En vervolgens gebeurt er niets…

In Cuba krijg je de indruk dat iedereen altijd alleen maar wacht. Waarop? Op iets anders, iets beters. Op het moment dat je niet meer hoeft te emigreren, aldus Cees Zoon in De Groene van 9 augustus.

Traffic at Malecon, Havana, CubaToeristen, vooral de Europese, zeggen na hun bezoek aan Cuba steevast dat de Cubanen zo vrolijk zijn. Ik deel die constatering geenszins. Voor mij is het gros van de Cubanen vooral gedeprimeerd, en dat ben ik zelf na een paar dagen op het eiland ook altijd. Het is niet om vrolijk van te worden wanneer alles om je heen kapot is of niet werkt en er niets leuks of lekkers te krijgen is maar alleen het minimale, en dat pas na een flinke inspanning. Uitzichtloos is een woord dat het dagelijks leven van veel Cubanen aardig dekt. Gretel Marín, maakster van de documentaire El último país (Het laatste land) en tevens de vertelster, klinkt de hele film door zelf ook behoorlijk depressief.

Een halve eeuw stilstand
Cuba is zo romantisch, zeggen de toeristen ook. Al die mooie oude auto’s en zo, alsof de tijd heeft stilgestaan. Maar een halve eeuw stilstand in de steden of op het platteland is geen feest. Wel is het een verademing dat je op straat niet gebukt gaat onder de schreeuwerige reclames van elders. In ruil daarvoor word je natuurlijk wel bedolven onder de ‘ouderwets-romantische’ agitprop, de revolutie-propaganda, de afbeeldingen en leuzen van Che, Fidel en Raúl.

Voor goed vertrekken
In Cuba krijg je de indruk dat iedereen altijd alleen maar staat en zit te wachten. Wachten waarop? Op iets anders, iets beters. En wie niet wacht vertrekt. Cubanen blijven het liefst voorgoed van het eiland vertrekken, hoewel ze tegenwoordig naar het buitenland mogen reizen en weer terugkomen. Alleen al in Mexico komen ze met honderden tegelijk aan met bootjes en luxe-jachten die ze voor een forse prijs oppikken, of via de Midden-Amerika-route. Dat loopt uit op een desillusie, want de Verenigde Staten mogen ze niet meer in. Dat heeft Donald Trump met het tenietdoen van een deel van de opening die Obama bood natuurlijk niet teruggedraaid. De Cubanen kregen altijd een voorkeursbehandeling, in ruil voor de stemmen van de Cubaanse gemeenschap in Miami.

Lees verder op de website van De Groene

Het tweede Revolutionaire Offensief

Fidel Castro rekende in 1960 met de particuliere onderneming af toen hij alle grote bedrijven nationaliseerde. Daar kwam in 1968 de onteigening van alle kleine bedrijven, cafés, nachtclubs en winkels bij tijdens het zogeheten Revolutionair Offensief. Volgens de partijkrant Granma zelf werden 55.636 bedrijven door de staat genaast, bestaande uit 11.878 kruidenierszaken, 3.130 slagerijen, 3.643 kapperszaken, 3.198 bars, 8.101 winkels met voedingswaren, 6.653 wasserijen, 1.188 schoenherstellers, 4.544 automonteurs, 1.598 makers van artesania en 3.345 timmerlieden.

ofensiva-revolucionario-fidel-cabarets-tegen

Het offensief van 1968 was o.a. gericht tegen cabarets en nachtclubs. Voor alles wilde Fidel Más Revolución / Meer Revolutie

Fidel Castro stond in de loop van de jaren negentig weer enige economische ruimte toe voor particuliere ondernemingen en coöperatieve vormen van bezit vanwege het falen van het socialistisch systeem sinds Stalin en de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Die politiek werd met de komst van zijn broer Raúl enigszins uitgebreid. Ondanks de hoge belastingen, veel obstakels en regelingen, boetes en het ontbreken van een groothandel, groeide het particulier bedrijfsleven in Cuba en schiep men duizenden betaalde banen in kleine kapitalistische ondernemingen. Volgens diverse bronnen, die in Cuba meestal weinig transparant zijn, is ongeveer 10% van de werkende bevolking in dergelijke bedrijven actief.

