Cuba is favoriet bij Canadese toeristen

Volgens de zoekmachine Kayak staan Cuba en Havana op de eerste plaats van meest gewenste vakantiebestemmingen voor Canadese toeristen. De zoekmachine bevestigt slechts een al lang bestaande trend, namelijk de voorkeur bij Canadese toeristen voor Cuba als meest geliefde vakantiebestemming.

toerisme-habana-transtur-bustourDe website CiberCuba sprak met twee touroperators, die tien jaar werkzaam waren voor het Canadese toerisme in de toeristentrekpleister Cayo Largo del Sur met de reisorganisaties Tour Mont Royal en Cubanacán. Veiligheid en stranden (zon) zijn de zaken waar Canadese toeristen naar op zoek gaan en dan scoort Cuba hoog en binnen Cuba zijn het de toeristisch bestemmingen als Varadero, Guardalavaca, Cayo Largo en de streek ten noorden van Villa Clara. Ook de stad Havana staat hoog genoteerd bij de Canadezen, hoger dan de hoofdstad van IJsland, Reykjavik. Volgens marketingmanager David Solomito ‘zoeken Canadezen rijke ervaringen op het terrein van de cultuur en historie in de meest interessante steden van de wereld.’
Op de toeristenranglijst volgen  na Canada, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Groot-Brittannië, Mexico en Italië.

Bron
* Website Cibercuba

CubaTips: Rosa María Payá, Rotterdams filmfestival, olievervuiling in Golf van Mexico, Cuba op TV, schoondochter Trump, Che en de AfD en dilemma: handel of politiek

Geluk voor Cubaanse artsen

De voormalige Obama-administratie in de VS lanceerde de opheffing van de ‘natte voeten- droge voeten’ op 12 januari. Onmiddellijk werd de maatregel van kracht. Dat voorkwam dat op het laatste moment nog veel Cubanen richting Florida zouden vluchten. Het betekende ook dat mensen tussen de wal en het schip terechtkwamen, bijvoorbeeld in Mexico, Panama of Costa-Rica waar naar honderden Cubanen waren gevlucht. Het nieuwe beleid van Obama sloot de weg naar de VS onmiddellijk af en Mexico heeft nog deze week een vliegtuig met Cubanen naar Havana teruggestuurd.

artsencubainbrazilie2

Cubaanse artsen in Brazilië

Toelating
Ook Cubaanse artsen uitgezonden op ‘internationale missies’ in landen als Venezuela en Brazilië, raakten in de moeilijkheden omdat zij via het Amerikaanse programma Cuban Medical Professional Parole Program (CMPP) een verzoek tot toelating tot de VS deden en hun verzoek in behandeling werd genomen voor 12 januari. Inmiddels hebben de VS laten weten dat reeds ingediende verzoeken alsnog in behandeling zullen worden genomen. Dit nieuws is een opluchting voor de honderden artsen die in derde landen hebben gewerkt, de Cubaanse schatkist vulden (verkoop van medische diensten levert Cuba jaarlijks 3 miljard dollar op en Havana incasseert gemiddeld 75% van het salaris dat de Cubaanse arts in het buitenland verdient), maar uiteindelijk toch besloten niet naar Cuba terug te keren.

Het bovenstaande is het commentaar van de redactie van de CubaTips, die vandaag zijn verschenen. De volledige inhoudsopgave van deze unieke wekelijkse nieuwsbrief vindt u hierna:

tipsINHOUD NIEUWSBRIEF

  1. Geluk voor Cubaanse artsen
  2. Rosa María Payá keert terug naar Cuba
  3. Eén korte film over Cuba op Rotterdams filmfestival
  4. Cuba en VS pakken samen olievervuiling in Golf van Mexico aan
  5. ARTE-TV: Cuba, de mens en het water
  6. Schoondochter Trump in Cubaanse creatie
  7. ‘Che zou AfD gestemd hebben’
  8. Trump’s dilemma: handel of politiek
  9. Culturele Agenda
  10. Het laatste nieuws

Gratis
Wilt u ook alle nieuwe nummers vanaf nu in uw mailbox ontvangen? Geef u hier op voor een gratis abonnement! Ruim 1.000 geïnteresseerden gingen u al voor en ontvangen elke zondagochtend de CubaTips.

