Over Informatie Cuba

Deze blog bevat dagelijks actueel nieuws uit en over Cuba en wordt verzorgd door de Stichting Glasnost in Cuba. De Stichting is opgericht in 1989 (juridisch op 18 april 1990) en steunt de vreedzame mensenrechtenbeweging in Cuba. Het e-mail-magazine 'CubaTips' verschijnt wekelijks en is een aanvulling op deze Cuba-weblog. Nadere contactgegevens: Stichting Glasnost in Cuba, Sint Willibrordusstraat 52, 1073 VC Amsterdam, tel. 06 10 80 83 33 of 020 679 02 89; Banknummer: NL45 INGB 0006 1317 44 van Stichting Glasnost in Cuba; E-mail: glasnostincuba@upcmail.nl , Weblog: https://informatiecuba.wordpress.com

Amnesty International: Toename vijandigheid tegen dissidenten ondanks vermeende opening

In het jaarverslag over 2016, klaagt Amnesty International de ‘toename van vijandigheden’ tegen critici van het Cubaanse regime aan, ondanks de ‘vermeende politiek opening’ en het herstel van de relaties met de VS.

repressie-aanhouding-geweldDe internationale mensenrechtenorganisatie stelt vast dat ‘ook in 2016 de retoriek van de Koude Oorlog wordt voortgezet evenals de politieke controle van de rechterlijke macht, de beperkingen op internet en het ontbreken van de vrijheid van meningsuiting alsmede het opjagen van personen die kritisch staan tegenover de regering.’ Zij werden ‘slachtoffer van regelmatige willekeurige arrestaties en korte perioden van detentie omdat ze hun recht op vrijheid van expressie, vereniging, vergadering en beweging willen uitoefenen.’ (…)  ’De autoriteiten spelen een kat-en-muisspel door herhaaldelijk – minstens enkele malen per maand – activisten aan te houden en op te sluiten voor de duur van 8 tot 30 uur. Vervolgens worden zij zonder officiële in staat van beschuldigingstelling, weer vrijgelaten.’ (…) ‘Veelvuldig komt het voor dat tegen personen die voor langere perioden worden vastgezet geen officiële beschuldiging wordt geformuleerd en dat hun familieleden slechts zelden uitleg krijgen over de redenen van hun aanhouding’. In het Jaarverslag 2016 van Amnesty International wordt de Cubaanse Commissie van de Mensenrechten en Nationale Verzoening / Comisión Cubana de Derechos Humanos y Reconciliación Nacional geciteerd die spreekt over een gemiddelde van 862 arbitraire aanhoudingen tussen januari en november vorig jaar. Een van hen is de dissidente graffitikunstenaar Danilo Maldonado El Sexto, die werd gearresteerd enkele uren nadat op 26 november het overlijden van Fidel Castro werd bekend gemaakt.

cover-amnesty-2016-2017Toegang verboden
Amnesty International constateert ook dat Cuba het enige land in de Amerika’s is, dat geen toegang verschaft aan  speciale waarnemers van de VN of andere vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties. Ook heeft het land twee VN-pacten** over mensenrechten niet geratificeerd en weigert het de bevoegdheden te erkennen van organismen van de VN zoals het Comité tegen het Martelen of het Comité tegen Gedwongen Verdwijningen.

Bron
*Jaarboek 2016 Amnesty International Engels met het landenbericht Cuba op pagina 333.

Noot
** Het VN-Pact voor Burger en Politieke Rechten en het VN-Pact van Economische, Sociale en Culturele Rechten. Cuba ondertekende beide convenanten op 28 februari 2008 in New York, maar ratificatie bleef tot nu toe uit.

