CubaTips: Trump. Matthew, tangoconcert, gratis?, vindingrijkheid en het vredesproces in Colombia

trump-miami-oktober2016

Trump sprak vorige week in Miami

Trump en Cuba

Het Amerikaanse weekblad Newsweek onthulde afgelopen week dat Donald Trump in 1998 een kostbare poging deed het Amerikaanse handelsembargo te ontduiken in ruil voor de vestiging van een casino in Cuba. Voor 69.000 dollar stuurde hij verkenners naar Havana die tot op het hoogste niveau overlegden. In Miami’s Little Havana voelen velen zich door Trump verraden. Even tevoren had hij zich daar nog een voorstander van het embargo getoond, tenzij Cuba politieke en godsdienstvrijheid zou afkondigen.

De Latino-stem is bij de komende verkiezingen voor de presidentskandidaten onmisbaar. De Latino’s in Florida maakten in 2012 17% van de kiezers in deze staat uit. Trump verspeelde al de sympathie van de Mexicaanse-Amerikanen met zijn eerdere racistische opmerkingen. Hij kan het zich niet veroorloven een deel van de Cubaanse-Amerikanen, waarvan vooral de oudere generatie traditioneel Republikeins stemt, ook te verliezen.

De redactie

INHOUD NIEUWSBRIEF
tips

  1. Trump en Cuba
  2. Orkaan Matthew nadert Cuba
  3. Tango concert Leonel Capitano & Joel Tortul
  4. Cartoon: het vredesproces in Colombia
  5. In Cuba is onderwijs gratis. O, ja??
  6. Dood Cubaanse honkballer in officiele media
  7. Mijn moeder’s spoor terug naar Cuba
  8. Cubaanse vindingrijkheid
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 1000 geïnteresseerden gingen u al voor en ontvangen elke zondagochtend de CubaTips.

Journalistenbond ontneemt kritische collega lidmaatschap

De ethische commissie van de officiële journalistenvakbond Unión de Periodistas de Cuba (UPEC) heeft radiojournalist José Ramírez Pantoja in Holguín voor vijf jaar geschrapt als lid van de bond. Hij kan in beroep gaan bij het congres van de UPEC.

radio-holguin-ramirez-pantoja-holguin-verdadecuba-facebook

Ramirez Pantoja

De Comisión Nacional de Ética (CNE) van de journalistenbond zegt dat Pantoja zich na vijf jaar weer bij de UPEC kan melden als lid, onder twee voorwaarden: hij moet werkzaam zijn bij een medium en ethisch en professioneel gedrag getoond te hebben, in overeenstemming met het reglement en de voorschriften van de bond, aldus een collega van Ramírez Pantoja die anoniem wil blijven. In het kader van het onderzoek naar het gedrag van Pantoja reisde op 7 september de voorzitter van de ethische commissie en tevens vooraanstaand commentator van de partijkrant Granma, Luis Sexto, naar Holguín en sprak daar met Pantoja. Deze was na een uitspraak van de provinciale ethische commissie in beroep gegaan bij de landelijke commissie. De provinciale commissie had aangedrongen op schorsing als vakbondslid voor onbepaalde tijd. De anonieme bron zei tegen de website Cubanet: ‘De uitspraak van de nationale commissie is veel drastischer dan die van de provinciale commissie omdat in het laatste geval Pantoja zich binnen een bepaalde periode weer bij de UPEC kan aanmelden als lid.’

