Cuba steunt Noord-Korea ‘volledig’

Cuba heeft de vriendschapsbanden met het Noord-Koreaanse regime van Kim Jong-un aangehaald en de recente VN-sancties en de druk op Noord-Korea door de VS veroordeeld. De Cubaanse vice-president Rosales del Toro zei dit tijdens een bezoek aan Pjonjang. De VN-Veiligheidsraad legde vorige week nieuwe economische sancties op aan Noord-Korea, die ook de steun kregen van China en Rusland. Openlijke steun in de VN voor het Noord-Koreaanse regime komt op dit moment behalve van Cuba, ook van Zimbabwe en Iran.

vice-president-Ulises Rosales del Toro

Ulises Rosales del Toro, een van de vice-presidenten van de Cubaanse Staatsraad.

Sindsdien is de woordenstrijd tussen de VS en Noord-Korea geëscaleerd. Trump dreigde Noord-Korea ‘met vuur en woede’ en Noord-Korea dreigde met een atoomaanval op het Amerikaanse eiland Guam. Trump zei gisteren nog dat militaire oplossingen volledig gereed zijn voor het geval Noord-Korea onverstandig handelt. Cuba betuigde op zijn beurt ‘volledige steun’ aan de terechte stappen van de Democratische Volksrepubliek van Korea om de mogelijkheden tot zelfverdediging te versterken, inclusief de lancering van intercontinentale raketten. Vicevoorzitter van de Staatsraad Rosales del Toro sprak in Pjongjang de hoop uit ‘ de vriendschapsbanden en de samenwerking tussen beide landen in de toekomst te versterken.’

Diplomatie
Cubaanse functionarissen bezoeken regelmatig Pjongjang. In juli 2016 ontving Kim Jong-un de vicepresident van de Cubaanse Staatsraad, Salvador Valdés, die persoonlijk de gelukwensen overbracht van Raúl en Fidel Castro vanwege zijn herverkiezing als voorzitter van de Koreaanse Arbeiders Partij. In mei van dit jaar betuigde Raúl Castro zijn solidariteit met Kim Jong-un op een moment van grote diplomatieke spanningen tussen Noord-Korea en de VS.

korea-solidariteit-cuba-che

Noord-Koreaans affiche uit solidariteit met Cuba, links Che Guevara.

Schending sancties Korea
De hechte vriendschap tussen beide landen leidde in 2013 tot diplomatieke spanningen toen de Panamese autoriteiten het Koreaanse vrachtschip Chong Chon aanhielden dat wapentuig vervoerde uit Cuba, verborgen onder een lading suiker. Twee antiluchtdoelraketten, negen gedemonteerde raketten, twee Mig’s-21 en 15 vliegtuigmotoren werden toen in beslaggenomen. De VN beschouwen het leveren van wapens aan Noord-Korea als een schending op het VN-wapenembargo tegen Noord-Korea.

Bron
* 14ymedio, 10 augustus 2017

Vicepresident Díaz-Canel: ‘Internet gebruiken om Revolutie te maken’

Miguel Díaz-Canel, eerste vicepresident van Cuba, benadrukte gisteren tijdens een zitting van de Nationale Assemblee dat de Cubanen internet moeten gebruiken om Revolutie te maken. ‘Wij moeten in staat zijn de inhoud van de Revolutie zichtbaar te maken op internet, op alle platforms en vanuit alle instituten. En wij maken zo gebruik van de mogelijkheid een tegenwicht te vormen tegen de lawine van pseudoculturele, banale en vulgaire content die op het net voorkomt,’ aldus Miguel Díaz-Canel donderdag jl. tijdens een zitting van het parlement oftewel Nationale Assemblee.

