Over Informatie Cuba

Deze blog bevat dagelijks actueel nieuws uit en over Cuba en wordt verzorgd door de Stichting Glasnost in Cuba. De Stichting is opgericht in 1989 (juridisch op 18 april 1990) en steunt de vreedzame mensenrechtenbeweging in Cuba. Het e-mail-magazine 'CubaTips' verschijnt wekelijks en is een aanvulling op deze Cuba-weblog. Nadere contactgegevens: Stichting Glasnost in Cuba, Sint Willibrordusstraat 52, 1073 VC Amsterdam, tel. 06 10 80 83 33 of 020 679 02 89; Banknummer: NL45 INGB 0006 1317 44 van Stichting Glasnost in Cuba; E-mail: glasnostincuba@upcmail.nl , Weblog: https://informatiecuba.wordpress.com

Maak dialoog met Cubaanse oppositie publiek en zichtbaar

Het platform voor de Cubaanse civil society in Spanje publiceerde deze week een verklaring, ondertekend door 32 activisten waarin het groeiende geweld tegen Cubaanse politieke dissidenten wordt veroordeeld. Het platform Espacio Abierto zegt ‘zeer verontrust’ te zijn over dit geweld. Afgelopen zondag werden in Havana 45 leden van de mensenrechtengroep Damas de Blanco tijdens een stille mars gearresteerd. In de rest van het land werden nog eens 80 personen gearresteerd.

Activiteit van de damas de Balcno

Activiteit van de Damas de Blanco

In de verklaring wordt onderstreept hoe deze vormen van geweld tegen bijvoorbeeld de Damas de Blanco onverminderd voortgaat en dat dit ‘niet rijmt met de groeiende en positieve internationale interesse in de evolutie op het eiland.’ De auteurs benadrukken dat ‘de toenadering tussen de VS en de Europese Unie met Cuba gepaard moet gaan met onderhandelingen over de mensenrechten in Cuba.’ Zij zijn van mening dat ‘de gestructureerde dialoog over mensenrechten tussen de Europese Unie, de VS met Cuba een vervolg nodig heeft in de vorm van een publieke uitspraak over de repressieve houding van de autoriteiten op het eiland tegenover haar burgers, speciaal tegenover de kritische sector, zoals werkers in de sfeer van de cultuur en in de prodemocratische civil society.’

Het hoofd van de Amerikaanse onderhandelingsdelegatie met Cuba iotnoette in Havana ook de dissidente jorunalist en hoofdrecateru van 14yMedio

Het hoofd van de Amerikaanse onderhandelingsdelegatie met Cuba ontmoette in Havana ook de dissidente journaliste en hoofdredacteur van 14ymedio

Bezoek dissidenten
De verklaring wijst erop dat ‘deze dialoog de gelegenheid is aan te dringen op de ratificatie en uitvoering van het VN-Pact voor Burger en Politieke Rechten en het VN-Pact van Economische, Sociale en Culturele Rechten. Cuba ondertekende beide convenanten op 28 februari 2008 in New York, maar ratificatie bleef tot nu toe uit.  In de verklaring van Espacio Abierto wordt er op aangedrongen dat bezoekende vertegenwoordigers van democratische landen contacten leggen en bezoeken brengen aan leden van de politieke oppositie in Cuba. Zij adviseert daarom ‘een publieke en zichtbare dialoog te ontwikkelen met leden van de democratische en de onafhankelijke civil society.’ Wie die achterwege laat, ‘stimuleert het geweld van het regime tegen de burgers, ontkent de rijke verscheidenheid aan opvattingen in het binnenland van Cuba.  Zo’n weigering kan worden opgevat als instemming met de steeds onbehoorlijker praktijken van de Cubaanse regering.’ Verwacht wordt dat vanuit Nederland na de zomer een parlementaire delegatie een bezoek aan Cuba brengt.

Bron
* Diario de Cuba, 25 mei 2015
Link
* Beelden YouTube van de aanhouding zondag jl. van de kunstenares Tania Bruguera (zie bericht van gisteren). De kwaliteit van de 2 minutenfilm is slecht.

Musicus Gorki in actie voor vrijlating ‘El Sexto’

Rockmusicus Gorki Águila, die zaterdag voor het Museum van Schone Kunsten in Havana door de politieke politie werd aangehouden, is een dag later in vrijheid gesteld. Gorki wilde een affiche aan de muur van het museum bevestigen met het woord Libertad/Vrijheid voor de vrijlating van de graffitiartiest El Sexto,die sinds 25 december 2014 gevangen zit. Het museum is een knooppunt voor de Biënnale van Havana, die op dit moment plaats vindt en waar veel buitenlandse gasten aan deelnamen.