Geen commentaar
Hij wijst er ook op dat de ethische commissie niet coherent is in haar uitspraken omdat Luis Sexto, op 22 september in een programma van Radio Rebelde, nog pleitte voor een nationale pers zonder censuur en stimulator van het debat en de polemiek met een verknochtheid aan de waarheid. ‘Het is duidelijk dat Luis Sexto met twee tongen spreekt en een verschil maakt tussen zijn woorden en zijn daden want in de praktijk straft hij een journalist die de polemiek zocht, gebaseerd op de waarheid. Sexto is geen man die handelt naar zijn opvattingen en dat is van zijn kant niet ethisch,’ aldus de anonieme bron. De website Cubanet belde met het kantoor van de UPEC in Holguín, maar deze weigerde commentaar.

silvio-rodriguez

Silvio Rodriguez

Solidair
Pantoja werd ontslagen bij Radio Holguín omdat hij op zijn persoonlijke blog (Verdadecuba) de tekst van Karina Marrón González, onderdirecteur van de partijkrant Granma, uitgesproken tijdens een  bijeenkomst op 28 juni van de journalistenvakbond UPEC, afdrukte. Marrón González wees op de mogelijkheid van sociale onrust in het land als de economische crisis zou voortduren. Diverse journalisten op het eiland en Cubaanse artiesten, onder wie de regimevriendelijke zangers Silvio Rodríguez en Vicente Feliú hebben hun openlijke steun betuigd aan Ramírez Pantoja.

Bron
* Cubanet, 29 september 2016

Link
* Fernando Ravsberg pleit voor ontslagen journalist. Zie deze Cubaweblog van 19 augustus 2016

Kleine stappen naar meer persvrijheid in Cuba

Cubaanse journalisten beschikken over meer ruimte voor kritiek, maar de restrictieve wettelijke beperkingen, de angst voor strafmaatregelen en de beperkte en kostbare toegankelijkheid van internet remmen de vooruitgang in het land op het gebied van persvrijheid af, aldus een rapport van het Comité para la Protección de los Periodistas (CPJ) / Comité voor de Bescherming van Journalisten(CPJ) in New York. De studie is gebaseerd op gesprekken met journalisten en blogger en draagt de titel Connectar a Cuba / Verbinding met Cuba.

Cuba Daily Life

Jongeren gebruiken hun smartphone om te surfen op internet. Het password is dat van een nabijgelegen vijf-sterrenhotel.

Het rapport benadrukt dat er ‘websites met nieuwsberichten en onafhankelijke media ontstaan en dat journalisten mogelijkheden onderzoeken die voorheen voor hen verboden waren’, maar waarschuwt tegelijkertijd dat ‘het juridische kader niet is veranderd en dat de regering een beduidende controle uitoefent over de verspreiding van informatie.’ Het rapport stelt vast dat de huidige normen, vanaf de grondwet tot en met de strafwetten, de mogelijkheden beperken voor journalisten om kritisch en onafhankelijk te informeren. De grondwet verbiedt het privébezit van media en beklemtoont dat de massamedia sociaal bezit of eigendom van de staat moeten zijn en de strafwet vaardigt gevangenisstraffen tot 3 jaar uit voor laster, kwaadsprekerij en het beledigen van publieke functionarissen en maximaal vier jaar voor het verspreiden van valse berichten die ‘het prestige van de Staat in gevaar of in diskrediet brengen.’ CPJ herinnert ook aan de nog bestaande Ley de Dignidad Nacional / Wet van de Nationale Waardigheid uit 1997 die voorziet in 10 jaar gevangenisstraf voor wie samenwerkt met de ‘media van de vijand’ of aan de Wet ter Bescherming van de Nationale Onafhankelijkheid die acht jaar kan opleggen voor het vermenigvuldigen, reproduceren of distribueren van gezagsondermijnende materialen.

internet-pedro-enrique-rodriguez-editor-of-sports-mag-play-off-is-in-a-fight-for-editorial-freedom-and-economic-survival

Pedro Enrique Rodriguez, uitgever van het sportmagazine Play Off strijdt voor redactionele vrijheid en wil economisch overleven