Volgens autoriteiten komt El Sexto spoedig vrij

De autoriteiten van de gevangenis waar de Cubaanse graffitikunstenaar Danilo Maldonado (El Sexto) gevangen wordt gehouden, zeggen dat hij op 28 januari wordt vrijgelaten. Zijn familie heeft twijfels over het bericht.

danilo-maldonado-shirt-abajo

Danilo Maldonado met de tekst Abajo Quién tu sabes / Weg met….je weet wel wie.

De moeder van El Sexto, María Victoria, zei tegen het persbureau EFE dat een leraar verbonden aan de gevangenis dit hem had gezegd. Amnesty International eiste al eerder de ‘onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating’ van de dissidente graffitikunstenaar en beschouwt hem als een ‘gewetensgevangene’, die zonder aaanklacht sinds 26 november gevangen zit. De reden van zijn arrestatie was het feit dat hij een dag na het overlijden van Fidel Se fue (Hij is weg) op muren in Havana had gezet.

Ongeloof
‘Ik geloof het pas als ik hem hier in huis zie’, zegt María Victoria die herinnert aan zijn 10-maanden durende detentie vorig jaar zonder dat er een rechtszaak plaatsvond. De laatste maal dat de familie hem kon bezoeken was op 10 januari. Toen kon men met veel moeite de controles passeren omdat een inhaler tegen Danilo’s astma was meegenomen. De familie is bezorgd over zijn gezondheid. Het laatste nieuws uit de gevangenis is dat er schurft is uitgebroken.

Bron
* Website 14ymedio

Brief uit Cuba: Dear Donald Trump

De Cubaanse journalist Elaine Diaz Rodriguez schreef een brief aan Donald Trump die vandaag wordt beëdigd als 45ste president van de VS. ‘Wij willen bruggen bouwen, geen muren,’ schrijft Elaine. Zij constateert dat ’er altijd vriendschap heeft bestaan tussen het volk van Cuba en de VS.’ Elaine Diaz Rodriguez is hoofdredacteur van Periodismo de Barrio, een onafhankelijk digitaal nieuwsmagazine in Havana. Eind vorig jaar kwamen zij en haar collega’s in botsing met de Cubaanse staat omdat zij, onafhankelijk van de staatsmedia verslag wilden doen van de gevolgen van de orkaan Matthew in Oost-Cuba. Hier volgt haar brief die werd gepubliceerd door Al Jazeera.

Donald TrumpWare vriendschap tussen de regeringen van Cuba en de VS kan er niet bestaan. Zij vertegenwoordigen twee politieke systemen die tegenover elkaar staan en de eerste heeft lange tijd het recht ontkend van de tweede om te bestaan en vice versa. Het beste dat we kunnen verwachten is tolerantie en respect. En dat is precies wat we bereikten na 17 december 2014 onder de administratie van Barack Obama. En met ‘wij’ bedoel ik de 11 miljoen Cubanen de op het eiland wonen en de 2 miljoen immigranten. Maar mensen hoeven niet exact de spelregels van regeringen te volgen. Tussen de bevolking van Cuba en die van de VS heeft altijd ware vriendschap bestaan.

People-to-People
In februari 2015 reisde ik naar een conferentie in Traverse City in Michigan. Ik had meer dan 6 maanden in Cambridge, Massachusetts, gewoond en ging daarna voor een studie journalistiek naar de Harvard University en ik had heimwee. Er is maar een medicijn voor de heimwee van een Cubaan: een omhelzing. Op een klein vliegveld in Traverse City, met temperaturen dicht bij nul, omhelsde een Amerikaan mij. En ik voelde me thuis. Met de people-to-people programma’s, aangemoedigd door de regering van Obama, kregen beide samenlevingen zonder tussenpersonen, de kans het beste uit onze landen te delen. Wij, mensen, proberen vaker dingen te vinden die ons verbinden dan die ons verdelen.

