Otero Alcántara is donderdag in Havana gearresteerd en naar het politiebureau Aguilera y Lugareño in Lawton gebracht, vlak voor hij zijn bedevaart naar het heiligdom van San Lazaro wilde beginnen. De 17e december is de dag waarop duizenden Cubaanse katholieken en santeria-aanhangers de feestdag van respectievelijk de Heilige Lazarus of Babalú Ayé vieren. Gisteren werd bekend dat hij na 72-uur celstraf, is vrijgelaten. Er volgde geen officiële aanklacht. Tijdens zijn ondervraging bleek dat de autoriteiten zich vooral gestoord hadden aan de tekst van het gebed dat hij samenstelde. (zie kader)

Otero-Alcantara-14122017

De kunstenaar op weg naar het bedevaartsoord van San Lázaro in de wijk El Rincón in het zuiden van Havana, een zware steen voortduwend.

Zijn collega Yanelys Núñez zei tegen de website 14ymedio dat een agent van de Cubaanse veiligheidsdienst hem had verzekerd dat hij om ‘redenen van veiligheid’ tijdens de dagen van de processie gevangen zou blijven. Tijdens zijn pelgrimstocht was de kunstenaar van plan om bidprentjes met afbeeldingen van de heilige Lázaro te verkopen. Met de opbrengst willen enkele Cubaanse kunstenaars volgend jaar een onafhankelijke #00 Havana Biënnale organiseren, een cultureel evenement los van de kunstinstellingen van de communistische staat.

Heling
Luis Manuel Otero zegt zijn actie uit te voeren op een moment van ‘veel wanhoop en zoveel ontgoocheling in Cuba waar het ontbreekt aan geloof bij Cubanen in een gedeelde natie en waar iedereen denkt aan emigratie.’ Het is de derde arrestatie binnen enkele weken waar Otero Alcantara slachtoffer van werd. Op 21 november werd hij gearresteerd nadat hij het parket van de militaire aanklager in Marianao had verlaten. Hij diende er een klacht in wegens een ‘illegale huiszoeking’ eerder die maand. Tijdens de huiszoeking was Otero Alcántara ook gearresteerd. Hij werd na 72 uur op borgtocht vrijgelaten,  nadat hij beschuldigd was van ‘heling’ van bouwmaterialen, die de politie tijdens de huiszoeking had gevonden in zijn huis in Oud Havana.

luis-manuel-otero

Luis Manuel Otero had voor deze gelegenheid een speciaal gebed samengesteld. Oh! Saint Lazarus You who are stronger than all presidents and the forces of this world I ask you to help me with your divine power, in this situation that afflicts the Cuban people and me as one of them, in this moment of despair and that men cannot solve. I summon you and I ask you miraculous saint that you eliminate all miseries for Cubans; that neither death and violence be the path of transition; I ask you for genuine democracy where legality protects us. Saint Lazarus you have my supplications I ask you to remove the blockade, Prosperity Freedom of expression Freedom for political prisoners Free access to the Internet Cessation of race, gender and creed discrimination; no more repression! OH! Babalú You who always lived abandoned of everything, sick and hungry, nobody would help you, and you always had a good heart and you knew how to put your trust in God Intercede today for us. Make my generation regain faith.

#00 Biënnale Havana
Ondanks de processen wil de kunstenaar verder werken aan de organisatie van een onafhankelijke Biënnale, die tussen 5 en 15 mei 2018 moet plaatsvinden. Dit evenement moet ‘de ontwikkeling van de Cubaanse cultuur ondersteunen, op een moment dat het land een ernstige geloofscrisis doormaakt en de banaliteit en wanhoop groter worden,’ aldus Luis Manuel Otero.

Bron
* Website 14medio, 15 december 2017

Link

* Een vriend over: My Brother Luis Manuel Otero Alcantara, website Havana Times, 30 november 2017

 

Kunstenbond censureert Cubaanse auteur en fotograaf Luis Pardo

Ongehoorde termen als ‘castrisme’ en ‘het kerkhof van het castrisme’ waren gisteren even te lezen op de website La Jiribilla, de site van de staatsvakbond voor Cubaanse kunstenaars. Na enkele minuten verdween de tekst en wie op de link klikte kreeg een ‘error’- signaal. Aanleiding was een discussie over de betekenis van Halloween, een feest waar partijgangers in Cuba niets van moeten weten, maar onder jongeren populair is.

pardo-orlando-paz--jiribilla

De gecensureerde tekst op La Jiribilla

De gewraakte tekst was geschreven door Orlando Luis Pardo Lazo en droeg de titel: ‘De castristische boer tegen Halloween’ en ging in op de afkeer van de autoriteiten tegen de groeiende populariteit in het land van Halloween. Pardo Lazo publiceerde de tekst al eerder in november 2017 op de webpagina CiberCuba nadat de officiële site La Jiribilla artikelen had gepubliceerd over Halloween en ageerde tegen de groeiende populariteit van dit feest, dat door de officiële spreekbuis van de kunsten omschreven werd als ‘de invasie van de stompzinnigheid en banaliteit’. In zijn reactie De castristische boer tegen Halloween verdedigt Pardo de viering op 1 november van Halloween. In zijn tekst gebruikt hij termen als ‘castrisme’ en het ‘Castrokerkhof’, twee begrippen die nooit in de staatsmedia worden gebruikt. Ook refereert Pardo aan ‘de slotfase van het castrisme’ in Cuba.