Internet
Het rapport biedt ook een omvattend panorama van de toegankelijkheid van internet in het land. Het wijst erop dat ‘gezien de beperkingen van de kant van de overheid, Cuba een van de meest internetarme landen van het westelijk halfrond is. Slechts een klein deel van de 11 miljoen inwoners heeft regelmatig toegang tot internet en de verbindingen zijn traag en kostbaar.’ Het CPJ noemt deze ‘beperkte toegankelijkheid’ verontrustend omdat het ‘digitale journalisten bemoeilijkt met het publiek in contact te treden en het velen van het dwingt tot afhankelijkheid van andere verspreidingsmogelijkheden zoals het wekelijks verschijnende  Paquete Semanal of verzending via mail. ‘Maar het perspectief dat Cuba verandert inclusief een vrijere pers is positief nieuws,’aldus Carlos Lauría, seniorcoördinator van het Amerikaprogramma van CPJ. ‘De regering moet deze veranderingen grondwettelijk verankeren en ook in juridische regels zodat journalisten en bloggers in vrijheid kunnen informeren en zonder angst voor represailles.

People sit near a Wi-Fi hotspot in a square at Havana

Bron
* Diario de Cuba, 28 september 2016

Linken
* Rapport Engelstalig van het Comité para la Protección de los Periodistas (CPJ). Het voorwoord van het CPJ-rapport is geschreven door Ernesto Londoño, redacteur van de New York Times.
* De wettelijke beperkingen van de persvrijheid in Cuba 
* Videogesprek (3 minuten) met Elaine Diaz over het project Periodismo de Barrio /  Journalistiek in de Wijk.
* Als graphic: meer informatie over de manieren waarop Cubanen online gaan.
* Als graphic: meer informatie over het functioneren van El Paquete: Unpacking the packet.  El Paquete is een televisieaanbod dat via de informele markt via usb-sticks aan de Cubaanse consument wordt aangeboden. Het particuliere initiatief is een reactie op het slaapverwekkende en gepolitiseerde aanbod van de vijf officiële Cubaanse televisiekanalen. 

Eerste VS-ambassadeur in 50 jaar in Cuba

President Barack Obama heeft dinsdag de Amerikaanse beroepsdiplomaat DeLaurentis benoemd tot eerste Amerikaanse ambassadeur op het eiland. DeLaurentis was al de eerste man in de Amerikaanse vertegenwoordiging sinds de relaties tussen Cuba en de VS in december 2014 werden hersteld. In juli vorig jaar werden in beide hoofdsteden ambassades geopend. Verwacht wordt dat de Republikeinen de benoeming in het Congres zullen willen tegenhouden.

President Obama and his wife walk stand with ambassador DeLaurentis in Havana

Barack Obama en zijn vrouw Michelle met de Amerikaanse vertegenwoordiger Jeffrey DeLaurentis, Havana maart 2016

Senator Marco Rubio reageerde scherp op de benoeming die hij omschreef als ‘een laatste toevluchtsactie’ van Obama die ‘tot niets’ zou leiden. Het is hoogst onwaarschijnlijk dat er dit jaar nog een ambassadeur benoemd wordt voor Cuba. Dat zei Bob Corker, de Republikeinse voorzitter van de Amerikaanse Senaatscommissie voor buitenlandse zaken, die over de aanstelling gaat. Individuele senatoren hebben de mogelijkheid stemmingen over de benoeming van ambassadeurs uit te stellen.

Schade
Obama prees DeLaurentis voor zijn rol tijdens het normalisatieproces. ‘Wij brengen ons zelf schade toe als we niet vertegenwoordigd worden door een ambassadeur in Havana’, zei hij in een verklaring. ‘Een ambassadeur maakt het gemakkelijker voor onze belangen op te komen en zal het wederzijds begrip verdiepen ook als we weten dat we verschillen van mening met de Cubaanse regering blijven hebben’. DeLaurentis werd al vaker genoemd als mogelijke eerste ambassadeur, maar Obama noemde zijn naam niet totdat Cuba zijn eigen ambassadeur in Washington benoemde. DeLaurentis is de eerste ambassadeur sinds Philip Bonsal, benoemd door president Dwight Eisenhower, zijn post in oktober 1960 verliet.