Speciale periode
Ik ben geboren in 1985. Ik herinner me de val van de Sovjet Unie niet, maar ik herinner me wel ‘de speciale periode’, die zeker noch speciaal noch kort was. Vijfentachtig procent van de Cubaanse handel vond plaats met de Sovjet Unie en de rest van de socialistische wereld. Dat betekende dat bijna al onze kleding, voedsel, technologie en bijna al het andere, behalve de suiker, uit de Sovjet Unie kwam tegen sterk gesubsidieerde prijzen. Mensen herinneren zich deze jaren als de ‘no hay–periode’ (‘er is niet’) omdat alles ontbrak: eten, schoenen, kleding en openbaar vervoer. Schaarsheid was de norm. De Cubaanse politici wezen naar het Amerikaanse embargo voor deze schaarsheid. Nog steeds wordt het Amerikaans embargo aangewezen als oorzaak van alles dat fout gaat met de Cubaanse economie. Bijna elke Cubaan is het ermee eens dat het embargo moet worden opgeheven, niet als een concessie aan de regering, maar als een mogelijkheid voor de Cubaanse samenleving welvarend te worden.

ambassade-vs-havana-14082015

De opening in Havana van de Amerikaanse ambassade op 14 augustus 2015

Nabij zijn
Het is ons recht als Cubaanse burgers onze natie te ontwikkelen zonder dat andere landen ons de prijs laten betalen voor gemaakte fouten. Cuba heeft tot nu toe onvoldoende kans gekregen om een zogeheten ‘duurzame en welvarende’ samenleving te kunnen opbouwen. Het is uw plicht, Donald Trump, als president van de VS al uw burgers te vertegenwoordigen en niet slechts een groep politici die zeggen namens het Cubaanse volk te spreken zonder ooit een voet aan land te hebben gezet op het eiland. Het is de plicht van mijn president alle Cubaanse burgers te vertegenwoordigen, ook zij die het land om politieke of economische redenen hebben verlaten. Beide leiders hebben luid en duidelijk gesproken: ‘Wij willen banden, we willen ambassades, we willen dat de onderhandelingen verder gaan en dat er verdragen worden gesloten. En we staan open voor een dialoog. Wij willen elkaar nabij zijn. Wij willen bruggen bouwen en geen muren’.

Bron
*Al Jazeera, 19 januari 2017

Linken
* Website Periodismo de Barrio
* Videogesprek (3 minuten) met Elaine Diaz over het project Periodismo de Barrio /  Journalistiek in de Wijk.

Opposant Karina Gálvez wacht proces

Bij binnenkomst van haar woning kuste Karina Gálvez haar moeder en nam een langdurige douche. Daarover had zij alle dagen van haar gevangenschap gedroomd. Karina Gálvez liet het water stromen om de vermoeidheid en wanhoop te verjagen die de opsluiting hadden veroorzaakt.
Bij haar woning werd ze dinsdag jl. met open armen door haar buren ontvangen, nadat ze op borgtocht van 20.000 Cubaanse peso’s was vrijgelaten. Tijdens verhoren was ze beschuldigd van belastingontduiking bij de aankoop van een huis.
Gálvez is verbonden aan het tijdschrift Convivencia dat wordt geleid door Dagoberto González. Die ontving in 1999 de Prins Clausprijs voor zijn kritische publicaties. Gálvez werd telefonisch geïnterviewd door Yoani Sánchez, redacteur van de internetkrant 14ymedio.

karina-galvez-convivencia-pinar-rio

Karina Gálvez, redacteur van het dissidente tijdschrift Convivencia in Pinar del Rio. Gálvez werd gearresteerd na een uitgebreide doorzoeking van haar woning in Pinar del Río. Zij zou de belasting hebben ontdoken, iets dat door de redactie van Convivencia wordt bestreden: ‘Karina handelt niet, is geen kleine ondernemer en werkt ook niet voor de Cubaanse staat,’ zegt de redactie van een van de belangrijkste denktanks in Oost-Cuba. De autoriteiten verwijzen voor deze beschuldiging naar de koop en verkoop in 2014 van haar woning waarbij volgens Convivencia ‘aan alle voorwaarden werd voldaan en de noodzakelijke belastingen werden betaald.’ Convivencia-directeur Dagoberto Valdés Hernández meldde eind vorig jaar hoe de repressie tegen het Centro de Estudios Convivencia was toegenomen. Hij werd zelf in oktober intensief ondervraagd door leden van de politieke politie die hem voorhielden dat zijn ‘ leven in de toekomst alleen maar zwaarder zou worden’ en dat het ‘geen goed moment was om alternatieve posities in te nemen.’ Op 25 november verbood de geheime dienst een bijeenkomst over de toekomst van Cuba in het centrum. ‘De golf van geweld groeit en verspreidt zich zoals we nooit eerder zagen. Wij zijn zeer bezorgd en willen een noodkreet laten uitgaan,’ aldus Valdés.