cuentapropista-kapper4Concurrentie staat
Het belangrijkste is dat deze bedrijven in twee opzichten concurrentie betekenen voor de staatsbedrijven: de kwaliteit van de dienstverlening en de geboden salarissen. Daarom geven veel klanten de voorkeur aan deze dienstverlening en hebben duizenden gekwalificeerde werknemers de staatsector ingeruild voor de kleine onderneming waardoor de levensstandaard aanzienlijk is gestegen tot ergernis van de bureaucraten. Voor deze haviken betekent de opening van de economie dat er een welvarende middenklasse ontstaat, die onafhankelijk van de bureaucratie opereert en zijn eigen politieke belangen behartigt. Deze orthodoxen beweren dat Obama dit bedoelde toen hij een oproep deed zelfstandig ondernemerschap te versterken en ook Trump herhaalde dit. Genoeg reden om hen ‘strategische monsters’ te noemen en ‘de Paarden van Troje’ in de strijd van het imperialisme tegen het socialisme.

ofensiva-revolucionario-pamflet-tegen

Het eerste revolutionaire offensief van 1968 bond ook de strijd aan tegen de ondeugden in de samenleving, zoals het egoisme, parasitisme, de slapheid en de ondeugden.

Aarzelingen staatskapitalisme
Deze nieuwe fase van het ‘contrarevolutionaire offensief’ zoals onlangs in de partijkrant Granma aangekondigd met de definitieve en tijdelijke intrekking van vergunningen voor particuliere beroepen, begon al na het fameuze welkom van Fidel aan de vorige Amerikaanse president in de vorm van een brief aan Broeder Obama. ( Zie deze Cubaweblog van 29 maart 2016: Fidel wil geen cadeautjes van Imperium). Dergelijke opvattingen zijn logisch. Beide revolutionaire offensieven zijn gebaseerd op het feit dat het monopoliekapitalisme van de staat, dat achter het staatssocialisme schuilgaat, grote bedenkingen heeft over ontwikkeling van particuliere, zelfstandige bedrijven. Het is namelijk zelf niet in staat is buiten het monopolie de economische concurrentie te overleven. Het leidt onvermijdelijk tot zelfvernietiging omdat het de basis van dit systeem, namelijk de gesalarieerde arbeiders in overheidsdienst, verorbert. Daarom zal dit particulier ondernemerschap nooit toestemming krijgen zich uit te breiden, worden coöperaties geremd in hun functioneren en worden buitenlandse investeringen afgeremd door een eindeloze lijst van wetten en regels en worden deze investeringen slechts getolereerd binnen het raamwerk van de businessportfolio die de Staat bepaalt en kunnen daarbuiten geen vrije deals worden gesloten.

cubaansepresidentdorticotekentnationalisatievsbanken-1960t (2)

In 1960 tekenden de Cubaanse president Dorticos en Fidel Castro het decreet ter nationalisatie van de buitenlandse banken in Cuba.

Falen
Niemand verbaast zich over de onbepaalde opschorting van vergunningen voor kleine ondernemingen en de aankondiging van openlijke en geheime aankondiging van inspecties. Het zijn de voorboden van nieuw economisch geweld. Economen die het staatssocialisme aanhangen zullen nooit begrijpen dat gesalarieerde arbeid voor de staat per definitie inefficiënt is. Maar in het zicht van de crisis van het systeem, dacht men arbeiders voor eigen rekening en leden van coöperaties en kleine kapitalisten de mogelijkheid te geven in vrijheid te werken, maar onder controle van de Staat en ingesloten in het web van de markt van het staatsmonopolie. Zij begrepen niet dat vrije, particuliere of coöperatie arbeid en privékapitaal niet alleen een vrije markt nodig hebben maar dat ze deze zelf zullen vormgeven want dat is de modus vivendi van deze nieuwe groep ondernemers. Daarom namen zij afstand van al bestaande kanalen en netwerken en vonden alternatieve bevoorradingskanalen en zelfs een markt binnen en buiten het land, met een stabiele aanvoer en uitwisseling die  de staat zelf nooit had kunnen ontwikkelen. Dit tweede Revolutionair Offensief in Cuba is een bewijs temeer van het falen van het stalinistisch socialisme en een mislukt systeem gebaseerd op arbeiders die voor de staat werken.