Philip W. Bonsal

Philip W. Bonsal

Eerste ambassadeur onder Fidel
In januari 1959 benoemde president Eisenhower Bonsal tot Amerikaans ambassadeur in Havana vlak na de machtsovername van Fidel Castro. De New York Times sprak destijds van ‘een uitstekende keus’ en prees zijn diplomatieke kwalificaties. Bonsal’s voorganger Earl E.T. Smith had vriendschappelijke relaties onderhouden met de Cubaanse dictator Batista en vertrok 9 dagen na hem. Castro was kritisch over de komst van ‘de onderkoning’ en de dialoog tussen beide landen verliep stroef. In een besloten zitting van de buitenlandcommissie legde Bonsal uit waarom de Cubaanse revolutie op zoveel steun van de bevolking kon rekenen: ‘De corruptie en het sadisme van de vele beulen van Batista verenigden veel Cubanen tegen het regime.’ In augustus 1960 protesteerde hij bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken tegen het feit dat de VS enkele honderden vertrouwelingen van Batista toestemming gaf in de VS te wonen. Op 3 september 1959 ontmoette Bonsal Fidel Castro en sprak zijn bezorgdheid uit over het onwettige optreden van politie- en veiligheidstroepen in het land en over de anti-Amerikaanse retoriek van Che Guevara, die toen een reis om de wereld maakte. Castro vroeg hem om geduld te oefenen en terughoudend te reageren op ‘de geestdrift van jonge en onervaren revolutionairen.’ In oktober 1959 noemde Fidel Castro de VS ‘medeplichtige’ van militaire Batista loyalisten, die luchtaanvallen hadden uitgevoerd op Cuba. Bonsal protesteerde bij de Cubaanse president Osvaldo Dorticós. Half 1960 tekende Cuba een overeenkomst met de Sovjet-Unie over de verkoop van 700.000 ton suiker. De VS staakten toen hun export naar Cuba met uitzondering van voedsel en medicijnen. Bonsal was van mening dat de Eisenhower-administratie overdreef en Castro dwong tot een bondgenootschap met de Sovjets. Toen Castro aandrong op een reductie van de staf op de Amerikaanse ambassade in Havana werd Bonsal in oktober 1960 teruggeroepen.

Bron
* O.a. persbureau Reuters
* In Memoriam Philip Bonsal, New York Times, 1 juli 1995

Major League-ster Fernández overlijdt bij bootongeluk

José Fernández was geen doorsnee honkballer. Zoveel werd duidelijk de dag na het tragische bootongeluk, waarbij de pas 24-jarige pitcher van Miami Marlins zondag om het leven kwam, aldus een reportage op de website van de NOS getiteld: Een homerun voor José: verder dan ooit. Op deze NOS-site treft u ook beelden aan van de indrukwekkende herdenkingsplechtigheid van de Miami Marlins.

honkbal-jose-fernandez-hulde-marlins

Eerbetoon bij het stadion van de Marlins in Miami

Tranen vloeiden rijkelijk over de wangen van vele volwassen mannen in Marlins Park, waar vannacht voor het eerst sinds de dood van de jonge Cubaan weer gehonkbald moest worden. Op de avond waarop Fernández zelf oog in oog had moeten staan met de Mets, maakten zijn ploeggenoten er een prachtig eerbetoon van. Een eerbetoon dat paste bij de werper met het bijzondere levensverhaal. Fernández was niet alleen een uitzonderlijk getalenteerde pitcher, met een innemende persoonlijkheid en een buitengewone liefde voor het spelletje; hij was het levende bewijs dat de ‘American dream’ soms werkelijkheid kan worden.