Anti-embargolobby wil voortzetting toenadering met Cuba

Ondernemers in de VS hebben de regering Trump gevraagd de toenadering met Cuba voort te zetten. De lobbygroep Engage Cuba heeft in een brief aan de Minister van Buitenlandse Zaken, Rex Tillerson, gewezen op de positieve effecten op ondernemers in zowel de VS en Cuba van het beleid, dat eerder werd ingezet door president Obama.

tax2iEngage Cuba vraagt Tillerson ‘het beleid van de VS tegenover Cuba voort te zetten, gericht op de versterking van de particuliere sector in Cuba, het creëren van mogelijkheden voor Amerikaanse bedrijven en ons nationaal belang in deze regio te bevorderen’. James Williams, voorzitter van Engage Cuba, schrijft in deze brief verder dat de versoepeling van de regelgeving in de VS ‘heeft bijgedragen aan de consolidatie van de groeiende private sector in Cuba.’ Williams nodigt de minister uit dit beleid aan te scherpen en het gesprek aan te gaan met Cubaanse ondernemers om ‘Cubaanse ondernemers beter te begrijpen.’ Hij zegt waardering te hebben voor het voornemen van Tillerson om het Amerikaanse beleid tegenover Cuba ‘van boven naar beneden te herzien’, zoals deze de Senaat eerder liet weten.

Eén derde
Engage Cuba omvat 400 bedrijven en organisaties waaronder Viacom, Comcast NBCUniversal, Masimo, Stonegate Bank, Honeywell, SAP en de hotelketens Starwood en Accor. De coalitie wijst op de groeiende rol in de afgelopen jaren van het particulier bedrijfsleven in Cuba, die leidde tot ‘economische groei en maatschappelijke verandering op het eiland.’ (…..)’Eén derde van de werkende bevolking in Cuba werkt op dit moment in de particuliere sector en verdient meer dan de Cubanen die werken voor de Staat.’ (…) ’Wij mogen deze kans om een positieve verandering in Cuba niet missen en terugvallen in het gefaalde beleid van isolement van de laatste 55 jaar.’

raul-con-leahy-y-otros-congresistas-februari-2017

Raúl Castro ontmoet de delegatie van Amerikaanse leden van het Congres

Delegatie
Een delegatie van Republikeinse en Democratische politici bezocht afgelopen week Cuba. De leden werden dinsdag ontvangen door president Raúl Castro, die tijdens deze ontmoeting benadrukte het beleid van toenadering en dialoog tussen beide landen te willen voortzetten. Republikeins senator Joe Scarnati van Pensilvania zei bij terugkeer in de VS ‘met andere ogen naar Cuba te kijken en de banden tussen Pensilvania en Cuba te willen verstevigen, met name op het terrein van de olie-industrie, natuurlijk gas en Cubaanse rum. De Amerikaanse delegatie werd geleid door de Democratische senator Patrick Leahy die vaststelde dat ‘voortzetting van de normalisatie van de banden met Cuba onvermijdelijk is’.

Bron
* Diverse persbureaus, 23 februari 2017

Linken
* Engage Cuba
met de volledige tekst van de brief.
* Bericht website Cubadebate over ontmoeting Castro en Amerikaanse leden van het Congres, 21 februari 2017

Cubaans regime hindert prijsuitreiking met arrestaties en reisverboden

Oud-president Felipe Calderón van Mexico heeft geen toestemming gekregen van de Cubaanse autoriteiten om vandaag de uitreiking van de Oswaldo Paya-prijs in Havana bij te wonen. Eerder werd het twee onafhankelijke journalisten Sol García Basulto en Henry Constantín Ferreiro onmogelijk gemaakt hun woonplaats Camagüey te verlaten op weg naar Havana. Mariana Aylwin, oud-minister in Chili, had maandag al te horen gekregen niet welkom te zijn in Cuba. Zij zou de prijs postuum in ontvangst nemen voor haar vader, oud-president Patricio Aylwin. De Chileense regering heeft haar ambassadeur in Cuba geboden naar huis terug te keren en betreurt de beslissing van de Cubaanse autoriteiten.