Miguel Díaz-Canel Bermúdez-jan2015

Miguel Díaz-Canel Bermúdez, januari 2015

Hij maakte ook bekend dat de rol van sociale media in 2016 sterk was gegroeid en wel met een stijging van 46%. Hij verzette zich tegen het beeld dat ‘het imperialisme’ probeert te vestigen van Cuba als een land waar de bevolking verstoken is van internetaansluitingen. In maart spraken officiële bronnen nog van een stijging met 360% aan aansluitingen met Facebook, Twitter en Instagram. Díaz-Canel vermeldde niet vanaf welk moment de stijging van aansluitingen en gebruikers was gestegen. De particuliere internetaansluitingen in Cuba behoren al jarenlang tot de laagste ter wereld. In maart ging een proefproject van start waarbij enkele honderden bewoners van Oud-Havana een internetaansluiting thuis kregen. Tot dan waren aansluitingen thuis voorbehouden aan enkele beroepsgroepen zoals artsen, journalisten, en academici, die daarvoor een toestemming van de overheid nodig hebben.

Youtube, 3 minuten:

Wat zoeken Cubanen op internet? ‘De meesten zoeken een vriendje of vriendin,’ aldus een bezoeker van een Wifipunt in Havana.

Complex proces
Díaz-Canel stelde tijdens een commissievergadering van het parlement vast, dat internet het thema is waarop ‘Cuba het hardst wordt aangevallen.’  Hij wees erop dat de ‘informatisering van de samenleving’ een ‘complex proces’ is dat ‘ doordringt in de economie en de ideologie’. Voor de komende 5 jaren wordt gewerkt aan 2 hoofdzaken: de vorming van een technologische infrastructuur en de ontwikkeling van digitale dienstverlening. Eerste tastbare resultaat was de verhoging in 2016 van de bandbreedte met 72%. Klachten over de traagheid van internet evenals over de censuur op webpagina’s van regime-kritische websites houden echter onverminderd aan; parlementsleden lieten zich niet uit over censuur op internet.

Bron
* De website Diario de Cuba, 14 juli 2017
Link
* Eerste vicepresident Díaz-Canel sprak tijdens een zitting van het Cubaans parlement over ‘de perfectionering van het informaticasysteem in de Cubaanse samenleving’, 13 juli 2017

Centrisme of derde weg leiden tot terugkeer kapitalisme

Regimegezinde intellectuelen en bloggers in Cuba waarschuwen al enkele maanden voor centrisme, volgens hen een kwalijke middenkoers tussen Revolutie en Contrarevolutie. O.a. de weblog La pupila insomne is spreekbuis van hen die waarschuwen voor de ‘zogenaamde onafhankelijke initiatieven’ van de nieuwe contrarevolutie. Blogger Iroël Sánchez herkent de ‘centristen’ aan hun woordgebruik. Ze nemen vaak termen in de mond als reformistisch, meerpartijensysteem, grondwettelijke en democratische veranderingen en kiesstelsel en nemen afstand van de traditionele contrarevolutie zoals we die al tientallen jaren kennen vanuit het ‘maffiose Cuba in Florida’. Iroël Sánchez publiceerde samen met getrouwe volgelingen van de revolutie als Enrique Ubieta, Elier Ramírez Cañedo, Javier Gomez Sánchez, Carlos Luque Zayas Bazán, Emilio Ichikawa, René Vázquez Díaz, Arnold August, Raúl Capote Fernández en Jorge Angel Hernández een boek met 19 bijdragen, getiteld El Centrismo en Cuba: Otra vuelta de tuerca hacia el capitalismo / Het Centrisme in Cuba: een nieuwe weg naar het kapitalisme. (zie pdf hieronder)

cover-centrisme-in-cubaDe auteurs wijzen voor de oorsprong van het centrisme naar de 17e december 2014 toen de presidenten Obama en Castro hun toenaderingspolitiek presenteerden. De traditionele contrarevolutie, gevoed door opeenvolgende administraties in het Witte Huis had gefaald en maakte plaats voor diverse ‘zogenaamd onafhankelijke initiatieven’ in de vorm van journalistieke activiteiten, muziek of sociale media. De centristen verspreiden, aldus de auteurs, ook negatieve stereotypen over de revolutionaire instituten, in het bijzonder de Staat, de regering en de massaorganisaties. Ze verwijzen graag naar historische fouten van de revolutie zoals de homofobie, de UMAP’s of strafkampen en de jaren 1971-1975 Quinquenio Gris van de culturele en politieke censuur.  Ze volgen cursussen in landen als ‘de VS, Duitsland en Nederland’. Bovendien zijn het pleitbezorgers van de profsport.