Economisch geweld
En net zoals men op politiek niveau met repressie optreedt tegen opposanten en de socialistische dissidenten, is men op economisch terrein enkel in staat op basis van zware druk en vervolging op te treden tegen productievormen die niet tot de staat behoren. Het is niet toevallig dat politieke en economische repressie beiden vandaag de dag openlijk zichtbaar worden. Het is een teken van de definitieve crisis van dit systeem. Elementen in de regering die overtuigd zijn van de noodzaak tot veranderingen, de socialistische dissidentie en de oppositie zouden door deze toestand de ruimte moeten kunnen vinden voor dialoog en een zoektocht naar een oplossing waarover zowel in politieke en democratische zin, wordt onderhandeld. Zo voorkomen we het grotere kwaad zoals bijvoorbeeld Venezuela dat nu beleeft. Maar daarvoor moeten de oude regering en de partij terugtreden.

Bron
* Pedro Campos, Havana Times, 12 augustus 2017
Cuba: the ’68 Revolutionary Offensive Reedited. Private businesses are successfully competing with state-run companies in two aspects: quality of their services and the wages they offer. Pedro Campos, publicist en voormalig Cubaans diplomaat, is een pleitbezorger van een democratisch socialisme in Cuba.

Linken
Op deze Cubaweblog (6 oktober 2016): Castrisme vreest ‘de rijkdom’  van kleine zelfstandigen.
* Havana Times, 10 juli 2012: Recalling the Revolutionary Offensive of 1968 door Haroldo Dila Alfonso

Cubaanse media censureren en manipuleren situatie Venezuela

De recente verkiezingen voor de Grondwetgevende Vergadering ACN in Venezuela waren ‘een voorbeeldige overwinning’ van president Nicolás Maduro en de verkiezingen verliepen ‘normaal en met een grote opkomst’. Straatprotesten tegen Maduro zijn ‘daden van geweld’, georganiseerd door de Amerikaanse regering en de protesterenden zijn geen Venezolanen maar ‘terroristen gesteund door rechtse elementen’. Zo brengen de Cubaanse staatsmedia elke dag de gebeurtenissen in Venezuela in beeld.

venezuela-installatie-acn-augusturs2017

Foto: installatie van de Grondwetgevende Vergadering met uitsluitend aanhangers van Maduro. Venezuelaspecialist Edwin Koopman ziet de toekomst van Venezuela zeer somber in. ‘De economie gaat dit jaar tussen de 7 en 10 procent krimpen. Dat is echt ongelooflijk, vooral als je je bedenkt dat de landen rondom Venezuela allemaal groeiende economieën hebben. De inflatie wordt ergens tussen de 800 en 2.000 procent als het op deze manier doorgaat’, vertelt Koopman. En de verwachting is dat het niet snel beter wordt in het land. ‘Er is grote armoede, er is honger. Er is een enorme schaarste aan voedsel. De regering geeft ondernemers de schuld van al deze problemen en zal de duimschroeven bij de ondernemers verder aandraaien. Het zal dus allemaal steeds erger worden.’ (Nos-Nieuws, 14 augustus 2017)

De kritische website Cubanet vroeg diverse Cubanen wat zij wisten over de crisis in Venezuela. Het verbaast niemand dat dit weinig is. ‘In een informatiewereld die bijna geheel wordt gecontroleerd door de regering hebben mensen toegang tot gemanipuleerd en bevooroordeeld nieuws volgens de politieke prioriteiten van de staat,’ zegt Jessica White van Freedom House, een organisatie die de persvrijheid wereldwijd in het oog houdt. ‘We zien dit zeker in Cuba als je kijkt naar de berichtgeving over landen als Venezuela. De censuur op bepaalde thema’s en het gebrek aan diversiteit aan content heeft gevolgen voor de mogelijkheden van burgers zichzelf volledig en evenwichtig te informeren’, aldus White. Via de officiële media krijgen de Cubanen beelden over Venezuela te zien die de versie van Maduro ondersteunen en over samenzweringen door de Verenigde Staten.