aylwin-ministra-mariana-aylwin-habana

De Chileense oud-minister Mariana Aylwin

Mariana Aylwin: ‘Het is een betreurenswaardig besluit omdat mijn vader destijds de diplomatieke relaties met Cuba herstelde en nu doen ze dit.’ Ook herinnerde ze er aan hoe in de periode van het Pinochet-regime democraten die naar Chili wilden reizen ‘om hun solidariteit te betuigen evenmin het land mochten binnenkomen. Dit is het verschil tussen een dictatuur en een democratie.’ (…) ‘De onderdrukking in Cuba vind ik echter ernstiger dan het verbod om in te reizen dat men mij oplegde.’ Rosa María Payá, dochter van de overleden oppositievoorman Oswaldo Payá, heeft de beslissing van de Cubaanse regering veroordeeld en zei: ‘Vandaag moeten we meer dan ooit werken aan het terugwinnen van onze vervolgde natie, die in handen is van een door niemand verkozen elite.’

garcia-basulto-henry-constantin-ferreiro

Henry Constantín Ferreiro (rechts) en Sol García Basulto

Journalisten
De onafhankelijke journalisten Henry Constantín Ferreiro en Sol García Basulto werden beiden gearresteerd op het vliegveld Ignacio Agramonte in Camagüey toen zij het toestel naar Havana wilden nemen. Documenten van Constantín Ferreiro en een mobiele telefoon werden in beslag genomen. Ferreiro is medewerker van de internetkrant 14yMedio. Hij kreeg in november enkele dagen huisarrest opgelegd tijdens de landelijke karavaan van Havana tot Santiago de Cuba met de as van Fidel Castro. Ook twee activisten van de beweging Cubadecide, geleid door Rosa Maria Payá in de provincie Holguín zijn zaterdag gearresteerd nadat ze een telefonische uitnodiging hadden gekregen om de prijsuitreiking vandaag om 17 uur Nederlandse tijd, bij te wonen. De prijs wordt postuum uitgereikt aan Patricio Aylwin en aan Luis Almagro, secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS).

Link
* Protestbrief van de Sociedad Interamericana de Prensa / Interamerikaanse Vereniging van de Pers (SIP) tegen de vervolging van twee journalisten in Cuba. Eén van hen, Henry Constantin is ook vice-voorzitter van de SIP.
* Protest van de Cubaanse ambassade in Chili

Staatsbloggers bedreigen journalist Ravsberg met geweld

De Cubaanse journalist Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba / Brieven uit Cuba wordt door ‘revolutionaire bloggers’ bedreigd. Regimegezinde websites als La Mala Palabra , Cuba por Siempre en Isla Mía publiceerden vorige week een artikel over de transportproblemen in Cuba, geschreven door Felix Edmundo Diaz. Deze bijdrage eindigt met de belofte dat wanneer Ravsberg zijn journalistieke werk op deze wijze voortzet ‘zijn tanden uit zijn mond’ zullen worden geslagen.

fernando-ravsberg4

Fernando Ravsberg

Citaat Diaz:
‘Ik wil een collega Fernan, lees Fernando Ravsberg iets duidelijk maken. Denkt u werkelijk in Cuba te kunnen wonen (Ravsberg is geboren in Uruguay) door te razen en te tieren tegen mijn volk? Denkt u niet dat het de hoogste tijd is om een site beginnen, getiteld Brieven uit de VS of Brieven uit Spanje? Waarom bezoekt u Uribe of Peña Nieto niet (presidenten van Colombia en Mexico, redactie) en begint u met Brieven uit Colombia of Brieven uit Mexico. En maak mee hoe paramilitaire groepen of Zeta (Mexicaans misdaadsyndicaat) je in je kruis trappen tot je ballen uit je oren komen’. (….) ‘Vanuit Cuba is dat gemakkelijk want u weet dat niemand u zal kidnappen, u verdwijnt, gemarteld of gedood zal worden, maar wij zijn niet verplicht met u te leven en uw tirades vanaf ons grondgebied aan te horen. Daarom is mijn aanbod eenvoudig: ‘Donder op of pas je schrijven aan. Denk erom dat uw tanden op uw leeftijd niet snel genezen en dat tandheelkundige implantaten duur zijn’, aldus Diaz.