honkbal-jose-fernandez-met-yasiel-puig-2013

José Fernández in 2013 met die andere honkballervirtuoos uit Cuba: Yasiel Puig

Vier vluchtpogingen
Als tiener probeerde Fernández meerdere keren zijn geboorteland Cuba te ontvluchten. Hij groeide er op in armoede, verdiende wat geld met het verkopen van tomaten en bij gebrek aan een bal speelde hij dagelijks met een stok en een paar stenen. De eerste drie pogingen om de Verenigde Staten te bereiken mislukten, waardoor Fernández op jonge leeftijd kennismaakte met de kille Cubaanse gevangenis. Een vierde vluchtpoging slaagde wel. Al was het een van de meest traumatische ervaringen van zijn leven. Tijdens de tocht met een klein bootje sprong de nog maar 15-jarige Fernández het water in om een overboord geslagen passagier te redden. Eenmaal aangekomen bij het slachtoffer ontdekte hij dat het ging om zijn eigen moeder. Hij wist haar uit het water te tillen en kwam veilig aan op Amerikaanse bodem.

David P. Samson, president van de Miami Marlins bedekt zijn gezicht tijdens de persconferentie, links van hem de trainer

David P. Samson, president van de Miami Marlins, bedekt zijn gezicht tijdens de persconferentie; links van hem de trainer Don Mattingly

Superworpen
Fernández had het moeilijk, de eerste maanden in de VS. Hij sprak de taal niet, kwam in een hele nieuwe wereld terecht en miste zijn oma, die was achtergebleven op Cuba. Hij noemde deze periode zwaarder dan zijn tijd in de gevangenis. Maar vanaf op het moment dat de jonge Cubaan op het honkbalveld mocht laten zien wat hij in huis had, vond hij zijn draai. Dankzij zijn spijkerharde worpen was hij binnen korte tijd gewild bij zowel de meisjes als de Major

Lees verder
NOS-website : Een homerun voor José, verder dan ooit
De emoties van coach Don Mattingly 
Een slideshow over de dood van Fernández van de New York Times

Aida Valdés bestreed twee dictaturen

Vorige week dinsdagochtend kwam ik bij een Aida Valdés’ woning in de straat Neptuno aan, waar een bijeenkomst met verschillende vrouwen zou worden gehouden. Ik kwam er als journalist maar toen ik de tweede etage bereikte waar de bijeenkomst werd gehouden, stond ik voor een gesloten deur, afgesloten met een ijzeren hek. Dat schrijft Yusimí Rodríguez López, journalist bij de kritische website 14ymedio. Hij belde de activiste Marthadela Tamayo en ook Juan Antonio Madrazo Luna van een onafhankelijke antiracismebeweging. Toen bleek dat beiden door medewerkers van de Staatsveiligheid hun woningen niet mochten verlaten. Tot zes uur die middag bleven die omsingeld en konden zij niet weg.

Aida Valdés Santana (1939) streed tegen de dictatuur van Fulgencio Batista en vanaf 1961 streed ze tegen de zogeheten ‘revolutionaire regering’. Ze zou er vier maal voor in de gevangenis verdwijnen. Op 20 september had ze om 7 uur ’s ochtends bezoek gehad van enkele medewerkers van de geheime dienst, die haar meedeelde dat er in haar woning geen bijeenkomst met vrouwen zou mogen plaatsvinden. ‘Het zou een bijeenkomst van 12 tot 13 vrouwen worden, geheel vreedzaam’, zegt Aida. Ik besloot haar te interviewen omdat er toch geen verhaal over deze bijeenkomst kon worden gemaakt.