Fakenieuws
Sommige van de reportages kunnen beschouwd worden als fakenieuws. De nieuwssite Cubadebate, een website van de staat, onthulde een plan van het Zuidelijk Commando van het Pentagon in Miami, getiteld U.S. Southcom Operation “Venezuela Freedom,” American Strategy to Overthrow the Maduro Government. Daarin werden plannen onthuld om Maduro ten val te brengen; diverse webpagina’s namen het over, maar Southcom ontkende elke betrokkenheid. Dat maakte geen einde aan de verspreiding ervan, o.a. via Cubadebate bekend vanwege de publicatie van allerlei samenzweringstheorieën zoals die over de besmetting door de VS van oud-president Hugo Chávez met kanker tot berichten over de uitbraak van ebola, afkomstig van een centrum voor biologische oorlogsvoering in Fort Detrick in Maryland. De site publiceert ook regelmatig negatieve berichten over de VS die niet waar blijken te zijn zoals dat over het stel in Manhattan dat zelfmoord pleegde omdat ze hun hun medische zorg niet langer konden betalen. Niet alle Cubaanse staatsmedia brengen zullke fakenieuws. Sommigen vermijden dit soort gevoelige thema’s en houden zich aan de officiële partijlijn.

bezoek-obama-gezin-tv

Cubaans gezin bekijkt de televsiereportage over het bezoek van Obama aan Cuba, maart 2016

Oppositieleiders
De partijkrant Granma heeft de afgelopen maand de Venezolaanse oppositieleider Leopoldo López geen enkele maal genoemd, ook niet toen hij werd vrijgelaten uit gevangenschap, onder huisarrest werd geplaatst, weer terugkeerde naar de gevangenis en opnieuw huisarrest kreeg. Granma noemde sinds januari 2014 de oppositieleiders López en Henrique Capriles 75 maal; Maduro echter werd 939 maal vermeld.

Bron
* Nora Gamez Torres, El Nuevo Herald, 10 augustus 2017

Linken
* De website Cubadebate liet gisteren  Jorge Rodriguez, leider van Maduro’s partij PSUV aan het woord. ‘Venezuela heeft een oppositie nodig die toewijd is aan het spel van de democratie.’
* Venezuela-specialist Edwin Koopman vandaag in Trouw: Om af te rekenen met kritiek is er in Venezuela nu een superparlement, 14 augustus 2017.

Openbaar vervoer: ‘Nieuwe plannen, oude uitvoerders’

De reorganisatie van het particulier persoonsvervoer in Cuba is onvermijdelijk en moet vanaf het eerste moment worden ingevoerd en niet jaren nadat het particulier vervoer geprivatiseerd wordt. Vaste ritprijzen, routes, frequenties, benzine voor de grootverbruiker en de verkoop van onderdelen behoren overal ter wereld tot de basisvoorwaarden om een goed openbaar vervoer te kunnen invoeren. Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba bekritiseert de plannenmakers op het Ministerie van Vervoer en gaat in op de ongeloofwaardigheid van enkele ministeries in Cuba, die vooral uitblinken in het maken van jaarlijkse plannen.

openbaar-vervoer-voetenDe reactie van de bevolking op de plannen rond het vervoer, is lauw. Lees de reacties maar na op de officiële website Cubadebate: ‘Ik ben doodmoe van al die experimenten’, schrijft Juan Lopez en Alberto vraagt zich af of ‘iemand mij kan vertellen hoeveel jaar we nog experimenten op poten zetten.’ En iemand, Cadillac genaamd, herinnert aan de belofte die de autoriteiten deden toen de verkoop van auto’s werd vrijgegeven. De prijzen van de aangeboden auto’s was zo hoog, aldus de autoriteiten omdat er met die winsten nieuwe bussen konden worden aangekocht. Maar niemand hoorde verder nog iets over dit thema, maar de Kia Picantos uit Zuid-Korea werden tweedehands wel voor 30.000 dollar van de hand gedaan.