Hoe is uw huidige juridische situatie en wanneer moet u voorkomen?
‘Men heeft geen enkele datum genoemd voor de rechtzaak. Ik heb alleen het document waarin mijn zaak wordt beschreven. Ik kan nu een advocaat aanwijzen.’

Hoe beleefde u uw gevangenschap?
Ik moet bekennen dat ik mij op bepaalde momenten gebroken voelde. Ik had nooit eerder geslapen in een gevangeniscel. De beklemming daar te zitten zonder te weten wat er buiten gebeurt, een toestand van eenzame opsluiting, was heel zwaar. Op een bepaald moment bad ik God om een teken dat hij bij mij was en enkele minuten later bracht majoor Odalys me een bijbel in de cel, die mijn zuster had gebracht. Dat deed me veel. Het was een van de moeilijkste ervaringen die ik heb meegemaakt hoewel ik verzekerd was van de solidariteit. Ik wist dat veel mensen van mij afhankelijk zijn, maar mijn familie werd niet in de steek gelaten.’

En dat bleek bij het verlaten van de gevangenis ook zo te zijn?
‘Ik had het onderschat…..toen ik gisteravond thuiskwam ontdekte ik dat de solidariteit immens is geweest en veel verder reikte dan mijn vrienden. Ik moet iedereen bedanken die mij heeft gesteund en zeg hen dat de wetenschap dat ik me daarbinnen vergezeld voelde, me zeer heeft geholpen.’

Hoe waren de omstandigheden in de cel?
‘Ik wil niet klagen over de behandeling want – afgezien van mijn verblijf dat niet gerechtvaardigd was – was die respectvol en zonder beledigingen. Maar de materiële condities waren moeilijk. Vooral de toiletten, het water en het eten, maar dat is overal zo in Cuba. De angst maakte dat ik slecht kon eten hoewel ik me voorgenomen had niet ziek te worden en op mijn gezondheid te letten.’

De arrestatie vond plaats voordat de tweede conferentie van het Studiecentrum Convivencia op 28 en 29 januari plaatsvindt. Deze keer in Miami. Kunt u daar aan deelnemen?
Nee, ik ben voorwaardelijk vrij en mag het land niet verlaten.

Kon u de woning binnengaan waar u vorige week werd gearresteerd?
‘De woning blijft ‘bezet’ en de deur is verzegeld; bijna alle voorwerpen in de woning zijn in beslag genomen.’

Bron
* Yoani Sánchez, website 14ymedio, 18 januari 2017

Link
* Website Convivencia

Wie profiteert van nieuw migratiebeleid van Obama?

Sinds een week worden Cubaanse emigranten zonder een Amerikaans visum, gelijk behandeld als andere ‘illegalen’ die de VS willen binnenkomen. Nu de ‘natte voeten-droge voeten’ regeling is ingetrokken, is Washington verplicht hen terug te sturen en moet Havana iedereen zonder uitzondering terugnemen. Fernando Ravsberg van de website Cartas desde Cuba vraagt zich af wie het meeste baat heeft bij dit besluit: Havana of Washington?

migratie-josefina-vidal-and-gustavo-machin-speaking-in-havana-after-a-press-conference12012017

Cuba’s onderhandelaar Josefina Vidal en Gustavo Machin na de persconferentie van vorige week. Rechts Fernando Ravsberg