p1040999cubareisoktober2011-181

Aida Valdez Santana op haar balkon aan Neptuno

‘Ik was 17 jaar toen ik streed tegen de dictatuur van Batista. In 1962 organiseerde ik de eerste staking in dit land sinds 1959. Ik was vakbondsleider en de arbeiders in een voedingsfabriek bezaten aandelen die de eigenaren hen hadden gegeven. Op een dag kwam Lázaro Peña, leider van de Castrogezinde vakcentrale, naar onze fabriek om ons tijdens een vergadering mee te delen dat we deze aandelen moesten afstaan. Ik had mijn collega’s gezegd dat ik een signaal zou geven, mijn stoel zou omstoten als hij dit voorstel zou doen. We zouden dan allemaal vertrekken. Dat gebeurde en Lázaro Peña bleef alleen achter. Een dag later werd de gebeurtenis vermeld in de communistische krant Hoy, waar Peña en Blas Roca (vooraanstaande leiders van de Cubaanse Communistische Partij PCC, redactie) werkzaam waren. Ik moest voor de rechter verschijnen en ik werd tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens ‘vijandige propaganda’. Ik werd gevangen gehouden in een landbouwcomplex en toen ik vrij kwam, richtte ik de vakbondsgroep Coordinadora Obrera de Cuba (COC) op.’

Ging u opnieuw voor de staat werken?
‘Ze dwongen mij om te gaan werken in een bedrijf waar accu’s werden opgeladen. Bijna alle werknemers daar waren voormalige politieke gevangenen. Later werd ik naar het Nationaal Instituut voor de Landbouwhervorming (INRA) gestuurd, waar ik hoefijzers voor paarden maakte; ook daar was iedereen ex-politieke gevangene. De mannen vonden het niet goed dat ik dat zware werk deed.’ (…) ‘Maar je moet net als elke andere Cubaan overleven. Ik heb op straat frituur verkocht, van alles. ….. Mijn geluk waren mijn familie, mijn nichtjes die bij mij wonen. Ik heb ook nog familieleden die in het buitenland wonen en die ook veel van mij houden en van mijn werk.’

Valse informatie
Naast haar eerste periode van gevangenschap, werd Aida Valdés in 1967 opnieuw voor twee jaar  gevangen gezet. ‘In 1968 richtte ik de Nationale Coördinatie van ex- Gevangenen en Politieke Gevangenen op. En in 1977 werd ik beschuldigd van de verspreiding van valse denkbeelden gericht tegen de socialistische samenleving en opnieuw een jaar gevangen gezet. Ik werd beschuldigd van de verspreiding van valse berichten over politieke gevangenen, maar wij hadden de bewijzen steeds paraat en daardoor konden we een lijst overhandigen met 83 politieke gevangenen.’

Borreltje
In 1981 moest Aida Valdés Santana haar woning afstaan ondanks het feit dat ze met een testament in de hand, kon aangeven dat het om familiebezit ging. Ze werd opnieuw twee jaar naar de gevangenis gestuurd. ‘Tony de la Guardia gaf opdracht dat men mij alle bezittingen zou afnemen want ik was een notoire contrarevolutionair. Toen ze hem later ter dood veroordeelden, heb ik er een borreltje op gedronken.’ (Op 13 juli 1989 werden generaal Ochoa en kolonel Antonio de la Guardia gefusilleerd op beschuldiging van betrokkenheid bij drugshandel, redactie.) Aida reageert kalmer als ik wanneer er plotseling aan de deur geklopt wordt. Het blijken vrouwen te zijn die het toch gelukt is hun woning te bereiken. Bij het weggaan, waarschuwt ze de vrouwen want er staan nog agenten van de geheime diens in de straat San Francisco. Ze vertelt me vervolgens wat haar overkwam in jaren tachtig. ‘Ik zat met mijn broer en mijn nichtje op een motor toen we werden aangereden door een militaire jeep. Ik en mijn nichtje bleven ongedeerd, maar mijn broer moest worden geopereerd en verloor zijn onderbeen.’ Dit soort incidenten overkwam haar vaker. Zat er opzet in het spel? ‘Ze lieten mijn broer aan de kant van de weg liggen in Santa Catalina y Mayía en pas nadat mijn nichtje zich voor een auto had geworpen en deze deed stoppen, werden we naar een ziekenhuis gebracht. Hij verloor zijn been en woont nu in het buitenland. Ik geloof dat ze me wilden ombrengen.’