Ravsberg:
‘Dit is een nieuwe in de graad van beledigingen, ze herhalen het verzoek tot uitzetting en, dat is belangrijk, het is de eerste keer dat ik direct bedreigd wordt met fysiek geweld. Het is geen toeval. Kortgeleden merkte ik op dat de extremisten zouden kunnen winnen en deze tekst bewijst dat zij zich bemoedigd voelen. Ik ben ervan overtuigd dat als de Cubaanse regering hier geen einde aanmaakt, de volgende keer de dreigementen zullen veranderen in daden. Dat is de weg van zowel extreem rechts als extreem links; je zwijgt uit jezelf uit angst of het zwijgen word je met geweld opgelegd.’

Bron
* Fernando Ravsberg, website Cartas desde Cuba, 20 februari 2017

Noot

* Het artikel van Ravsberg wordt gevolgd door 130 reacties. Ook blogger en journalist Yoani Sánchez schreef een reactie aan ‘haar collega’.  Zie reactie nr.130 (Spaanstalig)

* Fernando Ravsberg sympathiseert met de Revolutie, is zeker geen dissident, maar nam het wel op voor ontslagen medewerkers bij Cubaanse staatsmedia, censuur op filmfestivals, het ontslag van kritische economen zoals Everleny Pérez en hij pleitte voor meer vaart in de veranderingen die Raúl Castro in 2006 is begonnen. Op diverse websites wordt Ravsberg er nu aan herinnerd lange tijd gezwegen te hebben over censuur en onvrijheid in Cuba, bijvoorbeeld toen ‘de meute op anderen jaagde’, zoals de journalisten die in 2003 tijdens de Zwarte Lente werden gearresteerd.

OAS-prominent eert Cubaanse dissident in Havana

Luis Almagro Lemes, secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), zal deze week Cuba bezoeken. Hij krijgt er de Premio Oswaldo Payá uit handen van Rosa Maria Payá, die op dit moment in Cuba verblijft. De uitreiking vindt woensdag plaats in het huis van de overleden oppositieleider Oswaldo Payá. Daarbij zal ook de dochter van de voormalige Chileense president Alwyn aanwezig zijn. Het is nog niet bekend of de Cubaanse autoriteiten hen zullen binnenlaten.

rosa-mari-paya-almagro

Almagro en Rosa Maria Payá

Op 22 juli 2012 kwamen Oswaldo Payá Sardiñas, samen met de mensenrechtenactivist Harold Cepero, onder verdachte omstandigheden bij een auto-ongeluk bij Bayamo om het leven. Havana heeft altijd volgehouden dat Payá overleed ten gevolge van een verkeersongeluk. De beweging van Payá, Movimiento Cristiano de Liberación MCL, wijst de Cubaanse regering als schuldige aan en heeft herhaaldelijk gevraagd om een internationaal onderzoek. Zijn dochter Rosa Maria leidt op dit moment het burgerinitiatief Cuba Decide dat een volksraadpleging ten gunste van vrije en pluriforme verkiezingen in Cuba wil als alternatief voor de één-partij-dictatuur van dit moment.

logooasNooit meer OAS
Cuba was in 1948 een van de landen die besloten tot oprichting van de OAS, een samenwerkingsverband van landen uit Noord- en Zuid-Amerika. Nadat in 1959 Fidel Castro aan de macht kwam, werd het land in 1962 als lid geschrapt. In 2009 besloten de Ministers van Buitenlandse Zaken van alle OAS-landen in Honduras, deze ban op te heffen. Cuba trad echter niet toe en zal, aldus uitspraken van de leiders in Havana, nooit meer tot de OAS toetreden