Problemen ministerie Vervoer
Het probleem ligt niet aan de maatregelen, maar aan de mensen die de besluiten nemen. Het Ministerie van Vervoer heeft al zoveel beloften gedaan en velen zijn niet vervuld. Het heeft zijn geloofwaardigheid onder de Cubaanse bevolking al lang verloren. Veel Cubanen vrezen zelfs dat de nieuwe maatregelen meer problemen zullen veroorzaken in het openbaar vervoer en ze wijzen op de problemen die zich enkele maanden geleden voordeden met de boteros of particuliere taxibestuurders. (bericht 11 februari 2017 van deze Cubaweblog.) Men wijst ook graag naar de plannenmakers in de landbouw die elk jaar nieuwe plannen presenteren maar aan het einde van de dag, als de tomaten niet wegrotten, verliezen ze de fruitoogst of de bonen in de kassen uit het oog.

Ministeries met reputatie
Natuurlijk bekritiseren Cubanen vaker andere ministeries, maar er is geen ministerie met een slechtere reputatie als dat van Vervoer. De inspanningen van het Ministerie van Gezondheid, Onderwijs, Cultuur, Defensie, Buitenlandse Handel en Communicatie worden altijd erkend. Denk maar aan de economische crisis in jaren negentig toen het Ministerie van Gezondheid geen enkel ziekenhuis sloot en dat van Onderwijs geen enkele school. De Cubaanse bevolking erkent hen die de onderhandelingen voerden over een van de beste schuldendeals ter wereld, die de commerciële relaties tussen Cuba en de wereld versterkten of wonderen deden met het kleine budget van de staat. Maar als we ons moeten afvragen wat de verdiensten waren van het Ministerie van Vervoer of dat van Landbouw in de afgelopen tientallen jaren, is het moeilijk er één te op te noemen. Ondanks het feit dat zij de makers zijn van ‘toekomstprojecten’, het soort waarvan men ons zegt dat het al onze problemen ‘nu’ oplost. Directeuren van transportbedrijven konden mij niet uitleggen waarom ze motoren in de VS bestelden om in bussen te stoppen die in China zijn gekocht, wetende dat zij deze onderdelen nooit zouden kunnen kopen vanwege het Amerikaans embargo. Zij beloofden mij dat zij er ‘in de toekomst’ over zouden nadenken.

openbaar-vervoer-platteland-vrachtwagens

Ondanks alle investeringen, schiet het openbaar vervoer tussen de provincies nog ernstig tekort.

Landbouwbureaucratie
En denken we ook aan het besluit om braakliggende grond in bruikleen te  geven maar de nieuwe eigenaren te verbieden er een huis op te bouwen. Officials van het Ministerie van Landbouw hadden er twee jaar voor nodig om te begrijpen dat boeren niet in de stad kunnen wonen en tegelijkertijd te werken op het platteland. Hoe groot is het vertrouwen van de Cubaanse bevolking in de landbouwbureaucratie die elk jaar 57% verliest van wat de boeren oogsten? Die bureaucratie dwingt de staat jaarlijks 2 miljard dollar uit te geven aan voedsel uit het buitenland, dat zij op het veld of in pakhuizen laat verrotten. Stel je voor dat de strijdkrachten 57% van de wapens zouden verliezen, dat de gezondheidszorg 57% van de patiënten liet sterven of 57% van de studenten zakten voor hun examens. Maar de landbouwbureaucratie lijkt zich te kunnen koesteren in volledige straffeloosheid. In de politiek is geloofwaardigheid van het allergrootste belang. Als mensen geloven dat een instituut niet in staat is hen te leiden, passen de mensen het principe toe van ‘roep wat je wil en ik zal doen wat mij goeddunkt’, of zoals de auteur José Saramago eens zei: ‘Nood schept haar eigen legitimiteit.’