p1050137cubareisoktober2011-68

Bijeenkomst in de woning van Aida Santan met o.a. dissidente protestantse activisten. Links boven: Kees van Kortenhof van Glasnost in Cuba

Waarom bent u ook niet weggegaan?
‘Als zoveel duizenden Cubanen hun land niet hadden verlaten, hadden we nu niet dit systeem gehad. Als zoveel ouders hun kinderen niet in vliegtuigen hadden gestopt tijdens de Operatie Peter Pan (het georganiseerde vertrek op initiatief van de katholieke kerk in Cuba van duizenden kinderen naar de VS in het begin van de revolutie, redactie) zouden we nu samen vechten.’

Dialoog
In 1978 nam Valdés Santana deel aan de unieke dialoog tussen de Cubaanse regering, de oppositie en de ballingengemeenschap. Ruim 3.600 politieke gevangenen kwamen toen vrij. Santana kreeg veel lof voor haar werk. Zo ontving ze de Internationale Prijs voor de Mensenrechten Marie Curie en het Diploma Lincoln-Marti Mensenrechten. Nu heeft zij zich als onafhankelijke kandidaat op de lijst  geplaatst voor Plataforma #Otro 18, dat wil deelnemen aan de komende verkiezingen voor de Poder Popular. Toen ik om half een haar woning verliet stonden er nog agenten in de straat San Francisco en zouden Juan Antonio Madrazo Luna en Marthadela Tamayo nog tot 6 uur opgesloten zitten in hun eigen woning.

Bron
* Yusimí Rodríguez López op de website 14ymedio, 22 september 2016

CubaTips: Granma, Fidel’s vele gezichten, banken, seksschandaal, wifi en de Iraanse president

Verontrustend

In dezelfde week dat de Europese Commissie de 28 lidstaten van de Unie steun vraagt voor een samenwerkingsakkoord en een politieke dialoog met Cuba, hebben de autoriteiten in Havana met harde hand actie ondernomen tegen organisaties van de civil society.
Het onafhankelijke juridisch adviesbureau Cubalex werd vrijdag binnengevallen en computers, harddisks, usb-sticks en mobiele telefoons werden daarbij in beslag genomen.
De woning van de 77-jarige activiste Aida Valdés Santana werd binnengevallen omdat zij een vreedzame bijeenkomst met 12 vrouwen wilde organiseren.

En vorige week werd een vakbondsbijeenkomst onmogelijk gemaakt door het brute optreden van de Cubaanse geheime dienst.

Uit dergelijke voorvallen blijkt maar al te duidelijk dat de Cubaanse machthebbers hun belofte breken die zij in juni 2015 deden toen de onderhandelingen tussen Cuba en de EU begonnen en Havana uitsprak dat bij deze gesprekken ‘de universeel erkende mensenrechten het uitgangspunt zouden vormen.’ Nog verontrustender is de constatering dat een meerderheid van de 28 lidstaten blijkbaar genoegen neemt met het timide proces van economische hervormingen en de naleving van de universele mensenrechten uit het oog verliest.

Het bovenstaande is het redaktioneel van de wekelijke nieuwsbrief CubaTips, die vandaag verschijnt.

tipsINHOUDSOPGAVE NIEUWSBRIEF CUBATIPS

1. Verontrustend
2. Cubaanse partijkrant kondigt verkiezingen VS aan
3. Expositie New York: Fidel’s vele gezichten
4.Ondernemers eisen dat banken transacties met Cuba uitvoeren
5. Cubaanse media verhullen seksschandaal volleyballers

6. Cartoon van Santana over wifi
7. Iraanse president niet welkom in Cuba
8. Cuba op de website ARTE TV
9. Culturele Agenda
10. Het laatste nieuws.

Al abonnee?
Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 1.000 geïnteresseerden gingen u al voor en ontvangen elke zondagochtend de CubaTips.