Link
* Facebookpagina Rosa Maria Payá

CubaTips: Foto’s Raun, gedachten van Fidel, Havana Club, Cabocubajazz, vluchten en Spaans

Fidel: dood, maar alomtegenwoordig

Er zullen geen standbeelden van Fidel Castro in Cuba verschijnen. Dat zou de wens zijn van de overleden dictator. Maar sinds zijn dood op 25 november 2016 zijn Castro en zijn gedachtewereld nog alom tegenwoordig. Zo verscheen er een herdruk van De gedachten van Fidel. De staatswebsite Cubadebate begint elke dag met een citaat uit de mond van een bekende vip, die woorden vol lof en waardering aan Fidel wijdt. Op de Internationale Boekenbeurs in Havana circuleren nu 24 boeken over of van de hand van Fidel Castro. In al die exemplaren ontbreken zelfs de meest minimale kritische kanttekeningen.

fidelcastroprobeertdeklokterugtedraaienpedro-molina-fidel-castro

Cartoon van Pedro Molina

Dictator
David Mauri Cardoso (22), eerstejaars student van de Universiteit Carlos Rafael Rodríguez in Cienfuegos, uitte wél kritiek over de begrafenis van Fidel Castro. Voor het examen Spaanse literatuur moest hij een essay schrijven over zijn gevoelens tijdens de rit van Havana naar Santiago met de as van Fidel Castro in december jl. David schreef openhartig over ‘onze ellende en de onrechtvaardigheid, de vernietiging van onze sociale fundamenten, het teloor gaan van het gezin en de verbondenheid en ik gebruikte de toevoeging dictator in een verwijzing naar Fidel.’ Een dag later werd hij thuis gebeld met de boodschap dat zijn tekst ‘ideologische onregelmatigheden’ bevatte.

Aan den lijve
Onderwijs is noch vrij, noch gratis in Cuba, zoals Castro-adepten plegen te zeggen, het is niet eens ‘opvoeding’. Indoctrinatie en het voortdurend testen van de loyaliteit aan de machthebbers zijn fundamentele aspecten van dit systeem. Ook de intellectuele en artistieke vrijheid ontbreken zoals de kritische econoom Omar Everleny Pérez, de graffitiartiest El Sexto, een journalist van het radiostation in Holguín, de beeldend kunstenaar Tania Bruguera en velen anderen de voorbije maanden aan den lijve ondervonden.

Het bovenstaande is het redaktioneel van de wekelijkse nieuwsbrief CubaTips, dat vandaag verschijnt. De volledige inhoud is als volgt:

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF

  1. Fidel: dood, maar alomtegenwoordig
  2. Foto-expositie van Torben Raun: Beelden van vergetelheid
  3. Boek: De gedachten van Fidel
  4. De zeven zegeningen van een fles Havana-Club
  5. Concert: Saloncabocubajazz
  6. Cartoon: Cuba, een spannende vakantiebestemming
  7. ARTE TV: Cuba, de allerlaatste vlucht
  8. Hoe zeg je ‘worden’ in het Spaans
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis!
Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen?
Geef u hier op voor een gratis abonnement!
Ruim 1.000 geïnteresseerden gingen u al voor en ontvangen elke zondagochtend de CubaTips.

Hoe Cubanen in Venezuela worden uitgebuit

Duizenden artsen en andere beroepskrachten uit de gezondheidssector en uit de wereld van de sport werken in Venezuela en ontvangen nog geen tien procent van wat de Cubaanse overheid krijgt voor hun diensten. Vicente Morin Aguado berekende hoeveel deze deal de Cubaanse regering oplevert.