taxis-peugeot-265000 dollars

Winsten afkomstig van verkochte en tweedehands auto’s – een Peugeot voor 265.000 dollar- zouden gebruikt worden voor de verbetering van het openbaar vervoer, maar niemand heeft daar iets van gemerkt. Foto: Raquel Pérez Díaz

Ondoelmatigheid is torenhoog
Wanneer vervoerders en passagiers er zo over denken, kan zelfs het beste project ter wereld hen niet overtuigen. De ondoelmatigheid van deze ministeries gaat zo ver en duurt al zolang dat als de Cubanen in een referendum geraadpleegd zouden worden, deze ministeries eerder ‘bevroren’ zouden worden dan de verstrekking van vergunningen voor kleine zelfstandige ondernemers, die vorige week plotseling werd afgekondigd.

Bron
*Cartas desde Cuba,  Fernando Ravsberg, 10 augustus 2017 met tientallen reacties
Link
* De maatregelen genomen voor het nieuwste openbaar vervoerplan, Cubadebate , 5 augustus 2017

Cuba steunt Noord-Korea ‘volledig’

Cuba heeft de vriendschapsbanden met het Noord-Koreaanse regime van Kim Jong-un aangehaald en de recente VN-sancties en de druk op Noord-Korea door de VS veroordeeld. De Cubaanse vice-president Rosales del Toro zei dit tijdens een bezoek aan Pjonjang. De VN-Veiligheidsraad legde vorige week nieuwe economische sancties op aan Noord-Korea, die ook de steun kregen van China en Rusland. Openlijke steun in de VN voor het Noord-Koreaanse regime komt op dit moment behalve van Cuba, ook van Zimbabwe en Iran.

vice-president-Ulises Rosales del Toro

Ulises Rosales del Toro, een van de vice-presidenten van de Cubaanse Staatsraad.

Sindsdien is de woordenstrijd tussen de VS en Noord-Korea geëscaleerd. Trump dreigde Noord-Korea ‘met vuur en woede’ en Noord-Korea dreigde met een atoomaanval op het Amerikaanse eiland Guam. Trump zei gisteren nog dat militaire oplossingen volledig gereed zijn voor het geval Noord-Korea onverstandig handelt. Cuba betuigde op zijn beurt ‘volledige steun’ aan de terechte stappen van de Democratische Volksrepubliek van Korea om de mogelijkheden tot zelfverdediging te versterken, inclusief de lancering van intercontinentale raketten. Vicevoorzitter van de Staatsraad Rosales del Toro sprak in Pjongjang de hoop uit ‘ de vriendschapsbanden en de samenwerking tussen beide landen in de toekomst te versterken.’

Diplomatie
Cubaanse functionarissen bezoeken regelmatig Pjongjang. In juli 2016 ontving Kim Jong-un de vicepresident van de Cubaanse Staatsraad, Salvador Valdés, die persoonlijk de gelukwensen overbracht van Raúl en Fidel Castro vanwege zijn herverkiezing als voorzitter van de Koreaanse Arbeiders Partij. In mei van dit jaar betuigde Raúl Castro zijn solidariteit met Kim Jong-un op een moment van grote diplomatieke spanningen tussen Noord-Korea en de VS.

korea-solidariteit-cuba-che

Noord-Koreaans affiche uit solidariteit met Cuba, links Che Guevara.

Schending sancties Korea
De hechte vriendschap tussen beide landen leidde in 2013 tot diplomatieke spanningen toen de Panamese autoriteiten het Koreaanse vrachtschip Chong Chon aanhielden dat wapentuig vervoerde uit Cuba, verborgen onder een lading suiker. Twee antiluchtdoelraketten, negen gedemonteerde raketten, twee Mig’s-21 en 15 vliegtuigmotoren werden toen in beslaggenomen. De VN beschouwen het leveren van wapens aan Noord-Korea als een schending op het VN-wapenembargo tegen Noord-Korea.