Gorki - Villares-Gorki-Aguila

Gorki (links) met zangeres Villares

Gorki Águila, leider van de band Porno para Ricardo, droeg een foto mee van Danilo Maldonado, El Sexto, die op 25 december werd opgepakt in het Parque Central in Havana toen hij ter ondersteuning van een performance twee biggetjes bij zich had met de namen Fidel en Raúl. Águila werd aangehouden door agenten van Sectie 21 van de geheime dienst en met geweld in een politiewagen geduwd, terwijl hij Libertad para Danilo / vrijheid voor Danilo riep. Woensdag 27 mei wordt aan El Sexto in Oslo de Oslo Freedom Forumprijs toegekend voor ‘creatieve dissidentie’.

Bruguera tijdens een eerder actie Ik eis ook.....

Bruguera tijdens een eerder actie Ik eis ook…..

Geen ‘mars’
Zondag werd kunstenares Tania Bruguera ook korte tijd aangehouden toen ze met vrienden haar woning wilde verlaten, waar het voorlezen van het boek van Hannah Ahrendt na 100 uur was beëindigd (zie blog van vrijdag 22 mei). De politieke politie die zich al enkele dagen in de omgeving van haar woning ophoudt, beschouwde haar vertrek met vrienden echter als een ‘mars’. Tania en de anderen droegen het boek van Ahrendt met zich mee en een witte duif. De groep werd opgewacht door met name oudere buurtbewoners die pro-Castroleuzen schreeuwden. Haar advocaat legde de agenten uit dat zij volkomen in haar recht stond als ze met vrienden haar woning wilde verlaten en dat de wet dit niet verhinderde. Bruguera: ‘Ik legde hen uit dat ze fouten maakten. Gisteren (zaterdag) liet men mij niet binnen in het Museum van Schone Kunsten waar ik door de schilder Tomás Sánchez was uitgenodigd voor de opening van een expositie die deel uitmaakt van de Biënnale van Havana.’ De functionaris maakte haar duidelijk dat ik in mijn woning kon doen en laten wat ik wilde, maar dat er geen mars toegestaan zou worden want ‘dat zullen wij niet accepteren’. Tania Bruguera werd vervolgens in een politiewagen geduwd. Men reed haar enkele uren rond in Havana waarna men haar afleverde voor de woning van haar moeder. Ook deze straat en de woning worden scherp in de gaten gehouden door medewerkers van de geheime dienst.

Bronnen
* Diario de Cuba en 14ymedio

CubaTips: Batista, honkbalwedstrijd, Elián, bootvluchtelingen, social media en Roberto Fonseca

Ook de – vandaag verschenen – CubaTips van deze week bevat een veelheid aan gevarieerde informatie.
O.a. is er aandacht voor een documentaire over de periode van de dictatuur van Fulgencio Batista en de verwevenheid met de Amerikaanse maffia.

Cubanen konden afgelopen week voor de eerste keer een honkbalwedstrijd op televisie zien waarin Kendry Morales meespeelde. Morales besloot ooit Cuba te verlaten en koos voor het Amerikaans honkbal, ‘een ‘deserteur’ dus.

Amerikaanse televisiekijkers zagen op hun beurt een interview met de nu 21-jarige Elián Gonzalez, die ooit wekenlang de publieke opinie beheerste.

Ook in deze CubaTips nieuws over Cubaanse jongeren en hun sociale media en over 23 bootvluchtelingen die zeer recent het eiland ontvluchtten met gevaar voor eigen leven.

tipsIN DEZE NIEUWSBRIEF
1. Van de redactie
2. ARTE TV: Het Maffia-paradijs
3. Mexicaanse zeemacht redt 23 Cubaanse bootvluchtelingen
4. Bisschop Jorge Enrique Serpa Pérez naar oude vrienden in België
5. Primeur: Cubaanse tv zendt baseballmatch uit van “deserteur”
6. Elián: ‘Mijn moeder vocht tot de laatste minuut voor mij.’
7. RTL Nieuws over Cubaanse jongeren en Facebook, Google enz.
8. Concert: Fatoumata Diawara & Roberto Fonseca
9. Culturele Cuba Agenda
10. Het laatste nieuws

Nieuw abonnement: gratis!
Wilt u alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 900 geïnteresseerden gingen u al voor!