medicos-cubanos-graduados

Geslaagde Cubaanse artsen

De Cubaanse economie verkeert definitief in recessie, hoewel het officiële politieke woordenboek in Cuba dit woord niet kent. Anticiperend op een daling van het Bruto Binnenlands Product (BBP) met 0,9 procent wees superminister Marino Murillo er op 8 juli vorig jaar op dat er problemen zouden zijn die te wijten zijn aan ‘de daling van de prijs van aardolie en  nikkel, de tegenvallende suikerproductie en andere begrote inkomsten.’ Dezelfde dag erkende de Cubaanse oud-minister van Economie José Luis Rodríguez – geen banneling – op de website Cubadebate, dat de verliezen verbonden met de genoemde Cubaanse olieverkopen het afgelopen jaar meer dan 500 miljoen dollar bedroegen. Het betreft vooral oliederivaten afkomstig uit de raffinaderij van Cienfuegos. Toch vormen deze miljoenen niet meer dan de zichtbare façade van een zes keer grotere handel die in detail moet worden ontleed. Het gaat om wat wel de ‘hersenschim van het zwarte goud’ wordt genoemd.

Getuigenissen van deskundigen, samen met de stem van enkele slachtoffers, illustreren de kwestie:

carmelomesalago3

Carmelo Mesa Lago

Carmelo Mesa Lago (1934), nog werkzaam, emeritus professor aan de Universiteit van Pittsburgh en auteur van een omvangrijke bibliografie over de economie van zijn land: ‘Ik heb uitgerekend dat Venezuela voor iedere beroepskracht gemiddeld 10.600 euro per maand betaalt (127.200 per jaar), het is een verkapte financiële steun voor de Cubaanse overheid, die maar een fractie (ervan) betaalt aan haar artsen.’

En de mening van artsen en ander medisch personeel die bij terugkeer van hun internationale missie hun mening gaven en anoniem willen blijven aangezien ze in Cuba wonen:

Magdalena, sportster: ‘De uitbetaling gebeurt in de vorm van een pasje dat je in Cuba laat. Vóór je vertrekt weet je hoeveel je per jaar zult krijgen, ik kreeg bijvoorbeeld ruim 4.000 CUC per jaar (333 per maand). Dat geld komt beschikbaar bij terugkeer, met de optie om iemand anders in Cuba dit geld te laten opnemen in maandelijkse termijnen. Het voordeel van het pasje is dat je, als je spaart, bij terugkeer dertig procent korting krijgt op aankopen in deviezenwinkels (TRD).’

Ana Irma, groepsleidster: ‘In Venezuela krijg je een vergoeding voor persoonlijke onkosten: voeding, lichaamsverzorging en dergelijke, die niet toereikend is omdat deze in Bolívars tegen de officiële wisselkoers  wordt uitgekeerd. Voor wat eerst 100 Bolívars kostte betaal je nu met wat geluk 300 Bolívars, en dat geldt voor alles. De meeste medewerkers vragen dollars aan hun familie om in hun levensonderhoud te voorzien, omdat de Amerikaanse munt tegenwoordig de enige met echte waarde is.’

Alfredo, technicus in de gezondheidszorg: ‘In mijn geval was het 325 CUC per maand. In het algemeen ontvingen wij als ontwikkelingswerkers per maand tussen de 200 en 350 CUC, ter beschikking in Cuba als je aan alle vereisten voldoet, zoals discipline en een juiste politieke-ideologische instelling.’

medic0-venezuela-entre-septiembre-del-2013-e-igual-mes-del-2014-unos-700-medicos-y-sanitarios-cubanos-se-fugaron-del-pais-sudamericano