Cubaan in buitenland

pardo-orlando-luis-pardo-lazo

Orlando Luis Pardo Lazo

De schrijver en fotograaf Orlando Luis Pardo Lazo (1971) publiceerde diverse boeken in Cuba zoals Collage Karaoke (2001), Empezar de cero (2001), Ipatrías (2005) en Mi nombre es William Saroyan (2006). In 2007 won hij met zijn boek Boring home een prijs van de officiële schrijversbond UNEAC. Dat boek zou in Cuba nooit verschijnen vanwege teksten die Pardo op zijn blog Lunes de Post-Revolución had geplaatst. Hij verliet Cuba en woont nu in de VS waar hij als literator o.a. werkzaam is bij de Brown University (2015). Hij doctoreerde vorig jaar in vergelijkende literatuurstudies aan de Washington University de Saint Louis in Missouri. Hij is ook medewerker van de website Diario de Cuba.

Bron
* Op Web Archive zijn de gecensureerde pagina’s nog te lezen.

Linken:
* De website Lunes de Post-Revolución van Orlando Luis Pardo Lazo
* YouTube, 2 minuten: Cubaanse jongeren spreken over Haloween terwijl ze de avond doorbrengen in straat Calle G in Havana.

Nieuwe ontslagen bij Ministerie van Cultuur

Drie Cubanen werkzaam op het Ministerie van Cultuur, zijn ontslagen omdat zij in de catalogus van het Theaterfestival van Havana de tekst ‘De Cubaanse ballingengemeenschap in Havana’ hadden opgenomen. De tekst was eerder verschenen op de kritische website 14ymedio en geschreven door de dissidente columniste Regina Coyula. Onder de ontslagenen is de directeur van de kunstinstelling Desarrollo Artístico del CNAE, Noel Bonilla-Chongo.

cultuur-Festival-Departures-Coyula

De gewraakte tekst die in de officiele catalogus werd opgenomen

Voor wie nog twijfelt over de geringe betekenis van de ‘opening’ van de Cubaanse regering, moet het relaas over het ontslag van de drie medewerkers van het Ministerie van Cultuur vanwege de overname van een deel van een theaterrecensie van Coyula, voldoende overtuigend zijn. De medewerkers die zijn ontslagen zijn behalve Noel-Bonilla-Chongo, zijn assistente Marielvis Calzada en Marlén Gutiérrez, vicepresident van de Nationael Raad van Theaterkunst / Consejo Nacional de las Artes Escénicas (CNAE).

Kritische media
Niet de evenwichtige recensie was de oorzaak van de opwinding en de daarop volgende zuivering in het Ministerie van Cultuur. Het ging in de eerste plaats om het feit dat de recensie oorspronkelijk verscheen op de kritische en alternatieve website 14ymedio en was geschreven door de dissidente Regina Coyula. De ‘fout’ vond per ongeluk plaats want de assistente was er zich niet van bewust dat de tekst afkomstig was uit de wereld van de onafhankelijke en kritische media zoals de website 14ymedio. De tekst leek haar geschikt en vervolgens verscheen deze in de catalogus.

cultuur-Director de Desarrollo Artístico del CNAE, Noel Bonilla-Chongo

Noel Bonilla-Chongo (rechts)

Noel Bonilla-Chongo, die vertrouwen had in zijn medewerkers, controleerde de drukproeven niet zelf nogmaals. Kritische kunstenaars die anoniem willen blijven, veroordelen de harde maatregelen die de Minister van Cultuur, Abel Prieto, nam tegen drie van zijn medewerkers, temeer omdat de medewerker de tekst zonder bijbedoelingen in de catalogus opnam. Zij wijzen erop dat het beleid om de bevolking via censuur ver te houden van alternatieve informatiebronnen, nu een boemerangeffect veroorzaakt en medewerkers in dienst van de overheid, extra treft.

Opening
Enkele theaterliefhebbers in Cuba die de website 14ymedio kennen, dachten aanvankelijk te doen te hebben met een bewijs van een mogelijk toleranter beleid tegenover de onafhankelijke media. Maar dat bleek een vergissing. De drie ontslagen onderstrepen nogmaals het bestraffende en totalitaire karakter van een macht die zich beledigd voelt als men kritiek uit.

Bron
* Cubanet, 13 november 2017