Voorleesactie Tania Bruguera door gemeentewerklieden onmogelijk gemaakt

De Cubaanse performance-kunstenares Tania Bruguera heeft het voorlezen in haar deurportaal van De wortels van het totalitarisme van de auteur Hannah Arendt, tijdelijk opgeschort. Vrijdag begonnen lawaaiige boor- en breekwerkzaamheden van de gemeente juist voor haar woning. De voorleesactie begon woensdag en zal 100 uren duren.

Bruguera in de deuropening van haar woning

Bruguera vrijdag in de deuropening van haar woning

Een bouwbrigade begon vrijdag jl. voor de woning van Tania Bruguera in Havana aan luidruchtige werkzaamheden. Een van de bouwvakkers vertelde haar dat er tijdens dit weekend aan het wegdek voor haar woning zal worden doorgewerkt. Wanneer de wegwerkers zijn verdwenen, zal Bruguera haar voorleesactiviteiten voortzetten. Voor de woning staan ook vier agenten die haar woning in de gaten houden. Bruguera wil met het voorlezen van het boek van Hannah Arendt het Internationaal Instituut voor Activismo in Havana bekendheid geven. In het boek gaat de auteur in op karaktertrekken van totalitaire systemen als communisme en fascisme.

Tania woensdag jl. toen de acite begon

Tania woensdag jl. toen de actie begon

Vijand van de Revolutie
Sinds december vorig jaar wordt Bruguera beschouwd als een vijand van het regime. Toen verhinderden leden van de Cubaanse geheime dienst en politie haar performance op het Plein van de Revolutie. Met een ‘open microfoon’ wilde zij Cubanen in staat stellen 1 minuut lang hardop te zeggen wat zij denken. Bovendien wilde Bruguera onderzoeken of de tolerantie in Cuba tegenover afwijkende meningen is gegroeid na het akkoord dat dit land met de VS sloot.

Link
* Facebook van Tania Bruguera

Obama zou Cuba willen bezoeken

President Obama zou nog voor zijn aftreden in januari 2017 Cuba willen bezoeken, aldus de woordvoerder van het Witte Huis, Josh Earnest. Earnest deed de uitspraak gisteren tijdens de vierde ronde van de gesprekken tussen Cuba en de VS. Het overleg in Washington is met 1 dag verlengd en gaat vandaag door.

De huidige Amerikaanse vertegenwoordiging aan de Malecón in Havana

De huidige Amerikaanse vertegenwoordiging aan de Malecón in Havana

‘Het idee maakt hem enthousiast’, aldus Rodney na de dagelijkse persconferentie in het Witte Huis waar een Cubaanse journalist hem de vraag voorlegde. Het Witte Huis reageerde een week geleden nog voorzichtig. Dezelfde Earnest zei toen dat de president een dergelijk reis ‘niet op korte termijn’ had gepland. Na 17 december – de dag waarop het herstel van de relaties tussen beide landen werd aangekondigd –  zei Earnest dat Obama deze mogelijkheid niet verwerpt als die zich zou voordoen. Obama zelf zei toen: ‘Ik ben nog een jonge man en ik stel me voor dat op een moment in mijn leven zich de mogelijkheid voordoet Cuba te bezoeken.’

raul castro-obama-handreikingAmbassades
Men verwacht dat wanneer een formeel besluit wordt genomen over de opening van de ambassades in Washington en Havana, de Minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, als eerste naar Cuba zal reizen om de opening van de Amerikaanse ambassade bij te wonen. De Amerikaanse onderhandelaar Roberta Jacobson zei woensdag tegenover leden van de Amerikaanse Senaat dat de Amerikaanse regering eist dat een toekomstige ambassade in Havana net zo kan functioneren als die van de Amerikanen in Rusland en Cuba en dat men met alle Cubanen, inclusief de dissidenten, contacten kan onderhouden. Ook zou men garanties willen voor volledige bewegingsvrijheid van Amerikaanse diplomaten in Cuba. Havana wil nu juist dat een nieuwe ambassade van de VS in Havana geen trefpunt van dissidenten wordt. Raúl Castro liet vorige week nog weten ongerust te zijn over de ‘cursussen’ die ‘onafhankelijke journalisten’ op de huidige Amerikaanse vertegenwoordiging / Sección de Intereses de Estados Unidos in Havana krijgen.