Cubaanse medici in Venezuela

Uitbuiting
De mate van uitbuiting berekenen is lastig, omdat er hierover geen openbare informatie is; na raadpleging van meer dan honderd journalistieke verslagen, achtergrondartikelen en interviews met deskundigen, blijkt er geen gedocumenteerde verwijzing te bestaan naar het verdrag dat Venezuela en Cuba hebben ondertekend om de voorwaarden van de overeenkomst vast te leggen. Zelfs de slachtoffers kennen niet meer dan het sobere en verplichte contract dat zij hebben geaccepteerd onder de stilzwijgende voorwaarde van take it or leave it, en verder, let goed op de consequenties! Niettemin maakt een geduldige bestudering van verschillende bronnen een betrouwbare berekening mogelijk. Uiteenlopende publicaties, waaronder die van de Cubaanse overheid, wijzen allemaal op een dagelijkse levering van maximaal 105.000 en gemiddeld ongeveer 90.000 vaten olie over de afgelopen 13 jaar. Nu is dat teruggelopen naar 53.500 vaten olie, met als substituten stookolie, diesel en lpg, surrogaten die samen uitkomen op ongeveer 83.130 vaten, overeenkomend met gegevens van PDVSA, de de Venezolaanse staatsoliemaatschappij. Het aantal ontwikkelingswerkers per jaar was 40.000, maar dat liep terug naar ongeveer 30.000. Dit laatste cijfer vormt het uitgangspunt voor de uiteindelijke berekening van de uitbuiting.

Samenvatting:

  1. De onkostenvergoeding die de Cubanen op internationale missies ontvangen telt niet mee, omdat die niet eens voldoende is om fatsoenlijk van te leven in het huidige Venezuela.
  2. De maandelijkse betalingen in CUC bedragen omgerekend 2.400 tot 4.200 per jaar, equivalent aan Amerikaanse dollars, maar de Cubaanse beroepskracht ontvangt die in een vooral virtuele vorm, omdat het pasje wordt gebruikt om er goederen mee te betalen in de deviezenwinkels, waar het staatsmonopolie van de binnenlandse handel de prijzen bepaalt met hoge winstmarges.
  3. Het gewone salaris, in Cubaanse nationale peso’s (CUP), levert de ‘revolutionaire zendeling’ met opsparen een door de staat betaald minimuminkomen op van 300 tot 1.000 CUC per jaar, tegen de officiële wisselkoers van 25 CUP voor 1 CUC.

Iedere internationalist kost de Cubaanse overheid per jaar tussen de 3.000 en 5.000 CUC (250 tot 415 per maand) en brengt diezelfde overheid gemiddeld meer dan 100.000 dollar op. De oliedollars uit wederverkoop aan derde landen zijn een andere kwestie, die gaan direct in de kas van de Cubaanse Centrale Bank.

olieraffinaderij-cienfuegos-cuba-venezuela

De olieraffinadeij in Cienfuegos waar een deel van de Venezolaanse olie wordt verwerkt

Conclusies:
Als we uitgaan van een gemiddelde levering van 90.000 vaten olie per dag, tegen de prijs van de oliebonanza die nu voorbij is, bedroegen de inkomsten van de Cubaanse staat ruim 3 miljard dollar per jaar. Bij deling van die eerdere inkomsten door het aantal van 30.000 ontwikkelingswerkers ligt de uitkomst rond de 10.000 dollar per maand per individu, een bedrag dat overeenkomt met wat de academicus Mesa Lago hanteert voor de betaling door Venezuela aan de overheid van Cuba voor haar beroepskrachten. Het obligate applaus voor de door de Cubaanse staat uitgezonden werknemers, doet niets af aan het feit dat deze Cubanen worden geëxploiteerd. Maria Werlau, deskundige op dit gebied en promotor van het project Cubaarchive.org, preciseerde het als volgt in haar getuigenis voor de Amerikaanse Senaat: ‘Het feit dat de slachtoffers instemmen met de exploitatie is niet van belang. Het Protocol inzake Mensenhandel uit 2000, een aanvulling op de Conventie tegen Internationale Georganiseerde Misdaad, stelt dat er sprake is van mensenhandel bij misbruik van macht of bij een situatie van kwetsbaarheid, of bij het verlenen of ontvangen van betalingen of voordelen om de instemming te verkrijgen van een persoon die gezag heeft over een ander met als doel exploitatie.’

Bron
* Vicente Morin Aguado in Havana Times en Diario de Cuba, januari 2017