De nieuwe vijanden

cover-oncuba-juni2017

Cover juni 2017 van On Cuba

In regimegezinde publicaties wordt de nieuwe vijanden ook met naam en toenaam genoemd. De Cubaanse functionaris en fulltime blogger Iroel Sánchez somt in zijn artikelen de belangrijkste personen en initiatieven uit het Cubaans centrisme. Hij noemt Hugo Cancio, de uitgever van het tijdschrift OnCuba, die ‘de handelsbevordering met Cuba (en de opheffing van het embargo/de blokkade) combineert met regelmatige kritiek op het politiek regime van Cuba. Dat is de richting van de hoofdartikelen van het tijdschrift OnCuba van Hugo Cancio’. De voormalige medewerkers van het kerkblad Espacio Laical, Roberto Veiga en Lenier González, horen volgen Sánchez ook in deze rij van ‘gematigde critici’ thuis. Zij presenteerden het initiatief Cuba Posible en zij hebben zich ‘als eersten schuldig gemaakt aan het grote verraad aan de transitie van Raúl Castro’. Zij krijgen steun van Carlos Saladrigas, ondernemer en vicepresident van de Cuba Study Group. Saladrigas organiseerde met het kerkblad Espacio Laical al in 2012 een conferentie over het nieuwe Cuba-beleid van Obama tegenover Cuba. Iroël Sánchez merkt op dat het bezoek van Saladrigas aan Havana veel aandacht kreeg van de journalist/toen nog correspondent van de BBC, Fernando Ravsberg. Ravsberg werkt nu in Havana met zijn website Cartas desde Cuba en wordt door de samenstellers van El centrismo en Cuba ook beschouwd als een aanhanger van het centrisme. Ravsberg werd in februari 2017 door ‘revolutionaire bloggers’ bedreigd. De bijdrage van een van hen, Felix Edmundo Diaz, eindigde met de belofte dat wanneer Ravsberg zijn journalistieke werk op deze wijze zou voortzetten ‘zijn tanden uit zijn mond’ worden geslagen.

fidel-y-frei-betto-el-domingo-16-de-febrero-de-2014-580x415

De Braziliaanse priester Frei Betto en oud-president Fidel Castro, 16 februari 2014.

Iroël Sánchez citeert tenslotte de Braziliaanse priester en vriend van het Cubaans regime om de ‘Amerikaanse annexatie van Cuba’ te concretiseren. Citaat: ’De Amerikanen weten heel goed dat zij Cuba niet kunnen annexeren, dat weten ze heel goed, maar ze hebben aspiraties van een symbolische annexatie’ en hij verwijst vervolgens naar de voorliefde van veel jongere Cubanen zich te hullen in T-shirts met de Amerikaanse vlag.

Bron
* Bijdrage van Manuel Henríquez Lagarde in het boek El Centrismo en Cuba: Otra vuelta de tuerca hacia el capitalismo / Het Centrisme in Cuba: een nieuwe weg naar het kapitalisme.
Linken

* De website Cubadebate met de bijdrage van Elier Ramírez Cañedo: De derde weg of de politiek van het centrisme in Cuba
PDF
* De Spaanstalige publicatie (185 pagina’s): Centrismo en Cuba: Otra vuelta de tuerca hacia el capitalismo