Bankrelatie
De huidige Cubaanse vertegenwoordiging in Washington Sección de Intereses de Cuba maakte gisteren bekend een bank in de VS te hebben gevonden waardoor de consulaire dienstverlening weer mogelijk wordt. Het gaat om de Banco Stonegate in Fort Lauderdale in Florida. De president-directeur van deze bank sprak de hoop uit dat dit ‘de eerste stap is op weg naar normalisering van de bancaire relaties tussen beide landen.’

Bronnen
* Diverse publicaties

Drie fouten van Gorbachov die de Cubanen niet mogen vergeten

Pedro Campos is woordvoerder van de kritische Cubaanse groepering Observatorio Critico Cuba, een beweging voor participatiesocialisme. Hij is kritisch over de privatiseringen in Cuba en vergelijkt deze met de situatie in de nadagen van de Sovjet Unie. Campos schreef eerder een tekst over de drie fouten van president Gorbachov, die de Cubanen niet zouden mogen vergeten. Her volgt zijn analyse.

In 1989 bezoekt Gorbachov Cuba en snel daarna komt er een einde aan de subsidies uit Oost-Europa voor Cuba

In 1989 bezoekt Gorbachov Cuba en snel daarna komt er een einde aan de subsidies uit Oost-Europa voor Cuba

In eerdere stukken heb ik de fouten al beoordeeld die de voormalige leider van de Sovjet-Unie, Michael Gorbachov, in de weg stonden om de hervormingen te kunnen realiseren van de perestroika en die later hebben geleid tot de politieke opkomst van Boris Jeltsin en zijn groep, gesteund door liberalen, democraten, Russisch-nationalisten en zij die herstel van het privé-kapitalisme in de voormalige Sovjet-Unie nastreefden, tegenover het conservatief militaire oproer en als alternatief voor de volledige terugkeer van het stalinisme.

Drie misrekeningen
Onder deze misrekeningen zijn er drie van groot belang; het na te streven economisch zelfbestuur, de omgang met de oppositie en met de conservatieven in de partij/regering. Wij moeten ons daar als Cubanen goed rekenschap van geven. Hier volgen ze nogmaals:
1. Gorbachov ontwikkelde niet voldoende het zelfbestuur van de productie en handhaafde daarmee veel staatsbemoeienis.
2. Hij zocht niet naar een alliantie met de middenstand en de democratische krachten.
3. Hij ging de confrontatie niet aan en maakte geen einde aan de conservatieve macht van het neo-stalinisme in de CPSU (Communistische Partij van de Sovjet-Unie) die hem later de staatsgreep bezorgden.

Observatorio Critico loopt mee in een Eén Mei-betoging

Observatorio Critico loopt mee in een Eén Mei-betoging

Zelfbestuur
1. Gorbachov slaagde erin een wet aangenomen te krijgen over het zelfbestuur in de staatsbedrijven, maar waarvoor de tijd ontbrak om die naar behoren te ontwikkelen, terwijl de staat op bureaucratische wijze doorging met het opleggen van “planning” en controle op de resultaten van de productie. Daarom voelden de werknemers zich nooit baas over de controle op de ondernemingen om zo de productie onder de knie te krijgen. Ze kregen er niet de tijd voor. Dit en de traditionele staatscontrole die het revolutionaire enthousiasme hadden uitgeput en de maatschappij afkerig had gemaakt waarbij alcohol de enige uitweg bleek, verhinderden dat de arbeiders de controle over de economie overnamen en de socialisering- in- de- dop identificeerden als de echte weg naar de nieuwe maatschappij. De private, nationale en buitenlandse economie, die de arbeiders uitbuitte, kreeg meer macht. In wezen bleef het oude neo-stalinistische concept dat het kapitalisme moest worden “geëlimineerd” onder dwang en niet door slijtage, door de natuurlijke ontwikkeling van de productiekrachten en progressieve vooruitgang van onderlinge samenwerking in de productie, de boventoon voeren in de communistische partij, CPSU .

Het suikerrietcomplex Hershey produceert al lan ge tijd neit meer

De suikerrietcentrale Hershey produceert al lange tijd niet meer

Participatie
Zonder directe en effectieve participatie van de werknemers in de leiding, management en de opbrengsten van de ondernemingen is er geen echte controle van de werknemers, geen zelfbestuurd bezit en is er geen socialisme mogelijk en bestaan er vanwege de onderlinge afstand ook geen concrete mogelijkheden om de werknemers in ruime mate te kunnen ondersteunen bij hun werk de economie te socialiseren, zich de productiemiddelen eigen te maken en de resultaten toe te passen.  Was men erin geslaagd met de perestrojka en met de glasnost op het gebied van de vrijheid van meningsuiting de harten van de “Sovjets” al te winnen, de meerderheid verloor het vertrouwen in het socialisme. En de weg naar de socialisering werd in de kiem gesmoord door de staatsgreep die – logischerwijze – de natuurlijke reactie tegen de verdedigers van een regiem als ‘socialistisch’ bestempeld, aanwakkerde.