Bron
* 14ymedio, 10 augustus 2017

Overal muziek in de straten van Havana

Elke zondag ontmoet Raymel Casamayor zijn vrienden in het Maceopark in Havana. Het is het startpunt van een wandeling waarbij hij, gewapend met een speaker aangesloten op bluetooth op een mobiele telefoon, allerlei soorten Cubaanse ritmes laat horen. Deze muziek verschilt van de rumba en de montone reggaetón die de straten in Havana vaak domineren.

muziek-raymel casamayor

Raymel Casamayor maakt elke zondag een muzikale wandeling door Havana

Hij noemt zijn project ReConstrucción of Wederopbouw en hij wil klanken laten horen die door andere, meer populaire muziek verdrongen zijn. ‘Mensen hebben geen toegang tot andere ritmes’, zegt hij. Deze geluidstechnicus kwam op het idee toen hij in Havana kwam wonen en ontdekte dat veel Cubanen hetzelfde deden met hun geliefde muziek. Hij vertelt hoe men hem een luidspreker leende en hij besloot met een vriend de straat op te gaan en te kijken wat er zou gebeuren als er andere muziek ten gehore zou worden gebracht.

muziek-raymel casamayor-kinderen

Vanwege de hitte delen de leden van ReConstrucción hoeden uit aan de mensen die komen luisteren.

‘We speelden Cubaanse muziek, Benny Moré, Sonora Matancera … Ik dacht mensen gaan ons met eieren bekogelen maar het tegenovergestelde gebeurde,’ zegt hij. Samba, chachacha, rumba, iets van de Nueva Trova, boleros en zelfs merengue zijn de genres die Casamayor laat horen. ‘Elke zondag in het Maceopark en als het soms nodig is reis ik naar een andere provincie en doe hetzelfde.’ Hij speelde al in de wijk El Cándido in Santa Clara, liep door Holguín waar hij zijn muziek liet klinken tijdens het filmfestival in Gibara eind april.
Vanwege de onbarmhartige hitte in augustus heeft hij de aanvangstijd gewijzigde van 4 naar 5 uur ’s middag en deelt hij hoedjes uit aan zijn publiek.

muziek-raymel casamayor-As they turn into Laguna Street, at the back of the Ameijeiras Hospital, some neighbors recognize CasamayorHerinneringen
Hier in de Lagunastraat, achter het ziekenhuis Ameijeiras, is Casamayor een vertrouwde figuur. Binnen korte tijd zijn meer buurtbewoners aangelopen. Een baby in de kinderwagen beweegt op de muziek terwijl de moeder met haar heupen draait. Ada Maria (64) leeft helemaal op bij een nummer van Los Van Van El Paso del Bueye cansado / de Vermoeide Os. Ze nodigt haar kleindochter tot dansen uit en vertelt dat dit de muziek was die men speelde op feestjes in haar jeugd. ‘Kinderen en ouders vinden dit leuk want veel is er deze zomer voor kinderen niet te doen,’ zegt zij. Een paar jongeren vragen naar nummers van Yasek Manzano en de vrienden van ReConstrucción dat ze die nu niet bij zich hebben. ‘Volgende week nemen we die mee,’ beloven ze. Anderen vragen om een verzoeknummer. ’Vorige week vroeg iemand mij een serie nummers op een usbstick te zetten. Ik heb dat voor hem gedaan. Het is leuk als ze er later aan kunnen terugdenken,’ zegt Casamayor.

Verkoeling

muziek-raymel casamayor-zwembadje-calle-esocbar

Kinderen spelend in een plastic badje terwijl Casamayor zijn muziek ten gehore brengt

Op de hoek van Calle Escobar en Concordia, speelt een stel kinderen in een plastic zwembadje om af te koelen. Zij begroeten Raymel zo enthousiast dat hij doorweekt wordt, maar de speaker gaat onverstoord verder met het ten gehore brengen van zijn geliefde muziek.

Bron
* Luz Escobar, website 14ymedio, 8 augustus 2017