Kandidaatstelling verkiezingen begonnen

In Cuba werden op 30 juni jl. de zeven leden van de Comisión de Candidaturas Nacional / Commissie voor de Nationale Kandidaten geïnstalleerd. Deze commissie CCN bereidt de algemene verkiezingen voor die in oktober plaatsvinden, een proces dat in februari 2018 wordt afgesloten met het terugtreden van Raúl Castro als president van Cuba. Bij de installatie van de commissie benadrukte de secretaris van de Staatsraad, Homero Acosta, dat de commissie verantwoordelijk is voor de vormgeving van de relatie tussen de civil society en de Staat en de kandidaturen voor fundamentele politieke functies die het land de komende jaren zullen leiden. Tot vandaag worden overal in het land zowel op plaatselijke en provinciaal niveau, kandidaatscommissies opgericht die bestaan uit leden van de 6 zogeheten massaorganisaties, namelijk de vakcentrale CTC, de Comités ter Verdediging van de Revolutie (CDR), de officiële vrouwenbond FMC, de studentenbond FEU, de organisatie van kleine boeren ANAP en de bond voor middelbare scholieren FEEM.

verkiezingen-diaz-canel

Eerste vicepresident Diaz Canel brengt zijn stem uit. Hij wordt veelvuldig genoemd als opvolger van Raúl Castro.

De CCN bereidt de kandidaatstelling voor van de toekomstige parlementsleden, de provinciale assemblees en de leden van de Staatsraad, het staatsorgaan dat optreedt uit naam van de wetgevende macht of parlement. De verkiezingen worden door enkele groepen van de oppositie als ‘historisch’ beschouwd, gezien de gevolgen voor de toekomst van Cuba. Enkele groepen zoals Somos+ en de organisatoren van de campagne Otro 18 en Cuba Decide/Cuba Beslist, hebben plannen gepresenteerd om onafhankelijke kandidaten voor te dragen die niet verbonden zijn aan de communistische partij Partido Comunista de Cuba (PCC) of door het regime erkende organisaties.

verkiezingen-lijsten-kanidaten

Cubaanse burgers lezen de lijsten met de namen van de kandidaten

Twee rondes
Op 22 oktober 2017 wordt de eerste ronde van de algemene verkiezingen gehouden met de verkiezing van 12.515 kandidaten. De tweede ronde volgt op 29 oktober in die kiesdistricten waar geen van de kandidaten meer dan 50% van de stemmen behaalde. Later worden de vertegenwoordigers van de provincie assemblees van de Poder Popular gekozen voor een mandaat van 5 jaar en vervolgens de leden van de Nationale Assemblee. Uiteindelijk zal Raúl Castro in februari 2018 zijn functie neerleggen nadat de leden van de Staatsraad zijn gekozen.

Jongeren
Bij de komende algemene verkiezingen zullen 338.900 jongeren voor de eerste maal deelnemen die de leeftijd van 16 jaar bereikten. Het zijn ook de eerste verkiezingen na de dood van ex-president Fidel Castro die op 25 november vorig jaar overleed, na vijftig jaar de alleenmacht te hebben uitgeoefend. De Nationale Assemblee van Cuba telt op dit moment 612 leden die 168 gemeenten in het land vertegenwoordigen en een mandaat van 5 jaar hebben.

Bron
* Persbureau EFE
Linken
* Deze Cubaweblog publiceerde op 11 en 12 december 2010 twee artikelen over de gemeenteraadsverkiezingen die toen plaatsvonden. Deel 1 en  Deel 2

Raúl Castro bevestigt ‘socialistisch karakter’ Cubaans regime

President Raúl Castro bevestigde donderdag tijdens de zitting van de Nationale Assemblee ‘het socialistisch karakter’ van de revolutie en ‘de rol van de Partij als leidende kracht van samenleving en Staat’. Castro sloot de buitengewone zitting van de assemblee af waar aanvullingen en aanpassingen werden besproken van het zogeheten Conceptualización del modelo económico y social, het economisch ontwikkelingsplan tot 2030 evenals 9 nieuwe Lineamientos / Richtlijnen voor 2016-2021. Deze documenten werden op het 7e partijcongres vorig jaar aangenomen en worden gezien als de leidraad voor de hervormingen die Castro invoerde.