2. Hoewel Gorbachov en zijn aanhangers veel strijders voor de democratie uit de kerkers en de ballingschap haalden waren zij toch niet in staat met hen, de middenklasse en de liberalen een politieke alliantie te smeden die de krachten voor de perestrojka zou winnen en een beslissend tegenwicht zouden vormen tegen elementen die afremden. De oude sektarische vergissing van de communisten van het afwijzen van verbintenissen met de democratische en liberalen krachten, die als “burgerlijk” werden beschouwd, dreunde nog na. Met de staatsgreep hadden de troepen die Gorbachov voor zich moest winnen geen andere optie dan zich te verbinden met de enige anti-stalinistische mogelijkheid in staat om te regeren, vertegenwoordigd door Yeltsin die secretaris van de partij in Moskou en een ex-kameraad van Gorbachov was geweest.

3. Gorbachov wilde of kon de traditionele neo-stalinistische conservatieven niet uit de leiding van de partij, regering en vooral de strijdkrachten stoten. Er bestond een absoluut respect voor de voornaamste leider van de partij die had kunnen rekenen op de steun van de meerderheid in het Politbureau. Bijna niemand kon zich nog het afzetten van Nikita Chroestjov herinneren door die duistere machten. De aanwezigheid van die conservatieve elites leidde er toe dat alle tegenslag geweten werd aan de perestroika. Dat leidde uiteindelijk tot een staatsgreep die ruim baan maakte voor Yeltsin en de coalitie die hem ondersteunde. In naam van ‘de strijd tegen het socialisme’ werden de vernieuwingsplannen van de perestroika ontmanteld en de privatiseringsprocessen versneld.

De hervormingsplannen van raul Castro zijn samengevat in de Lineamientos. Het woord hervorming wordt in Cuba gemeden; men spreekt over actualsiering'.

De hervormingsplannen van Raúl Castro zijn samengevat in de Lineamientos. Het woord hervorming wordt in Cuba gemeden; men spreekt over actualisering.

Beleid van Actualisering en Perestroika
Rekeninghoudend met de afstanden en de aanzienlijke verschillen tussen de voormalige Sovjet-Unie en Cuba, tussen Gorbachov en Raúl Castro en tussen de perestroika en het beleid van Actualisering van Raúl Castro, zien we dat er zich ook in Cuba van die ‘regelmatigheden”   voordoen, om een term te gebruiken die zeer in zwang is bij Cubaanse academici uit de Sociale Wetenschappen. Wanneer deze zaken niet worden gerectificeerd, kan een machtsvacuüm ontstaan en kunnen we geconfronteerd worden met zaken die zich ook voordeden in de voormalige Sovjet-Unie. Dat kan leiden tot een versneld proces van privatisering, te midden van economische, sociale en politieke chaos, hier, op 90 mijl afstand van de Verenigde Staten

Bron
* Diario de Cuba, 18 februari 2015

Link
* Pedro Campos heeft meer artikelen geschreven vanuit een democratisch en socialistisch perspectief op de website Observatorio Critico Cuba en op de website Havana Times, in het Engels.

Commentaar The Economist: Be more libre

Het is 5 maanden geleden dat Cuba en de VS aankondigden dat zij een einde zouden maken aan de Koude Oorlog tussen beide landen. President Raúl Castro lijkt nog na te genieten van de gevolgen van die historische gebeurtenis. Op weg naar Rusland deed hij het Vaticaan aan en zei misschien terug te keren tot het katholieke geloof. Even later bezocht voor de eerste maal in de geschiedenis de Franse president Cuba. Hollande kon rekenen op een ontmoeting met Fidel Castro, de zieke broer van Raúl die de revolutie van 1959 leidde en tot 2008 aan de macht was.

blokkade-ketting-vs en cubaMaar achter de wellevendheid gaan ongemakken verscholen. De krakkemikkige revolutionairen in Cuba gaven een halve eeuw lang de schuld van alle ellende in het land aan de VS. Nu verzetten zij zich tegen het Amerikaanse kapitalisme uit angst overruled te worden. Het resultaat is niet te veel veranderingen voor de gewone Cubaan, maar te weinig. Het eiland is armer dan veel van zijn buren. Dokters verdienen nu 60 dollar per maand, na een salarisstijging van 150%. Voedsel en andere basisartikelen zijn vaak niet voorradig en bootvluchtelingen kiezen nog steeds voor de kusten van Florida.