De nieuwe bilaterale migratie-overeenkomst maakt een einde aan het ‘natte voeten- droge voeten’ beleid dat sinds 1995 van kracht was, na de crisis van de balseros of vlotvluchtelingen toen 40.000 Cubanen het eiland ontvluchtten. Cubanen die er in slaagden de VS binnen te komen, hadden de zekerheid een verblijfsvergunning te krijgen. Zij die op zee werden aangehouden, werden naar Cuba teruggebracht. De diplomaat Josefina Vidal, de hoofdonderhandelaar van Cuba met de VS, legde vorige week tijdens een persconferentie uit dat de de Ley de Ajuste Cubano of Cuban Adjustment Act**, toen die in 1966 werd aangenomen de Minister van Justitie de mogelijkheid gaf de status van Cubanen in de VS aan te passen. Het ‘natte voeten-droge voeten’ beleid uit 1995 breidde dit nog uit en verzekerde elke Cubaan van een verblijfsvergunning. ‘De privileges blijven, wat verandert is de manier waarop ze worden toegepast,’ aldus Gustavo Machin, directeur van het Bureau Noord-Amerika van het Cubaans Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Trump
De Cuban Adjustment Act biedt de nieuwe president Trump de mogelijkheid, als hij dat wil, terug te keren tot een beleid waarbij elke Cubaan die in de VS aankomt weer kan rekenen op een verblijfsvergunning. Maar het is erg onwaarschijnlijk dat Trump zich zal verzetten tegen een wet gericht op de vermindering van het aantal immigranten, dat naar de VS komen. Vermindering van de immigratie was een prioriteit in zijn toespraken en tweets tot nu toe. Hij kan zelfs rekenen op steun van behoudende Cubaans-Amerikaanse leden van het Congres die, paradoxaal, al een lange tijd actie voeren tegen de Cuban Adjustment Law en de privileges die er voor hun landgenoten aan verbonden zijn.

medicovenezuela

Cubaanse arts in Venezuela

Winst Cuba
De grootste winst voor de Cubaanse regering van deze nieuwe regeling is het feit dat deze een eind maakt aan de zogeheten express visas,  bestemd voor Cubaanse artsen die in het buitenland werkzaam zijn. Volgens de US Immigration and Citizenship Service kwamen op die wijze tussen 2006 en 2015 meer dan 8.000 professionals uit de Cubaanse gezondheidszorg de VS binnen. Dat was een enorm verlies voor een land waar de verkoop van medische diensten 70% van ’s-lands economie uitmaakt.

Risico Cuba
Voor Cuba is het grootste gevaar van de nieuwe regeling de situatie van bijna 40.000 Cubaanse criminelen die in de VS wachten op het moment dat Cuba hun terugkeer inwilligt. Enkelen van hen hebben lang in Amerikaanse gevangenissen gezeten en kunnen bij terugkeer in Cuba de maatschappelijke onvrede aanwakkeren. Die situatie is vergelijkbaar met de uit de VS gerepatrieerde Maras (leden van jeugdbenden) naar Midden-Amerikaanse landen die de veiligheid in deze landen ernstig bedreigen.

Normalisering
Zowel Cuba als de VS presenteren de overeenkomst als een beslissende stap op de weg naar normalisering van de migratie tussen beide landen. Maar voor dit thema geldt, evenals voor de andere onderwerpen bij de bilaterale relaties, dat het noodzakelijk is de positie te kennen van de nieuwe president van de VS. Het is nog te vroeg nu al te weten wat hij zal doen hoewel verschillende Cubaanse-Amerikanen met een anti-Castro achtergrond, deel uitmaken van Trumps nieuwe staf. De onderhandelingen met Cuba zullen worden gevoerd door Jason Greenblatt, een advocaat in New York en voortkomend uit de businessorganisatie van Trump. Greenblatt is een orthodoxe jood die ook aandacht zal hebben voor de kleine joodse gemeenschap (1.500 leden) in Havana. De banden tussen deze groepering en de Cubaanse autoriteiten zijn goed.

balsas-mar-1994

Zelfgemaakte vlotten 1994

Bron
* Website Cartas desde Cuba, 13 januari 2017: Does Cuba Win or Lose with Obama’s New Immigration Policy?