asamblea-nacional-raul-castro-juni2017

Raúl Castro voert het woord in de Asamblea Nacional

Raúl Castro benadrukte ‘het open en democratisch debat’ dat eerder over deze documenten had plaatsgevonden en waar ‘1,6 miljoen Cubanen’ aan deelnamen, de meesten militanten van de communistische partij PCC en de jongerenorganisatie UJC plus de overige massaorganisaties die door de Cubaanse regering worden gecontroleerd. Hij zei dat nu ‘kan worden voortgegaan’ en alles ‘veranderd kan worden wat veranderd moet worden’. Hij voegde er wel aan toe ‘met de snelheid die ruimte biedt voor consensus en het vermogen de zaken goed te doen’ om ‘grote fouten te vermijden’. De Nationale Assemblee is ondergeschikt aan de besluitvorming in de partij. Vicepresident Miguel Díaz-Canel benadrukte dit woensdag toen hij zei dat ‘alles wat hier wordt aangenomen als aanbeveling door de hoogste instanties van de Partij op waarde zal worden geschat.’

Rijkdom
Vicepresident Marino Murillo benadrukte dat ‘de concentratie van eigendom en rijkdom niet zal worden toegestaan’ ook wanneer ‘vormen van particuliere bedrijfsvoering worden ingevoerd.’ Deze cumulatie van rijkdom doet zich bijvoorbeeld voor bij een consortium als Grupo de Administración Empresarial S.A. (GAESA), geleid door het Cubaans leger en door de autoriteiten aangeduid als een staatsbedrijf.

maduro-raul-1mei2015

Presidenten Nicolás Maduro en Raúl Castro

Unanieme steun
Ook dit keer ging de Nationale Assemblee unaniem akkoord met alle voorstellen die de leiders voorlegden. Unaniem was ook de solidariteitsverklaring met de Venezolaanse bondgenoot Nicolás Maduro. Raúl Castro riep op ‘de agressie aan te klagen en tegen te houden waaronder ons broedervolk lijdt.’ (…) ‘Imperialistische belangen willen het recht op zelfbeschikking van dit volk ontnemen.’ De schuld voor de ruim 60 doden en vele gewonden in de straten van Caracas legde Raúl Castro bij de protesterende Venezolanen ‘die uit zijn op een staatsgreep’ en hij verwees naar ‘beelden van neergestoken jongeren en zij die levend werden verbrand.’ Ook sprak het parlement zijn steun uit aan de afgezette Braziliaanse president Dilma Rouseff, de Partido de los Trabajadores en de ‘historische leider’ Luiz Inacio Lula Da Silva. Zij worden beschuldigd van corruptie en financiële manipulatie; Raúl Castro noemde hen slachtoffers van ‘vervolging’. In juli aanstaande komt de Asamblea Nacional del Poder Popular opnieuw bijeen.

Noten
* Gesproken tekst plus video van interventie van Raul Castro op 1 juni 2017
* De teksten van de resoluties over de twee partijdocumenten: Conceptualización del Modelo Económico y Social Cubano de Desarrollo Socialista en het Plan Nacional de Desarrollo Económico y Social hasta 2030 Conceptualización-Modelo-Economico-Social-Cubano-Desarrollo-Socialista.pdf

Koning en / of minister-president naar Cuba?

De kans dat het koninklijk paar van Spanje op korte termijn Cuba zal bezoeken, is groot. Maar ook de Spaanse minister-president Mariano Rajoy staat te trappelen om naar Cuba te vertrekken. Sommige Spaanse media suggereren dat zij samen zullen gaan.

felipe-rajoy

Premier Rajoy (links) en Koning Felipe

De Spaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Alfonso Dastis, sloot een gezamenlijk bezoek van koning Philip VI, koningin doña Letizia Ortiz en Mariano Rajoy niet uit. Eén ding is volgens Dastis duidelijk, dat men een bezoek voorbereidt waarbij ontmoetingen met ‘het grootste deel van het Cubaanse volk mogelijk zijn.’
Letizia zou naast alle protocollaire verplichtingen enkele nieuwe stappen in de kunst van het salsadansen willen zetten. Philip VI zal in de voetsporen van zijn vader Juan Carlos  treden en zeker de sigarenfabriek en een landbouwproject niet overslaan. We spreken dan over 1999 en de koning was toen vergezeld van premier Aznar. Maar vergeleken met toen is er in Cuba veel veranderd behalve dan de sigaren en de salsa.