Stevige markteconomie
Cuba verdient een eigen democratie en een stevige markteconomie. Maar het is treurig dat dit niet op korte termijn zal gebeuren. Sommige dingen veranderen. Particulieren mogen hun kamers verhuren aan toeristen, er zijn particuliere restaurants, kapperszaken en de animo voor dit soort initiatieven, die de kern kunnen vormen van een ondernemende middenklasse, groeit. Maar of de Cubanen zullen profiteren van de opening richting VS is de vraag; hun leider moeten steviger en sneller hervormen dan tot nu toe gebeurt.

Een cocktail van hervormingen
Waar te beginnen? Cuba zou meer sectoren moeten openen voor particuliere initiatieven. Op dit moment kunnen Cubanen een eigen zaak beginnen in 201 beroepen, inclusief het lezen van de Tarot, maar voor slechts weinig van die beroepen is een universitaire opleiding vereist. In plaats van een ‘positieve lijst’ met toegestane privé-activiteiten zou de overheid een negatieve lijst moeten publiceren met enkel de beroepen die juist zijn voorbehouden aan de staat. Alle anderen kunnen dan overgelaten worden aan private initiatieven, inclusief beroepen in de sfeer van de architectuur, medicijnen, educatie en juridische zaken. De nieuwe burgerij is de nieuwe klant van deze professionele diensten; als men zich op die vraag concentreert zal dit ook leiden tot uitbreiding van de middenklasse.

Een particuliere schoenmaker.

Een particuliere schoenmaker. ‘Ik ben schoenmaker, geen tovenaar’.

Groothandel
Liberalisering is ook noodzaak in de groothandel. Nu zijn particuliere restaurants nog gedwongen hun voorraad op supermarkten van de staat te kopen waar ook de gewone man zijn boodschappen doet en dat vergroot de tekorten. Dat ondermijnt de steun van de bevolking voor de groeiende particuliere sector. Het klimaat voor buitenlandse investeringen moet ook verbeteren. Cuba dingt naar de hand van buitenlandse investeringen vanwege de expertise, banen en deviezen, maar behandelt hen armzalig. Ook onder de nieuwe wet op buitenlandse investeringen, die vriendelijker veronderstelde te zijn tegenover buitenlandse investeerders, moeten deze hun personeel nog steeds rekruteren via een staatsarbeidsbureau, dat zij in harde valuta moeten betalen. Die overheidsinstelling betaalt armzalige salarissen uit in nationale peso’s. Geïmporteerde goederen en diensten moeten geïmporteerd worden via bureaucratische staatsondernemingen. Het ergste is dat wettelijke kaders vaag zijn en de toepassing ervan arbitrair. In de afgelopen jaren zijn diverse buitenlandse ondernemers gevangen genomen (en later vrijgelaten) met weinig uitleg. Hoeveel van dit soort onkruid Raúl Castro wil verwijderen is onzeker. De leiders van de partij hebben aangegeven dat zij de Nationale Assemblee willen versterken, tot nu toe een ja-knik-parlement. Eigen wetgevende organen die ook wetten kunnen uitvaardigen zouden zekerheid bieden aan de ondernemers. Cuba staat ook nog voor een pijnlijke eenwording van de huidige twee munteenheden waarmee ook een einde zal komen aan de reusachtige overheidssteun aan staatsbedrijven.

Risico
Voor veel van de bejaarde leiders van de revolutie zijn hervorming en privatisering lelijke termen die geïnspireerd zijn door de Yankees. Het regime kijkt naar China en Vietnam waar communistische regeringen het kapitalisme hebben omarmd zonder de macht los te laten. De Cubaanse communisten zijn op hun hoede: zij vrezen dat als zij teveel economische controle opgeven, zij zichzelf zullen verwijderen net als de communisten in Oost Europa dat eerder deden. Nog groter is het risico enkel wat te sleutelen aan een systeem dat de Cubanen arm houdt terwijl juist nu hun ambities groeien.

Bron
* The Economist, 16 mei 2015

Linken
* The Economist van deze week bevat nog twee artikelen over Cuba
Picturesque, but doing poorly (over de Cubaanse economie) en
Day zero or D-Day? (over de unificatie van de munten in Cuba).