** Noot
De Cuban Adjustment Act (1966) was een reactie op de massieve migratie die plaatsvond na de Cubaanse revolutie in 1959 en na herhaalde mislukte pogingen van de VS om het Castroregime omver te werpen. In de eerste jaren kwamen honderdduizenden Cubanen met een toeristenticket in de VS aan. Deze mensen hadden geen status en langzamerhand werd het duidelijk dat zij zeker niet zouden terugkeren. De Cuban Adjustment Act moest hun status reguleren, ongeacht de wijze waarop zij in de VS aankwamen. Deze wet geeft Cubanen die zonder visum de VS binnenkomen het recht om binnen 1 jaar en één dag na aankomst, legale residentie in de VS te verkrijgen en zij krijgen vervolgens het Amerikaans burgerschap. De Ley de Ajuste Cubano of Cuban Adjustment Act uit 1966 kan enkel door het Congres worden gewijzigd. Na de migratiegolf van de balseros in 1994 voerden de VS en Cuba besprekingen over normalisering van de migratie. Dat leidde tot een verdrag in 1995, beter bekend als de ‘natte voeten-droge voeten’ regeling.

Meer dan 600.000 Cubanen bezochten sinds 2013 buitenland

Sinds de verandering van de migratiewetgeving in januari 2013 brachten 671.000 Cubanen een bezoek aan het buitenland; 78% van hen voor de eerste keer. Op 14 januari 2013 verdwenen zowel de Permiso de salida / Vergunning om te Reizen, als de Carta de Invitación / Uitnodigingsbrief. De eerste had de Cubaanse burger nodig om het land te mogen verlaten en de tweede moest door de uitnodigende persoon in het buitenland worden aangevraagd. Sinds 2013 mogen Cubanen 24 maanden in het buitenland verblijven, dat was voorheen 11 maanden. Cubaanse emigranten mogen nu 90 in plaats van 60 dagen in Cuba verblijven.

permiso-de-salida-cubano_menu

De vroegere vergunning om het land te verlaten

De Cubaanse media publiceren 4 jaar nadien en kort nadat de VS besloot een einde te maken aan het ‘droge voeten-natte voeten’ beleid, geactualiseerde cijfers over de migratiestromen. Van de Cubanen die sinds januari 2013 naar het buitenland reisden, besloot 9,6% zich daar als emigrant te vestigen en niet naar Cuba terug te keren. Dat betekende dat zij na een verblijf in het buitenland van 24 maanden niet langer volgens de Cubaanse wet beschouwd worden als ingezetenen. Van deze 9,6% besloten 5,7% van hen in de VS te blijven. Dat betekent dat er op dit moment 2 miljoen Cubanen in de VS wonen van wie 57% in Cuba zijn geboren. Van de 671.000 Cubanen die na het van kracht worden van de migratieversoepeling een reis maakten, keerde 45% terug. Het grootste deel van hen die nog in het buitenland verblijven, doen dit ‘binnen de voorgeschreven termijnperiode van 24 maanden,’ aldus de partijkrant Granma.

Migratiecrisis
Volgens Granma zijn 6.000 Cubanen het afgelopen jaar vanwege ‘onregelmatige immigratie’ teruggestuurd naar Cuba. De krant vermeldt niet hoeveel personen werden gedeporteerd door de Amerikaanse autoriteiten en hoeveel dooor Midden-Amerikaanse landen die sinds eind 2015 geconfronteerd werden met migratiestromen van duizenden Cubanen die via Mexico en Midden-Amerika, de VS wilden bereiken. De partijkrant Granma wijst er op dat het nieuwe Cubaanse migratiebeleid kan rekenen op ‘brede steun’ en ‘normaal verloopt.’

migratie-duizenden-cubaanse-migranten-gestrand-in-costa-rica

Gestrande Cubanen in Costa-Rica in 2016

Cubanen van buiten
Volgens deze cijfers bezochten 418.000 in het buitenland wonende Cubanen in 2016 hun geboorteland. ‘Met dergelijke cijfers verdwijnt ook de theorie die zegt dat in het buitenland wonende Cubanen bang zijn om Cuba te bezoeken of dat de regering hen tegenhoudt’, aldus de directeur van Consulaire Zaken en Residerende Cubanen in het Buitenland, Ernesto Soberón. Er is echter nog steeds sprake van reisbeperkingen, met name voor medisch personeel, wetenschappers en sportlieden die een speciale vergunning nodig hebben om het land te verlaten. Cuba wil op deze wijze ‘brain drain’ tegengaan.

Link
* Lees op deze Cubaweblog het bericht van 16 oktober 2012: Cuba versoepelt migratiebeleid