Bron
* El Boletin

‘Good Morning, Lenin!’

film-goodbye-lenin-cola

Beeld uit de film Goodbye, Lenin!

In de verte klonken de luidsprekers. De echo vulde de buurt waar velen de vrije dag van maandag gebruikten om tot ver in de ochtend uit te slapen, ver weg van de parade van de Eerste Mei en de slogans op het Plein van de Revolutie. Het geschreeuw voor de microfoon dringt deze onwillige wereld binnen als een vreemdsoortige band met valse instrumenten. Op de Dag van de Arbeid nodigt de regerende partij uit voor een tropische en chauvinistische tocht.

Ik werd wakker als in de Duitse film Goodbye, Lenin! En had het idee alsof ik een sprong in de tijd had gemaakt. Maar mijn reis bracht me niet in een toekomst vol onzekere contreien, maar voerde me eerder in het verleden. De woorden van de secretaris-generaal van de vakcentrale CTC, brachten me terug in de tijd van de ideologische bravoure, de tijd dat de beer uit het Kremlin op onze schouders zat en Cuba guerrillastrijders naar de jungles van Zuid-Amerika zond en kosmonauten in de ruimte.

De toespraak van de secretaris-generaal van de CTC, Ulises Guilarte De Nacimiento, rook naar mottenballen en paste niet in de tijd waarin we nu leven. In zijn boze woorden klonk een nationalisme door dat even belachelijk als gedateerd was en politiek gezien bijna overal ter wereld incorrect. Hij sprak over de heldendaden die de meeste aanwezigen nooit meemaakten en, als toppunt ontkende hij de wensen van Cuba’s werkende klasse. Hij gebruikte een achterhaalde taal, met de retorische verdraaiingen van de agitatoren uit de vorige eeuw en de overdreven gebaren van elke goede opportunist.

eerste-mei-2017-ulises-ugarte-raul-castro01052017

Vakbondsvorzitter Ulises Guilarte van de eenheidsvakcentrale CTC met president Raúl Castro op het podium van de Eerste Mei.

Ik dacht aan al de thema’s die hij vermeed, alle proletarische eisen waar niemand naar verwees want deze bijeenkomst bevatte meer ideologie dan klassenbewustzijn. De vragen naar werk, verzoeken om grotere autonomie van de vakbeweging, klachten over serieuze schendingen van de veiligheid en hygiëne op de werkplek en vooral naar hogere lonen in overeenstemming met de hoge kosten van levensonderhoud.

In plaats daarvan gebruikte de regering deze dag liever voor eigen politieke doeleinden, conform de vorm van het podium; zij boven en de arbeiders beneden op de grond. Meer dan 1.000 buitenlandse vakbondsmensen en activisten waren als gast aanwezig om met eigen ogen het ‘proletarisch enthousiasme’ te zien dat de Cubanen ten toon spreidden, maar het evenement was niet meer dan een zwakke herhaling van de manifestaties zoals die vroeger plaatsvonden in het voormalige socialistische blok van de wereld.

Waar waren al die arbeiders die op de Internationale Dag van de Arbeid hadden meegemarcheerd op de dag toen de Berlijnse Muur viel? Wat deed men, toen de Sovjet-Unie ineen stortte, om die arbeiders, behangen met medailles en onderscheidingen terwijl ze leuzen schreeuwden en over de pleinen trokken, tegen te houden?

Afgelopen maandag reisde ik niet naar het verleden. Helaas was ik in de werkelijkheid van mijn land. Een eiland waar de kalender verloren ging voor 11 miljoen mensen, opgesloten in het verleden.

Bron
* De journaliste en blogger Yoani Sánchez van de website 14ymedio en
GeneraciónY, 2 mei 2017

Link
* Toespraak van Ulises Guilarte de Nacimiento, lid van het Politburo en secretaris-generaal van de vakcentrale Central de Trabajadores (CTC). 7 minuten.